tag:blogger.com,1999:blog-65809768826791654522012-01-09T07:18:02.099-08:00czary-mary.blogspot.comNamenoreply@blogger.comBlogger511100tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-51544530226423248622010-04-13T23:28:00.000-07:002010-04-13T14:29:18.987-07:00<b>Święty </b>– w chrześcijaństwie określenie człowieka w sposób heroiczny realizującego określone wartości, która postępuje zgodnie z naukami Boga. "Święty" to ten, który poszedł za Chrystusem.<br /><br />W Kościele katolickim<b> osoba święta to:</b><br /><br />-&nbsp; osoba zmarła, która po śmierci przebywa w Niebie.<br />-&nbsp; osoba kanonizowana - ogłoszona świętą - pozwala się na jej powszechny kult w całym Kościele katolickim. Obecnie kanonizacja poprzedzona jest procesem kanonizacyjnym, który rozpoczyna się dopiero po beatyfikacji danej osoby. Święty musi odznaczać się cnotami heroicznymi, a także za jego przyczyną musiał się wydarzyć cud uznany przez Kościół. Wymaga się trzech cudów i bardzo rzadko odstępuje od tej zasady. <br /><br /><br /><ul><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2010/04/imiona-swietych-i-bogosawionych.html">Imiona świętych i błogosławionych</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2010/04/imiona-do-bierzmowania.html">Imiona do bierzmowania</a></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-5154453022642324862?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-85346485195444852012010-04-13T14:13:00.000-07:002010-04-13T14:14:52.144-07:00<b>Imiona (polskie) świętych i błogosławionych rzymskokatolickich:</b><br /><br />bł. Adam Bargielski<br />św. Albert Chmielowski<br />bł. Aleksy Sobaszek<br />bł. Alfons Mazurek<br />bł. Alicja Jadwiga Kotowska<br />bł. Alojzy Liguda<br />bł. Anastazy Pankiewicz<br />św. Andrzej Bobola<br />św. Andrzej Świerad<br />bł. Anicet Kopliński<br />bł. Aniela Salawa<br />bł. Antoni Beszta-Borowski<br />bł. Antoni Leszczewicz<br />bł. Antoni Julian Nowowiejski<br />bł. Antoni Rewera<br />bł. Antoni Świadek<br />bł. Antoni Zawistowski<br />bł. August Czartoryski<br />św. Benedykt (Męczennik)<br />św. Benedykt z Pereum (Męczennik)<br />św. Benigna<br />bł. Bernardyna Maria Jabłońska<br />bł. Bogumił Piotr<br />bł. Bogumiła Noiszewska<br />bł. Bolesław Strzelecki<br />bł. Bolesława Lament<br />bł. Bronisław Komorowski<br />bł. Bronisław Kostkowski<br />bł. Bronisław Markiewicz<br />bł. Bronisława<br />bł. Brunon Zembol<br />św. Brunon z Kwerfurtu<br />bł. Celina Borzęcka<br />bł. Czesław Jóźwiak<br />bł. Czesław Odrowąż<br />bł. Dominik Jędrzejewski<br />bł. Dorota z Mątowów<br />bł. Edmund Bojanowski<br />bł. Edward Detkens<br />bł. Edward Grzymała<br />bł. Edward Kaźmierski<br />bł. Edward Klinik<br />św. Edyta Stein<br />bł. Emil Szramek<br />św. Faustyna Kowalska<br />bł. Fidelis Chojnacki<br />bł. Florian Stępniak<br />bł. Franciszek Dachtera<br />bł. Franciszek Drzewiecki<br />bł. Franciszek Kęsy<br />bł. Franciszek Rogaczewski<br />bł. Franciszek Rosłaniec<br />bł. Franciszek Stryjas<br />bł. Franciszka Siedliska<br />bł. Grzegorz Bolesław Frąckowiak<br />bł. Henryk Hlebowicz<br />bł. Henryk Kaczorowski<br />bł. Henryk Krzysztofik<br />bł. Hilary Januszewski<br />bł. Honorat Koźmiński<br />bł. Ignacy Kłopotowski<br />bł. Imelda Żak<br />św. Izaak (Męczennik)<br />św. Jacek Odrowąż<br />św. Jadwiga Andegaweńska<br />św. Jadwiga Śląska<br />bł. Jakub Strzemię<br />bł. Jan Balicki<br />bł. Jan Beyzym<br />bł. Jan Antonin Bajewski<br />bł. Jan Nepomucen Chrzan<br />bł. Jan z Łobdowa<br />św. Jan<br />św. Jan Sarkander<br />św. Jan z Dukli<br />św. Jan Kanty<br />bł. Jarogniew Wojciechowski<br />bł. Jerzy Kaszyra<br />bł. Jerzy Matulewicz<br />bł. Jolenta (Jolanta)<br />bł. Józef Cebula<br />bł. Józef Czempiel<br />bł. Józef Jankowski<br />bł. Józef Kowalski<br />bł. Józef Kurzawa<br />bł. Józef Kut<br />bł. Józef Pawłowski<br />bł. Józef Stanek<br />bł. Józef Straszewski<br />bł. Józef Zapłata<br />bł. Józef Achilles Puchała<br />bł. Józef Innocenty Guz<br />św. Józef Bilczewski<br />św. Józef Sebastian Pelczar<br />bł. Julia Rodzińska<br />bł. Julian Nowowiejski<br />bł. Juta z Chełmży<br />bł. Karol Habsburg<br />bł. Karol Herman Stępień<br />bł. Karolina Kózka<br />bł. Katarzyna Celestyna Faron<br />bł. Kazimiera Wołowska<br />bł. Kazimierz Gostyński<br />bł. Kazimierz Grelewski<br />bł. Kazimierz Sykulski<br />św. Kazimierz Jagiellończyk<br />św. Kinga<br />św. Klemens Dworzak<br />bł. Kolumba Gabriel<br />bł. Krystyn Gondek<br />św. Krystyn<br />bł. Leon Nowakowski<br />bł. Leon Wetmański<br />bł. Ludwik Gietyngier<br />bł. Ludwik Mzyk<br />bł. Ludwik Pius Bartosik<br />bł. Maksymilian Binkiewicz<br />św. Maksymilian Maria Kolbe<br />bł. Marcelina Darowska<br />bł. Marcin Oprządek<br />bł. Maria Karłowska<br />bł. Maria Ledóchowska<br />bł. Maria Angela Truszkowska<br />bł. Maria Antonina Kratochwil<br />bł. Maria Boromea Nermontowicz<br />bł. Maria Daniela Jóźwik<br />bł. Maria Felicyta Borowik<br />bł. Maria Gwidona Cierpka<br />bł. Maria Heliodora Matuszewska<br />bł. Maria Kanizja Mackiewicz<br />bł. Maria Kanuta Chrobot<br />bł. Maria Klemensa Staszewska<br />bł. Maria Luiza Merkert<br />bł. Maria Rajmunda Kokołowicz<br />bł. Maria Sergia Rapiej<br />bł. Maria Stella Mardosewicz<br />bł. Marian Górecki<br />bł. Marian Konopiński<br />bł. Marian Skrzypczak<br />bł. Marianna Biernacka<br />bł. Marta Wiecka&nbsp; <br />św. Melchior Grodziecki<br />bł. Michał Czartoryski<br />bł. Michał Kozal<br />bł. Michał Oziębłowski<br />bł. Michał Piaszczyński<br />bł. Michał Sopoćko<br />bł. Michał Woźniak<br />bł. Mieczysław Bohatkiewicz<br />bł. Mieczysława Kowalska <br />bł. Narcyz Putz<br />bł. Narcyz Turchan<br />bł. Natalia Tułasiewicz<br />św. Otto z Bambergu<br />bł. Piotr Dańkowski<br />bł. Piotr Bonifacy Żukowski<br />bł. Radzim Gaudenty<br />bł. Rafał Chyliński<br />św. Rafał Kalinowski<br />bł. Regina Protmann<br />bł. Roman Archutowski<br />bł. Roman Sitko<br />bł. Rycheza Lotaryńska<br />bł. Sadok<br />bł. Salomea<br />bł. Sancja Szymkowiak<br />bł. Stanisław Kazimierczyk<br />św. Stanisław Kostka<br />bł. Stanisław Kubista<br />bł. Stanisław Kubski<br />bł. Stanisław Mysakowski<br />bł. Stanisław Papczyński<br />bł. Stanisław Pyrtek<br />bł. Stanisław Starowiejski<br />bł. Stanisław Tymoteusz Trojanowski<br />bł. Stanisław z Bydgoszczy<br />św. Stanisław ze Szczepanowa<br />bł. Stefan Wincenty Frelichowski<br />bł. Stefan Grelewski<br />bł. Symforian Ducki<br />św. Szymon z Lipnicy<br />bł. Tadeusz Dulny<br />św. Urszula Ledóchowska<br />bł. Wincenty Kadłubek<br />bł. Wincenty Matuszewski<br />bł. Władysław Błądziński<br />bł. Władysław Demski<br />bł. Władysław Findysz<br />bł. Władysław Goral<br />bł. Władysław Maćkowiak<br />bł. Władysław Mączkowski<br />bł. Władysław Miegoń<br />bł. Władysław z Gielniowa<br />św. Władysław<br />bł. Włodzimierz Laskowski<br />bł. Wojciech Nierychlewski<br />św. Wojciech<br />bł. Zygmunt Szczęsny Feliński<br />św. Zygmunt Gorazdowski<br />bł. Zygmunt Pisarski<br />bł. Zygmunt Sajna<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-8534648519544485201?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-63768540337136859602010-04-13T13:29:00.000-07:002010-06-14T01:59:02.090-07:00<h2><b>A</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Adrian </b></h2><b></b>- Patron strażników więziennych<br /><h2><b>Afra</b></h2><b></b> - Patronka dusz zaniedbanych, kobiet pokutujących<br /><h2><b>Agapit</b></h2><b></b> - Patron ciężarnych kobiet<br /><h2><b>Agata Sycylijka</b></h2><b></b> - Patronka Sycylii, Katanii, sztuki, artystów, kominiarzy, nianiek, ludwisarzy, karmiących matek, w chorobach piersi, pielęgniarek<br /><h2><b>Agnieszka Rzymianka</b></h2><b></b> - Patronka młodych dziewic, czystości, narzeczonych, dzieci, panien, ogrodników<br /><h2><b>Akwilin</b></h2><b></b> - Patron tragarzy<br /><h2><b>Albert Wielki Biskup</b></h2><b></b> - Patron zakonów Albertynek i Albertynów, górników, studiujących nauki przyrodnicze, uczonych, plastyków, teologów<br /><h2><b>Aleksy Rzymianin</b></h2><b></b> - Patron licznych zakonów, ubogich, żebraków, włóczęgów, pielgrzymów, wędrowców, orędownik podczas trzęsienia ziemi, suszy, złej pogody, w czasie epidemii i plag<br /><h2><b>Alfons</b></h2><b></b> - Patron zakonu Redemptorystów, adwokatów, osób świeckich, spowiedników, teologów<br /><h2><b>Alojzy Gonzaga </b></h2><b></b>- Patron Mantui, młodzieży studiującej<br /><h2><b>Ambroży</b></h2><b></b> - Patron Bolonii, Mediolanu, pszczelarzy, woskarzy<br /><h2><b>Anastazja</b></h2><b></b> - Patronka tkaczy, cenzorów<br /><h2><b>A</b></h2><b></b><br /><h2><b>nastazy Perski</b></h2><b></b> - Patron złotników<br /><h2><b>Anatol z Laodycei </b></h2><b></b>- Patron matematyków<br /><h2><b>Andrzej Apostoł</b></h2><b></b> - Patron prawosławia, Słowian (szczególnie obrządków wschodnich), archidiecezji warmińskiej, Austrii, Bułgarii, Burgundii, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Niemiec, Rosji, Sycylii, Szkocji, Bordeaux, Brescii, Brugii, Hanoweru, Neapolu, Rawenny, małżeństw podróżujących, podróżnych, żeglarzy, rybaków, rzeźników, sprzedawców ryb, orędownik zakochanych, wspomaga w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwa<br /><h2><b>Andrzej Bobola</b></h2><b></b> - Patron diecezji pińskiej, wileńskiej, łomżyńskiej, płockiej i warmińskiej, białostockiej, drohiczyńskiej, łomżyńskiej, kolejarzy<br /><h2><b>Anna </b></h2><b></b>- Patronka diecezji opolskiej, miast, Hanoveru, kobiet rodzących, matek, gospodyń domowych, piekarzy, wdów, położnic, ubogich robotnic, stolarzy, górników kopalni złota, młynarzy, powroźników, żeglarzy<br /><h2><b>Antoni Padewski</b></h2><b></b> - Patron Włoch, Padwy, Lizbony, Padeborn, Splitu, zakonów: Franciszkanów, Antoninek oraz wielu bractw, dzieci, górników, małżeństw, narzeczonych, położnic, piekarzy, ubogich, podróżnych, ludzi i rzeczy zaginionych<br /><h2><b>Antoni Wielki </b></h2><b></b>- Patron wikliniarzy, świniopasów, osób z chorobami skórnymi, zakonu Antoninów, dzwonników, chorych, rzeźników, wędliniarzy, szczotkarzy, ubogich. Orędownik w czasie pożarów. W ciągu wieków wzywano go podczas epidemii oraz chorób skórnych<br /><h2><b>Apolonia</b></h2><b></b> - Patronka dentystów, stomatologów<br /><h2><b>Arnold z Arnoldsweicler </b></h2><b></b>- Patron śpiewaków<br /><h2><b>Arnulf </b></h2><b></b>- Patron młynarzy, piwowarów<br /><h2><b>Augustyn </b></h2><b></b>- Patron zakonu Augustianów, kanoników regularnych, Magdalenek, Kartaginy, drukarzy, wydawców, teologów<br /><h2><b>Autbert</b></h2><b></b> - Patron piekarzy<br /><br /><br /><br /><h2><b>B</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Baldomer</b></h2><b></b> - Patron ślusarzy<br /><h2><b>Barbara z Nikomedii</b></h2><b></b> - Patronka archidiecezji katowickiej, Edessy, Kairu, architektów, cieśli, dzwonników, flisaków, górników, hutników, kamieniarzy, kowali, ludwisarzy, marynarzy, murarzy, saperów, strażników, szczotkarzy, tkaczy, więźniów, wytwórców sztucznych ogni, żołnierzy (szczególnie artylerzystów i załóg twierdz), dobrej śmierci<br /><h2><b>Barnaba Apostoł </b></h2><b></b>- Patron Florencji, Mediolanu, orędownik podczas kłótni, sporów, smutku oraz burz gradowych<br /><h2><b>Bartłomiej Apostoł </b></h2><b></b>- Patronem Armenii, Fermo, Frankfurtu nad Menem, Maastricht, introligatorów, tynkarzy, garbarzy, rybaków, rzeźników, zegarmistrzów<br /><h2><b>Bazyli </b></h2><b></b>- Patron zakonu Bazylianów i sióstr św. Krzyża<br /><h2><b>Benedykt z Nursji </b></h2><b></b>- Patron wielu zakonów, diecezji tarnowskiej, Francji, architektów, górników, inżynierów, nauczycieli, speleologów, uczniów, wydawców, kotlarzy, orędownik w chorobach róży oraz konających<br /><h2><b>Benild</b></h2><b></b> - Patron nauczycieli<br /><h2><b>Benon z Miśni </b></h2><b></b>- Patron rybaków, sukienników<br /><h2><b>Bernard z Aosty</b></h2><b></b> - Patron alpinistów, narciarzy, broni pól przed burzą<br /><h2><b>Bernard z Badenii</b></h2><b></b> - Patron mężczyzn<br /><h2><b>Bernard z Clairvaux</b></h2><b></b> - Patron zakonu Cystersów, Burgundii, Ligurii, Genui, Gibraltaru, Pelplina, pszczelarzy, opiekun podczas klęsk żywiołowych, sztormów oraz w godzinie śmierci<br /><h2><b>Bernard (Bernardyn) ze Sieny</b></h2><b></b> - Patron zakonu Bernardynów, Sieny, tkaczy, reklamy, orędownik chorych na gardło i krwawiących<br /><h2><b>Blandyna</b></h2><b></b> - Patronka pomocy domowych, dziewic<br /><h2><b>Błażej </b></h2><b></b>- Patron przemysłu wełniarskiego, handlarzy wełną, kapeluszników, lekarzy, gręplarzy, chorób gardła, opiekun zwierząt, szewców, sztukatorów<br /><h2><b>Bonawentura </b></h2><b></b>- Patron zakonu Franciszkanów, matek oczekujących potomstwa, dzieci, robotników, teologów, tragarzy, wytwórców jedwabiu<br /><h2><b>Bonifacy </b></h2><b></b>- Patron Niemiec, diecezji w Fuldzie, Erfurcie, Moguncji, łomżyńskiej, archidiecezji warmińskiej, kasjerów, krawców, księgarzy, piwowarów<br /><h2><b>Brendan</b></h2><b></b> - Patron żeglarzy i podróżników<br /><h2><b>Brunon Kartuz</b></h2><b></b> - Patron Kartuzów, obłąkanych<br /><h2><b>Brycjusz</b></h2><b></b> - Patron sędziów<br /><h2><b>Brygida Królowa</b></h2><b></b> - Patronka Szwecji, pielgrzymów, dobrej śmierci<br /><h2><b>Brygida z Kildar</b></h2><b></b> - Patronka Irlandii, opiekunka pracujących na roli<br /><br /><br /><h2><b>C</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Cecylia </b></h2><b></b>- Patronka chórzystów, lutników, muzyków, organistów, zespołów wokalno-muzycznych, śpiewaków, niewidomych<br /><h2><b>Celestyn</b></h2><b></b> - Patron introligatorów<br /><h2><b>Cezary z Nazjanzu </b></h2><b></b>- Patron lekarzy<br /><h2><b>Chlodwald </b></h2><b></b>- Patron wytwórców gwoździ<br /><h2><b>Chryzant</b></h2><b></b> - Patron sędziów<br /><h2><b>Cyriak</b></h2><b></b> - Patron ciężkiej pracy<br /><h2><b>Cyryl</b></h2><b></b> - Patron Europy<br /><br /><h2><b>D</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Damazy I Papież</b></h2><b></b> - Patron archiwariuszy kościelnych<br /><h2><b>Damian </b></h2><b></b>- Patron aptekarzy, chirurgów i mędrców, stomatologów<br /><h2><b>Daria</b></h2><b></b> - Patron sędziów<br /><h2><b>Dawid</b></h2><b></b> - Patron Walii i Bath<br /><h2><b>Demetriusz z Salonik</b></h2><b></b> - Patron żołnierzy<br /><h2><b>Dionizy</b></h2><b></b> - Patron strzelców, przywoływany w różnych okolicznościach, m.in. przy bólu głowy, opętaniu i kłótniach<br /><h2><b>Dominik kapłan </b></h2><b></b>- Patron zakonu Dominikanów - gałęzi żeńskiej i męskiej, Bolonii, Kordoby, Madrytu, Palermo<br /><h2><b>Dominik Savio</b></h2><b></b> - Patron dzieci, ministrantów, chórów dziecięcych, młodzieży<br /><h2><b>Dorota </b></h2><b></b>- Patronka piwowarów, górników, panien młodych, młodych małżeństw, narzeczonych, kwiaciarzy, ogrodników, botaników, położnych i par młodych, sprzedawców kwiatów<br /><h2><b>Dunstan</b></h2><b></b> - Patron ślusarzy, złotników<br /><h2><b>Dyzma </b></h2><b></b>- Patron złodziei<br /><br /><h2><b>E</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Eberhard</b></h2><b></b> - Patron pasterzy<br /><h2><b>Edward Wyznawca </b></h2><b></b>- Patron królów angielskich<br /><h2><b>Efrem</b></h2><b></b> - Patron Asturii<br /><h2><b>Eliasz Prorok </b></h2><b></b>- Patron dorożkarzy<br /><h2><b>Eligiusz</b></h2><b></b> - Patron jubilerów, kowali, metalowców, ślusarzy, weterynarzy, zegarmistrzów, złotników, grawerów, wytwórców lamp, dzierżawców, fabrykantów powozów, wikliniarzy, handlarzy koni, rolników<br /><h2><b>Elżbieta </b></h2><b></b>- Patronka matek, żon, położnych<br /><h2><b>Elżbieta Portugalska </b></h2><b></b>- Patronka Portugalii, Saragossy, III zakonu Franciszkańskiego, orędowniczka podczas udręk wojny<br /><h2><b>Elżbieta z Turyngii</b></h2><b></b> - Patronka ubogich, Węgier, Niemiec, III zakonu Franciszkańskiego, Elżbietanek<br /><h2><b>Erazm</b></h2><b></b> - Patron tokarzy, marynarzy, żeglarzy, tkaczy<br /><h2><b>Eryk </b></h2><b></b>- Patron Szwecji<br /><h2><b>Etelburga</b></h2><b></b> - Patronka kobiet oczekujących potomstwa<br /><h2><b>Eulalia z Barcelony</b></h2><b></b> - Patronka Katalonii, Barcelony i żeglarzy, ochrona przed poronieniem.<br /><h2><b>Eustachy</b></h2><b></b> - Patron myśliwych i leśników, kramarzy, kupców, żołnierzy<br /><h2><b>Euzebiusz </b></h2><b></b>- Patron diecezji przedalpejskich<br /><br /><br /><h2><b>F</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Fabian </b></h2><b></b>- Patron garncarzy, cynowników<br /><h2><b>Felicyta</b></h2><b></b> - Patronka kobiet, matek<br /><h2><b>Feliks z Cantalicio</b></h2><b></b> - Patron dzieci<br /><h2><b>Fiakriusz </b></h2><b></b>- Patron dorożkarzy, kwiaciarek, miedziorytników, wytwórców cegieł<br /><h2><b>Fidelis </b></h2><b></b>- Patron prawników<br /><h2><b>Filip Apostoł </b></h2><b></b>- Patron Antwerpii, pilśniarzy, czapników, kapeluszników, garbarzy, kramarzy, cukierników, sklepikarzy<br /><h2><b>Filip Neri-</b></h2><b></b> Patron humorystów<br /><h2><b>Filomena </b></h2><b></b>- Patronka Żywego Różańca, szczęśliwych narodzin dzieci, matek i dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, zdających egzaminy, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci, powracających do Sakramentów Świętych, narzeczonych, katakumb<br /><h2><b>Firmin Starszy</b></h2><b></b> - Patron bednarzy<br /><h2><b>Florian </b></h2><b></b>- Patron Krakowa, Bolonii, Austrii, strażaków, hutników, garncarzy, wytwórców mydła, kupców bławatnych, piwowarów, kominiarzy, chroni od klęsk: ognia, wojny, powodzi, nieurodzaju i burzy klęsk pożaru, powodzi i sztormów<br /><h2><b>Franciszek Ksawery</b></h2><b></b> - Patron zakonu misjonarzy, misji katolickich, rozkrzewiania wiary, Indii, Japonii. marynarzy, orędownik w czasie zarazy i burz <br /><h2><b>Franciszek Salezy</b></h2><b></b> - Patron Genewy, pisarzy, literatów, dziennikarzy i prasy katolickiej<br /><h2><b>Franciszek z Asyżu </b></h2><b></b>- Patron zakonów Albertynów, Franciszkanów, Kapucynów, Franciszkanów Konwentualnych, Bernardynek, Kapucynek, Klarysek, Koletanek, tercjarzy, Włoch, Asyżu, Bazyleii, aktorów, ekologów, pracowników ochrony środowiska, niewidomych, pokoju, robotników, tapicerów, ubogich, więźniów, Akcji Katolickiej<br /><h2><b>Franciszka Cabrini</b></h2><b></b> - Patronka emigrantów<br /><h2><b>Frydolin</b></h2><b></b> - Patron optyków<br /><br /><br /><h2><b>G</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Gabriel Archanioł </b></h2><b></b>- Patron dyplomatów, filatelistów, posłańców, korespondentów prasowych, pocztowców, radia i telewizji, telekomunikacji<br /><h2><b>Gabriel Perdolente </b></h2><b></b>- Patron młodzieży włoskiej, kleryków, młodych zakonników<br /><h2><b>Genezjusz</b></h2><b></b> - Patron aktorów<br /><h2><b>Genowefa </b></h2><b></b>- Patronka Francji i Paryża, chroni przed klęskami, ulewą i suszą, gorączką, kobiet, dziewic, pasterzy, producentów świec woskowych, rybaków, kapeluszników, rzemieślników, właścicieli składu win, żołnierzy<br /><h2><b>Gerard </b></h2><b></b>- Patron diecezji Csanad, dzieci<br /><h2><b>German z Paryża</b></h2><b></b> - Patron muzyków<br /><h2><b>Germana</b></h2><b></b> - Patronka pasterek<br /><h2><b>Gertruda z Nivelles</b></h2><b></b> - Patronka podróżników i ogrodników oraz przeciw myszom i szczurom, pielgrzymów<br /><h2><b>Gerwazy </b></h2><b></b>- Patron chałupników, dzieci<br /><h2><b>Gezelin </b></h2><b></b>- Patron szczęśliwego dzieciństwa<br /><h2><b>Goar</b></h2><b></b> - Patron garncarzy, gościnności, właścicieli winnic, wytwórców cegieł<br /><h2><b>Gudula </b></h2><b></b>- Patronka Brukseli<br /><h2><b>Gumar</b></h2><b></b> - Patron mężczyzn mających złośliwe żony<br /><h2><b>Gutman</b></h2><b></b> - Patron kowali, krawców, kupców, mieszczan, szewców<br /><h2><b>Grzegorz z Nazjanzu </b></h2><b></b>- Patron Bazylianów i poetów<br /><h2><b>Grzegorz I Wielki Papież</b></h2><b></b> - Patron uczniów, studentów, nauczycieli, chórów szkolnych, piosenkarzy, muzyków, kopalni, chórzystów<br /><h2><b>Gwidon </b></h2><b></b>- Patron celników, urzędników podatkowych, chorych, kościelnych, dzwonników, pielgrzymów, rolników<br /><br /><h2><b>H</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Hadrian</b></h2><b></b> - Patron kowali<br /><h2><b>Helena</b></h2><b></b> - Patronka diecezji w Trewirze, Ascoli, Bambergu, Pesaro, Frankfurcie, Bazylei, farbiarzy, wytwórców igieł, wytwórców gwoździ, kopalni<br /><h2><b>Henryk z Bolzano</b></h2><b></b> - Patron drwali<br /><h2><b>Herman z Kolonii </b></h2><b></b>- Patron zegarmistrzów<br /><h2><b>Hilary z Poitiers</b></h2><b></b> - Patron Poitiers, dzieci opóźnionych w rozwoju, chroni przed ukąszeniami wężów<br /><h2><b>Hieronim </b></h2><b></b>- Patron ascetów, sierot, opuszczonej młodzieży, biblistów, egzegetów, księgarzy, teologów<br /><h2><b>Hildegarda </b></h2><b></b>- Patronka esperantystów, językoznawców<br /><h2><b>Hipolit </b></h2><b></b>- Patron personelu więziennego<br /><h2><b>Homobonus</b></h2><b></b> - Patron kupców<br /><h2><b>Honorat</b></h2><b></b> - Patron handlarzy, kupców<br /><h2><b>Hubert</b></h2><b></b> - Patron myśliwych, tokarzy, leśników i sportowców, matematyków i metalowców, strzelców, kuśnierzy, optyków, rzeźników<br /><br /><h2><b>I</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Idzi </b></h2><b></b>- Patron matek karmiących, pasterzy, macierzyństwa, osób kulawych, rybaków, sprzedawców koni<br /><h2><b>Ignacy Loyola</b></h2><b></b> - Patron domów rekolekcyjnych, zakonu Jezuitów, dzieci, matek oczekujących dziecka, kuszonych, skrupulantów, żołnierzy, rekolekcji, dzieci, ćwiczeń duchownych, teologów<br /><h2><b>Ingenuin</b></h2><b></b> - Patron kopalni<br /><h2><b>Irena z Tesaloniki </b></h2><b></b>- Patronka dziewcząt<br /><h2><b>Ireneusz </b></h2><b></b>- Patron diecezji w Lyonie<br /><h2><b>Iwo Helory</b></h2><b></b> - Patron adwokatów, notariuszy, sędziów<br /><h2><b>Izydor</b></h2><b></b> - Patron Hiszpanii, Sewilli, informatyków, rolników, farmerów, dobrych żniw<br /><br /><h2><b>J</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Jacek Odrowąż</b></h2><b></b> - Patron archidiecezji katowickiej i diecezji opolskiej<br /><h2><b>Jadwiga Śląska </b></h2><b></b>- Patronka Polski, Śląska, archidiecezji wrocławskiej i diecezji w Görlitz, Andechs, Berlina, Krakowa, Trzebnicy, Wrocławia, Europy, narzeczonych, uchodźców, pojednania i pokoju<br /><h2><b>Jakub Apostoł</b></h2><b></b> - Patron Hiszpanii, Portugalii, zakonów rycerskich, czapników, hospicjów, szpitali, kapeluszników, wikliniarzy, pielgrzymów, sierot, dekarzy<br /><h2><b>Jan Apostoł</b></h2><b></b> - Patron Albanii, Azji Mniejszej, aptekarzy, urzędników, bednarzy, dziewic, zawodów związanych z pisaniem i przepisywaniem: introligatorów, kopistów, kreślarzy, lieratów, biografów, papierników, pisarzy, litografów, owczarzy, płatnerzy, skrybów, ślusarzy, wikliniarzy, teologów, uprawiających winorośl, wdów<br /><h2><b>Jan Berhmans</b></h2><b></b> - Patron ministrantów<br /><h2><b>Jan Bosco</b></h2><b></b> - Patron młodzieży, duszpasterzy młodzieżowych, młodych robotników, rzemieślników<br /><h2><b>Jan Boży</b></h2><b></b> - Patron Granady, księgarzy, chorych, drukarzy, pielęgniarzy, szpitali, opiekun służby zdrowia<br /><h2><b>Jan Chrzciciel</b></h2><b></b> - Patron Austrii, Francji, Holandii, Malty, Niemiec, Prowansji, Węgier, Akwitanii, Aragonii, archidiecezji warszawskiej i wrocławskiej, Amiens, Awinionu, Bonn, Florencji, Frankfurtu nad Menem, Kolonii, Lipska, Lyonu, Neapolu, Norymbergi, Nysy, Wiednia, Wrocławia, zakonu joannitów (Kawalerów Maltańskich), mnichów, dziewic, pasterzy i stad, kowali, krawców, kominiarzy, kuśnierzy, rymarzy, architektów, abstynentów, właścicieli kin, wychowawców, niezamężnych matek, tkaczy, garbarzy, skazanych na śmierć, orędownik podczas gradobicia, w chorobach epilepsji, tancerzy<br /><h2><b>Jan Chryzostom</b></h2><b></b> - Patron kaznodziejów<br /><h2><b>Jan Damasceński </b></h2><b></b>- Patron farmaceutów, malarzy ikon, obrazów świętych<br /><h2><b>Jan de la Salle</b></h2><b></b> - Patron nauczycieli<br /><h2><b>Jan Gwalbert </b></h2><b></b>- Patron leśników<br /><h2><b>Jan Kanty</b></h2><b></b> - Patron Polski, archidiecezji krakowskiej, Krakowa, profesorów, nauczycieli i studentów, szkół katolickich, Caritasu<br /><h2><b>Jan Kapistran</b></h2><b></b> - Patron prawników<br /><h2><b>Jan Kuncewicz</b></h2><b></b> - Patron diecezji siedleckiej, drohiczyńskiej, zakonu Bazylianów, Rusi, Litwy, Wilna<br /><h2><b>Jan Leonardi</b></h2><b></b> - Patron kucharzy<br /><h2><b>Jan Maria Vianney</b></h2><b></b> - Patron proboszczów<br /><h2><b>Jan Marinoni </b></h2><b></b>- Patron bankowców<br /><h2><b>Jan Nepomucen</b></h2><b></b> - Patron Czech, dobrej spowiedzi i spowiedników, zakonu jezuitów, Pragi, tonących, orędownik podczas powodzi, sprzedawców, księży<br /><h2><b>Jan z Dukli</b></h2><b></b> - Patron Królestwa Polskiego, Wielkiego Księstwa Litewskiego, archidiecezji przemyskiej, Lwowa, rycerstwa polskiego<br /><h2><b>January </b></h2><b></b>- Patron Neapolu<br /><h2><b>Jerzy</b></h2><b></b> - Patron Anglii, Portugalii, Aragonii, Genui, Stambułu, Niemiec, Wenecji, żołnierzy, kawalerii, rycerzy, płatnerzy, rusznikarzy, zbrojmistrzów, puszkarzy, pasterzy koni, szpitali, bezpłodnych kobiet, artystów, skautów, harcerzy, chroni przed dżumą, trądem, syfilisem i opryszczką<br /><h2><b>Joachim</b></h2><b></b> - Patron małżeństwa, patron sprzedawców lnu<br /><h2><b>Joanna</b></h2><b></b> - Patronka sióstr wizytek<br /><h2><b>Joanna d'Arc</b></h2><b></b> - Patronka pracowników radia i telewizji, pracowników telekomunikacji<br /><h2><b>Józef Oblubieniec Marii </b></h2><b></b>- Patron Kościoła powszechnego, Austrii, Węgier, Kanady, Meksyku, Belgii, Peru, Rosji, Wietnamu, Czech, Filipin, Hiszpanii, Kanady, Portugalii, misji chińskich, sprawiedliwości społecznej, dobrej śmierci, robotników, cieśli, drwali, rzemieślników, małżonków i rodzin chrześcijańskich, ojców sierot, uciekinierów<br /><h2><b>Józef Cafasso</b></h2><b></b> - Patron więźniów i więzień, duszpasterzy więziennych<br /><h2><b>Józef Kalasanty</b></h2><b></b> - Patron Pijarów, szkół katolickich<br /><h2><b>Józef z Arymatei </b></h2><b></b>- Patron garbarzy, grabarzy<br /><h2><b>Józef z Kupertynu</b></h2><b></b> - Patron astronautów, kosmonautów, lotników, egzaminowanych<br /><h2><b>Juda Tadeusz Apostoł</b></h2><b></b> - Patron diecezji siedleckiej, Magdeburga, orędownik w sprawach beznadziejnych<br /><h2><b>Julian</b></h2><b></b> - Patron wioślarzy<br /><h2><b>Justyn </b></h2><b></b>- Patron filozofów<br /><br /><br /><h2><b>K</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Kajetan</b></h2><b></b> - Patron bankowców<br /><h2><b>Kamil</b></h2><b></b> - Patron zakonu Kamilianów, szpitali i chorych, pielęgniarek i pielęgniarzy, opiekujących się chorymi<br /><h2><b>Karol Boromeusz</b></h2><b></b> - Patron zakonu Boromeuszek, diecezji w Lugano i Bazylei, uniwersytetu w Salzburgu, bibliotekarzy, duszpasterzy, instytutów wiedzy katechetycznej, proboszczów, profesorów seminarium<br /><h2><b>Karol Lwanga</b></h2><b></b> - Patron młodzieży i akcji Katolickiej w Afryce<br /><h2><b>Kasjan </b></h2><b></b>- Patron stenografów<br /><h2><b>Katarzyna Genuańska</b></h2><b></b> - Patronka Genui, chorych i szpitali<br /><h2><b>Katarzyna Szwedzka</b></h2><b></b> - Patronka Szwecji, ludzi dotkniętych niepowodzeniami<br /><h2><b>Katarzyna z Aleksandrii</b></h2><b></b> - Patronka dziewcząt, filozofów, studentek, bibliotekarzy, literatów, kołodziejów, kolejarzy, garncarzy, adwokatów, modystek, mówców, szwaczek, zecerów, teologów<br /><h2><b>Katarzyna z Parc</b></h2><b></b> - Patronka ekspedientek<br /><h2><b>Katarzyna ze Sieny</b></h2><b></b> - Patronka Włoch, Rzymu, Sieny, uczonych, mędrców, studentów, pielęgniarek, strażników, strażaków<br /><h2><b>Kazimierz</b></h2><b></b> - Patron Korony i Litwy<br /><h2><b>Kilian</b></h2><b></b> - Patron malarzy pokojowych, tynkarzy<br /><h2><b>Kinga</b></h2><b></b> - Patronka Polski i Litwy, diecezji tarnowskiej, górników wydobywających sól, kopalni soli<br /><h2><b>Klara</b></h2><b></b> - Patronka zakonu Klarysek, kapucynek, Asyżu, bieliźniarek, hafciarek, praczek, radia i telewizji, chorych na oczy, malarzy malujących na szkle, szklarzy<br /><h2><b>Klarus</b></h2><b></b> - Patron krawców<br /><h2><b>Klaudiusz</b></h2><b></b> - Patron kamieniarzy, rzeźbiarzy<br /><h2><b>Klemens Dworzak</b></h2><b></b> - Patron Warszawy, kelnerów, piekarzy, rzemieślników<br /><h2><b>Klemens I Papież</b></h2><b></b> - Patron grabarzy, kamieniarzy, marmurników, narodów słowiańskich, dzieci, górników, kamieniarzy, kapeluszników, marynarzy<br /><h2><b>Klotylda</b></h2><b></b> - Patronka notariuszy, kobiet<br /><h2><b>Koleta</b></h2><b></b> - Patronka cieśli, pomocy domowych<br /><h2><b>Konkordia</b></h2><b></b> -Patronka piastunek dzieci<br /><h2><b>Konrad</b></h2><b></b> - Patron furtianów<br /><h2><b>Korneliusz</b></h2><b></b> - Patron chorych na grypę<br /><h2><b>Kosma</b></h2><b></b> - Patron aptekarzy, chirurgów i mędrców, stomatologów<br /><h2><b>Kryspin</b></h2><b></b> - Patron szewców, garbarzy<br /><h2><b>Kryspinian</b></h2><b></b> - Patron garbarzy, szewców<br /><h2><b>Krystyna</b></h2><b></b> - Patronka młynarzy<br /><h2><b>Krzysztof</b></h2><b></b> - Patron kierowców i podróżnych, woźniców, taksówkarzy, tragarzy, rycerzy, poszukiwaczy skarbów i żeglarzy, flisaków, kolejarzy, modystek, biegaczy<br /><h2><b>Kunegunda</b></h2><b></b> - Patronka kobiet oczekujących potomstwa<br /><br /><h2><b>L</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Leokadia </b></h2><b></b>- Patronka Hiszpanii, Toledo<br /><h2><b>Leon Wielki Papież</b></h2><b></b> - Patron muzyków i śpiewaków<br /><h2><b>Leonard z Noblac</b></h2><b></b> - Patron dobrego porodu, położnych, więźniów, jeńców, chorych i zagrożonych napadem lub kradzieżą, tragarzy, parobków, stajennych<br /><h2><b>Letus</b></h2><b></b> - Patron tkaczy<br /><h2><b>Lidia</b></h2><b></b> - Patronka farbiarzy<br /><h2><b>Ludwik IX Król </b></h2><b></b>- Patron kilku żeńskich zgromadzeń zakonnych noszących jego imię, drukarzy, fryzjerów, hafciarek, introligatorów, kamieniarzy krawców, piekarzy, pielgrzymów, niewidomych, rybaków, tkaczy, uczonych, malarzy pokojowych, sztukatorów<br /><h2><b>Ludwina </b></h2><b></b>- Patronka apostolstwa chorych<br /><br /><h2><b>Ł</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Łazarz</b></h2><b></b> - Patron rzeźników, grabarzy, trędowatych, leprozoriów, żebraków<br /><h2><b>Łucja</b></h2><b></b> - Patronka Toledo, krawców, niewidomych, ociemniałych, chorych na oczy, szklarzy, służby, producentów lamp i świec, woźniców, rolników, szwaczek, tkaczy, krawców, woźnych, tapicerów, orędowniczka w chorobach oczu, pracowników radia i telewizji<br /><h2><b>Łukasz Ewangelista</b></h2><b></b> - Patron Hiszpanii, miasta Achai, introligatorów, lekarzy chirurgów, malarzy i rzeźbiarzy, notariuszy, rzeźników, złotników<br /><br /><h2><b>M</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Maciej Apostoł</b></h2><b></b> - Patron Hanoweru, budowniczych, kowali, cukierników, rzeźników, wzywają go niepłodne małżeństwa oraz chłopcy rozpoczynający szkołę<br /><h2><b>Magnus ze Szkocji </b></h2><b></b>- Sprzedawców ryb<br /><h2><b>Maksymilian Maria Kolbe</b></h2><b></b> - Patron archidiecezji gdańskiej i diecezji koszalińskiej, krwiodawców, abstynentów<br /><h2><b>Małgorzata z Antiochii </b></h2><b></b>- Patronka położnic, ciężarnych kobiet, bezpłodnych kobiet i dobrej śmierci<br /><h2><b>Mamert </b></h2><b></b>- Patron mamek i orędownik w chorobach piersi<br /><h2><b>Marceli Papież </b></h2><b></b>- Patron stajennych<br /><h2><b>Marcin de Porres</b></h2><b></b> - Patron fryzjerów, pielęgniarek, robotników <br /><h2><b>Marcin z Tours </b></h2><b></b>- Patron Francji, królewskiego rodu Merowingów, diecezji w Eisenstadt, Mainz, Rotterburga, Amiens, dzieci, hotelarzy, jeźdźców kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żołnierzy, oberżystów, karczmarzy, abstynetów, sukienników, przywoływany przeciwko pijaństwu i burzy<br /><h2><b>Marcjan</b></h2><b></b> - Patron administratorów, rusznikarzy<br /><h2><b>Marek Ewangelista</b></h2><b></b> - Patron Aleksandrii, Bergamo, Albanii, Wenecji, szklarzy, notariuszy, sekretarzy, pisarzy, murarzy, wikliniarzy, koszykarzy, szklarzy <br /><h2><b>Marek Roy</b></h2><b></b> - Patron prawników<br /><h2><b>Maria Goretti </b></h2><b></b>- Patronka młodzieży<br /><h2><b>Maria Egipcjanka</b></h2><b></b> - Patronka aktorów<br /><h2><b>Maria Magdalena</b></h2><b></b> - Patronka Marsylii, Prowansji, Sycylii, Neapolu, zakonów kobiecych, pokutujących, życia kontemplacyjnego, dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, perukarzy, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów, więźniów, sprzedawców wina<br /><h2><b>Markulf</b></h2><b></b> - Patron aptekarzy, kupców drobnych towarów, sukienników<br /><h2><b>Marta</b></h2><b></b> - Patronka Tarasconu, gospodyń domowych, hotelarzy, kucharek, sprzątaczek, właścicieli zajazdów, właścicieli hoteli, rzeźbiarzy<br /><h2><b>Martyriusz</b></h2><b></b> - Patron rusznikarzy<br /><h2><b>Maryn </b></h2><b></b>- Patron kamieniarzy<br /><h2><b>Mateusz Apostoł </b></h2><b></b>- Patron patronem diecezji i miasta Salerno, alkoholików, księgowych, pracowników kantorów, celników, urzędników podatkowych, straży granicznek<br /><h2><b>Maura z Troyes</b></h2><b></b> - Patronka praczek<br /><h2><b>Maurycy</b></h2><b></b> - Patron zakonu św. Maurycego, cesarskiego domu Ottonów, królestwa Burgundii, Longobardów, Einsiedeln, Magdeburga, Valais, farbiarzy, kapeluszników, piechoty, rycerstwa, żołnierzy<br /><h2><b>Medard z Noyon</b></h2><b></b> - Patron od bólu zębów, piwowarów, chłopów, więźniów, żniwiarzy i dobrych zbiorów<br /><h2><b>Melchior Grodziecki </b></h2><b></b>- Patron archidiecezji katowickiej<br /><h2><b>Metody </b></h2><b></b>- Patron Europy<br /><h2><b>Michał Archanioł </b></h2><b></b>- Patron zakonów Michalitek, Michalitów, Anglii, Austrii, Francji, Hiszpanii, Niemiec, Węgier, Małopolski, diecezji łomżyńskiej, Amsterdamu, Łańcuta, mierniczych, radiologów, rytowników, szermierzy, policjantów, szlifierzy, cmentarzy, złotników, żołnierzy, tokarzy, dobrej śmierci, aptekarzy, złotników, bankowców<br /><h2><b>Mikołaj Biskup</b></h2><b></b> - Patron Grecji, Rosji, Bari, Aberdeen, Antwerpii, Berlina, Miry, Moskwy, Nowogrodu, bednarzy, wytwórców guzików, cukierników, gorzelników, dzieci, flisaków, jeńców, kupców, sprzedawców perfumów, sprzedawców wina, sprzedawców zboża i nasion, marynarzy, uczonych, młynarzy, kancelistów parafialnych, notariuszy, panien, piekarzy, pielgrzymów, piwowarów, podróżnych, rybaków, sędziów, studentów, więźniów, złodziei, żeglarzy<br /><h2><b>Mikołaj z Filie</b></h2><b></b> - Patron Szwajcarii<br /><h2><b>Mikołaj z Tolentino</b></h2><b></b> - Patron dusz pozostających w czyśćcu<br /><h2><b>Monika</b></h2><b></b> - Patronka kościelnych stowarzyszeń matek, wdów, matek<br /><br /><br /><br /><h2><b>N</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Nikodem</b></h2><b></b> - Patron grabarzy<br /><h2><b>Norbert </b></h2><b></b>- Patron Pragi, zakonu Norbertanów, sióstr Norbertynek oraz wszystkich wspólnot jego imienia<br /><h2><b>Notburga</b></h2><b></b> - Patronka pomocy domowych, służących<br /><br /><br /><br /><h2><b>O</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Odo z Cluny</b></h2><b></b> - Patron muzyków<br /><h2><b>Olaf</b></h2><b></b> - Patron Norwegii<br /><h2><b>Onezym </b></h2><b></b>- Patron czeladników<br /><h2><b>Onufry</b></h2><b></b> - Patron mnichów, dorożkarzy, pielgrzymów, tkaczy<br /><h2><b>Oskar Biskup</b></h2><b></b> - Patron Danii, Islandii, Niemiec<br /><h2><b>Oswald </b></h2><b></b>- Patron angielskiej rodziny królewskiej, krzyżowców, kowali, żniwiarzy<br /><h2><b>Otton </b></h2><b></b>- Patron archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, Pomorza<br /><h2><b>Otylia</b></h2><b></b> - Patronka chorych na choroby gardła, uszów, <br /><br /><br /><br /><h2><b>P</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Pankracy</b></h2><b></b> - Patron dzieci, opiekun rycerstwa, przyzywany podczas wiosennych przymrozków, uważany jest za stróża przysiąg i mściciela krzywoprzysięstwa<br /><h2><b>Pantaleon</b></h2><b></b> - Patron fizyków, lekarzy, akuszerek<br /><h2><b>Paschalis Baylon </b></h2><b></b>- Patron stowarzyszeń i kongresów eucharystycznych, kucharzy<br /><h2><b>Patryk</b></h2><b></b> - Patron Irlandii, Nigerii, fryzjerów, perukarzy, kowali, górników upadłych na duchu, opiekun zwierząt domowych<br /><h2><b>Paulina z Noli</b></h2><b></b> - Patronka młynarzy<br /><h2><b>Paweł z Teb</b></h2><b></b> - Patron zakonu paulinów i życia pustelniczego, piekarzy i tkających dywany, wytwórców koszy<br /><h2><b>Paweł z Tarsu Apostoł</b></h2><b></b> - Patron licznych zakonów, Rzymu, Poznania, Rygi i diecezji gliwickiej, producentów namiotów, marynarzy, powroźników, tkaczy, robotnic, teologów, wikliniarzy<br /><h2><b>Piotr Apostoł</b></h2><b></b> - Patron Rzymu, Awinionu, Berlina, Biecza, Frankfurtu nad Menem, Poznania, Rygi, Saragossy, Lozanny, Duszników Zdrój, Genewy, Hamburga, Nantes, Trzebnicy, rybaków, sprzedawców ryb, rymarzy, blacharzy, zegarmistrzów, kamieniarzy, kowali, ślusarzy, marynarzy, żeglarzy, powroźników, sukienników, tkaczy, orędownik podczas epilepsji, gorączki, febry, foluszników, abstynetów, ukąszenia przez węże, zdunów, budowniczych mostów<br /><h2><b>Piotr Chryzolog</b></h2><b></b> - Patron diecezji i miasta Imoli<br /><h2><b>Piotr Kanizy</b></h2><b></b> - Patron diecezji Brixen, Innsbrucku oraz szkolnych organizacji katolickich w Niemczech<br /><h2><b>Pius X Papież</b></h2><b></b> - Patron esperantystów, muzyków kościelnych<br /><h2><b>Placyd z Subiaco</b></h2><b></b> - Patron żeglarzy<br /><h2><b>Protazy</b></h2><b></b> - Patron chałupników, dzieci<br /><br /><br /><br /><h2><b>R</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Rafał Archanioł</b></h2><b></b> - Patron aptekarzy, lekarzy, emigrantów, pielgrzymów, podróżujących, uciekinierów, wędrowców, żeglarzy<br /><h2><b>Rafał Kalinowski </b></h2><b></b>- Patron Sybiraków, nauczycieli, wychowawców, wojskowych, kolejarzy, kapłanów, spowiedników, zakonników<br /><h2><b>Rajmund Nonnat </b></h2><b></b>- Patron ciężarnych kobiet<br /><h2><b>Rajnold </b></h2><b></b>- Patron kamieniarzy, rzeźbiarzy<br /><h2><b>Robert Bellarmin</b></h2><b></b> - Patron kanonistów, katechetów<br /><h2><b>Roch</b></h2><b></b> - Patron chorych, stolarzy, brukarzy, handlarzy dzieł sztuki, krawców, szczotkarzy<br /><h2><b>Roman z Rouen</b></h2><b></b> - Patron kupców<br /><h2><b>Romuald </b></h2><b></b>- Patron kamedułów<br /><h2><b>Rozalia</b></h2><b></b> - Patronka Palermo, chorych zakaźnie <br /><h2><b>Róża z Limy</b></h2><b></b> - Patronka Indian, obu Ameryk, Filipin, Antyli, Limy, kwiaciarek, ogrodników<br /><h2><b>Róża z Witerbo</b></h2><b></b> - Patronka akcji katolickiej<br /><h2><b>Ryta</b></h2><b></b> - Patronka w sprawach trudnych i beznadziejnych, opiekunka wielu dzieł charytatywnych i bractw<br /><br /><br /><br /><h2><b>S</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Sabina</b></h2><b></b> - Patronka gospodyń domowych<br /><h2><b>Scholastyka</b></h2><b></b> - Patronka miast Le Mans i Subiaco<br /><h2><b>Sebastian</b></h2><b></b> - Patron Niemiec, inwalidów wojennych, kamieniarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, garbarzy, garncarzy, rusznikarzy, cynowników, strażników, strzelców, rannych, żołnierzy<br /><h2><b>Serapion z Aleksandrii</b></h2><b></b> - Patron dekarzy, szklarzy<br /><h2><b>Serwacy</b></h2><b></b> - Patron diecezji w Worms, Maastricht, hutników, stolarzy, osób mających reumatyzm i febrę, ślusarzy, orędownik podczas przymrozków <br /><h2><b>Sewer </b></h2><b></b>- Patron policjantów, sukienników<br /><h2><b>Seweryn</b></h2><b></b> - Patron Austrii i Bawarii, właścicieli winnic<br /><h2><b>Stanisław ze Szczepanowa</b></h2><b></b> - Patron Polski<br /><h2><b>Stanisław Kostka </b></h2><b></b>- Patron Polski, Litwy, archidiecezji łódzkiej i warszawskiej, diecezji chełmińskiej i płockiej, Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania, Warszawy, studentów, nowicjuszy jezuickich, polskiej młodzieży, dzieci <br /><h2><b>Stefan</b></h2><b></b> - Patron Serbii, Węgier, tkaczy<br /><h2><b>Stefania</b></h2><b></b> - Patronka poszukiwaczy skarbów, gier loteryjnych<br /><h2><b>Sykstus</b></h2><b></b> - Patron kobiet oczekujących potomstwa<br /><h2><b>Sylwester </b></h2><b></b>- Patron diecezji i miasta Modeny<br /><h2><b>Symforian z Autum</b></h2><b></b> - Patron sokolników, dzieci<br /><h2><b>Szczepan</b></h2><b></b> - Patron diecezji wiedeńskiej, kamieniarzy, kucharzy, bednarzy, tkaczy, budowlańców i diakonów, tkaczy, stajennych, stangretów, woźniców<br /><h2><b>Szymon Apostoł</b></h2><b></b> - Patron farbiarzy, grabarzy, garncarzy, wytwórców wyrobów skórzanych, tkaczy, murarzy, pracowników leśnych i drwali, a także patronem beznadziejnych przypadków<br /><br /><br /><h2><b>T</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Tarsycjusz </b></h2><b></b>- Patron kleryków, ministrantów<br /><h2><b>Teodard</b></h2><b></b> - Patron handlarzy bydła<br /><h2><b>Teresa z Avila</b></h2><b></b> - Patronka Hiszpanii, Avila, Alba de Tormes, Karmelitów bosych, Karmelitów trzewiczkowych, dusz w czyśćcu cierpiących, cierpiących na ból głowy i chorych na serce<br /><h2><b>Tomasz Apostoł</b></h2><b></b> - Patron Indii, Portugalii, Urbino, Farmy, Rygi, Zamościa, architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, geometrów, kamieniarzy, murarzy, inżynierów, stolarzy, małżeństw, teologów<br /><h2><b>Tomasz z Akwinu</b></h2><b></b> - Patron teologów, szkół, Neapolu, dominikanów szkół katolickich, księgarni, opiekun podczas sztormów<br /><h2><b>Tomasz Becket</b></h2><b></b> - Patron Anglii, duchownych, niewidomych<br /><h2><b>Tomasz More</b></h2><b></b> - Patron polityków<br /><h2><b>Tryfon</b></h2><b></b> - Patron ogrodników<br /><h2><b>Turybiusz z Mogrovejo</b></h2><b></b> - Patron Peru<br /><h2><b>Tychon</b></h2><b></b> - Patron wytwórców win<br /><h2><b>Tymon z Salzburga</b></h2><b></b> - Patron cieśli, rzeźbiarzy<br /><br /><br /><h2><b>U</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Ulryk </b></h2><b></b>- Patron rybaków, właścicieli winnic<br /><h2><b>Urban </b></h2><b></b>- Patron właścicieli winnic, winnej latorośli, ogrodników, rolników, dobrych urodzajów<br /><h2><b>Urszula </b></h2><b></b>- Patronka nauczycielek, sprzedawców sukna<br /><h2><b>Utto</b></h2><b></b> - Patron karczowników, osadników<br /><br /><br /><h2><b>W</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Wacław Król </b></h2><b></b>- Patron Czech, Moraw, Pragi, katedry krakowskiej<br /><h2><b>Walburga</b></h2><b></b> - Patronka rolników<br /><h2><b>Walenty</b></h2><b></b> - Patron epileptyków, podagryków i zakochanych, pszczelarzy<br /><h2><b>Wawrzyniec</b></h2><b></b> - Patron Hiszpanii, zakonu Kapucynów, rymarzy, kucharzy, bibliotekarzy, hutników szkła, szklarzy, cukierników, praczek, administratorów, archiwistów<br /><h2><b>Wendelin</b></h2><b></b> - Patron owczarzy, pasterzy, chłopów<br /><h2><b>Werena z Zurzach</b></h2><b></b> - Patronka gospodyń na plebani<br /><h2><b>Weronika</b></h2><b></b> - Patronka portrecistów, rzeźbiarzy i fotografów, praczek, gospodyń na plebani, szwaczek<br /><h2><b>Wiborada</b></h2><b></b> - Patronka gospodyń na plebani, kucharek, miłośników książek, bibliotek<br /><h2><b>Wilhelm </b></h2><b></b>- Patron zegarmistrzów, blacharzy, płatnerzy<br /><h2><b>Willibrord </b></h2><b></b>- Patron diecezji w Utrechcie, Haarlem, Niderlandów, Luksemburga<br /><h2><b>Willigis</b></h2><b></b> - Patron kołodziejów<br /><h2><b>Wincenty a Paulo</b></h2><b></b> - Patron instytucji charytatywnych<br /><h2><b>Wincenty Ferreriusz</b></h2><b></b> - Patron Hiszpanii, Portugalii i Lizbony, patron garncarzy, budowlańców, murarzy, dekarzy, winiarzy, leśników, drwali, rolników, wytwórców cegieł<br /><h2><b>Wincenty Kadłubek</b></h2><b></b> - Patron archidiecezji warmińskiej, diecezji kieleckiej, sandomierskiej<br /><h2><b>Wincenty Palotti</b></h2><b></b> - Patron hodowców winorośli<br /><h2><b>Wigiliusz z Trydentu</b></h2><b></b> - Patron kopalni<br /><h2><b>Wit</b></h2><b></b> - Patron chorych na epilepsje, głuchoniemych, cierpiących na histerie, ukąszonych przez żmije, górników, karczmarzy, taksówkarzy, aptekarzy, artystów, tancerzy, warzelników<br /><h2><b>Wojciech</b></h2><b></b> - Patron Czech, Polski, Prus, archidiecezji gnieźnieńskiej, gdańskiej, warmińskiej, koszalińsko-kołobrzeskiej, miast: Gniezna, Trzemeszna, Serocka<br /><h2><b>Wolfgang</b></h2><b></b> - Patron cieśli<br /><h2><b>Wulmar </b></h2><b></b>- Patron furmanów, stangretów, woźniców<br /><h2><b>Wunibald</b></h2><b></b> - Patron narzeczonych<br /><br /><br /><br /><h2><b>Z</b></h2><b></b><br /><br /><h2><b>Zenon </b></h2><b></b>- Patron Werony, żebraków<br /><h2><b>Zdzisława </b></h2><b></b>- Patronka młodych małżeństw, matek<br /><h2><b>Zyta</b></h2><b></b> - Patronka miasta Lucca, ubogich dziewcząt, pracownic domowych, służących<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-6376854033713685960?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-19120037978714344932010-04-13T09:44:00.000-07:002010-04-13T09:44:53.684-07:00<b>Równowaga</b><br /><br />Praca z czakrami wymaga ogólnej równowagi. Jest ona niezbędna, abyśmy mogli świadomie poruszać się w obrębie systemu czakr. Nie będąc w stanie równowagi, jesteśmy skupieni na tym obszarze życia, gdzie równowaga jest zachwiana. Rodzi to sytuacje, kłopoty i problemy związane z niezrównoważoną czakrą. Próba osiągnięcia równowagi przez zrównoważenie tej czakry nie odnosi pożądanego skutku, gdyż z reguły wkładamy w to nadmiemy wysiłek i powodujemy zachwianie równowagi w innym miejscu. Można tak balansować na krawędzi równowagi, usiłując ją zbudować, zamiast się w nią zanurzyć.<br /><br /><b>Ćwiczenie 1</b><br /><br />Ilustruje to pozycja jogi zwana Drzewem. Stań prosto, wyciągając się, i rozmieść ciężar ciała równomiernie na obu stopach. Przenieś ciężar na lewą stopę tak, by prawą móc unieść swobodnie do góry. Oprzyj prawą stopę na wewnętrznej stronie lewego uda. Rozciągnij ciało od dołu do góry i staraj się nie skręcić bioder w lewo. Pozostawiając stopę na udzie, złóż dłonie jak do modlitwy na wysokości piersi. Odnajdź równowagę.<br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292427712361984338" src="http://3.bp.blogspot.com/_UjJgEwVlPQs/SXJ69sLE8VI/AAAAAAAABDM/SopTCP_dyXk/s400/251-02.PNG" style="cursor: pointer; display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 203px;" /><br /><br /><div style="text-align: center;">Rys. Znajdowanie stanu równowagi w pozycji Drzewa</div><br /><br />Przybierając tę pozycję po raz pierwszy, chwiejemy się w przód i w tył. Próbujemy osiągnąć stan równowagi, używając mięśni nóg i brzucha. Jednak zamiast stać prosto, nadal się chwiejemy. Udaje nam się zrównoważyć ciało dopiero wtedy, gdy zgramy je z wewnętrznym punktem równowagi, który jest w nas przez cały czas. Zamiast walczyć z ciałem, trzeba wyczuć tę równowagę w sobie. Nawet gdy potrafimy już dobrze wykonywać Drzewo, nadal poprawiamy od czasu do czasu położenie stopy czy palców, ale są to już korekty o wiele bardziej subtelne niż na początku.<br /><br /><br />Z naszym umysłem i emocjami dzieje się podobnie jak z ciałem. Ten sam proces zachodzi na wszystkich poziomach. Zanim doświadczymy stanu równowagi, próbujemy osiągnąć ją z wielkim wysiłkiem, tak jakby jej w ogóle nie było. W końcu przestajemy się z tym zmagać i wtedy odnajdujemy w sobie równowagę. Może to brzmi paradoksalnie, ale dopóki tego nie zrozumiemy, dopóty nie możemy osiągnąć postępu. Równowaga jest realną drogą, konflikt – tylko iluzją. Musimy wierzyć, że równowaga już istnieje, i odnaleźć ją w sobie za pomocą własnej wrażliwości.<br /><br /><br />W codziennym życiu będzie to oznaczało konieczność pełnego zawierzenia równowadze. Wiedząc, że decyzja podjęta w stanie nierównowagi będzie prowadziła do korekt i zmian, wstrzymamy się i poczekamy do uzyskania stanu równowagi. Podjęcie decyzji w stanie równowagi gwarantuje wyważoną decyzję. Być może brzmi to zbyt prosto, aby mogło być prawdziwe, ale najprostsze prawdy są zwykle najgłębsze.<br /><br /><br />Połączenia między czakrami skupiają się w centrum równowagi. Uwierzmy, że ono istnieje i że zawsze możemy je odnaleźć.<br /><br /><br />Oczywiście, żeby wiedzieć, czy doświadczamy stanu równowagi, czy nie, musimy znać to uczucie. Tkwi w tym pewien paradoks. Jeśli bowiem nie poznaliśmy uczucia równowagi i harmonii wewnętrznej, to nie mamy żadnego punktu odniesienia. Na szczęście, jest w życiu coś takiego jak łaska, a dar harmonii wewnętrznej może na nas po prostu spłynąć. Jeśli wykażemy czujność i uwagę, to osiągniemy to bez żadnego wysiłku. Jest to droga zmierzająca do działania bez wysiłku. Można się nauczyć podążać nią z łatwością i gracją, rozszerzając obszar równowagi w naszym życiu.<br /><br /><br />W miarę jak uczymy się instynktownie unikać antagonistycznego punktu widzenia, konflikt zaczyna znikać z naszego życia. Życie staje się łatwiejsze. Problemy nadal się pojawiają, ale umiemy sobie z nimi radzić za pomocą drobnych posunięć, tak jak nieznacznymi ruchami palców poprawiamy pozycję jogi. W tajemniczy sposób życie układa nam się samo. Przyszłość zawsze niesie nieznane, nowe sprawy i wyzwania, podsuwa coraz to nowe możliwości. Jednak gdy opanujemy sztukę równowagi, w każdej sytuacji zastosujemy tę umiejętność.<br /><br /><br />Równowaga sprawia, że życie osiąga doskonałość. Wyostrzają się wszystkie nasze zmysły i możemy z radością doświadczać najsubtelniejszych przeżyć. Przed osiągnięciem równowagi najniższe czakry zdają się być nienasycone. Nie potrafimy odczuć satysfakcji z zaspokojenia potrzeb danej czakry. Gdy nauczymy się osiągać stan równowagi, zmysły stają się bardziej wyrafinowane i łatwiej odczuwamy satysfakcję każdej z czakr. Proste przyjemności życiowe nabierają większego znaczenia.<br /><br /><br />Thich Nhat Hanh kończy jeden ze swych wywodów [Thich Nhat Hanh, The Art of Mindjul Living, Sounds True, 1992.] następującą myślą:<br /><br /><br />Nie ma drogi do Szczęścia, Szczęście jest drogą.<br /><br /><br />Nie ma drogi do Pokoju, Pokój jest drogą.<br /><br /><br />Nie ma drogi do Oświecenia, Oświecenie jest drogą.<br /><br /><br />Można by dodać: “Nie ma drogi do równowagi, równowaga jest drogą".<br /><br />Poddanie się<br /><br /><br />Wiemy już, że równowagi nie można “osiągnąć", tylko trzeba się w nią zagłębić i poddać się temu doświadczeniu. Tak samo jest z energią poszczególnych czakr. Bezpieczeństwa związanego z czakrą pierwszą nie można osiągnąć, lecz odczuć to, które już istnieje. W drugiej – nie da się osiągnąć przyjemności, ale tylko dotrzeć do doświadczenia przyjemności, która jest dla nas dostępna. Podobnie jak z przetrwaniem i przyjemnością, przedstawia się sprawa z siłą, miłością, twórczością, intuicją i duchowością. Trzeba poznać harmonijny przejaw ich energii i dostroić się do niej. (Patrz Tabela czakr, str. 155).<br /><br /><b>Ćwiczenie 2</b><br /><br />Ułóż się w wygodnej pozycji, która pozwoli ci fantazjować na jawie, bo na tym polega ćwiczenie. Wyobraź sobie sytuację, w której doświadczasz idealnego spokoju. Ułóż w wyobraźni scenariusz. Poczuj w sobie harmonię z całym swoim życiem. Następnie poczuj to w chwili obecnej, tu i teraz. Doświadcz naprawdę tego uczucia. Oto właśnie poczułeś czakrę serca.<br /><br /><br />Takie ćwiczenie można wykonać dla każdej czakry i doświadczyć uczucia bezpieczeństwa, siły, twórczości i każdego z pozostałych. Zanurzając się w obecnej chwili w takim przeżyciu, pobudzamy czakrę do działania, a nie usiłujemy niczego osiągnąć. Można to określić jako poddanie się przeżyciu. Potrzebne są do tego wiara i ufność. Musimy najpierw uwierzyć w istnienie harmonii, a potem możemy się jej poddać.<br /><br /><b>Mycie okien</b><br /><br />Doświadczanie harmonii przez samo tylko dostrojenie się do stanu równowagi kłóci się z tym, czego nas nauczono. “Życie to przekleństwo, zmierza jedynie do śmierci" słyszymy w nieskończoność, aż ogarnia nas przygnębienie. Nawet gdy jesteśmy czujni i chodzimy na paluszkach, tylko do czasu udaje nam się uniknąć “upadku". W końcu i nam on się przytrafi. Wielu z nas ma bowiem tak e wewnętrzne przekonanie, wpojone bez udziału świadomości. Przechowywane nieświadomie, ściąga nas ono w kierunku dolnych czakr, ku mentalności typu “przetrwa tylko najsilniejszy".<br /><br /><br />Zrozumienie działania czakr pozwala zrzucić z siebie jarzmo nabytych przekonań. Jeśli jedna z naszych czakr często jest niezrównoważona, to prawdopodobnie usiłujemy utrzymać z gruntu fałszywy obraz samego siebie. Fałszywy dlatego, że nie autentyczny i nie prowadzący nas do wewnętrznej harmonii, lecz przeciwnie, do stanu nierównowagi. Gdyby prowadził do równowagi, nie doświadczalibyśmy jej braku.<br /><br /><br />Takie fałszywe wyobrażenia powstają wtedy, gdy przywiązujemy nadmierną wagę do opinii innych ludzi. Ważne jest, jaką rolę odgrywaliśmy w swojej rodzinie. W dynamicznym procesie rozwoju rodziny każdy przyjmuje na siebie jakąś rolę i ta wczesna identyfikacja siebie w rodzinie bardzo silnie nas warunkuje. Sprawia ona, że utrzymujemy pewne schematy zachowań związane z tą rolą dopóty, dopóki świadomie się z niej nie wyzwolimy.<br /><br /><br />Na przykład najstarsze dziecko bierze na siebie odpowiedzialność za rodzinę. Na przyjęcie takiej roli wskazuje zbyt rozwinięta trzecia czakra i trudności ze zrezygnowaniem z kontroli nad każdą sytuacją. Najmłodsze dziecko ma tendencje do polegania na innych. To zaś prowadzi do braku równowagi pierwszej czakry i skłonności do uzależniania się od innych. Może ktoś był w rodzinie wichrzycielem, mediatorem lub czarną owcą. Wszystkie te role warunkują nasze schematy zachowań. Jeśli cierpimy na uporczywe niezrównoważenie którejś czakry, to warto przeanalizować swoją rolę w rodzinie we wczesnym, dzieciństwie. Może odnajdziemy źródło obecnych stereotypów zachowań. Znając je, łatwiej przezwyciężymy skostniałe stereotypy i świadomie wybierzemy korzystny dla siebie schemat zachowań.<br /><br /><br />Zerwanie z uwarunkowaniami rodzinnymi i kulturowymi, narzuconymi nam świadomie lub nieświadomie, jest podstawą poznania swego autentycznego ja. Nie zakładamy, że nasze wychowanie było w całości niewłaściwe. Część naszych wyuczonych zachowań jest zdrowa i prawidłowa. Jednak istnieje prawdopodobieństwo, że niektóre z nich nie współgrają z naszą prawdziwą naturą. Oczywiście, zbyt kategoryczny sprzeciw wobec najwcześniejszych uwarunkowań wytrąciłby nas z równowagi, wytwarzając w nas skłonność do gwałtownych reakcji na różne sytuacje i pozbawiając nas możliwości świadomego wyboru zachowań.<br /><br /><br />Rozwińmy w sobie zdolność świadomego obserwowania samego siebie. Wiemy, że dane nam jest życie w harmonii. Jeśli tego nie doświadczamy, poznajmy rządzące nami schematy. Obserwujmy się i odnajdźmy to, co nas odciąga od harmonii. Pozbądźmy się szkodliwych zachowań, których się kurczowo trzymamy. Aby odebrać wszelkim problemom piętno osobiste, wystarczy się do nich zdystansować. Mówią, że aby poczuć harmonię, trzeba się wyzbyć potrzeby posiadania racji.<br /><br /><br />Przykładowo, ktoś ma ciągle niezrównoważoną drugą czakrę i nadmierną potrzebę satysfakcji zmysłowej. Czy przyczyny tego mogą tkwić w dzieciństwie? Oczywiście, że tak. Może nie okazywano mu uczucia lub nie był karmiony piersią. Nienasycona żądza przyjemności w dorosłym życiu może być skutkiem niezaspokojenia tej potrzeby w dzieciństwie.<br /><br /><br />W taki sposób śledzimy przyczyny swego braku równowagi. Obserwując swe zachowania i jednocześnie znając ich źródła, możemy dokonać świadomych wyborów, zamiast iść za ślepym impulsem, konsekwentnie prowadzącym do dysharmonii. W powyższym przykładzie należy skupić uwagę na doświadczaniu harmonii w drugiej czakrze i starać się do niej dostroić. Trzeba poczuć w sobie zdolność do przeżywania przyjemności zamiast wiecznie jej szukać . Ta metoda odnosi się do każdej niezrównoważonej czakry.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-1912003797871434493?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-85248117059153087682009-02-20T14:31:00.010-08:002009-09-25T14:17:31.243-07:00 <br />Jest idealistą o bujnej wyobraźni, który łatwo odrywa się od spraw konkretnych i doraźnie dotyczących własnej osoby, i woli cele i zainteresowania abstrakcyjne i odległe. Intelektualna strona życia często pozostaje u niego bez związku ze sprawami materialnymi. Jest źródłem oryginalnych idei i spontanicznych pomysłów; pociągają go sprawy niezwykłe i egzotyczne. Często idzie przez życie własną drogą, odstając od środowiska. Hasłem Wodników jest: "wszystko jest możliwe". Ludzie z tego znaku często żyją według własnego pomysłu, nie przejmując się tym, co powiedzą inni, i co ogół społeczeństwa uważa za warte starań. Znak Wodnika jest najbardziej odporny na wpływy innych, choć ceni sobie towarzystwo i ma ogromne zdolności przystosowywania się do najrozmaitszych ludzi i środowisk społecznych.<br /><br />Dzieci ze znaku Wodnika często sprawiają, na tle swojej rodziny, wrażenie gościa z innego świata. Przynoszą ze sobą sobie tylko właściwe zainteresowania i własny sposób widzenia rzeczywistości. Bywają nie rozumiane przez swoich najbliższych i szukają kontaktów, bratnich dusz wśród tych dorosłych, którzy, podobnie do nich, nie są pogodzeni z pospolitą rzeczywistością. Księżyc w Wodniku rodzi pokusy zorganizowania sobie drogi przez życie od nowa, według nowych reguł. Współwładcami Wodnika są dwie planety: Saturn i Uran. Silny w tym znaku jest również Merkury.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-8524811705915308768?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-25435611014129659622009-02-20T14:31:00.009-08:002009-09-25T14:17:31.243-07:00Jest poważny, opanowany, spokojny, chociaż z przygaszonym temperamentem i niedostatkiem wiary w siebie, a wśród rówieśników za młodu sprawia wrażenie starszego. Stawia sobie odległe cele, do których z uporem dąży. Jest zdyscyplinowany, obowiązkowy, uparty; umie narzucać sobie rygory, ale brakuje mu spontaniczności, humoru i ciepła. Realizuje się w pracy i spełnianiu obowiązków. Jego energia kieruje się ku trudom, żmudnej pracy i niewdzięcznej służbie.<br /><br />Główne życiowe hasła Koziorożców to Praca i Obowiązek. Życie postrzegają jako zmaganie się z trudnościami. Są ambitni i często mają cele bardziej dalekosiężne od innych ludzi, a swoją życiową karierę widzą jako zdobywanie wysokiej góry: jako wielki wysiłek, któremu można sprostać tylko dzięki zawziętości, dyscyplinie, ograniczeniu swoich potrzeb i uporczywej, żmudnej pracy. Ludzie z innych znaków mogą złośliwie powiedzieć, że Koziorożce lubią, jak jest im ciężko, a gdy nie mają przed sobą trudności do pokonania, nie bardzo wiedzą, co ze sobą zrobić. Dzieci ze znaku Koziorożca są nad wiek dojrzałe i sprawiają wrażenie "małych dorosłych". Chętnie podejmują się różnych obowiązków i wyręczają rodziców w ich pracach. W szkole są uczniami bardzo ambitnymi, a ewentualny niedostatek zdolności nadrabiają pracowitością.<br /><br />Księżyc w Koziorożcu sprawia, że ludzie są miłośnikami prostoty, surowej przyrody, wsi i - nawet - pewnego prymitywu życia. Często w ich życiorysach spotyka się powrót na wieś, do lasu czy pomiędzy tak zwanych prostych ludzi. Często ludzie z Księżycem w Koziorożcu sprawiają wrażenie, jakby nie umieli korzystać z dobrodziejstw cywilizacji, z jej ułatwień. Władcą Koziorożca jest Saturn, planeta ograniczeń i dyscypliny.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-2543561101412965962?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-63706930011662003592009-02-20T14:31:00.008-08:002009-09-25T14:17:31.244-07:00 Jest energiczny, ruchliwy i porywczy, a przy tym w wysokim stopniu nakierowany na cele społeczne. Trzyma się jasno określonych i pozytywnych zasad, ceni sobie prawo i społeczną hierarchię; jego specjalnością jest organizowanie, nauczanie, podróże, sport i studia. Znak Strzelca przypomina dwa inne znaki ogniste: Barana i Lwa, jest jednak mniej od nich egocentryczny. Aby Strzelec naprawdę był sobą, potrzebne jest mu towarzystwo innych ludzi, społeczeństwo i organizacja. Strzelce są idealistami, potrzebującymi wyższych racji, w które wierzą. Najważniejszą dla nich zasadą jest sprawiedliwość; również gry sportowe (które uwielbiają) muszy być poddane sprawiedliwym regułom.<br /><br />Dzieci ze znaku Strzelca są ruchliwe, żywe i naładowane energią, chętnie przejmują inicjatywę, idą wszędzie pierwsze, poznają świat na własną rękę. Jednocześnie bardziej od (na przykład) Baranów biorą sobie do serca ogólne zasady i przykazania. Księżyc w Strzelcu jest źródłem optymizmu, daje dużo luzu i lekkości; ale też ludzie tacy bywają lekkomyślni i toczą wojny o rzeczy nie najbardziej istotne.<br /><br />Władcą znaku Strzelca jest Jowisz. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-6370693001166200359?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-47399686473765655672009-02-20T14:31:00.007-08:002009-09-25T14:17:31.244-07:00 Jest czujny, pełen napiętej uwagi; widząc świat w kategoriach walki przeciwieństw, w każdej chwili jest gotów stawić czoło przeciwnikowi. Uczucia, którymi się kieruje, przybierają formy skrajne: pożądania, pasji, nienawiści, uporu w dążeniu do celu. Mówiąc metaforycznie, Skorpion jest albo zimny, albo gorący, nigdy umiarkowany. Żyjąc w polu potężnych emocji umie się maskować i ukrywać uczucia. Nie godzi się na połowiczne rozwiązania i układy; jest bezkompromisowy, sprawy doprowadza do końca. Pociągają go tajemnice i rzeczy ukryte oraz skrajne sytuacje ludzkiego bytu. Przez to przypisuje mu się szczególny związek ze sprawami seksu i śmierci.<br /><br />Skorpiony traktują życie i innych ludzi niezmiernie serio. Nie pozwalają sobie na chwile luzu i puszczenia spraw na żywioł. Są wiecznie czujne, jakby żyły w przekonaniu, że w każdej chwili może nastąpić atak. Stale wietrzą podstęp, są nieufni, wciąż starają się wydobyć prawdę spoza pozorów. Energia tego znaku bardzo jest pomocna tam, gdzie trzeba wydobywać prawdę na jaw, zdobywać ukrywane informacje albo odkryć czyjeś prawdziwe oblicze. Ludzie ze znaku Skorpiona nie pozostawiają nie załatwionych spraw, są konsekwentni, uparci, wytrwale dążą do swoich celów. Wielu jest wśród nich badaczy tajemnic, zarówno kryminalnych, jak i naukowych. Dzieci ze znaku Skorpiona wymagają od swoich wychowawców konsekwencji i stanowczości. Są nad wiek bystre i łatwo się uczą wykorzystywać słabości starszych. Nie dają się zbyć łatwymi odpowiedziami; od najmłodszych lat mają nawyk drążenia prawdy.<br /><br />Księżyc w Skorpionie wyzwala w ludziach wielkie emocje, daje skłonność do nadmiernego przejmowania się problemami. Ludzie z tak położonym Księżycem czują się stale czymś zagrożeni; "hodują" urazy i podejrzenia, trudno jest im się rozluźnić i pozwolić światu, aby szedł swoim torem. Władcą Skorpiona (podobnie jak Barana) jest Mars, jego współwładcą jest Pluton. Silny w tym znaku jest również Uran.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-4739968647376565567?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-58337018062645790442009-02-20T14:31:00.006-08:002009-09-25T14:17:31.244-07:00Jest typem wybitnie społecznym; swoje zachowanie uzależnia od stanowiska współtowarzyszy i partnerów. Dąży do harmonii, porozumienia, wyważenia racji i oddania każdemu, co mu należne. Skłonność do godzenia sprzeczności i oceniania spraw z różnych punktów widzenia prowadzi często do niezdecydowania, chwiejności i zacierania kontrastów. Specjalnością Wagi jest sztuka, krasomówstwo, działanie w spółkach i dyplomacja. Ludzi z tego znaku poznaje się z daleka po nawyku rozważania każdej sprawy z wielu stron. Waga zwykle rozumuje na zasadzie: "z jednej strony tak, a z drugiej strony owak..." Celem dla tego znaku jest wyważenie sądów, osiągnięcie kompromisu i zadowolenie wszystkich stron. Lubią się otaczać doradcami i konsultować decyzje z przyjaciółmi. Mają wrodzony zmysł harmonii i równowagi, co zarówno ułatwia im stosunki społeczne, jak i pozwala dobrze rozumieć świat sztuki. U ludzi z tego znaku częściej niż u innych spotyka się uzdolnienia do muzyki, tańca, a także sportów wymagających gracji i dobrego skoordynowania ruchów. Pospolitą wadą Wag jest gadulstwo, rozwlekłość stylu, gdy piszą; a także... wielkie zamiłowanie do wypoczynku.<br /><br />Wagi, gdy są dziećmi, najzręczniej ze wszystkich znaków potrafią się przymilać i wchodzić w łaski starszych. Rolę "grzecznego dziecka" - dziewczynki z kokardą i chłopca recytującego wierszyki - przyjmują jak coś naturalnego. Szybko uczą się odróżniać rzeczy "ładne" i "brzydkie". Księżyc w Wadze daje miłe usposobienie, dar łagodzenia napięć i wyciszania konfliktów, umiejętności rozjemcy i dyplomaty. Ludzie tacy potrafią stworzyć wokół siebie małą oazę, w której panuje przyjaźń i spokój.<br /><br />Władczynią Wagi (tak jak pokrewnego duchem Byka) jest Wenus. W znaku tym silny jest również Saturn. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-5833701806264579044?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-82234589726813620312009-02-20T14:31:00.005-08:002009-09-25T14:17:31.244-07:00Jest cicha, skromna, bez nadmiaru sił żywotnych, kieruje się rozsądkiem i wyrachowaniem, które to cechy zdecydowanie przeważają nad uczuciami. Realizuje się w pracy, szczególnie systematycznej, precyzyjnej i poddanej schematycznym rygorom. Ten typ charakteru sprzyja rozwojowi inteligencji formalistycznej, matematycznej i krytycznej. Domeną Panny jest porządek i organizacja. Wydaje się, że ludzie ze znaku Panny dobrze znoszą życie we współczesnym społeczeństwie, gdzie bardziej się liczy inteligencja niż fizyczna sprawność i gdzie sukces osiąga się za cenę przyjęcia pewnej dyscypliny i samoograniczenia. Panny dobrze dają sobie radę we wszelkich zorganizowanych strukturach, zarówno jako szefowie wydający polecenia w myśl pewnych zasad, jak i podwładni wykonujący swoje obowiązki. Panny są pracowite, zaradne, rozsądne i oszczędne. Nie trwonią sił nadaremnie, nie czynią też wokół siebie zbędnego zamieszania. Ich działanie jest celowe, dbają o szczegóły, otaczają się porządkiem. Dużą uwagę zwracają na zdrowie i higienę. Ludzie z innych znaków mogą jednak uważać, że Pannom brakuje fantazji, szaleństwa i rozmachu.<br /><br />Dzieci ze znaku Panny są zwykle posłuszne, chętnie się uczą; lubią układać zabawki według ustalonego porządku. Dobrze się rozwijają, jeżeli są chwalone i zachęcane przez starszych. Często w szkole wchodzą w rolę prymusów. Księżyc w Pannie niezawodnie oznacza zdolności do nauk ścisłych oraz zamiłowanie do liczenia, porządkowania, a także poprawiania innych. Władcą Panny (tak samo jak Bliźniąt) jest Merkury.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-8223458972681362031?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-85192920920596711372009-02-20T14:31:00.004-08:002009-09-25T14:17:31.244-07:00Są wrażliwe, uczuciowe, obdarzone empatią, łatwo utożsamiają się z kimś innym i naśladują go. Współczują i razem z innymi cierpią. Mają wbudowaną potrzebę pomagania innym, oddawania swoich sił, poświęcania się. Emocje przeważają u nich nad rozsądkiem, intuicja nad logiką, naiwność nad wyrachowaniem; często brakuje im zdecydowania, energii i pewności siebie. Mają skłonność do wycofywania się w fantazje, sny i marzenia, umieszczania swoich życiowych celów poza światem realnym. Ludzie ze znaku Ryb mają niezmiernie rozbudowane życie wewnętrzne, tak iż - mówiąc złośliwie - często niewiele pozostaje dla świata zewnętrznego. Zużywają swoją energię na plany, marzenia i wyobrażanie sobie tego, co mogłoby być, aż w końcu nie starcza im już sił na działanie. Inni postrzegają ich jako miękkich i chwiejnych, naprawdę zaś ludzie ze znaku Ryb przejmują się dolą i postawą swoich rozmówców. Wśród ludzi tego znaku wielu obdarzonych jest zdolnościami medialnymi: mają przeczucia (które okazują się słuszne), mają dziwne szczęście czy też "nosa" do trafiania w miejsca, gdzie właśnie powinni się znaleźć. W oczach Ryb świat traci coś ze swojej twardej realności; staje się raczej zbiorem możliwości, wyobrażeń i fantazji. W tym znaku urodziło się wielu wrażliwych poetów.<br /><br />Dzieci ze znaku Ryb są zazwyczaj inne niż wszyscy, bardziej wrażliwe, ale też nie umiejąc wyrazić tego, co je nurtuje, mogą być płaczliwe, kapryśne i zachowywać się przekornie. Bywają też miłośnikami samotności i źle znoszą towarzystwo bardziej dynamicznych i gruboskórnych rówieśników z innych znaków. Wymagają od dorosłych dużej wnikliwości i mnóstwa serca. Księżyc w Rybach daje marzycielstwo połączone z pewną niezaradnością, brakiem organizacji i ogromną uczuciową wrażliwością. Mocną stroną ludzi z Księżycem w Rybach jest to, że łatwo znajdują tych, którzy chcą im pomagać. Władcą Ryb jest Neptun, a według dawnej tradycji także Jowisz. Silna w tym znaku jest również Wenus.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-8519292092059671137?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-25108856210808456622009-02-20T14:31:00.003-08:002009-09-25T14:17:31.245-07:00Jest pełen energii, pewności siebie, dumy i przekonania o własnej wartości. Zachowuje się tak, by zwrócić na siebie uwagę i dobrze się czuje, będąc w centrum zainteresowania, toteż często dąży do dominowania w swojej grupie i do pozycji przywódczej. Lubi otaczać się adoratorami, a także czerpie satysfakcję z zabaw, ceremonii, imprez publicznych i sprawowania władzy. O Lwie powiada się, że jest urodzonym królem, i często rzeczywiście wykazuje takie maniery. Pozytywną stroną tego znaku jest jego optymizm, wrodzone poczucie własnej wartości i zakodowany pęd do bycia kimś lepszym. Zdarza się, że w realnym życiu owa wrodzona duma przeszkadza w karierze: często Lew woli pędzić życie skromne niż zniżyć się do rzeczy, które w jego mniemaniu są poniżej jego godności.<br /><br />Jako dziecko Lew lubi być przedmiotem zainteresowania ze strony starszych, lubi się popisywać i zbierać oklaski. Wszelkie wyróżnienia i pochwały przyjmuje jak coś, co mu się z natury należy. Dzieci z tego znaku są zwykle wesołe, pogodne i łatwo zdobywają ludzką sympatię. Księżyc w Lwie to przede wszystkim potężne źródło optymizmu, wiary w siebie. Także ludzie z Księżycem w Lwie w naturalny sposób budzą zaufanie, mają dar roztaczania ochronnego parasola wokół siebie. Do nich przychodzą inni, aby się zwierzać ze swoich problemów. Księżyc w Lwie cenny jest w zawodzie psychologa i... spowiednika. Planetą, która w astrologii opiekuje się Lwem, jest Słońce.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-2510885621080845662?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-45535879488251920262009-02-20T14:31:00.002-08:002009-09-25T14:17:31.245-07:00Jest uczuciowy, sentymentalny, podatny na emocje i wzruszenia. Wobec świata, przy swojej wrażliwości, przyjmuje postawę obronną i chętnie wycofuje się do swojego małego świata, do domu i rodziny. Specjalnością Raka jest stwarzanie miłego nastroju i ciepła, kultywowanie więzi rodzinnych, zbieranie pamiątek, kolekcjonerstwo, chowanie dzieci i innych istot wymagających opieki. Rak ze wszystkich znaków najsilniej jest związany z ideą posiadania korzeni i swojego miejsca na świecie. Raki są przywiązane do domu, stron rodzinnych, swojej ziemi, rodziny, rodu, ojczyzny. Często mają rozwinięte wyczucie historii i poczuwają się do solidarności ze swymi przodkami. Dom, mieszkanie i najbliższe otoczenie Raka są zawsze przez niego tak urządzone, aby mogły służyć jako bezpieczne schronienie. Wokół Raka pełno jest pamiątek i rzeczy, z którymi jest emocjonalnie związany.<br /><br />Dzieci ze znaku Raka są szczególnie przywiązane do mamy i taty, chętnie pozwalają się sobą opiekować, lubią być przedmiotem troski i pochwał całej rodziny. Księżyc w Raku daje szczególnie silne związki rodzinne. Ludzie z tak położonym Księżycem zwykle długo wspólnie mieszkają i prowadzą gospodarstwo ze swymi rodzicami, są zwolennikami rodziny wielopokoleniowej; często też wchodzą w rodzinne przedsiębiorstwa, spółki i interesy. Czują się członkami klanu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-4553587948825192026?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-14852615562593439162009-02-20T14:31:00.001-08:002009-09-25T14:17:31.245-07:00Są ruchliwe, niespokojne i nieopanowane, mają błyskotliwą i wszechstronną inteligencję, połączoną z ustawiczną zmianą przedmiotu zainteresowań i przerzucaniem uwagi. Realizują się poprzez rozległe życie towarzyskie, dyskusje, mówienie i pisanie, gromadzenie wiadomości, wrażeń i opinii. Charakterystyczne dla nich jest to, że znają się na wszystkim, a często przejawiają zainteresowania językowe.<br /><br />Ludzi ze znaku Bliźniąt z daleka poznajemy po przynajmniej dwóch osobliwościach: z reguły mają więcej niż jeden zawód, a często są biegli w paru dziedzinach jednocześnie. Potrafią też w rozmowie podchwycić każdy temat, prowadzić (ze znawstwem) dyskusje o czymkolwiek. Bliźnięta łatwo się uczą, a zdobywanie wiedzy sprawia im po prostu przyjemność. Ich wiedza ma często charakter encyklopedyczny: noszą w pamięci mnóstwo szczegółów o czymkolwiek i wszystko kojarzy im się ze wszystkim. Ale bywa tak, że ludzie z innych znaków zarzucają im powierzchowność i brak głębi. Dzieci ze znaku Bliźniąt chętnie bawią się we wszelkie gry na inteligencję i zagadki; lubią się popisywać znajomością rozmaitych sensacji i ciekawostek. Są towarzyskie i rozmowne; z tego znaku wywodzą się podwórkowi cwaniacy, którzy potrafią przechytrzyć starszych i silniejszych kolegów.<br /><br />Księżyc w Bliźniętach czyni z ludzi powsinogi i włóczykijów: z tą pozycją Księżyca związana jest namiętność do wędrowania. Ludzie tacy mają wyjątkowo łatwy kontakt z otoczeniem: z każdym potrafią się dogadać, i to często w dowolnym języku; nie sprawia też im trudu korzystanie z cudzej gościny: chętnie przyjmują podarunki i nocują poza własnym domem. Mają przyjaciół w każdym mieście. Planetą-władcą Bliźniąt jest Merkury, planetarny patron inteligencji i zmysłu do interesów.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-1485261556259343916?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-69721732931945889262009-02-20T14:31:00.000-08:002009-09-25T14:17:31.245-07:00Jest spokojny i opanowany, konkretny w swoich potrzebach i zainteresowaniach, nastawiony na zaspokajanie potrzeb zmysłowych. Ceni sobie przyjemności i wygody, miłe wrażenia estetyczne, luksus i bogactwo. Ma rozwinięte dwie cechy: instynkt posiadacza i zamiłowanie do sztuki, a szczególnie do śpiewu i muzyki. Specjalnością Byka jest posiadanie, bogactwo, piękno i sztuka. Byk w najwyższym stopniu ze wszystkich znaków żyje po to, aby korzystać z życia. Szczególną wagę przywiązuje do satysfakcji, wygód i przyjemności. Każda rzecz w jego otoczeniu powinna być taka, jak należy: Byk nie znosi prowizorki, bylejakości, rzeczy niemodnych, niewygodnych i zużytych. Potrafi wokół siebie budować świat pełen piękna i harmonii. Byki - i kobiety, i mężczyźni - wiele uwagi poświęcają swojemu wyglądowi, modzie, kosmetyce. Spośród wszystkich znaków Byki najlepiej rozumieją, czym jest pieniądz; wiedzą, jak uzyskiwać pieniądze i jak je z satysfakcją wydawać. Jako dzieci Byki wcześnie wiedzą, czego chcą: potrafią skutecznie zdobywać swoje przedmioty pożądania, na przykład zabawki i słodycze. Łatwo wkradają się w łaski starszych. Cieszą się z nowych ubranek i lubią się stroić. Już w młodym wieku ujawniają talenty artystyczne, zawsze obecne w tym znaku. Księżyc w Byku daje dobry smak, często wyrafinowany gust oraz zamiłowanie do kolekcjonowania pięknych przedmiotów. Daje też dobry kontakt z przyrodą; ludzie z Księżycem w Byku bywają namiętnymi hodowcami kotów, świnek morskich i kanarków.<br /><br />Planetą-władczynią Byka jest Wenus, planeta miłości, harmonii, piękna i sztuki. Silny w Byku jest też Księżyc. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-6972173293194588926?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-27951111399860018742009-02-20T14:27:00.000-08:002009-09-25T14:17:31.246-07:00Jest gwałtowny i porywczy, energiczny, skory do agresji i zwady, szorstki, gruboskórny, mało wrażliwy na cudze racje i potrzeby, egoistyczny, ale i pełen niewyczerpanych zasobów energii. Specjalnością tego znaku jest walka, sprawdzanie się w trudnych sytuacjach, przewodzenie i rola pioniera. Barany mówią to, co myślą - prosto z mostu; nie mają zdolności dyplomatycznych, brakuje im ogłady i delikatności. Pewnych subtelnych przeżyć duchowych po prostu nie rozumieją. Mają nawyk zmierzania do celu najkrótszą drogą i upraszczania rzeczy zbyt zawiłych. Szybko wyciągają wnioski i podejmują decyzje. Wolą działać niż myśleć. Zdarza się, że gubi je pochopność działania i lekkomyślność. Czasami nadmiar baraniej siły wyładowuje się jako agresja, dlatego ludziom z tego znaku szczególnie potrzebny jest ruch i wysiłek fizyczny, także w postaci ćwiczeń sportowych.<br /><br />Jako dzieci Barany uporczywie próbują żyć po swojemu, a nie tak, jak wymagają od nich rodzice. Są nadmiernie ruchliwe, psotne i krnąbrne, i muszą wyszaleć nadmiar energii. Księżyc w Baranie daje zamiłowanie do życia w młodzieżowej gromadzie, do spędzania czasu pod gołym niebem, i czyni z ludzi wiecznych skautów W astrologii znakiem Barana rządzi (i daje podobne cechy charakteru) Mars - planeta, która jest dawcą energii, wigoru i pewności siebie. Drugą planetą silną w tym znaku jest Słońce.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-2795111139986001874?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-50471342004929729142009-02-03T07:55:00.000-08:002009-02-03T08:04:38.341-08:00<strong>Dane podstawowe </strong><br /><br />Przyrząd ten wykonany jest albo z pojedynczej witki, rozwidlonego pręta, co pozwala go trzymać w obu rękach, lub też z dwóch osobnych witek albo prętów trzymanych każdy w jednej ręce.<br /><br />Pierwotnie używano go w celu lokalizacji przedmiotów lub substancji ukrytych pod ziemia, takich jak cieki wodne, kanały lub źródła wody. Jednak pewne eksperymenty dokonane przez autora dowodzą, że można się nim posługiwać przy określaniu miejsca położenia dowolnych obiektów.<br /><br />Przyrząd ujmuje się w obie ręce i trzyma przed sobą. Gdy operator przechodzi nad poszukiwanym obiektem lub gdy kroczy zwrócony twarzą w jego stronę, przyrząd wyraźnie zaczyna reagować w sposób niezależny od ruchów operatora. Jeśli jest to pojedynczy, rozwidlony na końcu pręt lub widełki, ten koniec, który nie jest trzymany w ręku, gwałtownie opada w dół. Jeśli używane są dwa osobne pręty, ich końcówki albo opadną w dół (jeżeli pręty są trzymane końcówkami zwróconymi ku sobie), albo zwrócą się ku sobie (jeśli pręty trzymane są końcówkami od siebie). Reakcja bywa bardzo silna i wielu operatorów twierdzi, że w chwili, gdy pręty zaczynają się wyginać, nie można powstrzymać ich ruchu.<br /><p><strong>Tło historyczne </strong><br /></p><div align="left"><br />Wielu czytelników natychmiast skojarzy ów przyrząd z legendarną “laseczką czarnoksięską”. Inne nazwy to “pałeczka wodna” lub “czarodziejska różdżka”. W Europie i Ameryce ludzie posługują się takimi rozgałęzionymi lub rozwidlonymi witkami od niepamiętnych czasów, a niektórzy ich użytkownicy twierdza, że najbardziej odpowiednie są świeżo ścięte gałązki wierzbowe. Obecnie różdżki stanowią część folkloru i w dużej mierze uważane są za dzieło szatana z powodu ich niewytłumaczonego działania. Używali ich w Wietnamie amerykańscy żołnierze piechoty morskiej w celu lokalizacji podziemnych kanałów powstańców południowowietnamskich. Nie istnieją jednak żadne oficjalne raporty na ten temat i, jak można się spodziewać, nikt oficjalnie tego nie potwierdził.<br /><br />Czytelnicy, którzy chcą uzyskać dodatkowe informacje, mogą skontaktować się z American Society of Dowsers, P.O. Box 24, Danville, VT 05828.<br />Doświadczenia autora <br /><br />Autor wykonał i wypróbował pierwszą parę różdżek 1955 roku w centrum badań rakietowych przy White Sands Proving Ground oraz wokół swego domu w Las Cruces, w New Mexico. Była to zwykła metalowa różdżka opisana dalej w tym rozdziale. Autorowi udało się znaleźć podziemne zasoby wody i kilka cieków wodnych prowadzących ku domowi, Później posługiwał się prętami także przy lokalizowaniu zagubionych przedmiotów, zwłaszcza książek.<br /><br />W 1961 i 1962 roku autor był świadkiem badań przeprowadzonych za pomocą różdżki przez Water Department of the Town of Milford w Connecticut, mających na celu dokładne umiejscowienie zasobów i żył wodnych przed dokonywaniem wykopów.<br /><br />2 lutego 1966 roku na dziedzińcu domu autora przy 127 Bickford Lane, w New Canaan, w Connecticut, na dno studzienki o głębokości 150 stóp spadł zawór od hydrofora. Trzeba było odkryć studzienkę i wyprowadzić przewód z rury, by zastąpić uszkodzony zawór nowym. Jednak wstępne próby znalezienia zaworu we wskazanym miejscu, dokonane przez pracowników firmy wodociągowej, zakończyły się niepowodzeniem. Brygadzista wyjął więc z ciężarówki metalową różdżkę i za jej pomocą zlokalizował szukany punkt w ciągu kilku minut.<br /><br />W dolinie rzeki Arkansas między Pueblo i Canon City, w stanic Colorado, bardzo często używa się “czarodziejskich różdżek” w poszukiwaniach odpowiednich miejsc na wykonanie odwiertów do studni – miejsc, gdzie znajduje się dobra woda na głębokości znacznie mniejszej niż ta, jaką wskazywałyby badania struktur geologicznych.<br /> <br />Rys. 2–1. Pracownik firmy wodociągowej z Milford w Connecticut posługujący się różdżką w celu lokalizacji miejscowych żył wodnych. Człowiek ten nie wyraził zgody na ujawnienie jego nazwiska, ani też nie chciał uczestniczyć w kolejnej sesji zdjęciowej.<br /><br /><strong>Sposób wykonania</strong><br /><br /><strong>Model ekonomiczny</strong><br /><br />Model ten nie jest kosztowny i można go wykonać stosunkowo szybko według następujących wskazówek:<br /><br />1. Weź dwa wieszaki do ubrań wykonane całkowicie z drutu. Grubość i rodzaj drutu nie mają większego znaczenia, ale drut powinien być wystarczająco sztywny, by nie wyginał się, gdy będzie trzymany za jeden koniec.<br /><br />2. Wyprostuj oba druty.<br /><br />3. Każdy drut zagnij pod kątem prostym 15 centymetrów od końca.<br /><br />4. Dla bezpieczeństwa zagnij każdy z drutów także z drugiej strony, mniej więcej 2,5 centymetra od końca – dzięki temu nie dziobniesz swobodnym końcem druta... w czyjeś oko!<br /><br />Posługuj się tym modelem według instrukcji obsługi podanej niżej.<br /><br /><strong>Model luksusowy</strong><br /><br />Model ten jest trwały, ma duża czułość i można polegać na jego wskazaniach – cechy te mają duże znaczenie, jeśli przyrządu używa się na polu lub jeśli korzysta z niego wielu użytkowników.<br /><br />Wersję luksusową może wykonać każdy, posługując się prostymi narzędziami.<br /><br />Materiały można kupić w sklepie dla majsterkowiczów lub warsztacie spawalniczym.<br /> <img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 105px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UjJgEwVlPQs/SYhql4sB9MI/AAAAAAAABDU/akyB4xhxFl4/s400/138-02.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298602160706155714" /><br />Rys. 2–2. Schemat różdżki (detektora).<br /><br /><strong>Materiały</strong><br /><br />A. Dwa druty stalowe o średnicy 3 mm i długości 90 cm.<br /><br />B. Rurka o cienkich ściankach, nie spawana, aluminiowa bądź miedziana (materiał nie ma znaczenia), o średnicy 0,5 cm i długości 30 cm.<br /><br /><strong>Narzędzia</strong><br /><br />A. Piłka do metali<br /><br />B. Kombinerki<br /><br />C. Imadło (ewentualnie)<br /><br />D. Mały pilnik okrągły<br /><br /><strong>Wykonanie</strong><br /><br />1. Piłką do metali przetnij rurkę na dwie równe części.<br /><br />2. Wyszlifuj pilnikiem przycięte końce rurki.<br /><br />3. Za pomocą kombinerek wygnij oba druty pod kątem prostym w odległości 17,5 cm od końca.<br /><br />4. Nasuń centymetrową rurkę na zagiętą część druta.<br /><br />5. Wygnij kombinerkami krótki drut wystający z rurki. Po tej czynności pręt powinien się swobodnie obracać w rurce.<br /><br />6. Kombinerkami zagnij oba druty z drugiej strony w odległości 2,5 cm od końca.<br /><br />Po skończonej pracy będziesz miał dwa niemal identyczne pręty wygięte jak na rysunku 1. Rurki tworzą rączkę, w której występuje małe tarcie na skutek obrotu pręta, dzięki czemu może on się swobodnie obracać.<br /><br />Model ten może nam posłużyć przez wiele lat, jeśli będziemy o niego dbać i pilnować, by drut mógł się swobodnie obracać w uchwytach. Przyrząd został wykonany przez autora w 1955 roku i służy mu nadal.<br /><br /><strong>Instrukcja obsługi</strong><br /><br />Obiema wersjami posługujemy się jednakowo. <br /><br />Krok 1. Zdecyduj się, co zamierzasz zlokalizować. Osoby początkujące zwykle wybierają prosty obiekt ukryty pod ziemia, taki jaki źródło wody lub żyłę wodną biegnącą ku ich domowi. W większości przypadków punkt, w którym linia wodociągu sięga domu, jest znany, natomiast nie wiadomo, jak przebiegają cieki wodne i jak w związku z tym należy dostosować do nich system rur wodociągowych. Inne sugestie dotyczące obiektów, które można zlokalizować, znajdziesz dalej w części rozdziału zatytułowanej “Eksperymenty”.<br /><br />Krok 2. Ujmij uchwyty obu prętów, każdy jedną ręką.<br /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 346px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UjJgEwVlPQs/SYhqmB67IXI/AAAAAAAABDc/bAD3tXoBudU/s400/138-03.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298602163184542066" /><br />Rys 2–3. Sposób trzymania różdżki. <br /><br />Krok 3. Ustaw oś obrotowa każdego pręta dokładnie pionowo, tak by pręty były równoległe do ziemi (patrz rysunek).<br /><br />Krok 4. Trzymaj obie ręce przed sobą, pilnując, by znajdowały się na linii poziomej w stosunku do podłoża. Niektórzy twierdzą, że muszą trzymać zgięte nadgarstki. Innym sposób trzymania prętów nie robi różnicy.<br /><br />Krok 5. Przechylając odpowiednio ręce, ustaw pręty tak, by a) ich końcówki były w stosunku do siebie równolegle i zwrócone prosto przed siebie lub też b) końcówki znajdowały się w położeniu 180 stopni jedna od drugiej i zwrócone były w przeciwnych kierunkach (patrz rys. 2–3.).<br /><br />Krok 6. Zacznij szukać obiektu, który chcesz zlokalizować, obracając się powoli lub postępując do przodu.<br /><br />Krok 7. Kiedy znajdziesz się nad poszukiwanym obiektem lub kiedy zwrócisz się w jego kierunku, pręty wychylą się, wskazując jego położenie.<br />Praktyczne uwagi <br /><br />Nie ma żadnej różnicy, czy pręty trzymane są końcówkami równolegle do siebie, czy zwróconymi na boki. Gdy się wychylą, widać to wyraźnie. Gdy znajdziesz to, czego szukasz, reakcja różdżki będzie jednoznaczna – wychyli się. Różdżkarze raz po raz stwierdzają (autor również to potwierdza), że wygląda na to, iż istnieje jakaś określona, pozytywna siła fizyczna skłaniająca pręty do ruchu. Co więcej, oba pręty reagują jednocześnie.<br /></div><p><strong>Eksperymenty </strong><br /></p><br />Jeśli jakaś rzecz ci się zapodziała, spróbuj ją znaleźć za pomocą różdżki. Weź pręty do rak i po prostu zacznij z nimi krążyć po domu. Gdy zwrócisz się w kierunku, w którym powinieneś zmierzać ku szukanemu obiektowi, pręty się wychylą. Możesz przyspieszyć lokalizację przedmiotu, stosując zasadę triangulacji i zbierając “obrazy” z różnych punktów otoczenia tam, gdzie skrzyżują się linie pozycyjne, prawdopodobnie znajdziesz to, czego szukasz.<br /><br />Nie przejmuj się, jeśli w rezultacie takich eksperymentów otrzymasz błędne dane. Mogą one tylko oznaczać, że przedmiot został bezpowrotnie stracony i nie ma możliwości jego odzyskania. Autor odkrył to zjawisko, gdy szukał zagubionej książki; bezsensowne informacje, jakie otrzymywał, w końcu przypomniały mu, że pożyczył tę książkę przyjacielowi, kiedy mieszkał w Denver; autor zaś przebywał wtedy w Connecticet.<br /><br />Współczesnymi przyrządami z pewnością można by zmierzyć rzeczywisty moment obrotowy każdego z prętów podczas jego wychylania. O ile jednak autorowi wiadomo, do tej pory nie wykonano żadnych tego rodzaju pomiarów.<br /><br />Nowoczesnym oprzyrządowaniem można by się także posłużyć w celu wykrycia wszelkich wychyleń nadgarstków różdżkarza lub innych ruchów, które mogłyby wywołać rotację prętów. Lecz badań takich również dotychczas nie przeprowadzono. Jednak wyniki takich pomiarów eksperymentalnych nadal mogłyby nie udzielić odpowiedzi na owo podstawowe pytanie: skąd operator wie, kiedy ma wychylić nadgarstki, by otrzymać rezultat?”.<br /><br />Niektórzy badacze może zechcą opisać eksperymenty, które dostarczą niekwestionowanego dowodu, że przyrząd ten rzeczywiście działa. Dane uzyskiwane od “zdziwaczałych” informatorów, takich jak użytkownicy lub dane historyczne dotyczące czarownic wodnych i różdżkarzy nie byłyby normalnie zaakceptowane w tak pełnych sprzeczności i wyraźnie nienaukowych (naukowo niewytłumaczalnych) sytuacjach jak ta.<br /><br />Największym problemem, z jakim styka się badacz budujący eksperymenty w tak nieznanej dziedzinie wiedzy jak ta, jest odpowiedź na pytania w rodzaju: “Co powinno się mierzyć? Jakie pomiary miałyby sens? Jaki stopień wiarygodności i jaką naturę powinny mieć rzetelne dane? Co to znaczy rzetelne dane?”.<br /><br />Eksperymentami tego typu powinno się zająć szerokie grono operatorów – im większe, tym lepiej – by określić, jaki procent populacji zdolny jest wprawić różdżkę w ruch. Aby potwierdzić uzyskane dane, trzeba by zastosować techniki wykluczające subiektywne podejście do testów. Jednakże pewne eksperymenty posłużyłyby zaledwie do uzyskania danych statystycznych na temat procentu osób mogących pomyślnie korzystać z tego typu przyrządów. Nie określiłyby natomiast, dlaczego różdżki działają ani kto może skłonić je do działania, chyba że przeprowadzono by dodatkowe badanie cech osobowości użytkowników.<br /><br />Należałoby przeprowadzić także inne eksperymenty, by sprawdzić, czy prętów można używać do szukania obiektu, którego miejsce pobytu naprawdę Jest różdżkarzowi nie znane, czy też posługiwanie się przyrządem zależy od sposobu podświadomego oddziaływania nań ze strony operatora, a pręty reagują tylko jako symboliczne narzędzie podświadomości.<br /><br />Badanie wpływu środków zmieniających stan świadomości (takich jak alkohol, nikotyna czy kofeina) na skuteczność poszukiwań różdżkarza również mogłoby dostarczyć interesujących nowych informacji. Jednak testy z innymi środkami odurzającymi, np. z meprobamatem, musieliby przeprowadzać – lub bezpośrednio nadzorować – wykwalifikowani praktycy mający licencje medyczne.<br /><br />Żaden z zaprojektowanych dotychczas eksperymentów nie daje nadziei na znalezienie przyczyny skutecznego działania różdżek. W najlepszym razie większość prób doprowadzi tylko do eksperymentalnego potwierdzenia tego zjawiska lub do ustalenia danych statystycznych dotyczących utalentowanej pod tym względem populacji. O ile autorowi wiadomo, nie wykonano żadnego z tych podstawowych badań ani nie opisano go w dostępnej literaturze. Być może, gdyby to nastąpiło, zainteresowane strony uczyniłoby postęp w przygotowywaniu kolejnych eksperymentów mających zbadać naturę zjawiska.<br /><p><strong>Jeśli nie działa? </strong><br /></p><br />Jeżeli nie udaje ci się nakłonić różdżki do reakcji, pewnie jesteś jedną z osób, które nie zostały obdarzonym niezidentyfikowanym “talentem”. Nie każdy umie grać na skrzypcach. Fakty wskazują, że to, czy wierzysz w działanie różdżki, czy nie, nie ma nic lub bardzo niewiele wspólnego z twoją umiejętnością wprawiania jej w ruch. Autor tej książki był zdecydowanym niedowiarkiem, gdy pierwszy raz próbował posłużyć się prętami. Jeżeli jednak nie potrafisz uaktywnić różdżki, nie rezygnuj z dalszych prób. Namów do nich przyjaciół, a być może będziesz zdumiony, widząc, kto uzyskuje pozytywne rezultaty, a kto nie. Wszystko dziś wskazuje na to, że zdolność lub niezdolność poruszania różdżką nie ma związku z żadną znaną cechą osobowości człowieka, z jego przekonaniami religijnymi, z poziomem wykształcenia pochodzeniem społecznym.<br /><p><strong>Hipotezy </strong><br /></p>Istnienie zjawiska, jakim jest różdżkarstwo, w sposób naturalny doprowadziło ludzi do sformułowania licznych hipotez związanych z działaniem różdżek. Spośród najciekawszych i najbardziej możliwych do zaakceptowania (są to określenia zastępujące takie zwroty jak: nie potwierdzone, nie udowodnione, dziwne mniemania) można przytoczyć następujące:<br /><br />Różdżkarze w jakiś sposób znają, być może na poziomie podświadomości, miejsce przebywania obiektu, którego szukają.<br /><br />Możliwe, że pręty służą jedynie jako narzędzie do przywoływania wspomnień związanych z miejscem przebywania obiektu.<br /><br />Różdżkarze mogą rzeczywiście wyczuwać obecność szukanego przedmiotu i używają prętów tylko jako “wzmacniaczy” lub fizycznych “wykrywaczy” lokalizacji obiektu, pręty zaś wyginają się pod wpływem podświadomie wykonywanych ruchów nadgarstków operatora.<br /><br />Są też inne, trudniejsze do obrony hipotezy zakładające istnienie “sił psychicznych” bądź postrzegania pozazmysłowego. Przy obecnym stanie wiedzy nie jest możliwe uznanie wiarygodności takich hipotez w stopniu wymaganym przez naukę. Można je raczej określić, jako “wierzenia” lub rezultat pobożnych życzeń niż jako wynik informacji uzyskanych z dokładnie przeprowadzonych eksperymentów. Być może niektórzy czytelnicy zdołają zaprojektować, przeprowadzić i potwierdzić pewne dające się powtórzyć testy, które przyczynią się do rozwoju wartościowych hipotez. Aczkolwiek umysł ludzki sam jest fascynującym narzędziem choć z dnia na dzień dowiadujemy się o nim coraz więcej, rzeczywiste istnienie “pola psychicznego” lub “sił mentalnych” nie zostało jeszcze potwierdzone. lesz, analogicznie, nauka osiemnastego wieku nie znała natury pola elektromagnetycznego, a tym bardziej nie podejrzewała jego istnienia.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-5047134200492972914?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-13580419136956493162009-01-17T17:22:00.001-08:002009-01-17T17:22:59.575-08:00<h4>Poszukiwanie miłości:<br /><br /> Czakra czwarta</h4><br /><div align="center">Kolor: Zielony (różowy)<br /><br /> Kamienie: Awenturyn, kwarc różowy<br /><br /> Położenie: Serce </div><br /><p>Gdy w kręgach poszukiwaczy duchowego rozwoju mówimy o “ścieżce serca", chodzi oczywiście o samo źródło Stworzenia, czyli miłość. Ścieżka serca rozpoczyna się tam, gdzie jest ciepło i radość. Nie jest ona zaplanowaną strategią. Wychodzi z tego miejsca wewnątrz nas, gdzie mieszka szczęśliwość. Towarzyszy jej ufność, że jeśli czerpiemy świadomość z tego poziomu, w naszym świecie materialnym wszystko się będzie udawało.</p><br /><p>Potrzebna jest do tego wiara, gdyż współczesny świat postrzega życie jako walkę i wmawia nam, że musimy mieć porządny plan obrony własnego bezpieczeństwa i bytu. Bierze się to z mentalności opartej o strach, a także obawę, że wszystkiego jest za mało. Ścieżka serca nie zna takich lęków. Musimy wierzyć, że przyciągniemy do siebie wszelką obfitość w życiu przez działanie naszego magnetyzmu: wiara w obfitość przyciąga obfitość.</p><br /><p>Im więcej czujemy miłości, tym więcej doświadczeń miłości przyciągamy. To takie proste. Może aż za proste dla nas, łudzi współczesnych. Wszystko, co jest zbyt proste lub za darmo, wydaje nam się podejrzane. “Nie ma nic za darmo" – ta postawa odgradza nas od prostych i ogólnie dostępnych prawd. Jedną z najwspanialszych wartości jest wrażliwe serce. Trzeba wielkiej wiary, aby tego doświadczyć. Musimy wierzyć, że jeśli osłabimy swą gotowość do obrony, to nie zostaniemy zmiażdżeni. I o to właśnie chodzi – pozwólmy życiu upływać swobodniej. Musimy też wierzyć, że miłość jest największą siłą we wszechświecie.</p><br /><p>Rodzimy się do odrębności. Otrzymujemy ciało, umysł, osobowość i ego. One nas określają i wyróżniają. Pierwsze trzy czakry dotyczą zachowania tej odrębnej tożsamości. Obudzenie czwartej oznacza wzniesienie się ponad naszą odrębność po to, aby doświadczać jedności z wszelkim życiem.</p><br /><p>Celem jest doświadczenie miłości – osobistej i ogólnoludzkiej. A jeśli nie miłości, to przynajmniej uczucia harmonijnego połączenia, które niweluje różnice między nami a innymi. To również jest darem czakry serca. Poprzez to centrum energii zaczynamy się jednoczyć ze wspólnotą. Trzy niższe czakry zawiadują energią jednostkową, oddzielną i różną od energii wszystkich innych ludzi. Trzy najwyższe czakry wyrażają kolektywny aspekt naszego ja, coraz silniej łącząc nas z energią wszechświata. Czakra serca jest miejscem, gdzie te dwa aspekty spotykają się i jednoczą.</p><br /><p>Z przebudzonym sercem mamy łączność i ze swym życiem osobowym, i duchowym. Jesteśmy spójni. Serce jest mediatorem między naszym ego a duchem. Możemy doświadczać żywotności na poziomie czakr niższych, fizycznych, a także błogości i twórczego potencjału czakr wyższych. Zintegrowana czakra serca jest zrównoważona na obu płaszczyznach. To nasz główny ośrodek energetyczny i siedziba naszej duszy.</p><br /><p>Pęd do szukania miłości ożywia ludzkość. Doświadczanie miłości, jej wyrażanie i branie, jest głównym dążeniem każdego człowieka. Odkrywamy to, co kochamy robić, a następnie właśnie tym się zajmujemy, po czym dzielimy się radością z innymi. Umiemy akceptować spotkanych w życiu ludzi i szczerze się o nich troszczyć, nie dając się wciągnąć w ich gry. Zdolność do dawania bez myślenia o tym, co dostaniemy w zamian, oraz przyjmowania z wdzięcznością tego, co ofiarują nam inni, świadczy o tym, że nasze serce się przebudziło.</p><br /><p>Miłość to naturalna wylewność serca. Miłość matki do dziecka jest pozbawiona egoizmu – miłość nie ma żadnej innej motywacji poza nią samą. Gdy kochamy ludzi w taki sposób, że ich szczęście staje się nadrzędną wartością w naszym życiu, oznacza to, że nasza czakra serca została obudzona.</p><br /><b>Przez pryzmat miłości</b><br /><p>Pierwsze oznaki budzenia się czakry serca są odczuwane jako spływające na nas chwile łaski. W tych ulotnych momentach jesteśmy w wielkiej zgodzie ze sobą i światem. Wszędzie i we wszystkim panuje harmonia i wydaje się, że nie mamy żadnych zmartwień. Zaczynamy lubić siebie. Rośnie także nasza zdolność do cieszenia się prostymi życiowymi przyjemnościami, jeśli dolne czakry są zrównoważone. Początkowo jedynie z rzadka doświadczamy takiego stanu, w którym jawi nam się świat bez walki o przetrwanie i rywalizacji. W miarę coraz dłuższego pozostawania na poziomie czakry serca taki stan staje się dla nas czymś zwyczajnym.</p><br /><p>Z perspektywy tego ośrodka energii w każdym napotkanym człowieku widzimy swoje odbicie. W naturalny sposób przestajemy walczyć z innymi. Serce pragnie współpracy, a nie rywalizacji. Forsowanie swych racji ściąga nas z powrotem do niższych czakr, gdzie panuje konkurencja. Z punktu widzenia czwartej czakry nie ma nic, czego trzeba bronić. Z bezwarunkowej akceptacji życia i ludzi czerpiemy radość. Jak twierdził zacny Osho: “Radość jest funkcją akceptacji".</p><br /><p>Przejście z poziomu trzeciej czakry do czwartej to ogromna zmiana jakościowa – następuje całkowita zmiana postawy. W czwartej czakrze porzucamy wszelkie dążenie do rywalizacji, ponieważ uzyskaliśmy już świadomość, że kontaktujemy się z ludźmi z potrzeby serca. Prowadzi to wyłącznie do współpracy. Towarzyszy jej poczucie obfitości i pewność, że wystarczy wszystkiego dla wszystkich. Budzi się w nas współczucie. Rozumiemy, że dobro innych jest równie ważne, jesteśmy bowiem tu razem, powiązani ze sobą.</p><br /><p>Postrzeganiu świata poprzez serce towarzyszy wielki spokój i wyciszenie. Harmonia jest normą, a nie rzadkością, jak to się działo w poprzednich czakrach. Teraz, gdy w pierwszych trzech czakrach nastąpi jakieś zakłócenie harmonii, łatwo nam to naprawić i przywrócić równowagę, ponieważ znaleźliśmy się już na naszej ścieżce życia. Wiemy, że życie zrównoważone daje dużo więcej radości niż niezrównoważone i to nas motywuje do utrzymywania równowagi. Coraz mniej uwagi poświęcamy sprawom, które nas z niej wytrącają, skupiamy się na dążeniu do doświadczania radości. Jak zawsze, wydarzenia są dziełem energii. Jeśli zatem coraz więcej czasu spędzamy w stanie harmonii, przyciągamy do siebie kolejne harmonijne sytuacje.</p><br /><p>Radość jest naturalną konsekwencją patrzenia na życie przez pryzmat czwartej czakry. Promieniujący od nas spokój i radość wzbudza podobny stan u innych. Przyciągamy do siebie coraz więcej ludzi. Im więcej czerpiemy z uniwersalnego źródła, tym więcej czasu ludzie chcą z nami spędzać, a my mamy im coraz więcej do dania. Energia kosmiczna płynie przez nas i możemy ją wysyłać do innych.</p><br /><p>Gdy jednak zapomnimy o czerpaniu z duchowego źródła, a nadal będziemy z siebie dużo dawać, szybko się wypalimy. Pomimo równowagi w trzech pierwszych czakrach poczujemy zmęczenie. Choć obudziliśmy czakrę serca, zapomnieliśmy o źródle, które jest niewyczerpalne. Gdy jesteśmy połączeni ze źródłem, możemy odnawiać nasze siły. Kiedy ogarnia nas zmęczenie, udajmy się w plener, upajajmy się pięknem przyrody i poczujmy je w sobie. Pamiętajmy o tym, że jeśli chcemy dawać, musimy wiedzieć, jak odnawiać siły. Źródło jednostkowe wyczerpuje się, uniwersalne nie. Co jest dla nas takim źródłem, inspiracją? Odnajdźmy je i połączmy się z nim.</p><br /><p>Oto zwyczajna historia: dwoje zakochanych. Zanim się poznali, oboje mieli swe źródła inspiracji. Gdy zaczęła rosnąć ich miłość, coraz więcej czasu spędzali, czerpiąc energię od siebie nawzajem, a coraz rzadziej pozostawali w kontakcie ze swymi źródłami. Zamiast czerpać żywotność z samego życia, a potem dzielić się nią z partnerem, stają się dla siebie nawzajem źródłami żywotności. Następuje ciągły subtelny wzajemny drenaż bez odnawiania energii ze źródła.</p><br /><p>Gdyby jakiś nasz znajomy z takich czy innych powodów prosił nas o pożyczenie 20 złotych za każdym razem, gdy go spotykamy, czy ta znajomość w końcu by nas nie zmęczyła? Czy nie uznalibyśmy, że nadużywa naszej życzliwości? Tak samo jest w miłości. Jeśli traktujemy drugą osobę jako źródło zaspokajania naszych potrzeb, wyczerpujemy jej energię. Pamiętajmy więc o utrzymaniu łączności ze swoim źródłem inspiracji, z którego możemy czerpać siły życiowe i wnosić je do naszego związku.</p><br /><p>Przy obudzonej czwartej czakrze patrzymy na świat oczyma miłości. Miłość z poziomu trzech pierwszych czakr jest zawsze powiązana z jakąś potrzebą – zawsze ma zewnętrzną motywację, jak bezpieczeństwo, seks lub władza. Natomiast miłość z poziomu czwartej czakry jest miłością dla samej miłości. Nie łączy się z żadnymi potrzebami; niczego nam nie potrzeba. Czujemy się spełnieni i bardzo pragniemy podzielić się tym z innymi. Mówił to Jezus, a Beatlesi śpiewali: “Wszystko, czego potrzebujesz, to miłość!".</p><br /><p>Związki międzyludzkie na poziomie czwartej czakry wyraźnie różnią się od tych na poziomie pierwszych trzech czakr. Bezinteresowna miłość jest możliwa tylko wtedy, gdy czakra serca jest przebudzona. Patrząc z poziomu trzech pierwszych czakr, nie da się zobaczyć ludzi takich, jakimi są naprawdę, skupiamy bowiem uwagę na tym, jak zaspokajają oni nasze potrzeby. Czakra serca pozwala doświadczać bezinteresownej miłości. Nie oceniamy, w jakim stopniu ktoś pasuje do naszego życia, lecz szczerze cieszymy się towarzystwem przyjaciół, biorąc ich takimi, jacy są. Naturalnie, ten spokój i harmonia związków na poziomie czwartej czakry pogłębi się jeszcze, gdy pozbędziemy się nawyku oceniania i defensywnych reakcji wobec ludzi.</p><br /><p>Miłość erotyczna także zmienia się, gdy następuje przebudzenie czakry serca. Seks na poziomie niższych czakr jest ukierunkowany na potrzeby: uwolnienia stłumionej energii, doznania przyjemności, odczucia siły i władzy. Na poziomie czwartej czakry jest to absolutne stopienie się w dawaniu i braniu. Otwiera ono drzwi do intymności na wyższym poziomie, gdzie uczymy się obcować jednocześnie z partnerem i boskością. Oprócz czysto fizycznego następuje zespolenie na poziomie emocjonalnym, mentalnym i duchowym.</p><br /><b>Brak równowagi w aspekcie miłości</b><br /><p>Głównym przejawem braku równowagi czwartej czakry jest sentymentalizm. “Krwawiące serce" nie potrafi oddzielić swoich problemów od cudzych, dlatego jego kontakt z innymi jest niezdrowy i bolesny. Robienie czegoś dla innych tylko po to, aby uzyskać ich akceptację, jest powszechnym objawem tego niezrównoważenia.</p><br /><p>Nadmierne przywianie i uzależnienie uczuciowe to przykład dysharmonii, w której związana z niższymi czakrami potrzeba bezpieczeństwa zakłóca naturalne wyrażanie miłości. Miłość staje się również potrzebą i traci wiele ze swego blasku. Mówimy “kocham cię", a naprawdę to oznacza “potrzebuję cię". Powstaje miłość pełna zobowiązań zbudowana w sercu, lecz przyćmiona przez dysharmonijne oddziaływanie niższych czakr. Uwarunkowania te uniemożliwiają wolność, jaka powinna cechować miłość płynącą z czakry serca.</p><br /><i>Ćwiczenie 8</i><br /><p>Jeśli masz jakieś obawy związane z obiektem twej miłości, dotyczą one poczucia bezpieczeństwa, a nie miłości. Znajdź źródło problemu i popracuj nad swymi obawami na poziomie pierwszej czakry. Idź na spacer i obserwuj przyrodę, jej niewyczerpalną siłę życiową. Poczuj, że w tobie płynie taka sama siła, że nie tylko zwyczajnie żyjesz, ale życie cię przepełnia. Kiedy poczujesz, że ty i twoje życie są bezpieczne, możesz wnieść to uczucie do swego związku, zamiast w nim szukać bezpieczeństwa.</p><br /><p>Osoby z przebudzoną czakrą serca nie zawsze potrafią dawać. Szczodrość sprawia, że bardzo chętnie ofiarowujemy, ale sami czujemy się skrępowani, otrzymując coś od innych. Dzieje się tak dlatego, że wszczepiono nam zasadę moralną, że lepiej jest dawać niż brać.</p><br /><p>Wejdźmy w położenie osób, którym grzecznie odmawiamy, gdy coś nam ofiarują – czy to miłe słowa, czy gotowość do pomocy, dowód wdzięczności czy jakiś prezent. Czego doświadczają, gdy im odmawiamy, bez względu na nasze intencje? Czują się niedocenieni. Radość chwili zostaje zmącona. Umiejętność przyjmowania z wdzięcznością szczodrości innych jest też rodzajem dawania: dajemy innym radość z obdarowania nas.</p><br /><p>Miłość bezwarunkowa łatwo może się zmienić w miłość bezkrytyczną i prowadzić do ślepej wiary w ludzi. Wierzymy, że są wyposażeni w cechy, których wcale nie mają. Kochamy nasze wyobrażenie drogiej osoby. Serce może ukształtować nasze postrzeganie tak, że widzimy w innych więcej dobra. Czy może to stać się problemem? Może, jeśli nasze postrzeganie jest tak zniekształcone, że stajemy się ślepi na rzeczywistość. Przebudzone serce widzi w każdym duchowy potencjał, ale zapomina, że jesteśmy dopiero kandydatami na duchowo przebudzonych. Kiedy więc zafascynuje nas czyjś potencjał duchowy, zadajmy sobie pytanie, czy i kiedy może się on przebudzić.</p><br /><p>Do przywrócenia równowagi czakry niezbędna jest uczciwa ocena. Zapytaj siebie, czy kochasz to wszystko, co druga osoba osiągnęła w życiu własnym wysiłkiem, czy też raczej kochasz ją za to, kim będzie, gdy to nastąpi. Jeśli prawdą jest ta druga możliwość, w związku z tą osobą będziesz realizował swój plan. Będziesz nieustannie kierować swe siły życiowe do kształtowania twojej własnej wizji tej osoby. Problem powstaje wtedy, gdy ta osoba ma odmienną wizję. Tego rodzaju związku nie da się utrzymać, ponieważ w końcu zmęczy cię oddawanie siły życiowej tej osobie. Ona zaś nie będzie w stanie zachować cech, które się rozwinęły pod wpływem twojej woli, bo jej wola nie brała w tym udziału. Nic dziwnego, że szybko wraca do swych poprzednich zwyczajów. Twoja wizja możliwości drugiej osoby mogła pomóc rozbudzić jej własną wizję, lecz jeśli będzie ona różna od budowanej przez ciebie, nie da się jej długo utrzymać.</p><br /><p>Brak równowagi czwartej czakry sprawia, że nie możemy znieść myśli o zranieniu drugiej osoby i unikamy zrobienia jej jakiejkolwiek nieprzyjemności. Ulegając wszystkim zachciankom innych po to, aby uniknąć konfliktu, pozwalamy im wykorzystywać nasze uczucia i wynagradzamy takie ich zachowania, których wcale nie popieramy.</p><br /><p>Błędem byłoby sądzić, że czakra serca to sama miłość i światło. Głębokie, płynące z ducha współczucie budzi w nas wrażliwość na cierpienia świata. Jeśli czakra nie jest zrównoważona, może się ono przekształcić w niekończące zamartwianie się. Osoba o niezrównoważonej czakrze serca często doświadcza uczuć winy i wstydu. Jeśli cierpimy z powodu cierpień innych, to tylko zwiększamy ilość cierpienia na ziemi. Obwinianie się o cudze cierpienia jest błędem. Takie osobiste zaangażowanie jest domeną niższych czakr. Cierpienie towarzyszy naszej podróży przez życie, każdy go doświadcza. Powinniśmy nauczyć się, jak nie przywiązywać się do cierpienia. Jeśli nie trzymamy się kurczowo doświadczenia, to pozwalamy mu przeminąć. Serce nam pęka, gdy dotykają nas cierpienia ludzi, ale przeżywamy to i żyjemy dalej.</p><br /><p>Jeśli odczuwamy dysharmonię, to wróćmy do pierwszych trzech czakr i sprawdźmy, czy są one ustabilizowane. Czy jesteśmy w zgodzie z biologiczną naturą? Czy znaleźliśmy odpowiednie dla siebie środowisko życiowe (pierwsza czakra)? Czy potrafimy się w pełni cieszyć życiem i spełniać dzięki przyjemnym doświadczeniom (druga czakra)? Czy mamy w sobie dość odwagi, aby bronić zasad, w które wierzymy (trzecia czakra)?</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie miłości</b><br /><p>O utrzymanie harmonii czakry serca trzeba się troszczyć przez cały czas. Bardzo łatwo dajemy się zepchnąć z pokładu łodzi serca i pogrążamy się w oceanie sprzecznych emocji. To często się zdarza. Im dłużej przebywamy w tej łodzi, tym rzadziej z niej wypadamy i potrafimy szybciej do niej wrócić. Sama świadomość, że ona istnieje, daje nam motywację do zaprzestania walki i skupienia się na powrocie na pokład. Pamiętajmy, że miłość jest największą siłą na świecie.</p><br /><p>Nagroda jest wspaniała. Jeśli nauczymy się żyć zgodnie z czakrą serca, to nasze życie zmieni się nie do poznania. We wszystkim odnajdywać będziemy dobro i radość. Uwolnimy się od przymusu ciągłych zmagań, charakterystycznego dla trzech pierwszych czakr. Dzieląc z innymi ten sam świat, nie będziemy uczestniczyć w ich walce. Będziemy stawać przed trudnościami i wyzwaniami, ale z przebudzonym sercem poradzimy sobie z nimi bez niechęci, na najsubtelniejszym poziomie, i dalej będziemy iść przez życie.</p><br /><p>Gdy, mając tę czakrę zrównoważoną, patrzymy na życie oczyma duszy, nabiera ono ogromnej wartości. Nasze współczucie dla cierpień ludzkich owocuje działaniem i robimy, co w naszej mocy, aby im ulżyć. Współczucie, zamiast wpędzać w przygnębienie, mobilizuje nas do działania.</p><br /><p>Jak już wspomniałem, trzecią i czwartą czakrę dzieli przepaść. Aby ją pokonać, trzeba inaczej spojrzeć na życie, wyzbyć się poczucia odizolowania. Ogarnia nas cudowne uczucie, iż jesteśmy tu razem z innymi, doświadczając tego samego cudu życia. Zmiana schematu myślenia odmienia cały nasz stosunek do życia, a zwłaszcza do innych ludzi.</p><br /><p>Świadomość miłości jest przez nas doświadczana na trzech różnych płaszczyznach: osobistej, pełnej współczucia i kosmicznej.</p><br /><p>Miłość do najbliższych. Na poziomie osobistym przebudzone serce czerpie niezwykłe szczęście z miłości do najbliższych nam ludzi. Prawdziwa miłość przebudzonego serca niesie radość z przebywania z tymi, których kochamy. Najmilszą formą miłości na poziomie osobistym jest zakochanie, niekoniecznie prowadzące do związku erotycznego. Jaką przyjemność sprawiają zaloty na początku znajomości, gdy staramy się na wszelkie sposoby wywołać uśmiech na ukochanej twarzy? Jeśli serce bije nam mocniej na myśl, że za chwilę podejdzie do nas kochana osoba, to znaczy; że dobrze dbamy o harmonię tego ośrodka energii.</p><br /><p>Taki stan można utrzymać. Jest on naturalny na początku nowej miłości, gdy uczucie nas rozpiera i robimy wszystko, aby przypodobać się ukochanej osobie. Trzeba nieustannie zalecać się do partnera czy partnerki, aby utrzymać romantyczne wibracje. W małżeństwie natomiast koniecznie kontynuować umawianie się raz w tygodniu na randkę. Liściki miłosne, podarunki, romantyczne kolacje... wszyscy wiemy, o co chodzi. Romans jest swoistą grą. Powinniśmy przestrzegać jej reguł, jeśli chcemy zachować romantyczną atmosferę związku. Na początku przychodzi nam to łatwo i naturalnie. Z czasem musi być pielęgnowane. Inaczej miłość szybko stygnie i przeradza się w tzw. dojrzałe uczucie.</p><br /><p>Miłość do najbliższych cechuje silne przywiązanie, bo wciąż istnieje tu więź z pierwszymi trzema poziomami doświadczenia. Często towarzyszy jej lęk przed utratą partnera. Gdy wznosimy się na poziom miłości pełnej współczucia, lęk ten zmniejsza się, aby zniknąć całkowicie wraz z naszym przebudzeniem się do miłości kosmicznej, uniwersalnej.</p><br /><p>Mość pełna współczucia. Na tym poziomie obudzonego serca nie ograniczamy naszych uczuć do najbliższych osób. Potrafimy współczuć zarówno im, jak i ludziom obcym. Nie jest to miłość o charakterze osobistym i zaborczym. Nie ma w niej miejsca na nasze ego. Jest bezosobowa i bezgraniczna. Zaczynamy doświadczać miłości przenikającej wszelkie istnienie. Współczucie rodzi się ze świadomości, że cierpienie jest spowodowane poczuciem odizolowania, związanym z postrzeganiem świata poprzez trzy pierwsze czakry.</p><br /><p>Współczujące serce widzi piękno każdej duszy dążącej do rozwoju świadomości. Nie ocenia surowo tych, którzy nie wznieśli się jeszcze ponad trzy pierwsze czakry, lecz traktuje ich wyrozumiale. Człowiek przepełniony współczuciem pragnie pomóc tym, którzy cierpią po to, aby otworzyli się na doświadczanie radości płynącej z otwarcia serca.</p><br /><p>Chyba największą zaletą serca otwartego na miłość współczującą jest zdolność do przebaczania. Współczucie pozwala nam zrozumieć, iż każdy jest właścicielem kawałka ciemności spowijającej ludzką egzystencję. Wszyscy posiadamy niskie instynkty. Wiedząc to, nie potępiamy siebie ani innych za dawne błędy. Są one częścią ludzkiego doświadczenia.</p><br /><p>Jednak nie wszystko, co wiąże się ze współczuciem płynącym z czwartej czakry, jest samą słodyczą. Gdy po raz pierwszy otwieramy serce na cierpienie innych, może nas ono wciągnąć i sparaliżować inne nasze działania. Nie chodzi o poświęcenie siebie. Musimy wznieść się do serca jako pełny człowiek. Trzy pierwsze czakry muszą być zrównoważone, aby miłość współczująca nie rozrywała nam serca na kawałki.</p><br /><p>Jeśli sami poddamy się uczuciom cierpienia, to tylko zwiększymy ogólną ilość cierpienia na świecie, a nie ograniczymy po. Współczujące serce nie przywiązuje się do cierpienia. Świadomi tego, że praca nad sobą wzmacnia pomyślność całej planety, najpierw wydobądźmy się z cierpienia, traktując to jako akt współczucia wobec samego siebie. Potem, błogosławieni bożą opieką, możemy wyjść z łaską naszego serca ku cierpieniom innych.</p><br /><p>Miłość kosmiczna. Przebudzenie się do niej wiedzie do przeżycia nieba na ziemi. Trzy dolne czakry związane z ziemią (energia jin) i trzy górne związane z niebem (energia jang) łączą się w czakrze serca i następuje spontaniczny przypływ uczucia miłości. Jest to miłość nieobciążona przywiązaniem ani zaborczością, niestawiająca żadnych warunków. Kiedy mistycy mówią o miłości przenikającej na wskroś cały świat, mówią właśnie o tym poziomie otwarcia serca.</p><br /><p>Jeśli umiemy podtrzymywać w sobie świadomość czakry serca, otacza nas morze miłości. Przyciągamy do siebie ludzi i obdarzamy ich swą duchowością. Dając innym, mamy wrażenie, jakby przez nas przepływała kosmiczna energia, i tak dokładnie się dzieje. Nasze źródło energii na tym poziomie jest niewyczerpalne. Nigdy się nie wypala, nie czujemy się wyczerpani przekazywaniem jej innym. Oczywiście, pod koniec dnia możemy się czuć zmęczeni, ale nie przemęczeni. Jeśli odczuwamy spadek energii, oznacza to, że dajemy ją z niewłaściwego miejsca. Przy pierwszych objawach wyczerpania wiemy, że zeszliśmy z poziomu czakry serca do poziomu odczuć osobistych. Odczytawszy znaki w polu energetycznym, świadomie wracamy do źródła energii i po uzupełnieniu jej braku jesteśmy znów gotowi do ofiarowania jej innym.</p><br /><p>Gdy osiągniemy harmonię serca ze wszystkimi żywymi istotami; doświadczamy błogiego uczucia. Wszelkie przesądy o niedostatku znikają wraz z obudzeniem się w nas przekonania o dostatku, jakie przynosi miłość kosmiczna. Możemy z wdzięcznością i hojnością traktować dary życia. Na tym poziomie miłości objawia się prawda: “Szukajcie najpierw Królestwa Bożego, a wszystko inne będzie wam dodane".</p><br /><p>Na poziomie miłości kosmicznej nie mamy do czynienia z przywiązaniem. Przywiązanie żywi się lękiem, a gdy przy budzimy w sobie miłość kosmiczną, przestajemy się poddawać lękowi. To nie znaczy, że on znika. Lęk jest cząstką ludzkiej świadomości i nigdy nas nie opuszcza. Można się jednak nauczyć z nim postępować. Polega to przede wszystkim na utrzymywaniu dystansu. Rozumiemy, że zajmuje on jakieś miejsce w nas, ale są i inne miejsca. Lęk i wiara są ze sobą związane. Można doświadczać albo jednego, albo drogiego. Nauczmy się nie zwracać uwagi na sprawy i sytuacje, które wywołują lęk, lecz skupiać się na tych, które wzmacniają naszą wiarę.</p><br /><p>Uwaga jest tu bardzo ważnym czynnikiem. Na co zwracamy uwagę? Pielęgnujmy w sobie miłość do życia i wszelkiego stworzenia, a przekonamy się, jak wzbogaci to wszystkie sfery naszego życia.</p><br /><b>Duchowy cel czwartej czakry</b><br /><p>Obudzenie energii wyższych czakr pociąga za sobą wzrost odpowiedzialności. Umacnia się ona wraz z coraz pełniejszą świadomością i nie stanowi obciążenia. Osoby utrzymujące świadomość na poziomie wyższych czakr nigdy nie pytają o cel swojego życia; znają go. Jest on zakodowany w doświadczaniu życia poprzez wyższe czakry i wyraźnie odczuwany. Gdy czakra serca jest otwarta, mamy naturalną potrzebę pomagania innym w zwróceniu się ku doświadczeniu miłości. Kierujemy uwagę ludzi na piękno i miłość. Ludzie wokół nas są przyjaźnie nastawieni, gdyż ich nie osądzamy. Dzięki temu mogą w naszej obecności być autentyczni, zgodni ze swą naturą. Stwarzamy im bezpieczne, wspierające środowisko.</p><br /><p>Budzimy także w ludziach zdolność do współczucia. Nasze serce jest otwarte dla wszystkich. Otwartość ta pobudza innych do wznoszenia się ponad osądzanie, a my mamy poczucie sensu i celowości, widząc, jak inni otwierają się na wibracje miłości i współczucia. Jest to spełnienie poprzez trwałe doświadczanie życia z przebudzonej czakry czwartej. Nasza wiara budzi w innych wiarę w życie zgodnie z własnym sercem.</p><br /><b>Pobudzanie czwartej czakry</b><br /><p>Jeśli przebywając wśród ludzi, odczuwamy zmęczenie, to otwórzmy serce. Korzyść jest ogromna. Gdy separujemy się od innych, ponosimy podwójny uszczerbek. Po pierwsze, nie korzystamy z energii dawanej nam przez innych, a po drogie, separowanie się pochłania naszą energię. Skupmy się więc na sercu, przestańmy się bronić i poczujmy, jak wstępuje w nas siła życiowa.</p><br /><p>Za każdym razem, gdy próbujemy rozwiązać jakiś konflikt z inną osobą, powinniśmy się koncentrować na tej czakrze i najpierw popracować nad sobą: podziękować Bogu za to, co mamy, poczuć wdzięczność. To zawsze pobudza serce. Gdy jesteśmy już uspokojeni i zaczynamy czuć wewnętrzne ciepło, pomyślmy o tej osobie. Wyobraźmy sobie, że stoi przed nami druga dusza walcząca z trudnościami egzystencji, i poczujmy współczucie. Skupmy uwagę na kontakcie naszych serc. Nastawmy się, że nasze prawdziwe spotkanie z tą osobą będzie nawiązaniem takiego kontaktu. I spróbujmy to urzeczywistnić. Ram Dass radzi, aby nigdy nie wyrzucać drugiej osoby ze swego serca. Taka winna być zasada współżycia z ludźmi. Można kogoś przywołać do porządku, skrytykować lub nawet okazać mu gniew, ale nie wolno go wyrzucać z serca. Pamiętajmy, żeby móc tę zasadę realizować, musimy przede wszystkim sami być w swoim sercu!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-1358041913695649316?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-83008584817994260712009-01-17T16:56:00.001-08:002009-01-17T16:56:50.410-08:00<h4>Ćwiczenia i medytacje</h4><br /><b>Wizualizacja</b><br /><p>Aby się dostroić do energii, jakiej chcę doświadczyć, stosuję głównie medytację i wizualizację. Istnieją także metody usuwania niepożądanej energii za pomocą wizualizacji. Oto jedna z nich.</p><br /><i>Ćwiczenie 11</i><br /><p>Odfiltrowywanie niepożądanych energii.</p><br /><p>Zacznij od wprowadzenia się w stan medytacji i pobudź każdą czakrę przez medytację z czakrami. Następnie wyobraź sobie stojący naprzeciwko duży ekran, przez który można przechodzić jak przez drzwi. Przejdź w myślach przez ten ekran, wyobrażając sobie, jak wszystkie przyczepione do ciebie niepożądane energie – zmartwienia, lęki, oczekiwania innych i wszelkie inne, odfiltrowują się, gdy przechodzisz przez ekran.</p><br /><p>Gdy znajdziesz się po drugiej stronie ekranu, poczuj się naprawdę autentycznym sobą, wolnym od przyczepionych nienaturalnych energii. Przejdź w wyobraźni przez kolejny ekran, o jeszcze gęściejszej siatce, i poczuj się oczyszczony ze wszystkiego, co nie składa się na twoją prawdziwą istotę. Przechodź tak przez wiele ekranów, aż zobaczysz, że kolory twojej aury są czyste i emanują promienne światło.</p><br /><b>Medytacja z czakrami</b><br /><p>Medytacja ta ma na celu skoncentrowanie uwagi na każdym z centrów energii. Odczuwamy energię związaną z każdą czakrą i oczyszczamy kanały łączące je ze sobą.</p><br /><p>Znajdź ciche, spokojne miejsce i usiądź. Wyprostuj się i przyjmij pozycję, która pozwoli ci wytrzymać bez ruchu piętnaście, dwadzieścia minut. Gdy poczujesz w sobie spokój, z każdym oddechem wizualizuj snop białego światła przenikający do , twojego ciała przez czubek głowy. Idź w myślach za tym światłem w dół kręgosłupa. Czuj, jak energia zbiera się u jego podstawy, gdy wstrzymujesz oddech. Z każdym wydechem wizualizuj energię wracającą w górę kręgosłupa. Kiedy energia przechodzi przez każdą czakrę, staje się ciemniejsza, bo zbiera zanieczyszczenia. Zobacz to. Kiedy wreszcie energia wychodzi tą samą drogą, którą weszła, ma już ciemną, mulistą barwę. Wyobraź sobie cały ten cykl kilka razy, a za każdym razem energia wychodząca z czakry korony jest coraz bardziej oczyszczona.</p><br /><p>Możesz teraz przejść do ożywiania każdej czakry. (Przez cały czas miej oczy zamknięte). Kluczem w tej medytacji jest oddech. Mistycy wiedzą, że z oddechem można wchłonąć w siebie wszystko: miłość, jasność, mądrość, odwagę. Skoncentruj się na danym uczuciu i z wdechem wchłaniaj jego energię do swego jestestwa. Wstrzymaj oddech, licząc powoli do czterech, i poczuj, jak ta energia cię przepełnia. Wciągnij ją, zatrzymaj i pozwól jej wypełnić cię, a potem z wydechem wypuść ją na zewnątrz. W tej medytacji posłużymy się kolorami. W ten sam sposób: wdychaj kolor, zatrzymuj w środku, aby wypełnił cię dokładnie, i wydychaj go na zewnątrz, widząc, jak ten kolor z ciebie emanuje.</p><br /><p><i>Pierwsza czakra</i></p><br /><p>Wciągnij promień białego światła aż do podstawy kręgosłupa. Zatrzymaj światło w pierwszej czakrze i wyobraź sobie, że zmienia się w soczystą czerwień. Wstrzymaj oddech i skoncentruj myśli na fizycznej naturze swych zmysłów. Poczuj w sobie pasję, siłę, fizyczność, pełną odwagi energię. Wydychając, promieniuj czerwonym kolorem i czuj jego siłę. Powtórz cykl kilka razy, aż zanurzysz się całkowicie w odczuwaniu pierwszej czakry.</p><br /><p><i>Druga czakra</i></p><br /><p>Ponownie wraz z oddechem wciągnij promień białego światła do podstawy kręgosłupa. Potem wejdź za energią do drugiej czakry, usytuowanej tuż nad wzgórkiem łonowym. Wizualizuj energię przechodzącą w kolor ciemnopomarańczowy. Kąpiąc się w tym kolorze, poczuj w sobie witalność i żywotność. Odczuj swój magnetyzm i pewność, że przyciągniesz do siebie wszystko, czego potrzebujesz. Czuj, jak budzi się twoja zmysłowość, a twoje pięć zmysłów ożywa. Z wydechem wyślij tę pełną magnetyzmu, radosną energię na zewnątrz ku światu.</p><br /><p><i>Trzecia czakra</i></p><br /><p>Zacznij od wciągnięcia promienia białego światła w dół do podstawy kręgosłupa. Potem energia wraca do góry, do okolicy splotu słonecznego, kilka centymetrów poniżej pępka. Jej kolor zmienia się w jaskrawożółty. Czuj, że jesteś osobą obdarzoną zdolnością dokonywania wyborów zgodnie z własną wolą. Poczuj wyraźnie siłę swej osobowości, solidnie zakorzenioną w wyznawanych przez ciebie wartościach i przekonaniach. Osiągnij stan całkowitej niezależności i z wydechem wypuść tę jasność ku światu.</p><br /><p><i>Czwarta czakra</i></p><br /><p>Wciągnij z wdechem białe światło do czakry korzenia, a potem pozwól mu unieść się do okolicy serca. Wyobraź sobie, jak z serca emanuje kolor soczyście zielony. Otaczając się tą ożywczą barwą, czuj, że jesteś osobą pełną miłości i akceptacji. Poczuj, jaka obfitość wszystkiego jest na świecie, i że wystarczy jej dla każdego. Obudź w sobie hojność i dziel się swym sercem ze światem. Miej świadomość, że podejmując decyzje sercem, łączysz swe osobiste i duchowe potrzeby.</p><br /><p><i>Piąta czakra</i></p><br /><p>Białe światło schodzi do podstawy kręgosłupa i wznosi się z powrotem do gardła. Zanurzasz się teraz w niebieskim świetle koloru nieba. Twoje myśli nie są niczym ograniczone, jak niebo. Niech wyobraźnia zaniesie cię aż do nieskończonych obszarów świadomości. Zbudź w sobie zdolność do twórczego postrzegania świata i wyrażania swego prawdziwego ja – autentycznego, uwolnionego od stereotypów kulturowych.</p><br /><p><i>Szósta czakra</i></p><br /><p>Idź za białym światłem do pierwszej czakry, a potem wznoś się z nim poprzez kolejne czakry do trzeciego oka na środku czoła. Promień światła staje się kolorem błękitnym indygo, a ty koncentrujesz się w przestrzeni między oczami. Czujesz mądrość akceptacji życia takim, jakie jest, a przez to czujesz z nim jedność. W tym miejscu widzisz swoje życie z perspektywy ziemskiej, a jednocześnie z wyższej, duchowej. Przestajesz oceniać, po prostu jesteś świadkiem swego życia. Ogarnia cię błogość, gdy jednoczysz się z wyższym nurtem życia, niezależnym od ciebie. Uświadamiasz sobie prawdy płynące z twojej intuicji.</p><br /><p><i>Siódma czakra</i></p><br /><p>Po raz ostatni podążasz za białym światłem w dół przez wszystkie czakry i tym razem pozwalasz mu się wznieść po czakrę korony i na zewnątrz. Zobacz otaczający cię fioletowy blask. Wstrzymując oddech, napełnij się tym światłem. Uświadom sobie, że nie jesteś już samotny jako odrębna jednostka. Jesteś jeden, lecz ze wszystkimi. Poczuj nad sobą duchową opiekę, gdy łączysz się z boskością. Wydychając, oddaj energię swego istnienia boskości i otaczającemu cię światu.</p><br /><p>Mając dalej oczy zamknięte, wróć myślą do miejsca, gdzie się znajdujesz. Wsłuchaj się w dźwięki otoczenia, poczuj zapachy. Oddychaj nadal równo i spokojnie. Powoli otwórz oczy i odczuj ożywczą świadomość TERAZ.</p><br /><b>Medytacja nieba i ziemi</b><br /><p>Usiądź w pozycji wygodnej do medytacji. Może to być każda pozycja, w której jesteś wyprostowany: siad lotosowy, siedzenie na krześle, przy ścianie, a nawet leżenie. Skoncentruj się na swym oddechu. Zwróć uwagę na wdech i wydech. Zauważ subtelne wznoszenie się twego jestestwa przy wdechu i subtelne opadanie przy wydechu. Obserwuj zmianę z wdechu na wydech i odwrotnie. Czy możesz uzmysłowić sobie subtelne przejście między oddechami, kiedy jesteś pośrodku?</p><br /><p>Ureguluj teraz pracę systemu czakr, koncentrując się po kolei na każdej z nich. Zacznij od pierwszej czakry. Poczuj ją, skupiając na niej uwagę, wizualizuj kolor czerwony i atrybuty związane z tym centrum. Przechodź po kolei przez każdą czakrę, wyobrażając sobie odpowiednie kolory (czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, indygo, fioletowy) i atrybuty czakry. Potem zejdź z czakry korony z powrotem do czakry korzenia. Wykonaj to wszystko kilka razy.</p><br /><p>Następnie wyobraź sobie, że twój kręgosłup wydłuża się i wchodzi w ziemię. Zobacz, jak z podstawy tego przedłużonego kręgosłupa wyrastają korzenie i zapuszczają się głęboko w ziemię. Korzenie te zaplątują się z korzeniami wielkich drzew i czerpią zrównoważoną, ugruntowaną siłę. Wędruje ona ku górze, nad ziemię i do twojego serca. Poczuj w sercu tak uzyskane zakotwiczenie i bezpieczeństwo.</p><br /><p>Potem wyobraź sobie, że twój kręgosłup wydłuża się poprzez koronę głowy i biegnie ku górze, ku niebu. Staje się jakby wielką anteną rozgałęziającą się do nieba. Antena ta wychwytuje energię duchową z kosmosu. Wyobraź sobie, że czerpiesz tę energię z nieba i przekazujesz ją w dół do serca. Poczuj w sercu duchową energię.</p><br /><p>A teraz wyobrażaj sobie jedno i drugie. Pobieraj energię z ziemi i z nieba jednocześnie i czuj, jak stapiają się one obie w twoim sercu. Z wdechem wciągaj obie energie, zatrzymaj oddech na kilka sekund i poczuj, jak mieszają się i jednoczą w centrum serca. Czujesz właśnie energię nieba i ziemi. Z wydechem zobacz, jak ta zjednoczona energia promieniuje z ciebie ku światu. Wdech. Wydech. Wciągaj energię w siebie i wysyłaj ją światu.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-8300858481799426071?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-53498740265768239482009-01-17T16:54:00.000-08:002009-01-17T16:55:32.089-08:00<h4>Szkice</h4><br /><b>Taniec ego, duszy i ducha</b><br /><p>Taniec ego, duszy i ducha odbywa się wewnątrz czakr. Ego, czyli odrębna tożsamość naszej jaźni, jest ożywiane energią pierwszych trzech czakr. Dusza rezyduje w czakrze serca i jest powiązana zarówno ze sferą ego, jak i ducha. Duch przepełnia wyższe czakry. Gdy percepcja i dobrodziejstwa każdej czakry są zintegrowane ze wszystkimi pozostałymi, mamy do czynienia z idealną sytuacją. Wzrost świadomości polega na coraz lepszym poznaniu całego swego jestestwa, jednocześnie obejmującego wszystkie czakry. Jest to najwyższa świadomość, niełatwa do osiągnięcia z powodu naszych życiowych umocowań. Powstrzymują one i ograniczają świadomość do określonych punktów widzenia, poglądów i opinii. Umocowania są naturalne, pojawiają się spontanicznie. Trzeba umieć dostrzec, że zakłócają one doświadczenie jedności dlatego, że nasze ego nie znajduje się na swoim miejscu.</p><br /><p>Nie musimy zabijać ego. Odgrywa ono pozytywną rolę w całości jestestwa, tak samo jak dusza i duch. Ideałem, do którego należy dążyć, jest rozszerzenie postrzegania poza zakres ego, który to zakres z definicji jest wąski. Zawiera w sobie opinie, myśli, postawy, wartości i emocje naszego ja. Ego skłania się ku temu, co je podtrzymuje, a wszystko inne odrzuca. Jeśli ego zapuści się w wyższe czakry, to zawsze powstają problemy, ponieważ nie ma ono zdolności przyjmowania uniwersalnego punktu widzenia. Ego wraz z towarzyszącymi mu umocowaniami jest najczęstszym źródłem problemów w wyższych czapach.</p><br /><p>Jednak zabicie czy stłumienie ego nie rozwiązuje problemu. Powstają wtedy dodatkowe problemy z samooceną, ograniczające naszą zdolność do cieszenia się życiem. Najlepiej więc, gdy posiadamy zdrowe ego i, co jest ważne, znamy jego granice. Ukształtowanie silnej, wyważonej-własnej tożsamości poprzez rozwinięcie trzech pierwszych czakr stwarza silną osobowość i osadza nas mocno w istnieniu. Zdrowe ego jest dobre w swoim zakresie, ale jego działanie ogranicza się do obszaru trzech pierwszych czakr. Nasz indywidualny styl, gust, wartości, które wyznajemy, i uczucia, które żywimy, pochodzą z tego obszaru. Czynności przyziemne stwarzają naszemu ego dużo okazji do panowania i nie powinno ono wykraczać poza swą naturalną domenę. Jeśli tak robi, to usiłuje nadać charakter osobisty temu, co nie jest osobiste.</p><br /><p>Wypaczanie poza ograniczoną percepcję trzech pierwszych czakr nie oznacza, że obracamy się przeciwko ich widzeniu świata. Po prostu wychodzimy za daleko. Na przykład zagłębiamy się w świadomość duszy. Oczywiście, ona tam jest zawsze, ale nie zawsze ją świadomie odczuwamy. Centrum naszej świadomości musi się przesunąć, aby otworzyć serce, siedzibę duszy. Musimy być w stanie uwierzyć, że nie broniąc się, jesteśmy bezpieczni. Ta zmiana jest ogromną przemianą. Pozwala ona na uczestnictwo serca w naszym życiowym doświadczeniu. Życie bez udziału serca jest uciążliwe. Przebudzenie serca wprowadza do niego radość, tę pieśń duszy.</p><br /><p>Otwarcie się na doświadczanie duszy, na życie z poziomu czwartej czakry nie jest równoznaczne z osiągnięciem wyższego punktu w skali. Jest to raczej poszerzenie horyzontu naszej uwagi i zakresu doświadczenia poza dotychczasowy, ograniczony obszar percepcji. Najbardziej pożądany stan to sięgnięcie po wyższą rzeczywistość, przy jednoczesnym zachowaniu klarownego widzenia poprzez trzy pierwsze czakry.</p><br /><p>Dalszy rozwój przenosi nas na poziom ducha i świadomości zbiorowej. Zaczynamy rozumieć, że świadomość jednostkowa jest zrodzona z wyższej świadomości zbiorowej Matki Ziemi. Jako cząstka Gai czujemy bliską więź z całym istnieniem. Tutaj zawsze rodzi się akceptacja naszej roli w całym systemie, a także otrzymujemy dar wolności od defensywnych, reakcyjnych zachowań, a także wolności odkrywania świadomości przez wzniesienie się ponad dualizm myślenia.</p><br /><p>Pierwsza z wyższych czakr wprowadza nas w wyższe poziomy postrzegania umysłem. Jeśli porównamy umysł do osobistego komputera, to możemy uznać, że piąta czakra jest centralnym procesorem, z którego osobisty komputer pobiera informacje. Ma on dostęp do głównego komputera w niebie, z którego pochodzą myśli. Poprzez działanie trzech dolnych czakr każda jednostka tworzy osobiste doświadczenie umysłu zbiorowego. Każdy jednak czerpie myśli z tego samego, jedynego źródła. Wolność umysłu jest potrzebna, aby móc poruszać się w świecie. Znamy swoje indywidualne myśli i przekonania, ale również możemy poznawać inne.</p><br /><p>Dalsza podróż przez czakry prowadzi do szóstej, centrum wyobraźni. Jako wyższa czakra, także i ona ma łączność z bankiem zbiorowej wyobraźni, z którego wszyscy pobieramy wyobrażenia. Uzyskanie wolności na tym poziomie wymaga pewnej dyscypliny. Bez dyscypliny wyobraźnia zdaje się być wolna, ale najczęściej jest sterowana przez wewnętrzne przymusy i nawyki, a tylko czasami miewa dostęp do prawdziwie twórczej inspiracji. Będąc zdyscyplinowani, uczymy się odróżniać zdrowe wyobrażenia od niezdrowych, nie angażować się w niezdrowe wyobrażenia oraz kierować wyobraźnię ku zjawiskom twórczym i inspirującym.</p><br /><p>Wreszcie docieramy do czakry siódmej, korony. Tu można doświadczyć pełnego zjednoczenia się ze wszystkim. Tu mieszka duch ludzkości, który ożywia cały świat. Najwyższa jedność ma różne nazwy, ale tak naprawdę nie da się jej nazwać. Każda nazwa ją ogranicza, a ona przekracza wszelkie granice. Wolność na tym poziomie oznacza wyjście poza jednostkowe doświadczenie i poddanie się transcendentnej sile życiowej boskiej woli. Jeśli usiłujemy to doświadczenie personalizować, może nam się zdawać, że jesteśmy Bogiem. Możemy też poczuć się szaleńcem. W obu przypadkach wystąpiło zbytnie umocowanie do samego doświadczenia. Aby się od tego uwolnić, musimy się całkowicie zdać na Boga. Wolność ta opiera się na wierze w to, że siła życiowa pulsująca na zewnątrz naszego ja jest dobroczynna. Poddając się jej, będziemy bezpieczni.</p><br /><p>Pamiętajmy, że wiedza o czakrach nie jest tym samym co doświadczanie czakr. Trzeba stosować medytację, aby bezpośrednio doświadczyć czakr. Wprawdzie mogą się zdarzyć spontaniczne doświadczenia każdej z czakr poza medytacją, jednak najlepszą drogą jest medytacja.</p><br /><b>Śluby duchowe a czakry</b><br /><p>Bardzo ciekawa jest analiza tradycyjnych ślubów duchowych pod kątem czakr. Wejście na drogę duchowego rozwoju wiąże się zawsze ze składaniem ślubów. Bez względu na określoną tradycję są to zwykle śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Spróbujmy się zastanowić, do której czakry odnosi się każdy z tych ślubów. Ubóstwo można by odnieść do pierwszej czakry, związanej z przetrwaniem. Czystość to oczywiście wyrzeczenie się przyjemności seksualnej, związanej z drugą czakrą. Posłuszeństwo to nic innego jak rezygnacja z władzy, związanej z trzecią czakrą.</p><br /><p>Jak widać, śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa są odrzuceniem pierwszych trzech czakr. W myśl naszego dążenia do pobudzenia i zharmonizowania wszystkich czakr takie odrzucenie nie jest właściwe. Jeśli odrzucimy lub stłumimy jakąś część naszej natury, ona nie zniknie, lecz da o sobie znać w inny sposób. Podchodzimy z całym szacunkiem do tradycyjnych dróg duchowych. Intencje tych ślubów są na pewno szlachetne: chodzi o wycofanie uwagi ze spraw fizycznych i skierowanie jej na duchowe.</p><br /><p>Teoretycznie brzmi to wspaniale, lecz w praktyce pozostawia wiele do życzenia. Przede wszystkim niewłaściwe jest samo założenie, że górne czakry są dobre, a dolne złe. Brak akceptacji dla bożej natury każdej sfery naszego jestestwa reprezentuje myśl dualistyczną: dobry-zły. Ta część mnie jest dobra, a tamta zła. Ostatecznie doprowadza to do uczucia wstydu, poczucia winy i odrzucenia, projekcji i wielu innych problemów, z którymi boryka się ludzka dusza.</p><br /><p>Obecna rewolucja duchowa pozwala wyjść poza dualizm i osądzanie. Osiągamy to poprzez akceptowanie wszystkich aspektów naszej istoty jako wrodzonego prawa bożego. Zamiast odrzucania niższych czakr, proponuje się je szanować. Nie należy jednak w nich utknąć. Zauważyliśmy już, zapoznając się z czakrami, że jeśli skupiamy się wyłącznie na niższych z nich, stają się one nienasycone. Dlatego są tradycyjnie odrzucane po to, aby pielgrzymi duchowi w nich nie pozostali. Jednak dopiero funkcjonowanie w niższych czakrach przy utrzymaniu świadomości w wyższych pozwala korzystać z dobrodziejstw całego systemu.</p><br /><p>Jak na górze, tak na dole – to jeden z najpopularniejszych aksjomatów drogi świadomości. Mikrokosmos jest odbiciem makrokosmosu. Gdy zważymy na stan makrokosmosu, a zwłaszcza na to, jak ludzkość traktuje Ziemię, łatwo dostrzeżemy, że filozofia odrzucenia cielesności prowadzi do braku szacunku dla fizycznego ciała planety. Jeśli nauczamy, że to, co fizyczne, jest nieważne i należy je ignorować na korzyść tego, co duchowe, to nie powinniśmy się dziwić, że będziemy mieli do czynienia z kompletnym nieposzanowaniem naszego fizycznego środowiska. Zachodnia kultura nie jest szczególnie uduchowiona. Ma ona raczej charakter mentalny, a mimo to wykazuje taki sam brak szacunku dla fizyczności. Widać to po naszym zdegenerowanym środowisku.</p><br /><p>Tradycje duchowe wpajają nam od dawna, że pobyt w ciele na ziemi jest przejawem upadku i utraty bożej łaski. Gdybyśmy byli naprawdę dobrzy, toby nas tutaj nie było. Chrześcijanie wierzą w życie pozagrobowe: kto jest dobry, ten pójdzie do nieba. Buddyści dążą do nirwany; osiągnie ją ten, kto jest naprawdę dobry. Hinduiści uczą, że będąc naprawdę dobrym, można oderwać się od kota śmierci i ponownych narodzin i nie przychodzić więcej na ten świat. We wszystkich tych tradycjach występuje podobny stosunek do życia na ziemi.</p><br /><p>A może jest to po prostu nasza arogancja – nie widzieć, że życie na ziemi jest darem. Spotkałem ludzi, którzy z pełnym przekonaniem twierdzili, że to ich ostatnie życie na ziemi. Zawsze mnie to dziwi. Jak im się wydaje, dokąd pójdą? A jeśli nasza planeta jest klejnotem w całym wszechświecie? Jeśli nasze życie tutaj jest błogosławieństwem, a nie dopustem? Gdybyśmy tak uważali, wszelkie życie byłoby dla nas święte.</p><br /><p>Czy rzeczywiście Ziemia jest jedyną planetą z drzewami, ptakami, pocałunkami, ciepłym wiatrem i czekoladą? A jeśli ci przyjaciele, którzy tak marzą o opuszczeniu tej planety, trafią w swym przyszłym życiu na jakąś inną, pokrytą siarką i ledwo będą pamiętać kwiaty, życzliwych ludzi, piękne ciała i uczucia? Skąd wiemy, że właśnie to miejsce nie jest darem? Czy to nie jest arogancja, widzieć naszą planetę i przypuszczać, że stworzylibyśmy coś lepszego?</p><br /><p>Łatwo jest wyliczyć problemy – skażenia, cierpienia i twierdzić, że wszystko na Ziemi jest złe. Może jednak powinniśmy przyjrzeć się naszym religiom i filozofiom, które uważają fizyczność za zło, i zbadać, jak to przekonanie wpływa na nasze zbiorowe działanie.</p><br /><p>Łączenie kwestii ekologicznych z wiedzą o czakrach może się wydać odważnym krokiem, ale pamiętamy o przesłaniu drogi metafizycznej: wszystko jest ze sobą powiązane. Czy zatem historia o wygnaniu z raju ma związek z naszym stosunkiem do planety? Z całą pewnością! Czy odrzucenie czakr fizycznych ma związek z zaniedbywaniem przez nas tej planety? Oczywiście. Wejdźmy więc z powrotem do raju. Nie dajmy się z niego wygnać.</p><br /><p>“Niech na ziemi będzie pokój i niech on się zacznie we mnie" – brzmi jedna z duchowych maksym. Jest to bardzo dobry punkt wyjścia. Gdy nasze fizyczne ciała nauczą się żyć w harmonii z naszą duchową świadomością; gdy nauczymy się czcić nasze fizyczne ciała i pozwolimy im cieszyć się dobrobytem, seksualizmem i władzą; gdy naszej duszy pozwolimy mieć pod dostatkiem serdecznej miłości; gdy pozwolimy, aby wyższe czakry otworzyły nas na twórczość, intuicję i duchowość; kiedy taniec ego, duszy i ducha stanie się świętowaniem naszego istnienia, a my poczujemy więź z całą biosferą, której na imię Gaja wtedy na pewno zmienimy nasz stosunek do planety. Będziemy ją hołubić zamiast bezcześcić.</p><br /><b>Przekształcanie energii</b><br /><p>Energia ma swoje prawa. Nie da się jej stłumić ani zneutralizować, ale można ją przesunąć z jednego bieguna w drugi. Wszyscy znamy negatywną energię, taką jak gniew, złość, irytacja. J. Krishnamurti w książce Think on These Things (wydanie polskie Szkoła zrozumienia), w rozdziale Twórcze niezadowolenie pisze, że niezadowolenie jest energią, którą można wykorzystać dla własnego dobra. Samo w sobie nie musi być złe. Problemy powstają wtedy, gdy przejawia się w formie negatywnej reakcji.</p><br /><p>Pierwszym i najważniejszym krokiem w przekształcaniu energii jest nieprzywoływanie jej źródła. Zamiast być wściekłym, ponieważ on czy ona coś powiedzieli czy zrobili, po prostu bądźmy wściekli. Jeśli źródło znajduje się na zewnątrz, poza nami, to oddajemy mu władzę. Jeśli jestem wściekły, bo on coś powiedział, itp., oddaję temu władzę. Zakomunikowałem swojej podświadomości, że w tej sytuacji jestem bezsilny. Źródło władzy znajduje się poza mną. To, co on powiedział, jest źródłem siły, która wywołała mój gniew. Określając to w taki sposób, nie posiadam nad tym władzy, oddałem ją temu, co zostało powiedziane. W tej sytuacji nie mogę nic zrobić z energią, ponieważ określiłem się jako bezsilny. Odrzucając takie tłumaczenie i odnajdując źródło tego doświadczenia w sobie, odzyskuję moc władania energią. To jest mój gniew. Po prostu jest. Bez przyporządkowania go czemukolwiek staje się on gniewem użytecznym. Można go przekształcić.</p><br /><p>Do przekształcania energii proponuję również wykorzystać wizualizację i pracę z czakrami. Oto ćwiczenie. Najpierw, jak sugeruje Krishnamurti, trzeba dać sobie spokój z szukaniem przyczyny, która, według mnie, wywołała gniew, niezadowolenie, irytację itp. Ego będzie nadal usiłowało tę przyczynę określić, gdyż jego zadaniem jest racjonalizacja i znalezienie przyczyny każdego doświadczenia. Ale ja mówię sobie, że w grę mogłoby wchodzić sto innych przyczyn. Najpierw biorę tę energię w swoje władanie, mówiąc: Jestem wściekły (zły, zdenerwowany, poirytowany czy jeszcze coś innego).</p><br /><p>Potem wyobrażam sobie tę energię w postaci ciemnej kuli negatywnej energii w moich najniższych czakrach, u podstawy kręgosłupa. Odrzucam ten obraz i przechodzę do czakry serca, gdzie wizualizuję kulę ognistej energii. Biorę kilka głębokich oddechów, aby przepompować energię, i widzę, jak jasno płonie ogień czakry serca.</p><br /><p>Następnie wracam do wyobrażenia ciemnej kuli energii u podstawy kręgosłupa. Robię wdech, a wraz z nim wciągam tę negatywną energię w górę kręgosłupa. Gdy zanurzy się ona w ognistej kuli energii, widzę, jak ciemność tej energii spala się w ogniu mego serca.</p><br /><p>Zmieniła się w czystą, promienną energię, z niczym nie związaną. Mam teraz tę samą ilość energii, ale została ona pozbawiona negatywnego charakteru i mogę ją wyrazić, jak chcę. Mogę ją spożytkować na pracę w ogrodzie, pisanie książki, trening lub cokolwiek wybiorę. Energia negatywna została przekształcona w energię pozytywną i twórczą, kierowaną moją wolą.</p><br /><b>Postawa konfrontacyjna a wizjonerska</b><br /><p>Większość ludzi cechuje konfrontacyjna postawa wobec życia. Wyraża się ona w traktowaniu życia jak nieustannego sprawdzianu. Wokół nas są problemy do pokonania, wyzwania, którym trzeba sprostać. Życie jest ciężkie i przetrwać mogą tylko ci, którzy są wstanie przezwyciężyć wszystkie życiowe przeszkody. Taki pogląd na życie jest nośnikiem energii. Przekonanie, że życie na nas czyha, na pewno motywuje do działania. Problem w tym, że taka postawa jest bardzo męcząca. Ogromnie się zużywamy, wciąż oczekując kolejnej przeciwności. W taki konfrontacyjny sposób podchodzi do życia świadomość skoncentrowana na poziomie pierwszych trzech czakr.</p><br /><p>Wizjoner patrzy na życie z innej perspektywy. Zamiast “muszę", mówi “udało mi się". Gdy wzniesiemy świadomość do poziomu wizjonerskiego, czerpiemy z inspiracji jako głównej siły motywacyjnej, a nie z energii napotykanych trudności. Jest to całkowita zmiana schematu postępowania. Widzimy w życiu szanse, a nie trudne zadania do pokonania. Aby osiągnąć ten poziom postrzegania, musimy się wznieść ponad buntownicze tendencje niższych czakr i skupić uwagę na wyższych czakrach.</p><br /><p>Zmiana postawy z konfrontacyjnej w wizjonerską wymaga wysiłku. Warto go dokonać, inaczej nie wyzwolimy się z buntowniczego dążenia do przetrwania, które promuje nasza kultura. Postawy konfrontacyjnej nie da się zwalczyć i pokonać, ponieważ takie działanie byłoby niczym innym jak przejawem postawy konfrontacyjnej. Zamiast walczyć o przetrwanie i nawet ostatecznie zwyciężyć, lepiej przenieść swą świadomość do wyższych czakr, skąd przychodzi inspiracja. Przy czym nie chodzi tu o myślenie na temat wizjonerstwa, ale o autentyczne trwanie w tym duchu na poziomie wyższych czakr, w oczekiwaniu na inspirację.</p><br /><p>Przypomina to wejście do próżni i odkrycie, że to wcale nie jest próżnia. Niczym pięmasto– i szesnastowieczni odkrywcy, którzy musieli wierzyć, że wypłynąwszy poza mapę, nie spadną w przepaść, odkrywcy świadomości muszą z ufnością wychodzić poza znany im świat, wierząc, że czekają tam na nich inne poziomy życia. Świat nieznany jest znacznie bardziej rozległy niż znany. Aby zostać wizjonerem świadomości, trzeba mieć w sobie walę przekraczania progu wielkiego nieznanego obszaru.</p><br /><p>Spróbujmy tak żyć. Starajmy się wytrwać, przybierając postawę wolną od konfrontacji. Jak długo wytrzymamy bez gniewu i niezadowolenia? Jest to trudniejsze, niż się wydaje, bo wtedy nie dysponujemy energią wbudowaną w nasze reakcje na problemy. Jak długo wytrzymamy bez irytacji i złości? Jak długa zachowamy spokój wewnętrzny? Jak długo będziemy w stanie budzić się rano i swoją energią inspirować twórcze pomysły, zamiast ożywiać problemy do pokonania? Jest to niełatwe zadanie, ponieważ możemy przywołać mnóstwo usprawiedliwionych powodów, aby pozostać na poziomie reakcyjnych trzech pierwszych czakr.</p><br /><p>Łatwo uzyskać harmonię duchową, przebywając na szczycie góry, a bardzo trudno ją utrzymać, żyjąc pośród zwykłego świata. Czy oznacza to, że idealnym stanem jest całkowita pasywność? Oczywiście nie. Każdy z nas styka się w życiu z sytuacjami wymagającymi intensywnej, gwałtownej reakcji. Nie chodzi o zupełnie odłączenie się od trzech pierwszych czakr, lecz o to, aby nas nie zdominowały. Czasami trzeba stanąć w obronie tego, w co wierzymy. Nasze wartości i zasady etyczne są poddawane próbie. Możemy ich bronić w sposób niekonfrontacyjny.</p><br /><p>W życiu są obecne rozmaite problemy – w związkach międzyludzkich, w pracy, w życiu osobistym. Różne interakcje niekiedy wywołują konflikty. Osoba o podejściu wizjonerskim radzi sobie z kłopotami łatwiej, szybciej i łagodniej niż osoba nastawiona konfrontacyjnie. Można słuchać krzyków, a można szeptów. Zmieniając postawę w wizjonerską, zapowiedź problemu dociera do nas w postaci delikatnego szeptu. Wtedy wystarczą delikatne środki, aby mu zapobiec. Jeśli będziemy czekać, aż problem zacznie krzyczeć, z pewnością wrócimy do życia pełnego traumy i dramatycznych przeżyć.</p><br /><b>Twórcza wizualizacja</b><br /><p>System czakr przypomina syntezator muzyczny. Każda z czakr jest oddzielną nutą. Te oddzielne nuty można łączyć w różnych kombinacjach. Naturalnie, byłoby wspaniale, gdyby wszystkie czakry pozostawały w pełni otwarte. Lecz nie żyjemy na szczytach, tylko w dolinach rzeczywistości. Każda sytuacja, w jaką się angażujemy, stwarza okazję do skomponowania i zgrania różnych czakr.</p><br /><p>Za dobry przykład może posłużyć popularna dziś wśród sportowców wizualizacja przed zawodami. Zostało potwierdzone, że jeśli ktoś wizualizuje piękny strzał, stwarza sobie możliwość wykonania go w rzeczywistości, choć oczywiście nie ma stuprocentowej gwarancji. Tenisista może jeszcze przed wykonaniem serwu wyobrazić go sobie i już odczuwa atmosferę sukcesu. A to znacznie zwiększa prawdopodobieństwo udanego rzutu. Identycznie dzieje się w odwróconej sytuacji, gdy ktoś obawia się, że strzeli źle, i wyobraża sobie taką ewentualność. To oczywiście zwiększa możliwość wykonania nieudanego strzału.</p><br /><p>Przez dłuższy czas zajmowałem się trenowaniem dziecięcej drużyny bejsbolowej. Ucząc małych zawodników, jak uderzać piłkę, często mogłem obserwować działanie tej zasady. Dzieci, które miały trudności z uderzeniem piłki, już w momencie podchodzenia do niej okazywały strach. Najbardziej bały się, że nie trafią w piłkę. Ten strach je wręcz paraliżował i uderzały, myśląc tylko o tym, żeby nie spudłować.</p><br /><p>Ich umysł skupiał się na strachu przed nietrafieniem w piłkę, a to zwiększało prawdopodobieństwo, że tak się stanie. Zachęcałem ich, aby nie myśleli o tym, że mogą nie trafić, lecz o tym, że mogą trafić. Kazałem im oglądać prawdziwych zawodników i wyobrażać sobie, że uderzają piłkę tak jak oni. Kiedy mali gracze przestali myśleć o chybieniu piłki i zmienili swoje nastawienie, radzili sobie o wiele lepiej.</p><br /><p>Ta sama technika daje pozytywne wyniki w innych dziedzinach aktywności, nie tylko w sporcie. Zasada ta odnosi się do każdej sfery życia. W wielu codziennych sytuacjach efekt naszego działania zależy od tego, czy podchodzimy do nich z lękiem, czy z wiarą. Nie jest to wyłącznie sprawa tak zwanego pozytywnego nastawienia.</p><br /><p>Pozytywne mentalne nastawienie do życia to tylko ogólna postawa. Wizualizacja, którą proponuję, jest czymś więcej, gdyż wywołuje ona konkretne uczucia w konkretnym momencie. Wizualizujemy pożądany efekt i już od razu w tym momencie ogarnia nas poczucie sukcesu. Nie jest to tylko nadzieja, że go odniesiemy. My doświadczamy tego uczucia tak, jakby efekt działania już się zamanifestował. Nazywam to “zanurzeniem się w uczucia końcowego sukcesu".</p><br /><p>Zwróćmy uwagę, jak zasada ta manifestuje się w formie negatywnej, wtedy gdy podchodzimy do jakiegoś działania z lękiem.</p><br /><p>Przeprowadźmy doświadczenie. Czy potrafimy użyć duchowej woli, aby odwrócić uwagę od lęku i skierować ją na wiarę? Czy możemy pójść jeszcze krok dalej i wyobrazić sobie to działanie zakończone sukcesem? A jeszcze dalej poczuć fizycznie, że nasze działanie zakończyło się sukcesem? I dalej – poczuć już teraz autentyczną radość z odniesionego sukcesu? I trwać w tym uczuciu? Właśnie w taki sposób można realizować tę zasadę w codziennym życiu.</p><br /><p>Kiedy odbywałem studia pomagisterskie, stosowałem tę technikę przy zdawaniu egzaminów. Jak wszyscy, do późna w noc wkuwałem tuż przed egzaminem czy testem. Pół godziny przed nim spędzałem na medytacji, podczas gdy pozostali uczyli się do momentu rozpoczęcia egzaminu. Najpierw regulowałem oddech i koncentrowałem się na czakrach. Potem wizualizowałem pisanie pracy egzaminacyjnej, oddawanie jej profesorowi, ocenianie jej przez niego i wręczanie mi jej z bardzo dobrą oceną oraz gratulacjami. Wyobrażałem sobie, jak się czuję po odniesieniu tego sukcesu, i próbowałem poczuć to już teraz. Czułem satysfakcję z dobrze wykonanego zadania. Te uczucia zatrzymywałem w sobie, idąc na egzamin. Bardzo mi to pomagało i systematycznie przynosiło pozytywne rezultaty.</p><br /><b>Modlitwa</b><br /><p>Często modlimy się w intencji innych ludzi. Powinniśmy to robić. Nasi bliscy, chorzy czy mający kłopoty mogą z tego odnieść korzyść. Często modlimy się o poprawę losu ludzi cierpiących na naszej planecie. To też jest wskazane. Przesłać błogosławieństwo tym, którzy są w gorszym położeniu niż my, to pozytywne działanie. Aby nasze modlitwy odnosiły większy skutek, warto zacząć od wprowadzenia boskiej obecności do naszego własnego życia. Nie możemy bowiem dać innym tego, czego sami nie mamy.</p><br /><p>Modlitwy za innych będą bardziej skuteczne, jeśli najpierw weźmiemy odpowiedzialność za zjednoczenie się z duchem tak, aby poczuć w sobie bożą obecność. Wizualizujmy boskie emanacje spływające z czakry korony do naszych trzech najniższych czakr. Kiedy czujemy całym swym jestestwem bożą obecność, wtedy możemy skutecznie wysyłać bożą energię do tych, których kochamy.</p><br /><p>Modląc się w intencji konkretnej osoby, wyobraźmy sobie energię emanującą z czakry serca. Wzmocni to naszą intencję. Następnie wznośmy się w myślach do coraz wyższych czakr kolektywnych, żeby nasza modlitwa przeniknęła do zbiorowej świadomości. Modląc się za ludzkość, wyobrażajmy sobie emanacje z czakry korony.</p><br /><p>Gdybyśmy chcieli uprawiać filantropię i wpłacać pieniądze na szlachetne cele, sami będąc bankrutami, nasz altruizm pozostałby co najwyżej dobrą ideą. Musielibyśmy najpierw uzyskać jakieś środki, żeby dał efekty. Tak samo jest z modlitwą. Gdy modlimy się za innych, nie zaprosiwszy uprzednio bożej siły do własnego życia, modlitwa pozostaje tylko piękną ideą. Nie wyrządzamy nikomu krzywdy, ale też i nie spełniamy intencji, jeśli nie napełnimy duchem samych siebie. Wtedy możemy dawać ze swego źródła.</p><br /><b>Energia martwienia się</b><br /><p>Trzeba w tym miejscu wspomnieć o martwieniu się w kontekście modlitwy, która działa, ponieważ działa zasada. Gdy wysyłamy energię innym, wpływa ona na innych proporcjonalnie do swej jakości.</p><br /><p>Niedawno jeden z moich przyjaciół był śmiertelnie chory. Wydawało się, że wkrótce odejdzie. Lekarze powiedzieli rodzinie, żeby się z nim pożegnała. Był to człowiek bardzo przez wszystkich kochany. Wpłynął pozytywnie na życie wielu ludzi. Gdy rozeszła się wieść o jego bliskiej śmierci, urządzono kręgi modlitwy. Brali w nich udział przedstawiciele różnych wyznań: katolicy, buddyści, protestanci, grupy New Age oraz wielu biznesmenów, którzy w ogóle nie byli religijni. Zbierali się oni wszyscy razem i modlili się za zdrowie naszego przyjaciela. Zdarzył się cud: on wciąż żył. Lekarze nie mogli w to uwierzyć, bo nigdy jeszcze nie widzieli, aby ktoś ożył w tak zaawansowanym stadium umierania. Najwyraźniej siła modlitwy odniosła oczekiwany, zbawienny skutek.</p><br /><p>A czym w myśl tej zasady jest martwienie się? Jest negatywną modlitwą. Jest dosłownym wysyłaniem negatywnej energii i obciążaniem innych naszymi lękami. Wyobraźmy sobie, że odkryliśmy kolor zmartwienia: czarny, szarobury, a może brudnobrązowy? A jaki może być dźwięk zmartwienia? Ciężki, w tonie minorowym? Ustawiamy płótno na sztalugach i włączamy muzykę złożoną z dźwięków zmartwienia, aby wprowadziła nas w odpowiedni nastrój podczas malowania tego uczucia.</p><br /><p>Malujemy na płótnie zmartwienie kolorami, które oddają jego nastrój. Potem oprawiamy obraz i wysyłamy go w prezencie osobie, o którą się martwimy, z adnotacją: “To mój prezent dla ciebie. Powieś ten obraz tam, gdzie często będziesz na niego patrzył. A gdy będziesz na niego patrzył, poczuj jego nastrój. To właśnie czuję, kiedy myślę o tobie". No i cóż to za prezent? Czy doceni go osoba, o którą się martwimy?</p><br /><p>Niech ten przykład otworzy oczy wszystkim, którym wpojono, że powinniśmy się martwić o swoich najbliższych. Jaki rodzaj energii wtedy im wysyłamy? Czy nie jest to negatywna modlitwa? Zamiast wysyłać światło, miłość i bożą energię, wysyłamy im ciemność i energię lęku. Pamiętajmy o tym, że działa zarówno energia modlitwy, jak i energia martwienia się, tyle że ta ostatnia negatywnie. Jeśli zasada działa, to tak samo dla obu biegunów: pozytywnego i negatywnego. Weźmy odpowiedzialność za jakość energii, którą wysyłamy innym.</p><br /><p>Oczywiście, nie unikniemy martwienia się, zwłaszcza jeśli mamy dzieci. Nie musimy z tego powodu wpadać w kompleks winy. Chodzi o to, aby uświadomić sobie, że ten rodzaj działania nikomu w niczym nie pomaga. Postarajmy się zminimalizować czas poświęcony martwieniu się. Gdy ogarnie nas to uczucie, przyjmijmy je do wiadomości i świadomie nie podtrzymujmy go w sobie. Hodujmy w myślach takie obrazy, jakie chcielibyśmy zobaczyć naprawdę, a unikajmy takich, których manifestacji nie chcemy.</p><br /><p>Wśród Indian amerykańskich istnieje zwyczaj zwany koszem na zmartwienia. Gdy ma się zamiar odwiedzić kogoś w jego domu, po drodze zbiera się kilka patyków, symbolizujących zmartwienia gościa. Przy drzwiach domu stoi kosz, do którego wrzuca się patyki przed wejściem do środka. Nie wnosi się tam swoich zmartwień. Wychodząc, trzeba je ze sobą zabrać.</p><br /><p>To piękny symbol. Tak trzeba postępować z nachodzącym nas uczuciem troski. Nie tylko nie wnosić ich do cudzego domu, ale i nie wpuszczać ich do swoich myśli o innych. Kiedy o kimś myślimy, najpierw włóżmy swoje zmartwienia do kosza. Wiadomo przecież, że nie sposób uniknąć zmartwień. Zwróćmy jednak uwagę na to, aby nie przesyłać ich innym.</p><br /><b>Respekt dla własnej energii</b><br /><p>Musimy zacząć z miejsca, w którym się znajdujemy, to jest oczywiste. Miejmy respekt dla własnej energii, to znaczy tego, gdzie się znaleźliśmy i co do tej pory zdobyliśmy. Szanujmy nasze aktualne wzorce energii wraz z nawykami, uzależnieniami, przywarami, drobnymi bolączkami i wszystkim, co składa się na obecną prawdę o nas samych. Stąd zacznijmy. Wszyscy jesteśmy ludźmi, z naszymi ludzkimi ułomnościami i zwyczajami, z których nie jesteśmy szczególnie dumni. To część ludzkiej egzystencji.</p><br /><p>Szanując własną energię, nie zaczynajmy od oceny własnego człowieczeństwa. Jeśli wydaje nam się, że czynione postępy na obranej drodze poznamy po tym, że wszystkie negatywne cechy i neurotyczne tendencje będą znikać, nigdy nie posuniemy się naprzód. Zawsze będzie w nas coś do przepracowania. W miarę docierania na coraz wyższe poziomy jaźni problemy będą coraz bardziej subtelne, ale będą się wciąż pojawiały.</p><br /><p>Proszę o wybaczenie mi wulgarności, ale mam jedno ulubione powiedzenie: “Dziś oświecony, jutro zwykły dupek". Nigdy nie uciekniemy od swego człowieczeństwa, więc gdy zdarzy nam się trochę niżej upaść, miejmy dla siebie takie samo współczucie, jakie mamy dla innych borykających się ze swymi problemami.</p><br /><p>To odbiera problemom ich siłę. Jeśli traktujemy brak problemów jako nadrzędny cel postępu, tylko im dodajemy siły. Zdejmijmy ocenę samego siebie z piedestału i postawmy ją na poziomie ludzkim. Mamy dużo do zrobienia, jak wszyscy. Zwykły życiowy przydział. Nie zboczymy ze swej drogi, zajmując się nawet drobnymi problemami. To część życia.</p><br /><p>Gdy ogarnia nas zazdrość, zawiść, wściekłość, chęć osądzania i tym podobne uczucia, potraktujmy je jak obecne pole naszej świadomości, na którym nasza dusza musi właśnie popracować. Nie dajmy się zwariować drobnym problemom, które nasza dusza musi przepracować dla naszego własnego rozwoju. Gdy je zaakceptujemy, łatwiej będzie je złagodzić, a nowe problemy będą coraz subtelniejszej natury.</p><br /><b>Kundalini</b><br /><p>Kundalini to pojęcie zaczerpnięte z filozofii hinduskiej. Ułatwia ono zrozumienie procesu wznoszenia się energii do góry poprzez czakry. Termin ten oznacza dosłownie “moc węża". Energia kundalini drzemie zwinięta u podstawy kręgosłupa. Różne sytuacje, ćwiczenia oraz medytacje sprawiają, że kundalini rozwija się i wznosi ku kolejnym czakrom, uwalniając energię zmagazynowaną w każdej z czakr, przez które przechodzi. Taki sposób wizualizowania wyjaśnia zjawisko nagłego przebudzenia wywołanego wzrostem energii uwolnionej w wyższych czakrach.</p><br /><p>Doświadczenie kundalini następuje spontanicznie i jest odczuwane jako uwolnienie się w nas niebywałej energii całkiem przypadkowo. Odczucie nagłego przypływu energii do wyższych czakr jest zupełnie czym innym, gdy do tego zmierzamy, a zupełnie czym innym, jeśli nie jesteśmy przygotowani do tego, aby poradzić sobie z tak rozbudzoną energią. Najczęściej kundalini objawia się wtedy jako energia nieokiełznana: pośpiech, drżenie, gorąco, ataki niepokoju, nadmiar energii. Wszystkie tego rodzaju symptomy wskazują na brak równowagi energetycznej.</p><br /><p>Kundalini wzniosła się ponad pułap naszych możliwości kontrolowania energii, która wybucha w sposób absolutnie niekontrolowany. Kiedy istnieje równowaga, energia jest zintegrowana i nie rzuca się tak w oczy, nie urządza na zewnątrz pokazów.</p><br /><p>Aby kundalini osiągnęła najwyższy potencjał, musimy najpierw zharmonizować jej manifestację w. każdej kolejnej czakrze, począwszy od czakry korzenia. Można się otworzyć na doświadczenie z poziomu wyższej czakry, nawet jeśli dolna nie jest jeszcze w stanie równowagi, ale tego stanu nie da się utrzymać. Potrzeby niższej czakry ściągną tam naszą świadomość, żeby ją zaspokoić. Gdy czakra osiąga pełną harmonię, energia kundalini naturalnie i spontanicznie podnosi się do kolejnego wyższego centrum energii.</p><br /><b>Bajka</b><br /><p>Jesteśmy Radą Siedmiu. Usłyszycie o nas więcej, jeśli coraz więcej z was będzie w sobie budzić pełną świadomość. Nie jesteśmy niczym innym niż zbiorową mądrością ludzkości. Gdy wy będziecie uzyskiwać pełną świadomość i zrozumiecie swą rolę wśród ludzi, nasz głos będzie rósł w siłę. Doprowadzenie do uzyskania naszego przewodnictwa odbywa się według prostej zasady: to, co jednoczy, prowadzi do nas, to, co dzieli, oddala od nas. Do usłyszenia głosu umysłu wszechświata dojdziecie drogą uniwersalnej filozofii. Opowiemy wam pewną historię.</p><br /><p>Dawno, dawno temu, gdy wszyscy byliśmy jeszcze świetlistymi istotami istniejącymi tylko w formie duchowej, nasze plemię anielskie badało wszechświat, by znaleźć możliwości służenia mu. Przelatywaliśmy nad planetą Ziemią i zauważyliśmy tam wielkie cierpienia. Planeta była przepiękna, takiej nie było w całym wszechświecie, a jednak pozostawała pogrążona w lęku. Lęk ten paraliżował mieszkańców, nie byli w stanie zrozumieć, jakim darem była ich śliczna planeta.</p><br /><p>Nasi przywódcy przyjrzeli się tej sytuacji ze współczuciem i pomyśleli, że planeta z pewnością potrzebuje kosmicznej pomocy – trzeba napełnić ją wibracjami miłości. Zaproponowano nam, byśmy zeszli na Ziemię, zamieszkali w formach bytu, jakie tam już istnieją, i spróbowali pomóc w ewoluowaniu planety w kierunku miłości. Poproszono o zgłaszanie się na ochotnika, a my naiwnie przyjęliśmy na siebie to zadanie, wierząc, że nie będzie trudno podnieść świadomość tego niezwykłego piękna, które tam wszędzie panowało.</p><br /><p>Nasi przywódcy poczynili przygotowania do ingerencji w kod genetyczny rokującej największe nadzieje rasy ludzi. Zajęło to tysiące lat, co na Ziemi wydawało się bardzo długo, ale w skali kosmosu było mgnieniem oka. Trzeba było dokonać zmian w mechanizmach umysłu i świadomości rasy ludzkiej za pomocą kodu DNA, aby nadawały się do przyjęcia przybywających duchów. Gdy ich świadomość została już dostatecznie skorygowana, wysłano pierwszych emisariuszy, aby rozpoczęli proces wyzwalania planety z lęku. Nasi przywódcy dobrze to zaplanowali. Sporządzili nawet mapy powrotu do naszego niebiańskiego domu. Zamierzano połączyć każde ludzkie ciało z aniołem stróżem. Połączyłoby to niebo z ziemią. Początkowe stadia eksperymentu przebiegały wspaniale. Gdy ciało otrzymywało ducha, nad duchem zapadała zasłona niepamięci, w miarę jak zanurzał się w fascynującym świecie zmysłów.</p><br /><p>Planowano, że duch mieszkający w człowieku zapragnie się ponownie zjednoczyć ze swą niebiańską istotą i przypomni sobie swój cel. Nie zaplanowano natomiast tego, że po wejściu ducha w ciało nastąpi ich zespolenie, z którego zrodzi się dusza. Dusza była związana nie tylko z duchem, była również związana z ludzkim ciałem i rozkosznym światem zmysłów. Związki z ludźmi, miłość, intymność i towarzysząca im udręka żywiły duszę. Duch próbował oderwać się od ludzkiej kondycji, ale dusza była bardzo zaangażowana w naukę bycia istotą ludzką.</p><br /><p>Dostarczano wiele map drogi powrotnej do domu: różnego rodzaju religie, coś dla każdego światopoglądu i spuścizny kulturowej. Mądre nauki szerzyły się wśród wielu cywilizacji, aby każdy mógł znaleźć swoją drogę. Każda z nich, jeśli nią kroczono z najwyższą intencją, wiodła ducha z powrotem do domu, do jego źródła – jedności. Jednak mapy zostały wypaczone przez podszytą lękiem mentalność planety i pierwsze próby zastosowania tych religii i dróg umocniły ludzi w lęku, zamiast ich od niego wyzwolić. Wszystko, co jednoczy, przyspiesza; wszystko, co dzieli, opóźnia. Religie zaczęły się oddzielać, a każda negowała wartość wszystkich innych dróg. Narzędzia, które miały ludzi wyzwolić, jeszcze bardziej ich podzieliły i odseparowały.</p><br /><p>Nasi przywódcy, mając tyle czasu co wszechświat, pracowali dalej nad wpływaniem na świadomość planety, aby wynieść ją na poziom niebiański. Przyspieszali wibracje pola elektromagnetycznego. Zaszczepiali idee, które prowadziły do odkrywania materiałów niszczących warstwę ozonową, co pozwalało wibracjom o wyższej częstotliwości przenikać do atmosfery i zwiększało wibracje pola energii elektromagnetycznej. Naukowcy, nadal o mentalności opartej na lęku, widzieli w rozpadaniu się warstwy ozonowej kolejny dowód na to, że trzeba się bać przyrody. A jednak coraz więcej jednostek zaczynało budzić w sobie wyższe poziomy świadomości, funkcjonujące na polach energii o wyższej częstotliwości.</p><br /><p>Jednostki te stawały się wizjonerami. Dostrzegały, że duchowe intencje każdej z map, dróg i religii to uwolnienie jednostek od rzeczywistości opartej na lęku. Zapraszając wyższe byty i aniołów stróżów do swego życia, uwalniali siebie od postrzegania życia z pozycji uwięzionej w ego. Znajdowali sposób na podążanie swą drogą tak, aby zidentyfikować przejawy karmiczne, potrzebne duszy do przepracowania, wyleczenia i włączenia w całość. Nie było to trudne przy pomocy ducha.</p><br /><p>Początkowo, dopóki nie byli w stanie udowodnić swych prawd, oskarżano wizjonerów o oderwanie od rzeczywistości, brak realizmu i bujanie w obłokach. Gdy coraz więcej jednostek z powodzeniem stosowało odwieczne mapy do zaleczenia starych ran i nawiązania współpracy z duchem, ich życie zaświadczało, że taki model jest możliwy. Pokazywali oni coraz częściej życie pod przewodnictwem ducha i żywione przez duszę. Wizjonerzy stali się żywymi przykładami dla innych. Ich miłość była znacznie silniejsza niż lęk.</p><br /><p>Gdy takie jednostki odzyskiwały pełną pamięć o swym pierwotnym celu, stawały się światłem w ciemności, oświetlającym drogę innym.</p><br /><p>Ta historia nie musi być bajką. Wskazując innym, jakie mają możliwości, robimy im ogromną przysługę. Jednak największą spuścizną, jaką możemy im zostawić, jest nasze własne życie. Lekarze, leczcie siebie. Żyjcie zgodnie ze swoją prawdą. Jeśli mamy wnieść istotny wkład w uleczenie tej planety, musimy zademonstrować to swoim życiem. Posiadamy mapy. Możemy żyć zdrowo dla ciała, umysłu, ducha i duszy. Czyniąc to, ugruntujemy wizję naszych duchowych przywódców i zapalimy światło wskazujące drogę następnym.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-5349874026576823948?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-35255282265084223922009-01-17T16:52:00.000-08:002009-01-17T16:53:24.123-08:00<h4>Poddanie się duchowości:<br /><br /> Czakra siódma</h4><br /><div align="center">Kolor: Fioletowy lub biały<br /><br /> Kamienie: Czysty kwarc<br /><br /> Położenie: Korona głowy </div><br /><p>Z samej definicji czakra korony reprezentuje czystą, niezróżnicowaną energię kosmiczną. Jest ona przyporządkowana dążeniu do doświadczenia boskości, jakkolwiek ją pojmujemy. Jeśli istnieje tu jakaś potrzeba, jest nią absolutne poddanie się przewodnictwu bożemu. Na tym poziomie nie wystarcza wiedza o życiu duchowym. Pragniemy połączyć się z boskością i wykonywać wszystko pod jej kierunkiem.</p><br /><p>Czakra ta, która zapoczątkowała proces inwolucji, otrzymując energię, jest tą samą czakrą, która dopełnia proces ewolucji. Energia pożyczona z kosmosu dla zainicjowania naszego życia zostaje zwrócona wraz ze zjednoczeniem się doświadczenia jednostkowego ze zbiorowym. To nasz wkład we wszechświat: suma energii wszystkiego, czym jesteśmy.</p><br /><p>Po otwarciu się na ten poziom postrzegamy całokształt życia jako doświadczenie duchowe. Boskość uśmiecha się do nas z każdego elementu rzeczywistości. Nasze życie jest oddawaniem czci, ponieważ w każdym doświadczeniu widzimy wymiar świętości.</p><br /><p>Choć ostatecznie jest to zawsze dar bożej łaski, możemy się do tego stanu przygotowywać poprzez życie w świadomości tej świętości. Będzie to nas przybliżało do doświadczenia oświecenia i olśnienia. Jest to zaledwie przebłysk najwyższego poziomu rzeczywistości, który trwa chwilę i przemija. Przychodzi, kiedy chce, ale możemy zwiększyć prawdopodobieństwo jego wystąpienia poprzez medytację, modlitwę i głęboką kontemplację.</p><br /><b>Przez pryzmat duchowości</b><br /><p>Następuje całkowite połączenie. Większość z nas bardzo rzadko doświadcza tego stanu, a w historii ludzkości tylko kilka nadzwyczajnych jednostek potrafiło utrzymać swą świadomość na tym poziomie. Są to istoty anielskie, które całkowicie podporządkowały boskości swą indywidualną świadomość. Dla ogółu ludzi jest to “szczytowe", “oceaniczne" doświadczenie nagłej pełnej świadomości. Jest to jak spojrzenie na życie oczyma bożej siły, patrzącej naszymi oczami.</p><br /><p>Jest to owoc życia w świętości. Stopienie się z nieskończonym pozwala zajrzeć do dusz innych. O tym, jak długo zdołamy utrzymać ten poziom postrzegania, decyduje nasza reakcja. Jeśli budzi w nas lęk, zostaniemy natychmiast cofnięci do poziomu niższych czakr, gdzie czujemy się bezpieczniej. Niełatwo zachować stan równowagi na tym poziomie. Wiedza ma swoją cenę. Budzimy w sobie pełną pamięć – wiemy. Odpowiednio silne poddanie się jest niezbędne, aby trwać w postrzeganiu na poziomie siódmej czakry.</p><br /><p>Przed każdym z nas jest cel – boży zamysł, który powołał nas do kolejnego wcielenia. Każda z wyższych czakr zawiera w sobie celowość, ale czakra siódma odkrywa przed nami wszechogarniający cel stojący przed naszą duszą w tym życiu. Gdy obudzimy w sobie pełną świadomość siódmej czakry, nie możemy tego celu zanegować, a ta wiedza niesie za sobą odpowiedzialność. Musimy ją akceptować. Jeśli nie zaakceptujemy objawionego celu, to na powrót zejdziemy do niższych czakr. Jeśli go zaakceptujemy, łączymy się z niewyczerpanym źródłem energii. Boska siła dostarczy nam wszelkiej energii i stworzy okoliczności potrzebne do osiągnięcia celu naszej duszy.</p><br /><p>Osoba postrzegająca życie z poziomu siódmej czakry najchętniej pozostawałaby w samotności, na łonie przyrody, aby oddawać się kontemplacji. Inni ludzie pragną jednak z nią przebywać. Na szczęście, na tej płaszczyźnie bytu dawanie innym przychodzi w sposób naturalny dzięki temu, że istnieje połączenie z siłą życiową wszechświata, źródłem niewyczerpanej energii. Trzeba mieć nieustającą łączność z boskością, aby utrzymać się na tym poziomie. Gdyby ta łączność ustała, a ludzie nadal czerpaliby od nas, bylibyśmy zdani wyłącznie na swoją energię jednostkową i pozbawieni bożego źródła. W efekcie spadlibyśmy do poziomu niższych czakr z powodu wyczerpania i osłabienia się naszej osobistej energii.</p><br /><b>Brak równowagi w aspekcie duchowości</b><br /><p>Brak równowagi siódmej czakry może okazać się niebezpieczny. Może prowadzić do zakorzenienia naszego życia w odrębnej rzeczywistości, dla nas bardzo realnej, ale nie zintegrowanej z otaczającym nas światem. Prowadzi to do odcięcia się od rzeczywistości ziemskiej i uniemożliwia normalne funkcjonowanie w codziennej rzeczywistości.</p><br /><p>Dysharmonia w tym ośrodku może doprowadzić do konfrontacji ze strażnikami ostatniej bramy, czyli ucieleśnieniem naszych lęków. Manifestują się one jako istoty, które nas prześladują. Choć z ziemskiego punktu widzenia są one tylko nic nieznaczącymi zjawami, to dla osoby, która napotkała taką energię, stają się realne. Doskonały sposób, który chroni przed zbłądzeniem w strefy lęku siódmej czakry, to zastosowanie nauk któregoś ze świętych tekstów ludzkości. Biblia, Koran, I Czing, Tao Te Czing, Upaniszada, Bhagawadgita i wiele innych ksiąg pomogą odzyskać harmonię na tym najwyższym poziomie.</p><br /><p>Podejrzewam, że wielu pacjentów szpitali psychiatrycznych otworzyło się na ten kosmiczny poziom, ale nie są połączeni z niższymi czakrami i osobowym ja. Żyją oni w oddzielnej rzeczywistości, bez zakotwiczenia w niższych czakrach.</p><br /><p>Innym rodzajem dysharmonii jest coś, co nazywam syndromem “listy zakupów". Nauki spod znaku New Age doradzają stworzenie sobie wizji własnego życia. Czy chcemy mieć udany związek, czy nową pracę, powinniśmy szczegółowo spisać swoje potrzeby i medytować nad nimi, uznając je za prawdę. To niewątpliwie działa, co potwierdzi każdy, kto próbował takich metod. Listę tę układa nasze ego, a gdy ego wtrąca się do wyższych czakr, nie można osiągnąć równowagi. Ego twierdzi bowiem, że lepiej zna nasze potrzeby niż Bóg. Zamiast całkowicie poddać się prądowi naszego życia, intensywnie zajmujemy się jego ukierunkowaniem. W dużej mierze wyklucza to cudowne rzeczy, jakie mogą nas spotkać, jeśli poddamy się całkowicie bożemu planowi.</p><br /><p>Zdajmy się na Boga – to najlepsze, co możemy zrobić, jeśli trudno nam zrezygnować z kontroli nad przebiegiem własnego życia. Jest to bardzo ciekawy proces. W pierwszym etapie budzenia się wyższych poziomów świadomości musimy sprawować taką kontrolę, biorąc odpowiedzialność za wszystko, czego doświadczamy. Jest to konieczne po to, aby się wyzwolić z uwarunkowań kulturowych, jakie w nas wpojono. Początkowo kierowanie swym życiem jest konieczne. Jednak gdy chcemy osiągnąć najwyższy poziom świadomości, musimy się zdać na boże kierownictwo. Najpierw więc odzyskujemy swoje autentyczne ja, przejmując kontrolę, ale na końcu poddajemy się najwyższej sile, w którą wierzymy, aby na trwałe zanurzyć się w boskości.</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie duchowości</b><br /><p>Poziom świadomości siódmej czakry najlepiej określa słowo święty. Poddanie się Najwyższemu jest absolutne, całe życie jest podporządkowane bożej woli. Osiągnięcie tego poziomu świadomości wymaga całkowitego poddania się wyższej sile. Nie mamy najmniejszych wątpliwości co do naszej drogi, podążamy nią przez cały czas. Jesteśmy w tym świecie, ale nie z tego świata, ponieważ nasza świadomość tkwi w bożej świadomości.</p><br /><p>W tradycji buddyjskiej ten poziom świadomości ilustruje droga bodhisattwy. Bodhisattwa to jednostka bliska osiągnięcia oświecenia, która jednak rezygnuje z opuszczenia tego świata i doświadczania wiecznej błogości; pozostaje, aby dzielić do końca ludzkie cierpienia. Przebudzenie siódmej czakry to wkroczenie na drogę bodhisattwy.</p><br /><p>Temu poziomowi świadomości towarzyszy poczucie wieczności. Jest to stan, w którym wiemy, że odpowiemy za każdy swój czyn dokonany w ciągu wieczności. I tyleż mamy czasu, żeby wszystko naprawić. Kiedy sobie uświadomimy, że prawo przyczyny i skutku działa przez całą wieczność, zaczynamy wkładać więcej energii w tę naprawę. Nie da się oszukać tej cząstki bożej świadomości, którą mamy w sobie. Jakaś część nas wie, czy żyjemy w zgodzie ze swym wyższym ja. Wreszcie porzucamy wszystkie sztuczki, za pomocą których chcemy ukryć się przed własną boską świadomością, poddajemy się nurtowi życia zgodnego z najwyższymi intencjami i pozostajemy nieustannie czujni, aby się w nim utrzymać.</p><br /><p>Zanim nauczymy się utrzymywać w sobie ten poziom świadomości własnym wysiłkiem, spływa on na nas jako łaska. Siódma czakra jest poza naszym zasięgiem. Można jej doświadczyć, ale nie z własnej, jednostkowej woli. Najczęściej jest ona doświadczana na skutek bożej interwencji, nie spowodowanej osobiście. Takie najwyższe doświadczenia zdarzają się zresztą bardzo rzadko. Są to krótkie przebłyski boskiej świadomości – dusza kosmosu otwiera się i tchnie w nas swój oddech. Takie krótkie i sporadyczne “tchnienia" boskości często zmieniają całe nasze życie.</p><br /><p>Gdy odczujemy wartość takiego pełnego zjednoczenia, wszystko inne blednie i traci znaczenie. Pragnienie doświadczenia tego na nowo wypiera wszelkie inne dążenia; wkraczamy na drogę prowadzącą do bożej realizacji. Pragniemy nie tylko dowiedzieć się o Bogu, chcemy Go poznać. Koncentracja na tym jednym celu przynosi w końcu owoce zaczynamy coraz dłużej pozostawać w boskiej świadomości.</p><br /><p>Dopóki do tego nie dojdzie, nie zdajemy sobie sprawy, że nie jest to, jak się powszechnie sądzi, droga poświęcenia. Utrzymanie się na tym poziomie świadomości wymaga integracji i zrównoważenia wszystkich poprzednich czakr, co wyklucza jakiekolwiek poświęcenie. A jeśli faktycznie do niego dojdzie, energie pominiętej czakry i tak ściągną naszą uwagę do miejsca, w którym wystąpił brak, a więc do tego źródła, które próbowaliśmy ominąć.</p><br /><p>Nie należy mylić poddania się z poświęceniem. Poświęcenie to rezygnacja z czegoś, co cenimy; poddanie wymaga jedynie ufności, że gdy podporządkujemy swe życie boskości, przyjdzie do nas wszystka, co cenimy.</p><br /><p>Mamy pozostać ludźmi korzystającymi z pełni życia. Poddanie się najwyższemu głosowi prowadzi do osiągnięcia najwyższego stanu świadomości siódmej czakry. Taka droga życiowa jest najlepsza dla każdego człowieka, także jego osobowego ja. To sposób życia, który nie skazuje na wieczne cierpienie, który nikogo nie krzywdzi ani nie wymaga od nas ofiary, co byłoby krzywdzące dla naszego odrębnego ja. Poświęcenie implikuje, że potrzeby wszystkich innych ludzi są ważniejsze niż nasze własne. Poddanie się pozwala odkryć drogę, która stanowi korzyść dla wszystkich, również dla nas samych.</p><br /><p>To wymaga wyjaśnień. Poziom świadomości siódmej czakry pociąga za sobą przekonanie o tym, że wszystko jest jednością, iż wszystko pochodzi z tej samej boskiej emanacji. Poświęcenie staje się formą duchowego samobójstwa. Odrzucenie swego ja jest odrzuceniem cząstki bożego stworzenia, co zaprzecza podstawowej zasadzie siódmego poziomu świadomości. Nie da się utrzymać tego poziomu, poświęcając własne ja. Zestrojenie się z tym centrum oznacza, że nastąpiła całkowita integracja i umocnienie się wszystkich czakr. Ego, dusza i duch są w pełni aktywne i ożywione.</p><br /><p>Często do zakłócenia równowagi dochodzi na skutek podporządkowania się fałszywym guru i dania posłuchu nieodpowiednim naukom. Prawdziwy poziom świadomości siódmej czakry to bezpośrednia łączność z boskością, bez pośredników. W dążeniu do osiągnięcia boskiej świadomości może dojść do uznania nauczycieli, dogmatów, manifestów i innych form pośrednictwa za samego Boga. Jeśli droga, którą wybraliśmy, inspiruje nas i przybliża do naszego wyższego ja oraz do boskości, nie zbaczajmy z niej. Jeśli natomiast nie daje nam ona inspiracji ani wiary, nie przybliża do wyższego ja ani do boskości, zachowajmy ostrożność. Bądźmy cierpliwi. Zaczekajmy, aż znajdziemy prawdziwą drogę. Warto poczekać, choć nie w pustce, lecz w pełnym przekonaniu, że nasze zjednoczenie z boskością w końcu nastąpi.</p><br /><p>Życie w pełnej świadomości siódmej czakry jest najwyższym aktem wiary. Sprawą pierwszorzędnej wagi jest wiara w to, że dowiemy się, co znajduje się poza granicami lęku. Gdy po raz pierwszy przekraczamy ograniczoną sferę świadomości jednostkowej i wkraczamy w nieograniczoną przestrzeń rzeczywistości duchowej, musimy się zdać na ślepą wiarę; po prostu ufać, że istnieje rzeczywistość wykraczająca poza lęk. Odkrywamy świadomość jak Magellan. Kto ma w sobie wiarę, nie boi się, że spadnie z krańca świata po przekroczeniu strefy znanego.</p><br /><p>Poza lękiem jest wolność. Bez jarzma lęku możemy swobodnie doświadczać świadomości żywiącej się kosmiczną energią życiową, która przepływa nieustannie przez całe stworzenie. To jest uwolnienie. Zaznajemy prawdziwej wolności od ograniczającego spojrzenia na rzeczywistość.</p><br /><p>A jak to wpływa na nasze poczucie czasu! Zapominamy, co to niecierpliwość. Cóż bowiem znaczy kilka minut, jeśli poznaliśmy wieczność? Linearne postrzeganie czasu, charakterystyczne dla dolnych czakr, wtapia się w świadomość czasu cyklicznego. Wiemy, że mamy mnóstwo czasu, żeby zrobić wszystko, co do nas należy. Czas staje się naszym sprzymierzeńcem, a nie wrogiem. Uczymy się celebrować chwilę. Umacniamy się w cierpliwości.</p><br /><p>Wolność pozwala nam czuć siłę życiową, płynącą żyłami całego istnienia, odkryć wymiary życia poza ciałem i poznać istnienie uniwersalnych obszarów. Wiedza ta zmienia nasze życie. Już nie tylko wierzymy w istnienie rzeczywistości poza lękiem, ale jej bezpośrednio doświadczamy. Poznanie prawdy o tym doświadczeniu i pewność, że jest ono dostępne, zmienia nasz stosunek do całego życia.</p><br /><p>Prześledźmy życie ludzi świętych: Jezusa, Buddy, Lao-Cy, Matki Teresy, Gandhiego, Yoganandy, Thich Nhat Hanha czy Muktanandy, by wymienić tylko kilku z nich, i zadajmy sobie pytanie: co jest dla nich wspólne? Otóż całkowite i nieprzerwane połączenie z boskością. Dość ograniczona lista tych, którzy utrzymali harmonię na tym poziomie energii, świadczy o ogromie takiego zadania. Przesunięcie głównego ośrodka świadomości na poziom boski, przy jednoczesnym pozostawaniu świadomością w sferze jednostkowej, jest bardzo trudne.</p><br /><p>Poddanie się boskości musi być całkowite – z Bogiem nie można się targować. Zadajmy sobie pytanie, czy jesteśmy przygotowani na robienie wszystkiego, co będzie konieczne, aby całkowicie podporządkować się woli Boga? A może próbujemy przemycić jakieś warunki naszego poddania? Na przykład: “Poddam się boskiej woli całkowicie, pod warunkiem że pozostanę z mężem, rodziną w dobrym zdrowiu; że będę miał dobrą pensję i ładne mieszkanie...". Oczywiście trochę przesadzam, ale chodzi o to, że nie ma tu miejsca na żadne negocjacje. Albo poddajemy się całkowicie, albo z niego rezygnujemy.</p><br /><p>W tym tkwi ogromny paradoks. Kiedy w końcu nasze ego zrezygnuje ze sprawowania kontroli i podda się boskiej woli, na ogół dostajemy wszystko, czego by nasze ego pragnęło, a nawet więcej. Tego jednak nie sposób wiedzieć z góry. Trzeba się zdecydować ze szczerą wiarą w to, że boża siła wie najlepiej. Większość ludzi, którzy to uczynili, twierdzi, że gdy całkowicie się poddali, zachowali bez wysiłku to wszystko, co obawiali się utracić. Oczywiście, można otrzymać więcej, niż nasze ego mogło się kiedykolwiek spodziewać. Nie należy ograniczać boskości, sugerując, że wiemy lepiej, co w ostatecznym rozrachunku jest dla nas najlepsze.</p><br /><p>Problem powstaje wówczas, gdy w grę wchodzą inne osoby, zwłaszcza jeśli mamy rodzinę i dzieci. Czujemy się za nich odpowiedzialni. Dla dobra naszych najbliższych musimy zachować kontrolę. Wtedy następuje prawdziwy sprawdzian wiary. Czy nasza wiara jest na tyle silna, abyśmy ufali, że żadna z kochanych przez nas osób nie zostanie skrzywdzona na skutek tego, że wejdziemy na wyższą drogę? Taka sytuacja wymaga niezwykle silnej wiary.</p><br /><p>Mogę to zilustrować swoją historią. Prowadziliśmy razem z żoną własną restaurację, zanim zostałem zawodowym astrologiem. Lubiłem tę pracę, ale się nią nie pasjonowałem. Moją pasją była astrologia i rozwój duchowy. Obawiałem się jednak, że jako astrolog nie zarobię na utrzymanie czterech synów. Prowadzenie restauracji przynosiło odpowiednie dochody, a ponadto zawsze miałem pełną lodówkę. Astrologią zajmowałem się w wolnym czasie. Miałem go jednak niewiele, więc astrologia na tym ucierpiała.</p><br /><p>Kiedyś usłyszałem głos wewnętrzny, nawołujący mnie do porzucenia restauracji i poświęcenia całej energii na astrologię. Opierałem się temu głosowi, argumentując, że muszę zapewnić byt rodzinie. Głos nie ustawał, a ja bardzo długo odrzucałem jego wezwanie, mając na względzie dobro rodziny.</p><br /><p>Aż nadszedł ten wyjątkowo ważny w moim życiu tydzień. Los przysłał do mnie trzech klientów, których sytuacja życiowa była podobna. Każdy z nich był artystą w jakiejś dziedzinie, ale podjął pracę, aby się utrzymać. Zwykle rozmawiam z ludźmi bardzo spokojnie, więc byłem zaskoczony tym, że wrzasnąłem na jedną z tych osób: “Nie może się pani nazywać artystką, jest pani zwykłą urzędniczką! Na to poświęca pani większość czasu i to pani robi najlepiej, bo w to pani wkłada najwięcej energii – w pracę urzędniczki, a nie w sztukę".</p><br /><p>Kiedy klientka wyszła, usiadłem, oszołomiony własną gwałtowną reakcją. Miałem wrażenie, że krzyczałem sam na siebie. To było do mnie skierowane. To ja nie mogłem się nazwać astrologiem, bo większość czasu spędzałem w restauracji. Postanowiliśmy z żoną, że sprzedamy nasz udział w firmie partnerowi, a ja zajmę się całkowicie astrologią. Mieliśmy trochę oszczędności, aby przetrwać początek nowego życia. Dałem sobie rok, a gdybym po roku poniósł klęskę, zawsze mogłem otworzyć nową restaurację.</p><br /><p>Przeprowadziliśmy się do małego miasteczka na półwyspie Olympic. Nie znaliśmy tam nikogo, ale spodobała nam się panująca tam atmosfera. Nie byłem w ogóle przygotowany na to, co się zdarzyło! Dałem sobie rok, a uzyskanie takich dochodów, jakie przynosiła restauracja, zabrało mi zaledwie miesiąc. W ciągu pierwszego roku moje dochody się podwoiły. Nie mogłem tego pojąć, tkwił w tym jakiś paradoks. Przez całe życie martwiłem się o to, aby mieć pieniądze na utrzymanie rodziny, zamiast już dawno pójść za głosem wiary. Zmniejszałem sobie zarobki o połowę!</p><br /><p>Nigdy nie zapomniałem tej lekcji. Sam na sobie doświadczyłem prawdziwości słów: “Szukajcie najpierw Królestwa Bożego, a wszystko inne będzie wam dodane".</p><br /><b>Duchowy cel siódmej czakry</b><br /><p>Stosujemy wiele metod, aby osiągnąć stany duchowe, zanim otworzy się siódma czakra. Kiedy zjednoczymy się z boskością, całe nasze życie jest stanem duchowym. Techniki są potrzebne dopóty, dopóki do tego dochodzimy, ale gdy już dopniemy celu, wszelkie praktyki prowadzące do duchowości stają się zbędne. Teraz musimy zademonstrować swój związek z życiem.</p><br /><p>Wszelkiego rodzaju duchowe drogi uczą rezygnacji z przywiązania do rzeczy materialnych na rzecz boskiej świadomości. Jest to konieczny etap odrzucenia ziemskich uwiązań, czyli droga wyrzeczenia. Gdy nastąpi przebudzenie, obejmujemy świadomością wszystkie sfery życia, w tym rodzinę i pracę. W myśl powiedzenia: “Zanim doznasz oświecenia, rąb drzewo i noś wodę; gdy doznasz oświecenia, rąb drzewo i noś wodę". Naszym celem jest dać świadectwo temu, że całe życie jest praktyką duchową.</p><br /><b>Pobudzanie siódmej czakry</b><br /><p>Gdy życie staje się rozpaczliwe, podejmijmy działania z całą desperacją, na jaką nas stać. Całkowicie się poddajmy. Śmiało, bez reszty, z wiarą w sercu. Wierząc przynajmniej w to, że gdy zrezygnujemy z przeprowadzania własnej woli, otwieramy wyższej sile drogę do wniknięcia w nas. Nasz dotychczasowy sposób na życie nie działał, dlaczego więc nie spróbować innego? Właśnie moment życiowej rozpaczy może zadecydować o tym, że wreszcie przedrzemy się na najwyższy poziom postrzegania.</p><br /><p>Czy jednak musimy czekać na taki moment? Działa on jak siła napędowa, popychająca nas do szukania boskości, ale czy nie możemy tego robić, zanim wpadniemy w rozpacz? Taka jest postawa wizjonerska. Lepiej osiągnąć ten poziom świadomości z własnego wyboru. Wtedy odczuwamy, że otrzymaliśmy wspaniałą szansę, i nie kieruje nami desperacja.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-3525528226508422392?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-89339805950978466592009-01-17T16:51:00.000-08:002009-01-17T16:52:29.014-08:00<h4>Dążenie do transcendencji:<br /><br /> Czakra szósta</h4><br /><div align="center">Kolor: Błękit indygo<br /><br /> Kamienie: Fluoryt, turmalin indygolit<br /><br /> Położenie: Środek czoła powyżej nasady nosa </div><br /><p>Pragnienie odnalezienia magii i prawdziwego znaczenia życia, pchające nas do poznania rzeczywistości transcendentnej kryjącej się za codziennym postrzeganiem życia, zwiastuje przebudzenie szóstej czakry. Narzędziem transcendencji jest wyobraźnia. Podążanie jej wyższym torem przynosi cudowną inspirację, natomiast dolnym – prowadzi do eskapizmu. Oba tory wiodą od codziennej rzeczywistości, wychodzą poza nią i stapiają nas z wyższą rzeczywistością.</p><br /><p>Jest to świat wyobrażeń przekraczających myśli. Piąta czakra wyraża się w kategoriach mentalnych, szóstej zaś doświadczamy poprzez odczucie i wyobrażenie wyższej siły życiowej, której jesteśmy częścią. Dążenie do transcendencji może się przejawiać w różny sposób. Na najwyższym poziomie można uzyskać inspirację, łącząc się z boskością poprzez różne formy praktyki duchowej. Nie zawsze możemy udać się do aśramy czy inspirującego miejsca pośród przyrody. Możemy jednak ten rodzaj postrzegania zastosować nawet wobec najbardziej przyziemnych doświadczeń i dostrzegać boskość we wszystkich rzeczach. Z tej inspiracji możemy też czerpać przez twórcze działanie – wyrażanie się poprzez sztukę jako jej patron albo twórca. Możemy jej również doświadczyć przez magiczną więź z przyrodą.</p><br /><p>Okazuje się, że wielu ludzi może osiągnąć stan transcendencji przez oglądanie telewizji. To naprawdę działa. Wpatrywanie się w telewizor nie należy do działań twórczych, jednak pomaga ludziom uciec od codziennej rzeczywistości. Tkwi w tym jednak pewne niebezpieczeństwo. Można utracić zdolność do tworzenia przestrzeni transcendentnej w sobie. Ludzie ci poświęcają tę zdolność po to, aby zatracić się w rozrywce. Eskapizm w świat fantazji jest dość powszechny. Problem powstaje tylko wtedy, gdy jest nadmierny. Najniższe poziomy transcendencji to ucieczka w alkohol i narkotyki, oszustwo i podstęp, a także życie w świecie iluzji.</p><br /><p>Inspirująca iluzję szósta czakra prowadzi do sfery istniejącej poza rzeczywistością ograniczoną poznaniem zmysłowym. Utrzymanie harmonii w ośrodku szóstej czakry wymaga dojrzałości duchowej oraz dyscypliny twórczej. Tajemniczy, magiczny świat przyciąga tyle samo szaleńców, co mistyków. Od nas i naszej dyscypliny zależy, czy wyobraźnia zaprowadzi nas do wiary czy lęku, inspiracji czy ułudy.</p><br /><p>Skupmy się na szóstej czakrze, aby wyrobić w sobie dyscyplinę woli duchowej. Zwykła wola naszego ego rezyduje w ośrodku trzeciej czakry i dlatego ma charakter osobisty. Gdy jesteśmy zmęczeni, a do końca pracy zostały jeszcze dwie godziny, ta właśnie wola pochodząca z trzeciej czakry zmusza nas do kontynuowania pracy. Posiadamy też wolę duchową. Podczas gdy zwykła wola kieruje działaniami ciała i umysłu, duchowa zajmuje się działaniami duchowymi. Fizyczna wola jest niezbędna, aby zmusić do wysiłku ciało; duchowa zmusza do wysiłku duchowego.</p><br /><p>Najpierw trzeba poznać naturalne tendencje własnej wyobraźni niepoddanej dyscyplinie. Na jaki temat zwykle fantazjujemy? Czym spontanicznie wypełniona jest nasza wyobraźnia? Czy dominują w niej elementy seksu? Marzenia na jawie? Chęć zemsty? Wspomnienia? Czy mamy skłonności do zbyt swobodnego puszczania wodzy fantazji? Czy też nasz racjonalny umysł nie daje wyobraźni dostatecznej szansy na wyrażenie samego siebie?</p><br /><p>Do analizowania naturalnych skłonności potrzebne jest spojrzenie z pozycji “świadka". Trzeba zebrać wszystkie swoje cechy, dokonać syntezy i stworzyć z nich jeden spójny rodzaj świadomości. Celem jest rozwinięcie w sobie obserwatora własnego życia i działania. “Być w świecie, lecz nie z tego świata" – oto cel.</p><br /><p>Umiejscowienie w sobie “świadka" jest pierwszym krokiem do rozwoju woli duchowej. Obserwujmy, co się dzieje z naszym polem energii, gdy uruchamiamy wyobraźnię. Czy energia wzmacnia się, czy też przeciwnie – maleje? Wewnętrzny świadek może stwierdzić, obserwując nasze pole energetyczne, czy wyobraźnia podąża we właściwym kierunku.</p><br /><p>Z kolei następuje aktywne wyrażanie woli duchowej, które każe nam wycofać się z tego, co odbiera nam energię, a skierować ku temu, co ją wzmacnia. Co nas inspiruje? Nauczmy się kierować uwagę w tę stronę. Przebudzenie się świadomości energii wymaga ufności, że podążanie w kierunku tego, co wzmacnia naszą energię, jest właściwą drogą.</p><br /><p>Wyobraźnia kierowana, czyli twórcza wizualizacja, ułatwia wydostanie się poza nasze ego. Należy przy tym uważać na wątpliwości płynące z umysłu, Myśli w rodzaju: “To nie jest prawda, to zrodziło się w mojej wyobraźni" wytwarza umysł, który stoi na straży i ściąga naszą świadomość z powrotem na ziemię. Musimy uciszyć w sobie ten głos za pomocą duchowej woli. Pozwoli nam ona odwrócić uwagę od wątpiącego umysłu i skierować ją na ciche, spokojne centrum energii, w którym rodzi się inspiracja.</p><br /><p>W miarę kontynuowania pracy z tą energią nasza intuicja się wyostrza, a ściślej – wyostrza się nasze zaufanie do własnej intuicji. Intuicja funkcjonuje stale, tylko nie zawsze jej słuchamy. Opiera się ona na doświadczaniu wiedzy wykraczającej poza logiczne myślenie. Pierwsze przejawy intuicji odczuwamy jako sygnały alarmowe w przypadku, gdy coś nam zagraża. Wyczuwamy wtedy, że coś jest nie w porządku. Jeżeli zignorujemy alarm pomimo ostrzeżeń naszej intuicji i podążamy dalej w tym samym kierunku, to wkrótce będziemy musieli jej posłuchać. Gdy wyłoni się problem, przypomnimy sobie, że jakiś głos ostrzegał nas dużo wcześniej.</p><br /><p>Intuicja ostrzegawcza rozwija się zwykle jako reakcja na potencjalne zagrożenie. Można także rozwinąć w sobie intuicję zapobiegawczą. W tym celu trzeba ją skierować na jakąś ideę lub sprawę i ufać, że geniusz twórczy umysłu zbiorowego pomoże nam ujrzeć je w nowym świetle. Intuicja zapobiegawcza pozwala aktywnie ocenić doświadczenie, bez czekania na sygnał ostrzegawczy. Taka intuicja, stosowana w pracy, w związkach międzyludzkich i twórczości, przynosi wiele korzyści. Pozytywnym przejawem intuicji jest poczucie duchowej obecności w danej sytuacji, a my wiemy, że ma to szczególne znaczenie.</p><br /><p>Otwarcie szóstej czakry pozwala nam posiąść wiedzę, czy nasza aktualna droga życiowa jest zgodna z naszą prawdziwą drogą. Jeśli tak jest, odczuwamy “sprężyste" przyciąganie subtelnych prądów magnetycznych naszej prawdziwej drogi. Uczymy się doskonale widzieć i interpretować znaki otrzymywane od wyższej siły życiowej. Gdy marny dokonać wyboru drogi, kierujemy się odczuwaniem prądów łączących nas z drogą. Gdy je czujemy, jesteśmy na właściwej drodze.</p><br /><p>Bez nadzoru duchowej woli wyobraźnia stwarza przypadkowe doświadczenia i lęku, i ufności. Niektórych hamują lęki, które tamują dalszy rozwój. Uczucia lęku dominują w świadomości ludzi, stąd wokół jest wiele do przeżycia. Musimy umieć rozwiewać lęki, używając duchowej woli, aby omijać ich energię, a kierować się ku światłu wiary.</p><br /><p>Łatwo to wszystko opisać, lecz trudniej opanować. Nasza kultura w niewielkim stopniu przygotowuje do posługiwania się duchową wolą. W zasadzie nawet promuje ona lęk. Niektóre religie głoszą, że życie na ziemi jest pozbawione bożej łaski, a życie po śmierci będzie dużo lepsze, pod warunkiem, że przestrzega się religii. Inaczej można skończyć w piekle. Nauczanie takich dogmatów odgrywa oczywiście rolę lękotwórczą.</p><br /><p>Nawet jeśli nie wierzymy w doktryny religijne, to musimy liczyć się z ich obecnością w zbiorowych sferach rzeczywistości. Wszystkie wyższe czakry są związane ze zbiorową świadomością, toteż zrozumienie, jak oddziałują te przekonania zbiorowości, jest tym samym, co poznanie prądów na wodach, po których zamierzamy pływać. Znając charakter tych przekonań, jesteśmy przygotowani na zasadzki czyhające na tym poziomie świadomości. Musimy przebrnąć przez gęstą energię lęku, aby się dostać do wyższych wibracji wiary.</p><br /><p>Inną cechą charakterystyczną tego poziomu świadomości jest uzmysłowienie sobie istnienia rzeczywistości wyższej, z której możemy czerpać energię. Tao, czyli “droga" mistycyzmu wschodniego, przedstawiona w postaci rzeki życia, w której wszyscy jesteśmy zanurzeni, staje się namacalnym faktem. (O tao będzie nieco szerzej w następnym podrozdziale). Wiara w wyższą rzeczywistość powoduje zmianę systemu wiary związanego z niższymi czakrami w “doświadczenie" jej na poziomie szóstej czakry. Jesteśmy w stanie postrzegać działanie boskości i się z nią zjednoczyć.</p><br /><b>Przez pryzmat transcendencji</b><br /><p>Kiedy wznosimy się na poziom świadomości szóstej czakry, czyli trzeciego oka, rodzi się w nas zdolność do przekraczania biegunowości w myśleniu. Przed otwarciem się tego centrum energii normą jest świadomość biegunowa. Coś jest dobre albo złe, prawdziwe lub nieprawdziwe. Jeśli istnieją różnice zdań, to jeden ma rację, a drugi nie ma. Z szóstego ośrodka świadomości wznosimy się ponad tę biegunowość i postrzegamy życie przez powiększone szkło, które obejmuje wszystkie poglądy. Jest to stan świadomości , jednoczącej", w której wszystko jawi się jako wielorakie manifestacje Jedynego Wielkiego Ducha. Postrzeganiu takiemu towarzyszy uczucie błogostanu. Nic nas nie porusza ani nie zaskakuje, gdyż nasze spojrzenie na życie przekracza wszelkie biegunowości.</p><br /><p>Patrzenie z poziomu szóstej czakry pozwala nam wyczuwać istnienie rzeczywistości wykraczającej poza naszą indywidualną wolę. Odczuwamy prądy wyższej siły życiowej. Większość duchowych systemów zachęca do rozwijania w sobie widzenia na poziomie szóstej czakry. Mistyka chrześcijańska nazywa je “świadkiem". J. Krishnamurti mówił o “oddzielonym obserwatorze", a buddyści określają to punktem “uważności". Wybieramy taki punkt w świadomości, który obserwuje sam siebie. Nawet podczas działania jesteśmy jednocześnie zaangażowani w nie i świadomi tego zaangażowania. ,</p><br /><p>Takie spojrzenie na życie opisane jest dokładnie jako droga tao w Tao Te Czing mistrza Lao-Cy. Przedstawiona jest ona jako nurt płynącej wyższej siły życia, której jesteśmy częścią. Gdy zaczynamy odczuwać powiązanie między naszą indywidualną siłą życiową a kosmiczną siłą życiową, nasza wiara się umacnia. Tao jest niewidoczne, ale absolutnie rozpoznawalne, jeśli się do niego dostroimy. W miarę coraz lepszego dopasowania się do tao, nasze życie zaczyna płynąć gładko i bez wysiłku, jakby nas unosił jakiś niewidzialny prąd.</p><br /><p>Gdy idziemy drogą tao, pojmujemy, czym jest działanie bez wysiłku. Wyraża to powiedzenie: “Nic nie robiąc, nie zostawiać nic nie zrobionym". Nie ma ono żadnego sensu dla naszego indywidualnego umysłu, lecz świadomość szóstej czakry umożliwia nam wniknięcie w wykonywane działanie, zamiast w jego wykonywanie. Potrafimy się sprząc z wykonywanym przez nas zadaniem, bez narzucania sytuacji naszej jednostkowej woli. Na tym subtelnym rozróżnieniu polega “działanie bez wysiłku".</p><br /><p>Postrzeganie z poziomu szóstej czakry przenosi nas na płaszczyznę astralną. Jeśli mamy tam spędzać czas, to powinniśmy umieć się poruszać na tej płaszczyźnie świadomości zbiorowej. Gdybyśmy żyli w złotym okresie historii ludzkości, kontakt z płaszczyzną astralną byłby wspaniały. Żyjemy jednak w trudnych czasach i dlatego sfera astralna jest wypełniona nie tylko inspirującą energią, ale także lękiem, perwersją, winą czy wstydem. Trzeba umieć je odróżnić. W tym celu musimy rozwinąć w sobie wolę duchową i nauczyć się, jak ukierunkować wyobraźnię.</p><br /><p>Nie jest łatwo samemu to przeprowadzić. Społeczności duchowe i religijne mogą udzielić wsparcia i pozwalają stworzyć solidne podstawy do zachowania czujności w rejonach, w które pozwalamy się zapuszczać naszej wyobraźni. Wiele jednostek potrafi indywidualnie, poza systemem religijnym, praktykować zjednoczenie się z wolą duchową. Praktyka ta może głównie sprowadzać się do jakiejś formy medytacji lub modlitwy. Praktykowanie kultu rozwija inspirację na poziomie postrzegania szóstej czakry. Podobnie działa czytanie uduchowionej literatury i słuchanie natchnionych mówców.</p><br /><p>Dla tych, którzy odnaleźli twórczy wymiar szóstej czakry, zanurzanie się w procesie twórczym staje się formą kultu i także pomaga zestroić się z inspiracją. Dla miłośników przyrody takie zespolenie ma miejsce pośród natury i też staje się formą kultu.</p><br /><b>Brak równowagi w aspekcie transcendencji</b><br /><p>Zazwyczaj odłączenie się wyobraźni od ziemskiej rzeczywistości spowoduje zaburzenia równowagi tej czakry. Skutki takiego zaburzenia to zagubienie się w rejonach “nie-rzeczywistości" sfery astralnej, w której tkwią lęki, eskapizm, iluzje i wszelkie inne produkty “oszalałej wyobraźni". Wyobraźnia funkcjonuje, ale osłabia nasze siły.</p><br /><p>Najczęściej spotykanym objawem niezrównoważonego użycia czakry szóstej jest dopuszczanie do tego, by ogarnął nas lęk. Omijanie obszarów lękowych wymaga dużych umiejętności, one bowiem dominują. Lęk powinien być systemem alarmowym, a nie stanem umysłu. Gdy przechodząc przez ulicę, przestraszymy się na dźwięk klaksonu auta i instynktownie się cofniemy, lęk spełni swoją rolę. Jeśli lęk towarzyszy nam bez przerwy, jesteśmy nim owładnięci. Wówczas lęk wpływa na wszystkie nasze wybory.</p><br /><p>Dopóki nie rozwiniemy w sobie “świadka", jesteśmy pozbawieni zdolności do oceniania jakości naszych doświadczeń w sferze wyobraźni. Aby móc używać woli duchowej, musimy rozwinąć w sobie umiejętność kontrolowania, jak oddziałuje wyobraźnia na nasze pole energetyczne. Jeśli jeszcze tego nie potrafimy, to nie będziemy wiedzieli, jak pokierować wolą. Gdy brak harmonii jest wywołany przez lęk, przede wszystkim musimy przywrócić stan równowagi,</p><br /><p>Kiedy jesteśmy tak bardzo pogrążeni w lęku, że nie zdajemy sobie sprawy z odchylenia od równowagi, sytuacja staje się poważna. Wszystko, w odczuwamy, wydaje nam się realne. Jeśli uświadamiamy sobie, że równowaga jest zakłócona, możemy skierować uwagę na to miejsce w sobie, gdzie tkwi owa świadomość. No i już nie jesteśmy pogrążeni w lęku! Jeśli natomiast mamy w sobie “świadka", pozbycie się lęku przychodzi nam w sposób naturalny. Odczytujemy ze swego pola energetycznego, czy znajdujemy się w stanie inspiracji czy iluzji, wiary czy lęku, kreatywności czy eskapizmu.</p><br /><p>Kluczem jest ocena jakości własnej energii w danej chwili. Czy czujemy się zainspirowani i przepełnieni subtelną energią? Czy też czujemy się sparaliżowani lękiem? Czy nasze pole energetyczne jest otwarte czy skurczone? Sami możemy ocenić swą równowagę, analizując własną energię.</p><br /><p>Są ludzie, którzy w sferze wyobraźni spotykają jestestwa ucieleśniające ich własne lęki. Coś w rodzaju nocnych koszmarów młodości. Jestestwa te posiadają realny kształt, nie wystarczy więc po prostu zaprzeczyć ich istnieniu jako wytworom naszej wyobraźni. Gdy podczas wypraw w świat wyobraźni natrafimy na takie jestestwa, najlepiej od razu stawić im czoło i je wyeliminować. Niech wiedzą, że nie damy się zwodzić. Zawsze ustępują przed siłą. Tu znów przydaje się wola duchowa. Instynkt popycha nas do ucieczki od czegoś, czego się boimy, ale wola duchowa musi przezwyciężyć impuls i kierując się wiarą, dodać nam siły do stawienia czoła lękowi, wyeliminowania go i podążenia dalej w wyższe rejony.</p><br /><p>Zakłócenie równowagi szóstej czakry powoduje zaburzenie percepcji. Główną przyczyną może być uzależnienie od narkotyków i alkoholu. Daje ono przeżycia pseudowizji “trzeciego oka". Jest to odmienne postrzeganie rzeczywistości, zniekształcające ją. Możliwe jest doświadczenie zniekształconego obrazu rzeczywistości bez żadnych stymulatorów. Zdarza się to przeważnie wtedy, gdy nie dokonała się pełna integracja wszystkich poprzednich czakr. Wówczas, podobnie jak zdezorientowanej Alicji po drugiej stronie lustra, nieharmonijny ośrodek szóstej czakry przekaże nam zagmatwane wizje zamiast inspiracji.</p><br /><p>Zakłócenie to może sprawić, że przejdziemy przez wszystkie stadia – od przekonania, że nasze ja jest szczególne i wyrasta ponad wszystkie inne, po przywiązanie się do jakiegoś specjalnego krzyża, który musimy nosić, a nikt inny go nie zna. W obu przypadkach czynnik osobisty wciąż ingeruje w czyste doświadczenie rozpoznania boskości we wszystkim, co się składa na życie.</p><br /><p>Czy jest coś, co nie jest częścią większej całości? Każda wyłączność odcina drogę do tej całości. Dlatego przywiązanie do jakiejkolwiek religii lub doktryny jako do jedynej prawdy raczej ogranicza nasze widzenie, niż je poszerza. Aby osiągnąć wyraźne, transcendentne widzenie, trzeba dostrzec i rozpoznać nawet swoje osobiste przesądy i uprzedzenia, a następnie wyjść poza nie. Przewrażliwienie na punkcie miejsca, jakie inni zajmują na drodze rozwoju duchowego i porównywanie go do tego, w jakim my jesteśmy, może także świadczyć o braku równowagi. Na przykład myślimy: ,Ja uprawiam jogę, a ona nie – zapewne jestem bardziej rozwinięty duchowo". A przecież rozwój duchowy to nie wyścigi.</p><br /><p>Brak równowagi szóstej czakry manifestuje się również poprzez poczucie winy. Zazwyczaj wynika ono z filozoficzno-religijnego przekonania związanego z piątą czakrą i dualistycznym myśleniem. Rozdzielamy własną jaźń od boskiej, co umniejsza w naszych oczach naszą własną wartość. I znowu daje o sobie znać osobiste, odrębne ja i kieruje nasze myśli ku nam samym, ku naszemu małowartościowemu ja.</p><br /><p>Oddzielenie od boskości jest źródłem wszelkiego cierpienia. Cierpienie powinno być ostrzeżeniem, że podążamy w niedobrym kierunku. Posłuchajmy tego ostrzeżenia i zastosujmy lekarstwo na wszelkie cierpienie – połączmy się z boskością. Znajdźmy ją na swój własny sposób, ale zróbmy to.</p><br /><p>Innym ewidentnym objawem dysharmonii na tym poziomie są “odloty świadomości". Łączymy się z nieskończonym, ale w nieodpowiednim czasie i w niewłaściwy sposób. W tym przypadku potrafimy przyjąć punkt widzenia świadka, który obserwuje nasz kontakt ze światem, ale z powodu braku harmonii nie możemy nawiązać kontaktu z normalną rzeczywistością w sposób świadomy. Za przykład mogą posłużyć ludzie stosujący narkotyki. Gdy znajdują się pod wpływem narkotyku, mogą się zdystansować i obserwować życie, ale inni nie mają do nich dostępu i trudno im nawiązać normalny kontakt.</p><br /><p>Nie tylko narkotyki wywołują taką dysharmonię. Obsesyjne fantazje seksualne także wypaczają percepcję, co obrazuje, jak dysharmonia niższej czakry wpływa na czakry wyższe. Choć fantazjowanie jest ściśle powiązane z szóstą czakrą, to seksualna treść bierze się z niezrównoważonej drugiej czakry. Innym przykładem braku równowagi szóstej czakry jest niemożność oddzielenia rzeczywistości wyobrażonej od realnej. Dzieje się tak w przypadku kogoś, kto przypisuje innym wyobrażone przez siebie cechy, lub nawet kocha za coś, co nie istnieje.</p><br /><p>Nadmierna wrażliwość na wszelkie bodźce życia ziemskiego może wystąpić wtedy, gdy czakry fizyczne nie są zrównoważone, a dążymy do otwarcia trzeciego oka. Pojawiają się różne dolegliwości związane ze środowiskiem, w którym żyjemy. Odczuwamy działanie pola elektromagnetycznego transformatorów prądu, pestycydów czy środków chemicznych zawartych w produktach spożywczych, niektórych materiałów budowlanych, spalin czy hałasu, charakterystycznego dla współczesnego miasta. Nie oznacza to, że u każdego, kto cierpi na choroby odśrodowiskowe, występuje brak harmonii dolnych czakr. Tak oczywiście nie jest, ale warto się nad tym zastanowić. Powinniśmy zwracać uwagę na ludzi reagujących chorobą na nieprzyjazne człowiekowi środowisko. Sygnalizują oni coraz większy stopień zatrucia tego środowiska. Wielu z nich próbuje sobie wypracować taki styl życia, który zapewni im oczyszczone pole wibracji.</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie transcendencji</b><br /><p>W tym stanie świadomości doświadczamy błogości, dostrzegając bożą doskonałość we wszystkich rzeczach. Jesteśmy pojedynczą komórką w całej wielkiej świadomości Matki Ziemi. Mamy kontakt z tao. Dzięki temu odczuwamy jego prąd i z łatwością się do niego dostosowujemy. Pozostawanie w harmonii z postrzeganiem pełnym inspiracji czyni nasze życie beztroskim i radosnym. Innym możemy się wydawać obdarzeni zdolnościami ponadzmysłowymi, ale my wiemy, na czym to polega. Po prostu obserwujemy prądy wszechobejmującej siły życiowej i dostosowujemy się do zmian, jakie ona niesie. To daje nam prorocze spojrzenie, gdyż dostrzegając subtelne poziomy energii, wyczuwamy w niej zmiany, jeszcze zanim one zamanifestują się realnie.</p><br /><p>Choć wymagało to cierpliwości i wytężonej pracy, osiągnęliśmy trwałe porozumienie ze swym świadkiem. Możemy teraz obiektywnie obserwować własne współdziałanie z innymi. Możliwość jednoczesnego zachowania dystansu i uczestnictwa daje nam mądrość i wiedzę o znaczeniu życia.</p><br /><p>Równowaga szóstej czakry pozwala odczuwać rzeczywistość w szerszym wymiarze, a gdy się do niej dostroimy, rozkwita nasza intuicja. Łatwo przystosowujemy się do sytuacji pozostających poza naszą kontrolą. Wiedza o tym, jak duża część życia pozostaje poza naszą kontrolą, wskazuje na istnienie pozajednostkowej siły życiowej. Wierzymy, że dostrojenie się do tej kosmicznej siły życiowej leży w naszym najlepiej pojętym interesie.</p><br /><p>Nasza wiara umacnia się, gdy postrzegamy korzyści podążania drogą wiodącą poza nasze ja, wszystko bowiem, czego ono dotychczas pragnęło, jawi nam się jako łatwo dostępne. Zaspokajamy swe potrzeby bez żadnego wysiłku, co pozwala swobodnie dążyć do utrwalenia przekonania o istnieniu wyższej siły życiowej. Warto dodać, że nasza wiara jest oparta na doświadczeniu. Zyskaliśmy niezwykłą umiejętność bycia we właściwym miejscu o właściwym czasie, niekoniecznie uprzednio to planując. Gdy wsłuchujemy się w cichy, spokojny głos wewnętrzny, intuicja pozwala nam widzieć znaki wskazujące, którędy mamy iść.</p><br /><p>Można doświadczyć przeżyć na poziomie szóstej czakry bez praktyki duchowej, ale nie da się utrzymać tego poziomu świadomości bez zdyscyplinowanej woli duchowej. Bez dyscypliny przebudzone trzecie oko jest zarówno inspirujące, jak i złudne. Naraża nas to na przypadkowe doświadczenia transcendentne, czasem związane z wiarą, a czasem z lękiem. Na morzu zbiorowej wyobraźni jesteśmy jak okręt bez sterów. W miarę jak rozwijamy umiejętność rozróżniania, czy nasze drogi prowadzą do zwiększenia, czy uszczuplenia energii, zaczynamy kierować swą uwagę ku temu, co inspiruje. Tak oto przejawia się duchowa wola.</p><br /><p>Praktyka duchowa jest niezbędna, gdy chcemy ukształtować w sobie transcendentne i inspirujące postrzeganie życia. Często absorbuje nas ona w takim stopniu, że nasz styl życia umożliwia ciągłe doświadczanie boskości. Przykładami życia podporządkowanego szóstej czakrze są: pobyt w aśramie, uprawianie jogi, oddanie się praktyce religijnej lub innej praktyce duchowej, głęboka duchowa jedność z przyrodą lub uprawianie sztuki bez ograniczania twórczej energii.</p><br /><p>Uzyskując harmonię na tym poziomie świadomości, stajemy się wizjonerami. Nasza wiedza wykracza poza umysł i słowa. Postrzegamy obrazami, intuicyjnie. Prowadzi nas wyższy głos wewnętrzny. Inspirujemy innych do słuchania takiego głosu w nich samych. Nie głosimy doktryny ani nie tworzymy szkoły. Nasze widzenie wykracza poza takie zjawiska. Nasz system nauczania to nasza własna zdolność do życia w wielkim spokoju.</p><br /><p>Wzniesienie się ponad biegunowość oznacza wzniesienie się ponad konflikt. Konflikt powstaje na skutek sztywnego trzymania się określonych poglądów. Postrzegając szerszą rzeczywistość, obejmującą oba bieguny, możemy wznieść się ponad konflikt i wieść spokojne życie. Nawet pośród chaosu i przemocy, panujących w naszym współczesnym świecie, otwarta i harmonijna czakra trzeciego oka umożliwia przebywanie w innej rzeczywistości, pozbawionej konfliktów.</p><br /><p>W stanie równowagi na tym poziomie wszelka rzeczywistość odkrywa przed nami swe głębsze znaczenie. Dostosowujemy własne dążenia do tego, co się nam objawia, i życie staje się błogosławieństwem. Często obecna w nim jest magia. Wszystko, co robimy, nabiera magicznego wymiaru w oczach innych ludzi. Natomiast my po prostu obieramy kurs zgodny z prądem życia w szerszym wymiarze niż życie jednostki.</p><br /><p>Przepływ energii z szerszej rzeczywistości do rzeczywistości jednostkowej jest odbierany jako inspiracja. Czerpanie inspiracji oraz inspirowanie innych to dodatkowe korzyści z podążania obraną przez nas drogą. To nie nasze ja inspiruje innych. Przeciwnie, musimy przekroczyć poziom świadomości odrębnego ja. Nawet wówczas, gdy próbuje ono ingerować, sprawiając, że przestajemy się czuć bezpiecznie i przestajemy pomagać innym, mamy siłę przeciwstawić się temu głosowi. Musimy być przekonani, że nasze ja się tu nie wkradło. Tylko zrównanie się świadomości z poziomem czystej inspiracji pozwala inspirować innych.</p><br /><b>Duchowy cel szóstej czakry</b><br /><p>Osiągnęliśmy mądrość wywodzącą się z postrzegania wykraczającego poza biegunowość, czyli dualizm. Możemy pomagać innym w dostrzeganiu głębszego sensu sytuacji, w jakich się w życiu znajdują. Być może oni sami już nas szukają. Zakres naszego widzenia poszerzył się do tego stopnia, że dostrzegamy znacznie więcej czynników rzutujących na każdą chwilę życia niż większość ludzi. Jesteśmy powołani do tego, aby pomóc innym szerzej postrzegać życie i własne możliwości. To budzi w nich odczucie, że istnieje głębszy sens życia niż samo przetrwanie. Oferujemy ludziom punkt widzenia, który uwalnia ich od ograniczonego postrzegania rzeczywistości. Ludzie mogą nas uważać za wizjonerów; odznaczamy się niesłychaną intuicją w odróżnieniu od większości ludzi, których intuicja pozostaje w stanie uśpienia.</p><br /><p>Zawsze jesteśmy w stanie pomóc innym w znalezieniu wyższej ścieżki kryjącej się za ich aktualnym dylematem. Przyjęcie naszego punktu widzenia może zaspokoić u innych pragnienie boskości. Stajemy się fontanną duchowej mądrości i potrafimy dostrzec prawa tworzenia, manifestujące się przed naszymi oczami. Widząc we wszystkim doskonałą konsekwencję tego, co było przedtem, postrzegamy możliwości, jakie w sobie zawiera. Jako wizjonerzy, koncentrujemy uwagę przede wszystkim na możliwościach, a nie na samych zjawiskach.</p><br /><b>Pobudzanie szóstej czakry</b><br /><p>Kiedy czujemy się zagubieni i unosimy się na fali, skupmy uwagę na szóstej czakrze i zacznijmy szukać znaczenia w naszym życiu. Nauczycieli jest wielu, wystarczy posłuchać. Trzeba śledzić znaki, pytać o nie, odnaleźć właściwy kierunek i kontakt ze swym wyższym ja. Można zastosować wyrocznie takie jak I Czing, postawić karty, tarota lub runy i szukać odpowiedniego dla nas kierunku. Jeśli potraktujemy je z należną uwagą, to staną się narzędziem przekazu naszej wyższej jaźni.</p><br /><p>Tę czakrę kultywuje się przez słuchanie inspirujących mówców (na żywo lub nagranych) oraz czytanie tekstów napełniających nas wiarą i zaostrzających widzenie. Mówiąc krótko, jeśli chcemy nadać swemu życiu więcej znaczenia, szukajmy większego znaczenia w naszym życiu. Docierajmy do źródeł.</p><br /><p>W sytuacjach konfliktu z sobą samym lub z innymi zachowajmy wiarę w transcendentne postrzeganie i znajdźmy taki punkt obserwacyjny, z którego widzimy szerszą rzeczywistość, obejmującą przeciwne bieguny. Żywiąc w sercu przekonanie o istnieniu drogi prowadzącej poza dualizm, pozwólmy sobie, a nawet zmuśmy się do ujrzenia tej drogi. Zawsze istnieje rozwiązanie, wyższa droga pozostaje dostępna. Przede wszystkim należy pamiętać, że zawsze można ominąć konflikt. Jeśli będziemy strzec tego punktu widzenia, ta wyższa droga sama nam się objawi.</p><br /><p>Gdy ogarnia nas depresja i tracimy ducha, nauczmy się go odzyskiwać. Spróbujmy pojąć sens nieukontentowania w Bogu. Yogananda, jeden z wielkich duchowych nauczycieli, dużo o nim pisał. Według niego znaczna część naszego cierpienia i smutku bierze się z rozdzielenia od Boga. Nosimy w sobie głód połączenia się z Bogiem, ale często wydaje nam się, że to czegoś innego nam brakuje. To nieukontentowanie powoduje, że w ziemskim życiu próbujemy odnaleźć coś, czego ono nam nie może dać. Jest to niewłaściwe poszukiwanie duchowej łączności, Gdy następnym razem poczujemy przygnębienie, weźmy to pod uwagę i starajmy się rozwiązać problem poprzez odnalezienie swych duchowych źródeł.</p><br /><i>Ćwiczenie 10</i><br /><p>Medytacja: Usiądź prosto tub połóż się na wznak. Oddychaj głęboko, powoli, tak żeby się uspokoić. Zwróć uwagę na subtelne wznoszenie się i opadanie energii podczas każdego oddechu. Gdy wyciszysz się całkowicie, wyobraź sobie ocean i jego ogrom. Zanurz się w nim i poczuj, że jesteś cząstką tego ogromu. Nie jesteś ani w nim, ani oddzielony od niego – jesteś nim, stań się nim. Teraz wyobraź sobie pojedynczą falę unoszącą się nad oceanem. To twoje jednostkowe życie – odrębne i odmienne od całości, a jednocześnie pozostające jej częścią. Fala wznosi się, opada i znów wznosi. To twoje kolejne inkarnacje. Fala powstaje z oceanu – rodzi się twoje indywidualne życie, aby z powrotem opaść do jedności. Zaraz jednak wznosi się kolejna fala – następne twoje życie manifestuje się i wraca, aby połączyć się z całością. Ile takich fal twoich indywidualnych żywotów już się uniosło? Ile ich jeszcze wzniesie się w przyszłości? Poczuj ogrom swoich możliwości.</p><br /><p>Wyobrażając sobie unoszenie się i opadanie fal, poczuj, jak za każdym razem ocean obejmuje cię i wita. Poczuj, że łączysz się wtedy z boskością – czułą i współczującą, zawsze serdecznie przygarniającą cię do siebie, Poczucie odrębności jest iluzją. Fala jest cały czas częścią oceanu, a on się w niej zawiera. Każde uczucie oddzielenia jest ułudą. Poczuj swą jedność z wiecznym ogromem.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-8933980595097846659?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-48198916921952968692009-01-17T16:50:00.000-08:002009-01-17T16:51:12.057-08:00<h4>Wyrażanie kreatywności:<br /><br />  Czakra piąta</h4><br /><div align="center">Kolor: Błękit nieba<br /><br />  Kamienie: Celestyn, akwamaryn, chryzokola<br /><br />  Położenie: Gardło </div><br /><p>Gdy otwieramy piątą czakrę, uczymy się w coraz większym stopniu akceptować swą oryginalność bez względu na to, w jakiej formie ona się przejawia. Nie każdy może być artystą, ale każdy może się otworzyć na własną kreatywność i czerpać z tego korzyści, zarówno w dziedzinie artystycznej, jak i w sterowaniu karierą zawodową czy relacjach z rodziną. Pierwsze kroki na drodze kształtowania się naszego autentyzmu mogą wywołać nieco zamieszania, ponieważ musimy nauczyć się dystansować do opinii innych ludzi o nas. Przebudzenie się tego wymiaru świadomości następuje wówczas, gdy zaakceptujemy swą niepowtarzalność.</p><br /><p>Podstawową potrzebą czakry gardła jest znalezienie własnego, prawdziwego głosu i przemawianie tym głosem. Oczywiście nie mam na myśli głosu w sensie fizycznym, lecz stanowisko, z punktu widzenia którego przemawiamy do świata. Musimy być gotowi do zakwestionowania wszystkiego, w co dotychczas wierzyliśmy, aby znaleźć swój autentyczny głos. Być może w końcu wiele z tych prawd i tak zaakceptujemy, ale najpierw musimy poddać je weryfikacji, aby mieć pewność, że to nasze prawdy. Gdybyśmy tego nie przeprowadzili, to narzucilibyśmy sobie sami opinie innych, choć moglibyśmy nie zdawać sobie z tego sprawy, uważając, iż jesteśmy tolerancyjni.</p><br /><p>Piąta czakra jest centrum wyższych zdolności umysłowych, pozwala na obserwację z dystansu, a w konsekwencji ułatwia dokonanie własnej oceny, a potem syntezy różnych poglądów na świat. Poznając rozmaite poglądy, uzmysławiamy sobie ich wpływ na nasze własne doświadczenia. Zapoznając się z różnymi religiami i światopoglądami, możemy twórczo kształtować własne życie poprzez świadome modyfikowanie i poszerzanie swych przekonań. Kiełkuje w nas potrzeba poznania i wyrażenia swojej własnej, niepowtarzalnej prawdy.</p><br /><p>Piąta czakra zmusza nas do wyrażenia się w twórczy sposób. Jest to twórczość z poziomu wyższego umysłu. Twórczość rodzi się z połączenia wglądu jednostkowego ze zbiorową świadomością. Gardło kojarzy nam się z mówieniem, ale lepsze będzie w określenie “wyrażanie siebie", gdyż ten poziom kreatywności nie ogranicza się do słowa mówionego. Pisarstwo, malarstwo, taniec, muzyka, myślenie i niezliczone inne formy twórczego wyrazu stają się dostępne dzięki tej czakrze.</p><br /><p>Otwarcie piątej czakry pociąga za sobą doświadczanie przyspieszenia przepływu energii. Początkowo objawia się to pewną nerwowością i niepokojem. Czujemy się roztrzęsieni, opadają nas wątpliwości. Wiele osób, które obudziły swą piątą czakrę bez właściwego przygotowania i ugruntowania, doznaje napadów lęku, ma nerwowe tiki, czuje, że energia wymyka im się spod kontroli. Gdy tracimy kontrolę nad swą energią, musimy przywrócić jej harmonię.</p><br /><p>Wyobraźmy sobie człowieka na desce surfingowej, do którego zbliża się największa fala, jaką ujrzał w swym życiu. Nie ma żadnej nadziei, że fala się zmniejszy. Ma on do wyboru dwie możliwości: wskoczyć na falę i ślizgać się po jej grzbiecie albo poddać się, a wtedy fala zmyje go bezlitośnie na plażę. Jedno jest pewne – zatrzymać jej się nie da. Podobnie jest z falą energii piątej czakry. Nie istnieje sposób, który pozwoli ją złagodzić, uciszyć czy pomniejszyć. Jedyne wyjście to popłynąć na fali. Wciągnąć energię w płuca, wskoczyć na sam grzbiet fali i mknąć.</p><br /><p>W fali energii zakodowana jest informacja. Jeśli ujarzmimy falę, rozszyfrujemy tę informację w nagłym przebłysku. Nasza jednostkowa inteligencja połączy się ze zbiorową umysłowością-zarodkiem wszelkiej kreatywności. Połączenie to owocuje wprost magiczną wiedzą. Zaczynamy pojmować rzeczy, o których nam się nie śniło. Na tym polega akt twórczy – gdy w jednej chwili doznajemy iluminacji. Możemy zdać się na muzy i czuć powiew ich inspiracji.</p><br /><p>Dowodem na to, że kreatywność pochodzi ze zbiorowej świadomości, jest fakt, że wielu naszych pomysłów nie wykorzystujemy. Obserwujemy, że inni realizują “nasze" pomysły. Na przykład, jeśli nie napiszemy powieści, której pomysł zrodził się w naszej głowie, to i tak przeczytamy ją za jakiś czas, napisaną przez kogoś innego. Czyż nie jest tak?</p><br /><p>Piąta czakra umiejscowiona jest w gardle, co oznacza, że powinniśmy głosić naszą własną prawdę. Głoszenie jakiegoś niepopularnego poglądu wymaga odwagi; daje ją nam przebudzona czakra gardła. Ten ośrodek energetyczny włącza się, gdy, na przykład, dyskutujemy o czymś żywo w grupie znajomych i przychodzi nam do głowy coś ciekawego, a zarazem nowatorskiego. Musimy wtedy zdecydować, czy wygłosić swój pogląd, czy zachować go dla siebie. Gdy piąta czakra jest w stanie równowagi, nie mamy już wątpliwości (typowych dla poziomu niższych czakr, z ich jednostkowym zakotwiczeniem), czy nasza opinia jest warta wygłoszenia. Śmiało korzystamy z umysłu zbiorowości, aby wyrazić własne poglądy, prawdy czy idee.</p><br /><p>Na prowadzonych przez siebie seminariach zachęcam słuchaczy do wyjawiania pomysłów. Prowokuję zbiorową świadomość i uwielbiam, gdy słuchacze dzielą się ze wszystkimi swymi świeżo zrodzonymi pomysłami. Jest regułą, że po wykładzie niektórzy spośród słuchaczy zgłaszają się do mnie i opowiadają o tym, co wymyślili podczas jego trwania. Nie zawsze potrafią powiedzieć o tym głośno akurat w tym magicznym momencie olśnienia, ale chcą podzielić się ze mną swoim pomysłem. Bywa, że myśl, która nie została wyrażona w trakcie wykładu, wiele by do niego wniosła. Natomiast po wykładzie będzie już tylko komentarzem.</p><br /><p>Poznanie siebie na poziomie piątej czakry jest zupełnie czym innym niż samopoznanie na poziomie trzeciej czakry. Trzecia czakra związana jest z samokontrolą i osobistą strategią, które w połączeniu z wolą kształtują naszą pewność siebie. Samopoznanie na poziomie piątej czakry zasadza się na dogłębnym poznaniu swych własnych cech i skłonności, które pozwolą zabłysnąć czystemu, uwolnionemu z nawyków umysłowi. Musimy wierzyć, że słuchanie wewnętrznego głosu leży w najlepiej pojętym interesie nas samych. Bez tej wiary usiłujemy kontrolować napływające informacje według osobistych kryteriów, a to cofa nas na poziom trzeciej czakry.</p><br /><b>Przez pryzmat kreatywności</b><br /><p>Wzniesienie się do piątej czakry to kolejny wielki przeskok w świadomości. To pierwsza z wyższych czakr, w których świadomość indywidualna zlewa się z kosmiczną. Postrzeganie z tej płaszczyzny wyposaża w zdolność do myślenia innowacyjnego, daje spojrzenie na życie z perspektywy odkrywania, zamiast korzystania z “zapuszkowanej" wiedzy. Z tego punktu widzenia nikt nie jest zaszufladkowany jako kapitalista czy komunista lub inny -ista. Sami podejmujemy decyzje na podstawie własnych, niezależnych obserwacji.</p><br /><p>Formując swój wyjątkowy pogląd na świat, prowokujemy innych do tego samego. Sztampowe poglądy są nieciekawe, więc i oni próbują je samodzielnie zweryfikować.</p><br /><p>Niezależne spojrzenie na świat pozwala postrzegać wielkie religie i filozofie świata spoza schematu własnej kultury. Podchodzimy do wszystkiego z punktu widzenia uniwersalizmu. Potrafimy dostrzec piękno we wszystkich systemach religijnych i kulturowych. Dzieje się tak dlatego, że nie musimy bronić swego punktu widzenia, nie zagrażają nam opinie innych i z otwartością podążamy własną życiową drogą.</p><br /><p>Cechuje nas ostrość widzenia; wiedza o różnych systemach wierzeń przydaje głębi naszym poglądom. Stajemy się przekaźnikiem umysłu wszechświata. Pozwala nam to docierać do sedna zagadnienia, zamiast ślizgać się po jego powierzchni. Na tym poziomie postrzegania jak gdyby wtapiamy się w daną sprawę czy sytuację i nasz pogląd rodzi się z doświadczenia, a nie jest nam narzucony. Różnica tkwi w kreatywności.</p><br /><b>Brak równowagi w aspekcie kreatywności</b><br /><p>Brak równowagi piątej czakry wyraża się tym, że zdolności niezależnego myślenia nie towarzyszy dyscyplina jej wyrażania. Osoba, u której piąta czakra nie jest zrównoważona, zawsze neguje stwierdzenia innych ludzi, “bo ma do tego prawo". Gdy wszyscy mówią “tak", ona mówi “nie". Nadal walczy o swe prawo do wolności. Upewnia się w swoich racjach, miażdżąc opozycję, i wciąż na nowo szuka okazji do udowadniania tego, że ma słuszność. Staje się nonkonformistą, ponieważ sprzeciwia się innym, zamiast dojść do tego stanowiska przez otwarte wyrażanie siebie.</p><br /><p>Tuż po otwarciu się tego centrum energii mamy naturalną skłonność do buntowania się przeciwko przekonaniom powszechnie panującym w naszej kulturze. Problem rodzi się wtedy, gdy nasze ego zbytnio się przywiązuje do przyjętych przez nas poglądów alternatywnych. Nasze poglądy kostnieją i przybieramy postawę defensywną. Utkwiliśmy w punkcie, w którym mając własne zdanie, jednocześnie szukamy dla niego aprobaty u innych, a nawet o to walczymy. Potrzeba udowadniania prawdziwości swoich poglądów przyciąga do nas ludzi głoszących coś zupełnie przeciwnego.</p><br /><p>Problemy powstają wtedy, gdy na poziomie wyższych czakr pojawia się nadmierne przywiązanie. Kiedy przywiązujemy się do jakichś poglądów, czy to tradycyjnych, czy niekonwencjonalnych, nasz umysł przestaje być wolny. W skrajnym przypadku grozi nam fanatyzm. W końcu zaczynamy rozumieć, że walka o to, aby stać się wolnym, jest pozbawiona sensu. Czy warto domagać się aprobaty tego, że nie potrzebujemy niczyjej aprobaty? Czy trzeba walczyć o pozwolenie na to, aby nie pytać o pozwolenie? To jakaś kosmiczna bzdura. W momencie gdy to pojmujemy, znika potrzeba nieustannego sprawdzania się i możemy dalej rozwijać zdolność wyrażania siebie. Po prostu komunikując swoje prawo do niezależności, wysyłamy odmienną energię od tej, gdy usiłujemy to prawo udowodnić.</p><br /><p>Byłoby najlepiej, gdyby nasz bunt przeciwko ustalonym poglądom przekształcił się w stałe krytyczne podchodzenie zarówno do przekonań innych, jak i własnych. Dzięki temu pozostaniemy otwarci na proces odkrywania. “Lupa odkrywcy" pozwala widzieć wszelkie prawdy jako względne w obliczu tego, co na bieżąco poznajemy. W efekcie jesteśmy nieustannie otwarci na zdobywanie wiedzy. Tego rodzaju twórcze spojrzenie na życie wykazują zwłaszcza dzieci. Na drodze prowadzącej do dorosłości tracimy tę otwartość. Aby odzyskać ten dar, należy doprowadzić do równowagi piątej czakry.</p><br /><p>Innym objawem braku równowagi jest nieodpowiednia kreatywność, na przykład oszukiwanie. Naciąganie prawdy jest rodzajem twórczego wyrażania siebie, jednak nie prowadzi do niczego dobrego. O tym, czy naciąganie prawdy ma wartość pozytywną czy negatywną, decyduje kryjąca się za nim intencja. Pisarz czy gawędziarz ubarwiają prawdę, aby wyrazić jakąś myśl. Oszust koloryzuje po to, aby odnieść korzyść. Potrzeby odrębnego ja zakłócają czysto twórcze wyrażanie piątej czakry.</p><br /><p>Bardziej rozpowszechnione jest takie niezrównoważenie piątej czakry, które uniemożliwia wyrażenie siebie. Poczucie własnej niedoskonałości potrafi odebrać zdolność do dzielenia się z ludźmi naszymi poglądami. Wydaje nam się, że są one mało wartościowe, więc milczymy zamiast brać udział w dyskusji. I nie jest to po prostu uprzejme przemilczanie, lecz autentyczna niezdolność do komunikowania swych opinii.</p><br /><p>Powstrzymujemy się od wypowiadania poglądów i opinii, obawiając się ich wpływu na innych. W rezultacie czujemy się wyobcowani. Potrafimy niezależnie myśleć, ale nie zaakceptowaliśmy jeszcze odpowiedzialności związanej z komunikowaniem swych przekonań grupie. Dopiero gdy nauczymy się to robić, doznamy prawdziwego wyzwolenia.</p><br /><p>Kolejny przejaw braku harmonii w tym ośrodku to nieradzenie sobie z samą energią. Przykładem ilustrującym ten stan jest trema na scenie. Znajdując się w takiej sytuacji, integrujemy nasz umysł z umysłem publiczności, ale energię tę odbieramy jako przytłaczającą. Zbiorowisko ludzi na widowni ma bardzo realną energię zbiorową, przy czym jest ona skierowana na nas. Równowaga zostaje zakłócona, gdy doświadczając tej energii, skupiamy ją w sobie i usiłujemy stłumić. A tego się zrobić nie da, gdyż, podobnie jak fala morska, energia ta jest całkowicie realna.</p><br /><p>Gdy piąta czakra jest zharmonizowana, to przemawiając do publiczności, czujemy energię, ale zamiast ją kumulować w sobie, płyniemy po niej jak po fali i oddajemy ją zgromadzeniu. Ignorujemy indywidualną reakcję. Pierwszym odruchem jest dążenie trzech dolnych czakr do personalizacji każdego doświadczenia. W tej konkretnej sytuacji ciągła ocena własnych uczuć nic nam nie da. Wejdźmy w energię i przyłączmy się do umysłu zbiorowości, a wtedy okaże się, że nadzwyczaj gładko idzie nam przedstawianie swojego punktu widzenia, i to takiego, o którego się nawet nie podejrzewaliśmy.</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie kreatywności</b><br /><p>Jeśli ośrodek piątej czakry jest zrównoważony, przychodzą nam do głowy oryginalne pomysły dzięki temu, że zawsze patrzymy na życie świeżym spojrzeniem. Jeśli jesteś nim. Połączenie myślenia jednostkowego z umysłem zbiorowym sprawia, że tryskamy twórczymi pomysłami. Na skutek zharmonizowania piątej czakry przyjmujemy na siebie rolę budzącego innych. Pomagamy ludziom przezwyciężyć ospałość umysłu. Nasze poglądy rozpalają umysły innych, szokują ich i prowokują do krytycznego spojrzenia na własne poglądy.</p><br /><p>Każda kultura potrzebuje takich krytycznych głosów. Chronią one społeczeństwo przed stagnacją. Ludzie zadający pytania pełnią ważne zadanie: pomagają kulturze ewoluować. Taka jest droga życiowa ludzi z przebudzoną czakrą gardła – pobudzają rozwój.</p><br /><p>Służymy innym jako katalizator w procesie przebudzenia innych. Ludzie postrzegają nas jako osoby wyzywające, ale pobudzamy ich ciekawość. Czasem głosimy niepopularne opinie, lecz nie bronimy ich za wszelką cenę, gdy ludzie różnie reagują. Potrafimy myśleć i zawsze możemy znaleźć alternatywne wyjście z każdej sytuacji.</p><br /><b>Pobudzanie piątej czakry</b><br /><p>Piąta czakra jest przydania w opanowywaniu tremy. Musimy sobie uzmysłowić, że trema i występ na scenie żywią się tą samą energią. Różnica polega jedynie na tym, jak na tę energię reagujemy. Energia jest zawarta w sytuacji, więc nie próbujmy jej wyciszyć. Zamiast tego zignorujmy nasze odrębne ja i pozwólmy energii płynąć przez nas.</p><br /><p>Jako wykładowca dobrze znam to zjawisko. Stojąc przed grupą, zawsze odczuwam <br />  bardzo silną energię. I co ciekawe, ludzie dostrzegają u mnie objawy ekscytacji <br />  i entuzjazmu, a nie zdenerwowania. Kiedyś byłem zdenerwowany przed wykładem <br />  i postanowiłem wyciszyć energię. Zastosowałem jogiczne oddychanie oraz techniki <br />  medytacji i udało mi się tę energię uspokoić. Po czym wygłosiłem najnudniejszy <br />  odczyt w swym życiu. Nie odczuwałem wprawdzie żadnej intensywnej energii, ale <br />  nie czuli jej również słuchacze. Magia zniknęła. Przyrzekłem sobie, że już nigdy <br />  tak nie zrobię. Mało tego, jeśli nawet przed wykładem nie jestem zdenerwowany <br />  ani wystraszony, udaję, że jestem.</p><br /><p>Jeśli mamy trudności z wypowiedzeniem swojej prawdy w odpowiednim czasie, to zaproponujmy grupie, w której się znajdujemy, aby po kolei udzielać każdemu głosu. Ludzie chętnie respektują tę zasadę i wtedy cała uwaga skupia się na mówcy. Gdy nam przypadnie głos, powinniśmy się wypowiedzieć i przekazać innym swoją prawdę.</p><br /><p>Znanym zjawiskiem jest blokada kreatywności. Stykają się z nią, na przykład, pisarze. Takie zablokowanie można zlikwidować za pomocą piątej czakry. Wyobraźmy sobie, że pracujemy nad czymś i nagle natrafiamy na blokadę energii. Zdarza się to przeważnie na skutek nazbyt osobistego przywiązania do własnego dzieła, pochodzącego z dolnych czakr. Blokuje ono przepływ energii kosmicznej. Oddychajmy wtedy do czakry gardła i pozwólmy wenie twórczej płynąć swobodnie. Nic nie zmieniajmy i nie poprawiajmy, zrobimy to później. Teraz zlikwidujmy blokadę i rozwińmy skrzydła.</p><br /><p>Koleje losu nauczyciela duchowego Rama Dassa są pouczającym przykładem drogi człowieka do przebudzenia się piątej czakry. Otóż zbuntował się on przeciwko establishmentowi i tradycyjnemu myśleniu. Jako profesor Harvardu, wówczas jeszcze Richard Alpert, razem z Timothym Learym zaczął badać wpływ LSD na świadomość. Porzucił pracę na uniwersytecie i udał się na pielgrzymkę duchową do Indii. Kiedy w końcu odnalazł swego gum i poznał drogę swego życia, przyjął imię Ram Dass. Latem 1984 roku na konferencji “Pomaganie innym" w Omega Institute określił się jako “megafon zbiorowej świadomości". Jest on w stanie głosić to, co myśli wielu z nas, ponieważ nieustannie weryfikuje własne przekonania i poznaje wielkie religie świata oraz różne duchowe drogi.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-4819891692195296869?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-29807219735823988552009-01-17T16:48:00.000-08:002009-01-17T16:50:05.133-08:00<h4>Dążenie do władzy:<br /><br />Czakra trzecia</h4><br /><div align="center">Kolor: Żółty<br /><br />Kamienie: Bursztyn, żółty turmalin, cytryn i topaz<br /><br />Położenie: Splot słoneczny </div><br /><p>Pewność siebie i poczucie siły, postrzeganie siebie jako jednostki odrębnej, a jednak mającej wpływ na otaczający świat – to ukierunkowania trzeciej czakry. W tym centrum energii kształtują się zasady, etyka i przekonania, których jesteśmy gotowi bronić. Stąd pochodzi umiejętność wytyczenia granic: kiedy powiedzieć zdecydowanie “tak", a kiedy “nie". To rozróżnienie wprowadza intelekt, który jest przewodnikiem naszej woli i wskazuje, w co mamy się angażować, a w co nie. Zdolność dokonywania wyborów jest ważną funkcją trzeciej czakry.</p><br /><p>Ukierunkowania tej czakry pozwalają osiągnąć mistrzostwo w różnych formach wyrażania siebie. Stąd bierze się samokontrola, wyczucie umiaru i wewnętrzna dyscyplina. Jeśli jednak nie rozwinęliśmy w sobie samokontroli, rodzą się małe i duże konflikty dotyczące władzy.</p><br /><b>Przez pryzmat władzy</b><br /><p>Patrząc na świat z pozycji trzeciej czakry, dostrzegamy możliwość manifestowania swej władzy. Tutaj znajduje się ośrodek siły woli i zdolności do podejmowania działań, do określania granic i obrony przed wtargnięciem świata, czyli wszystko, co przydaje naszemu życiu dynamizmu. W idealnym przypadku wyposaża nas w wolną wolę, zdolność wyboru. Budzimy w sobie moc wpływania na świat zewnętrzny i na siebie.</p><br /><p>Z perspektywy trzeciej czakry patrzymy na życie pod kątem tego, co dobre, a co złe. Z tej pozycji bronimy swych prawd i manifestujemy postawę życiową. Co jakiś czas życie nas sprawdza, i to właśnie trzecia czakry odpowiada na testy wymagające odwagi. Sfera władzy może się jawić jako zagrożenie. Podczas gdy pierwsza czakry umacnia się i broni za pomocą czystego instynktu, w trzeciej potrzebna jest odwaga. Od tego, jakich przekonań chcemy bronić, będzie zależał nasz kodeks etyczny, któremu przyporządkuje się wola.</p><br /><p>Intelekt włącza się na poziomie trzeciej czakry w proces rozeznania. Musimy dobrze znać siebie i stosować rozeznanie, żeby wiedzieć, które zasady są dla nas ważne. Nie represję czy negację, lecz właśnie rozeznanie, czyli wiedzę, w których bitwach należy brać udział. Musimy być pewni swych ideałów, a nie bronić czegoś tylko po to, żeby pokazać, iż potrafimy to uczynić.</p><br /><p>Pierwszą czakrę zadowala przetrwanie, druga nieustannie dąży do przyjemności, a zadaniem trzeciej jest rozwój kontroli wewnętrznej. Główną cechą zdrowej trzeciej czakry jest umiejętność rozróżniania i tu niezbędna jest pomoc umysłu. To, że wiemy, kiedy mamy czegoś dość, na przykład przyjemności, jest elementem kontroli wewnętrznej. A więc nasza wola jest skierowana nie tylko na świat, ale też i do wewnątrz nas samych. Na tym polega rozróżnianie właściwego użycia woli.</p><br /><b>Brak równowagi w obrębie władzy</b><br /><p>Brak równowagi może być skutkiem obu skrajności: nadużywania woli lub jej niedostatecznego wykorzystania.</p><br /><p>Nadużywanie łatwo rozpoznać. Wszystko staje się konkurencją. Każda sytuacja stwarza zagrożenie dla naszej pozycji społecznej, a życiem rządzi konflikt. Wszystko jest wyzwaniem, testem, bitwą. W najgorszym przypadku doprowadza to do bezwzględnego kierowania się ambicjami, braku zaufania, strachu przed utratą kontroli nad biegiem wydarzeń. Taki brak ufności sprawia, że jesteśmy zawsze zwarci, gotowi do obrony i do stawienia czoła kolejnemu wyzwaniu.</p><br /><p>Określam taki stan postawą “ćpuna adrenaliny". Potrzeba sprawdzania się jest tak silna, że wciąż prowokujemy konflikty na tle władzy. Pobudzają one wydzielanie adrenaliny, która dodaje nam energii. Bardzo łatwo się od niej uzależnić. Jest ona jednak niezrównoważona i dlatego nie pozostaje w harmonii z otaczającym światem, a w konsekwencji wywołuje konflikty.</p><br /><p>Szczególnie trudno uwolnić się od tego typu niezrównoważenia. Osoba uzależniona od adrenaliny nieustannie szuka okazji do “uzasadnionego gniewu". Gdy może powiedzieć: “Mam prawo się złościć, spójrzcie, co mi się stało!", czuje się w swoim żywiole. Dlatego wciąż przyciąga sytuacje, które w jej przekonaniu usprawiedliwiają reagowanie gniewem.</p><br /><p>Każdego z nas charakteryzuje najbardziej naturalny sposób bycia. Jeśli się do niego dostroimy, konflikty ustaną. Energia pojawia się w pierwszej kolejności, wydarzenia w drugiej. Osoba ogarnięta “uzasadnionym gniewem" uważa wydarzenia za pierwsze. Tymczasem to nie wydarzenia wyzwalają energię, to energia wywołuje wydarzenia, więc takie podejście przypomina ustawianie wozu przed koniem. Dopiero gdy zrównoważymy energię wewnątrz siebie, otaczający nas świat osiągnie stan równowagi.</p><br /><p>Na niedostateczne działanie trzeciej czakry wskazują: odczuwanie winy, gdy mówimy “nie", sprawianie wrażenia, jakbyśmy zachęcali innych do wykorzystywania nas, i odgrywanie roli męczennika. Brak asertywności i poczucie bezradności to objawy dysharmonii. Wszystkie te zachowania wynikają z niskiej samooceny i słabej wiary w siebie.</p><br /><p>Zbyt słabe okazywanie silnej woli łatwo zauważyć. Cechuje ono osobę sfrustrowaną, która musi robić to, czego nie chce. Jej życie jest podporządkowane potrzebom innych ludzi, a nie nakazom jej własnego serca. Wina i wstyd blokują wyrażanie siebie, odkupieniem ich zaś jest bycie “dobrym człowiekiem" i robienie tego, czego od nas oczekują inni.</p><br /><p>Tego rodzaju zaspokajanie oczekiwań innych nie jest prawdziwym służeniem, lecz usługiwaniem. “Służyć" i “usługiwać" – może te czynności tak bardzo się od siebie nie różnią. Jednak pod względem ich odczuwania są od siebie oddalone o mile. Gdy to, co robimy, jest służeniem, pomoc ludziom sprawia nam przyjemność. Jeśli jesteśmy służącymi, wykonującymi to, czego się od nas wymaga, swoje działanie odbieramy jako poniżenie. W rozróżnianiu tych dwóch pól działalności bardzo przydatna jest ta funkcja trzeciej czakry, która jest związana z wyznaczaniem granic.</p><br /><p>Zaburzenie równowagi trzeciej czakry może być również skutkiem braku zrównoważenia pierwszych dwóch czakr. Jeśli czujemy się zagrożeni lub nie potrafimy się cieszyć ludźmi, z pewnością nasza rzeczywistość stanie się walką o miejsce w hierarchii. Wywyższanie się przeszkadza w życiu, wszelkie odmienne opinie budzą natychmiast nasz sprzeciw. Jeśli nasze życie obfituje w konflikty na tle władzy, musimy zastanowić się nad własnym poczuciem bezpieczeństwa i zdolnością podzielania radości innych. Jeśli ocena nie wypadnie najlepiej, to trzeba przede wszystkim przywrócić równowagę w tych sferach. Dopiero wtedy można skutecznie pracować nad problemami władzy na poziomie trzeciej czakry.</p><br /><p>Tę zasadę będziemy przypominać jeszcze wielokrotnie: jeśli w niższych czakrach energia nie jest zrównoważona, to dysharmonia blokuje doświadczanie wyższych czakr. Mogą wystąpić przebłyski świadomości na ich poziomie, ale nie da się utrzymać poziomu świadomości, dopóki niższe czakry nie zostaną zrównoważone.</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie władzy</b><br /><p>Powinniśmy optymalnie używać swego autorytetu. Demonstrować go, gdy sytuacja tego wymaga, a w razie potrzeby powstrzymać się od działania. Przejawem zrównoważenia na poziomie tej czakry jest umiejętność zaprzęgania woli do osiągnięcia wyznaczonego celu oraz pozwolenie jej na odpoczynek, kiedy cieszymy się swymi osiągnięciami. Nie należy nadużywać woli, ale jednocześnie nie ustawać w dążeniu do celu. Osoba odnosząca sukcesy i nie przeszkadzająca innym w odnoszeniu sukcesów to dobry przykład ilustrujący tę sytuację.</p><br /><p>Zrównoważona energia trzeciej czakry daje poczucie własnej efektywności, bezpieczeństwa i pewności w życiu. Nasza tożsamość wyrasta z głębokiego poczucia harmonii. Kiedy odczuwamy w życiu brak równowagi, zwracamy baczniejszą uwagę na to, co dzieje się wewnątrz nas. Nie zajmujemy się wtedy sprawami zewnętrznymi, pracujemy nad przywróceniem równowagi swej energii. Stajemy się swoistym kamertonem i innym także pomagamy osiągnąć równowagę życiową. Nie wywołując dysharmonii, nie przyciągamy do siebie konfliktów na tle władzy.</p><br /><p>Stan zrównoważenia na tym poziomie sprawia, że stajemy się elastyczni i skłonni do współpracy z ludźmi, zamiast do rywalizowania z nimi. Wiemy, kiedy sytuacja wymaga naszej zdecydowanej interwencji. Czujemy się w życiu wystarczająco bezpieczni, by, gdy wszystko dobrze się układa, móc pozwolić naszej woli odpocząć i pozostać nadal w stanie harmonii. Życie jest zmienne i w ciągłym ruchu, a my możemy więcej osiągnąć, jeśli nie pozostajemy w stałym konflikcie z otaczającymi nas ludźmi.</p><br /><p>“Aby doświadczyć w życiu więcej spokoju, wyzbądźmy się potrzeby posiadania racji" – to w skrócie sposób na osiągnięcie harmonii trzeciej czakry. Nie wolno jednak mylić tej cechy trzeciej czakry z biernością. Jest to ośrodek władzy i siły. Zrównoważona, może być użyta z korzyścią dla wszystkich, ale bez wykorzystywania kogokolwiek.</p><br /><p>W miarę rozwijania zdolności używania władzy może dojść do konfrontacji z ludźmi szukającymi okazji do walki o dominację. Możemy się stać chodzącym wyzwaniem do walki. Siła przyciąga siłę i w miarę budzenia się jej w nas przyciągamy innych, którzy też nad nią pracują.</p><br /><p>Selektywna rola woli została ukazana w znanym amerykańskim serialu Gunsmoke. Jego bohater, Matt Dillon, to typ silnego mężczyzny – szeryfa, który biegłe posługuje się bronią. Nie było tygodnia, żeby jakiś młodzik nie zawitał do miasta z zamiarem spróbowania się z Mottem Dillonem. On jednak za każdym razem oceniał, czy walka jest jego godna. Nie zniżał się do zabijania każdego, kto go obraził. Korzystał z umiejętności rozróżniania. Jeśli przeciwnik nie dorastał mu do pięt, oddalał się. Nie znaczy to, że się poddawał. Po prostu nie zawracał sobie głowy. Jednak w ważnych sprawach nie tylko obstawał przy swoich racjach, ale o nie walczył.</p><br /><i>Ćwiczenie 7</i><br /><p>Można w sobie wyrobić taką postawę życiową. Gdy znajdziemy się w sytuacji konfliktu o władzę, zadajmy sobie dwa istotne pytania:</p><br /><p>1. Czy naprawdę jestem zagrożony (zagrożona)? Czy moje przetrwanie lub bezpieczeństwo jest zagrożone?</p><br /><p>2. Czy naprawdę zależy mi na wyniku tej walki? Czy jeśli wygram, będzie to miało dla mnie znaczenie?</p><br /><p>Te dwa ważne pytania pomogą nam zdecydować, czy konflikt faktycznie nas dotyczy. Jeśli nasze bezpieczeństwo nie jest zagrożone albo nie zależy nam na wyniku walki, oznacza to, że to nie jest nasza sprawa. To nasze ego obudziło się i mówi, że honor jest zagrożony i trzeba go bronić. Powinniśmy jednak wiedzieć, że to naprawdę nie jest nasz problem, a potem użyć woli, aby ominąć tę sytuację. W przeciwnym razie staniemy się dla innych workiem treningowym. Będą na nas sprawdzali swoją siłę, a my będziemy się temu poddawać, ponieważ będziemy brać udział w konfliktach, które nas nie dotyczą.</p><br /><p>Gdy jednak odpowiedź na jedno z dwóch pytań brzmi “tak", jesteśmy zagrożeni albo naprawdę zależy nam na wygraniu. Wówczas z honorem podejmijmy walkę i starajmy się ją wygrać. Niech intelekt wesprze wolę w dokonaniu oceny, jakiej reakcji wymaga dana sytuacja: czy mamy się w nią angażować, czy też nie.</p><br /><p>Poziom świadomości generowany przez trzecią czakrę daje poczucie siły i skuteczności. Na tym poziomie jednostka demonstruje siłę woli. Choć mamy do czynienia z użyciem dużej energii, nie jest to energia o czysto fizycznym charakterze, jak to było w przypadku pierwszej czakry. Decydującą rolę odgrywa umysł.</p><br /><p>Główną cechą tego aspektu świadomości jest zdecydowana wola. Począwszy od negatywnych przykładów ciągłego angażowania się w konflikty o władzę, po pozytywne przejawy niezwykłego poświęcenia, trzeci poziom świadomości dotyczy władzy, siły i obrany przekonań.</p><br /><p>Zanim jeszcze trzecia czakra się obudziła, zbieraliśmy doświadczenia na poziomie drugiej czakry. Dowiedzieliśmy się, co nam się podoba lub nie. Mieliśmy już wtedy pewne rozeznanie i mogliśmy powiedzieć “tak" lub “nie". Dopiero jednak trzecia czakra określa w pełni, za jakimi zasadami się opowiadamy i gdzie tkwią korzenie naszej osobowości. Tworzy się nasz charakter, gdy postanawiamy bronić wartości, których istnienie uświadomiliśmy sobie dzięki drugiej czakrze.</p><br /><p>W naszym życiu wszystko staje się jasne, jeśli tylko potrafimy utrzymać w sobie świadomość trzeciej czakry. Oczywistość naszych intencji pozwala nam zredukować do minimum wszelkie pomyłki. Nie musimy się już bronić. Jesteśmy tak zdecydowani co do tego, do czego zmierzamy, że żadne przeciwne opinie nam nie zagrażają. Potrafimy być skuteczni, nie wchodząc w niepotrzebne konflikty.</p><br /><p>Stałe utrzymanie równowagi trzeciej czakry może nas całkowicie uwolnić od myślenia o problemach siły i władzy. Następuje naturalne oczyszczenie, w wyniku czego energia trzeciej czakry uwidacznia się jako nasze zdecydowanie. Wszystko przesądzają nasze intencje. Kiedy wywiązuje się walka o władzę, natychmiast sprawdzamy nasze intencje, a nie pytamy o motywację innych. My znaleźliśmy już godny sposób wyrażania swej siły. Nasz honor broni naszych interesów, ale także i spraw innych ludzi. Nauczyliśmy się, jak domagać się tego, co jest dla nas dobre, ale jednocześnie nie żądać za dużo.</p><br /><p>Dyplomacja staje się naszą naturalną cechą. Kiedy trzeba, potrafimy się bronić, ale nie jesteśmy nastawieni defensywnie. Ponieważ nie postrzegamy opinii innych jako zagrożenia dla nas, nie wywołujemy konfliktów ani starć. Zaakceptowaliśmy paradoksalną naturę rzeczywistości, która ma tyle różnych wizerunków, ile jest ludzi na świecie. Każdy widzi ją na podstawie własnych doświadczeń. Potrafimy skutecznie podejmować działania, na które się świadomie zdecydowaliśmy. Zamiast rywalizować z ludźmi, włączamy się do współpracy z nimi.</p><br /><b>Pobudzanie trzeciej czakry</b><br /><p>Kiedy musimy być stanowczy, korzystajmy z energii trzeciej czakry. Spróbujmy pobudzić ją do działania i zrównoważyć, gdy targają nami rozterki i niepewność. Następnie zaufajmy temu, co się zrodzi z tej harmonii, podejmijmy decyzję i nie oglądajmy się za siebie.</p><br /><p>Jest to wspaniałe centrum energii, nieodzowne, gdy potrzebujemy dodatkowego bodźca. Pozwala nam skupić się na działaniu. W trakcie wykonywania ćwiczeń fizycznych skierowanie uwagi na ośrodek trzeciej czakry doda nam woli do ich kontynuowania, czy będzie to bieganie, pływanie, uprawianie jogi czy podnoszenie ciężarów. Zrobimy wtedy dziesięć okrążeń zamiast dwóch, sto pompek zamiast pięćdziesięciu. Ta czakra dodaje nam wiatru w żagle.</p><br /><p>Trzecia czakra może nam pomóc w rozwiązywaniu sporów (nawet sądowych), w jasnym wyrażaniu opinii, zdawaniu egzaminów. Nawet wtedy, gdy policjant zatrzymał nas za przekroczenie prędkości, powinniśmy wziąć głęboki oddech do splotu słonecznego, wyciszyć reakcję i z pozycji równowagi rozmawiać z przedstawicielem władzy.</p><br /><p>Kiedy chcemy oczyścić myśli z chaotycznych dywagacji i zapętleń, energia trzeciej czakry wzmocni naszą wolę. Jeśli uporczywie wracają, zabierają energię i musimy od początku podejmować wysiłek umysłowy. Potrzebujemy skupienia i zdecydowania, które daje trzecia czakra, aby nie angażować się w zbyteczne marnotrawienie energii.</p><br /><p>Jeśli czujemy się przytłoczeni i wydaje nam się, że straciliśmy kontrolę nad sobą, to zaktywizujmy trzecią czakrę. Uczucie przytłoczenia bierze się zawsze z fałszywego wrażenia, iż wszystko dzieje się naraz. W istocie odbywa się to po kolei: w danym momencie jesteśmy tylko w jednym miejscu, w jednym “tu i teraz". Gdy zdarza się ciężki dzień, zadajmy sobie pytanie: “Czy gdybym miał do zrobienia tylko jedną rzecz, czułbym się przytłoczony?". Przeważnie odpowiemy sobie, że nie. Zróbmy więc jedną rzecz. A potem róbmy następne, po kolei. I tak minie dzień, który pomogła nam przeżyć trzecia czakra.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-2980721973582398855?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-18800123041130187202009-01-17T16:47:00.000-08:002009-01-17T16:48:51.221-08:00<h4>Szukanie przyjemności:<br /><br /> Czakra druga</h4><br /><div align="center">Kolor: Pomarańczowy<br /><br /> Kamienie: Karneol, bursztyn<br /><br /> Położenie: Okolica miednicy </div><br /><p>Czakry ta ukierunkowana jest głównie na szukanie przyjemności. Podstawowe zadanie to aktywność płciowa i dążenie do przyjemności zmysłowych. Inną potrzebą sterowaną przez drugą czakrę jest poczucie własnej atrakcyjności i zdolność przyciągania rzeczy przez siebie pożądanych, a także umiejętność zatracenia się w świecie uczuć. Stymuluje ona przeżywanie życia w pełni i odczucia emocjonalne. O ile pierwsza czakry zadowala się samym przetrwaniem, w drugiej budzi się pragnienie doświadczania radości.</p><br /><b>Przez pryzmat przyjemności</b><br /><p>Postrzeganie z poziomu drugiej czakry ożywia magnetyzm. Co nas pociąga, a co odpycha? Energia wzniesiona na ten poziom przeważnie jest zdominowana przez seksualizm, ale do niego się nie ogranicza. Od poczucia spełnienia, poprzez postawę hedonistyczną, po rozczarowanie nieodwzajemnioną miłością – druga czakry oferuje cały wachlarz nowych doświadczeń życiowych. Mając zapewnione przetrwanie, możemy na poziomie drugiej czakry szukać radości z doświadczania życia.</p><br /><p>Życie, w którym zdajemy się na magnetyzm, nadaje barw nawet najbardziej przyziemnym doświadczeniom i zmienia je w coś wyjątkowego. Na tej drodze jednak czyhają niebezpieczeństwa. Gdy obudzimy w sobie magnetyzm, musimy zdać sobie sprawę, że przyciągamy nie tylko zdrowe doświadczenia. W miarę zwiększania się naszej siły magnetycznej przyciągamy też coraz więcej potencjalnych błędnych posunięć. Wszystko to ostatecznie prowadzi do wytworzenia się w nas systemu wartości. Bez nich szukanie przyjemności ogranicza się do zwykłego hedonizmu i życia pozbawionego dyscypliny. System wartości pozwala korzystać z przyjemności życiowych przy jednoczesnej umiejętności rozróżniania, które z nich nam nie służą.</p><br /><p>Magnetyzm sprawia, że towarzyszy nam uczucie radosnego podniecenia, ponieważ uwalniamy się od piętna wołu roboczego chodzącego w kieracie obowiązków. Doświadczanie życia rozjaśnionego blaskiem drugiej czakry napełnia nas energią. Mądrości wielu narodów przestrzegają, że gonitwa za przyjemnością kończy się upadkiem, i wskazują drogę wyrzeczeń i ascezy. Łatwo zrozumieć, skąd biorą się takie poglądy. Jest bowiem bardzo trudno doświadczyć rzeczywistej, pełnej przyjemności, jaką może zapewnić druga czakry, i przy tym utrzymać stan równowagi. Potrzebna jest umiejętność prawidłowego przeżywania radości.</p><br /><p>Doświadczenie przyjemności to jedno; odczuwanie jej jako radosnego doświadczenia i osiągnięcie zadowolenia to sztuka. Dążenie drugiej czakry może się łatwo przerodzić w głód nie do zaspokojenia, jeżeli nie nauczymy się, jak naprawdę doświadczać przyjemności, a nie po prostu za nią gonić. Patrząc przez pryzmat tej czakry, dostrzegamy szansę autentycznego przeżywania przyjemności. Jeżeli druga czakry jest zrównoważona, to korzystamy z przyjemności zmysłowych jako nieodłącznej części składowej życia.</p><br /><p>Druga czakry obejmuje wszystko to, co dostarcza przyjemności, w tym seks, alkohol, papierosy, czekoladę i narkotyki. Łatwo przy tym wpaść w nałóg. Perspektywa miłych doznań skłania do nadużywania przyjemności. Tkwienie w sferze nałogów, związanej z tym ośrodkiem energetycznym, jest ciągłą próbą odtworzenia zapamiętanych przyjemności. To oczywiście nie może prowadzić do ich spełnienia. Chwili bieżącej brak spontaniczności, jako że myśli biegną ku przeszłości. Zerwanie z nałogiem rzadko pomaga. To, co zostaje stłumione, urasta w siłę. Wyjściem z tej sytuacji jest uleganie słabościom, ale pod kontrolą.</p><br /><p>W pogoni za przyjemnością często tracimy nad sobą kontrolę. Aby temu przeciwdziałać, należy pozostać w pełni świadomym i uważnym podczas przeżywania przyjemności. Jest to zupełnie co innego niż próba zerwania z nałogiem. Zerwanie z czymś odczuwa się jako stratę jakiejś cząstki swej osobowości. Pragnienie powrotu do tego przeżycia nigdy nie ustaje, zostaje tylko stłumione. Lepiej pozwolić, aby nałogi same nas opuściły, gdy przestaną nam służyć. Skupiając się na samej przyjemności, a nie na dążeniu do niej, pozostawimy za sobą nawyki. Pomoże nam świadomość, że doświadczanie ich już nie prowadzi do oczekiwanej przyjemności. Taką świadomość nabywa się oczywiście w trakcie doświadczenia, a nie przed nim lub po nim.</p><br /><i>Ćwiczenie 5</i><br /><p>Przypomnij sobie, jakiej przyjemności doświadczasz notorycznie z poczuciem winy. Pozwól sobie ją przeżyć z pełną świadomością. Jakie odczucia towarzyszą temu doświadczeniu? Czy są radosne? Gdzie w swoim ciele odczuwasz tę radość? Odkryj, że jesteś coraz bardziej zdolny do odczuwania przyjemności i mniej ci potrzeba, aby odczuwać zadowolenie.</p><br /><p>Ćwiczenie to nazywam “Dietą ciastka czekoladowego". Kiedy znów ogarnie nas nieprzeparta chęć zjedzenia ciastka lub innych słodyczy, nie osądzajmy tego, tylko poddajmy się doświadczeniu. Przeżywajmy to wolno, pogłębiając doznawaną przyjemność. Rozkoszujmy się każdym kęsem. Niech smak wypełni nasze usta, wprawiając kubki smakowe w ekstazę. Nie połykajmy pośpiesznie, gubiąc całą przyjemność. A wtedy okaże się, że doświadczyliśmy czegoś w pełni. Moglibyśmy nawet nie kończyć tego ciastka. Oddaliśmy się całkowicie przerywanemu doświadczeniu.</p><br /><b>Brak równowagi w przeżywaniu przyjemności</b><br /><p>W przypadku braku równowagi poszukiwanie przyjemności nie jest uwieńczone spełnieniem. Nigdy niezaspokojona pogoń za przyjemnością trwa nadal. Równowaga w tym ośrodku zwiększa wrażliwość na przyjemne doznania, ale jej zaburzenie prowadzi do utraty wrażliwości i hołdowaniu prymitywnym popędom. Trzeba coraz silniejszych doznań, żeby pobudzić serce z odrętwienia. Co blokuje zrównoważone odczuwanie? Urazy pozostałe po dawnych przeżyciach czy cynizm, bezduszność i brak zaufania? Cokolwiek to jest, warto się tego pozbyć. Trzeba przywrócić stan równowagi poprzez doświadczanie tego, co sprawia nam radość, całą swą istotą. Życie doświadczane z poziomu zrównoważonej drugiej czakry na pewno sprawia więcej radości.</p><br /><p>Najwyraźniejszą wskazówką, że czakra druga jest niezrównoważona, jest nadmiemy pociąg do seksu, narkotyków, alkoholu, jedzenia i wszelkiej stymulacji zmysłów. Dręczące fantazje seksualne także są spowodowane pragnieniem pobudzania wyobraźni z poziomu tej czakry. Może to doprowadzić do oceniania wszystkich ludzi pod kątem ich sprawności seksualnej. Jak to określił Ram Dass, “ludzie patrzący na życie z tej perspektywy widzą każdego w kategoriach przydatności lub nieprzydatności w tej dziedzinie".</p><br /><p>Bardzo łatwo przychodzi nam zasmakować w przyjemnościach. Strach przed niemożnością ich zażywania doprowadza do dysharmonii na poziomie drugiej czakry. Odpowiedzialne są za to przede wszystkim zazdrość i nadmierne przywiązanie. Strach przed utratą uniemożliwia odczucie spełnienia. Pobudza to w niezrównoważonym ośrodku drugiej czakry silne namiętności. Życiem targają wybuchy zazdrości i furii. Potężne emocje stymulują drugą czakrę, ale są to w swej naturze przeżycia destrukcyjne, prowadzące do cierpień.</p><br /><p>Powrót ze stanu gwałtownej furii do stanu równowagi nie jest zadaniem łatwym, ale jest możliwy do osiągnięcia. Pamiętajmy, że pierwotna jest energia, która następnie się manifestuje. Jedyny sposób na odzyskanie równowagi to praca nad sobą. Tam trzeba dotrzeć, a nie czekać na zmianę sytuacji zewnętrznej.</p><br /><p>Kiedy ogarnia mnie uczucie zazdrości, zaczynam od uświadomienia sobie, że znajduję się w stanie wewnętrznego niezrównoważenia i nad tym powinienem pracować. Następnie powtarzam sobie, że odpowiadam jedynie za to, aby żyć w zgodzie z własnymi zasadami moralnymi i etycznymi. Nie odpowiadam za to, jak żyją inni, ani też nie mam na to żadnego wpływu. Taki kierunek myślenia zawsze prowadzi ku temu, nad czym mam kontrolę – czyli mnie samemu. Jak przestrzegam własnych zasad?</p><br /><p>Inny typ dysharmonii, powstający na przeciwległym biegunie, to obawa o własną atrakcyjność. Tutaj bardzo się przydaje znajomość swej prawdziwej natury, reklama bowiem prezentowana w środkach masowego przekazu, jest wymierzona dokładnie w to centrum energetyczne. Hasła w rodzaju “Jeśli nie zastosujesz naszego produktu, nie zdobędziesz mężczyzny" zakłócają równowagę czakry, bo sugerują, że nasza atrakcyjność nie jest dostateczna. Moda może być inspirująca i twórcza, ale też czasem rodzi stresy zakłócające drugą czakrę. Obawy związane z naszym wyglądem fizycznym i atrakcyjnością pochodzą właśnie z tej czakry. Eksperymentowanie z własnym wyglądem może być zdrowym działaniem, jeżeli nas bawi i sprawia nam autentyczną radość. Natomiast jeśli wciąż czujemy się mało atrakcyjni lub boimy się, że ktoś zobaczy nas, zanim “się ogarniemy", to należy przyjąć, iż sprawy posunęły się zbyt daleko. Wtedy trzeba ponownie nawiązać kontakt ze swym wewnętrznym pięknem i atrakcyjnością, aby odzyskać równowagę.</p><br /><p>Może też wystąpić poczucie niedoskonałości i ułomności w sytuacjach towarzyskich, postrzeganie siebie jako niedorównującego innym. Jeśli odczuwamy, że w porównaniu z innymi wypadamy gorzej, łub zazdrościmy innym ludziom tego, co mają, oznacza to brak zrównoważenia drugiej czakry.</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie przyjemności</b><br /><p>Twórcza, lecz pozostająca pod kontrolą pasja życia zapewnia doświadczenie stanu równowagi drugiej czakry. Umiejętność spontanicznego zatracenia się w cudowności życia pozwala na twórcze wykorzystanie pasji i instynktów. Życie seksualne pozostaje w harmonii z naszymi potrzebami, co sprawia, że sfera przeżyć intymnych nas wzbogaca, a nie przysparza stresu. Do wzbogacania drugiej czakry prowadzi także kontakt z przyrodą oraz sztuka, taniec i piękno w każdej formie.</p><br /><p>Gdy obudzimy w sobie ten poziom świadomości, ożywają zmysły i zazwyczaj pojawia się silna dążność do podjęcia działalności twórczej. Wynika to z fascynacji pięknem i z pragnienia, aby wnieść go jak najwięcej do naszego życia.</p><br /><p>Innym objawem stanu równowagi jest pewność siebie, która wynika z pozytywnego obrazu samego siebie i przekonania, że jesteśmy zdolni do przyciągnięcia wszystkiego, czego nam potrzeba od wszechświata. Jest to przywilej dany od Boga i nie zależy od naszej fizycznej urody. Taka świadomość wyrabia w nas wewnętrzne poczucie własnej atrakcyjności, której zewnętrznym przejawem jest osobisty magnetyzm.</p><br /><p>Utrzymanie drugiej czakry wstanie zrównoważenia zależy od umiejętności odczuwania głębokiej satysfakcji w trakcie przeżywania rozkoszy zmysłowych.</p><br /><i>Ćwiczenie 6</i><br /><p>Gdy przytulasz się do kogoś lub smakujesz coś pysznego, kiedy słuchasz pięknej muzyki lub oglądasz wspaniały zachód słońca, zamknij na chwilę oczy i skoncentruj się na głębokiej satysfakcji, jaką odczuwasz. Podobnie, gdy przeżywasz miłosne uniesienia ze swym partnerem, zamknij oczy, poczuj wdzięczność za to doświadczenie i odczuj wspaniałość cielesnych wrażeń. Niech każda komórka twego ciała wypełni się przyjemnością. Pielęgnuj w sobie ten stan. Przekonasz się, że prowadzi on do ogólnego poczucia spełnienia.</p><br /><p>Gdy poszukiwanie przyjemności i sztuka doświadczania radości pozostają ze sobą w harmonii, życie jest zachwycającym doświadczeniem. Tym, którzy umieją to dostrzec, ziemia stwarza wiele możliwości doznawania przyjemności. Równowaga na tym poziomie wyostrza wrażliwość i zwiększa zdolność do ich przeżywania.</p><br /><p>Doświadczanie życia z poziomu drugiej czakry niesie ze sobą pewne niebezpieczeństwa, a mianowicie łatwość popadnięcia w obsesję na punkcie seksu i magnetyzmu. Każdy z nas ma magnetyzm, a przepływ energii pomiędzy ludźmi jest uświadamiany na poziomie drugiej czakry. Przy braku równowagi magnetyzm każe gonić za kolejną przyjemnością. Jeśli jest zrównoważony, dodaje życiu blasku i sprawia, że wszystkie kontakty z ludźmi są przyjemne i ożywione. W stanie równowagi drugiej czakry zanika jej uwodzicielsko-myśliwski charakter, a pozostaje prąd energii magnetycznej, czyniący przyjemną każdą chwilę życia.</p><br /><p>Zarówno pragnienie, jak i wdzięczność związane są z drugą czakrą, ale prowadzą do zupełnie odmiennych doświadczeń. Pragnienie skupia się na tym, czego chcemy, ale nie mamy. Typowym, choć może skrajnym przykładem jest pornografia. Koncentracja na czymś, czego nie mamy, to uznanie się za osobę, której czegoś brakuje. Pragnienie staje się swoistą nagrodą. W ciele zachodzą reakcje chemiczne, które dają się odczuć i zmierzyć – wydzielają się hormony. Zaspokojenie pragnienia identyfikuje się ze zjawiskiem samego pożądania, a nie posiadaniem obiektu, którego dotyczy.</p><br /><p>Wdzięczność jest wyższą formą świadomości drugiej czakry. Zamiast zajmować się tym, czego nie mamy, uczymy się cieszyć tym, co jest dla nas dostępne. Świadomość skupia się na tym, czego doświadczamy, a nasze ciało przenika wdzięczność. Umożliwia to zaspokojenie i zrównoważenie drugiej czakry. Kolory, zachody słońca, przytulanie się i wszelkie rodzaje doświadczeń zmysłowych są przyjmowane jako dostarczające satysfakcji.</p><br /><p>Gdy potrafimy utrzymać świadomość na poziomie drugiej czakry, uczymy się żyć zgodnie z prawami magnetyzmu. Idziemy za energią, przeświadczeni, że tam zawsze będzie życie, tam bowiem nigdy nie ma próżni. Pewność tego, że zawsze będziemy doświadczać przyjemności, pozwala nam na większą życiową mobilność. Mamy odwagę próbować różnych rzeczy, wiedząc, że wszędzie czeka nas radość i przyjemność.</p><br /><p>Otwartość na zmiany ma swoje dobre i złe strony. Może ona, na przykład, doprowadzić do przeświadczenia, że liczba atrakcyjnych możliwości ukierunkowania życia jest nieskończona. Jeśli nie skupimy się na spełnieniu drugiej czakry, nie będziemy w stanie w pełni cieszyć się życiem, gdyż będziemy wiecznie szukać czegoś jeszcze lepszego. Pozostając w harmonii z tą świadomością, mamy uspokajającą pewność, że zawsze są inne możliwości, ale nie przeszkadza nam to przeżywać w pełni takiego życia, jakie sobie wybraliśmy.</p><br /><p>Jeśli obudzimy świadomość drugiej czakry przy niezrównoważonej pierwszej, to brak poczucia bezpieczeństwa wpływa na doświadczanie z poziomu drugiej czakry. Może stać się ono źródłem zazdrości i zawiści. Druga czakra mobilizuje nas do związków z ludźmi. Utrzymując równowagę na drugim poziomie, zwiększamy swą zdolność cieszenia się sukcesami innych. Zawiść pozbawia nas w ogóle radości życia i odbiera siły. Jeśli z aprobatą przyjmujemy innych ludzi, to związki z nimi wzbogacają nas samych.</p><br /><p><b>Pobudzanie drugiej czakry</b></p><br /><p>Gdy po raz kolejny poczujesz się nijaki, a życie wyda ci się bezbarwne, spróbuj świadomie zanurzyć się w przyjemność. Na przykład zrób sobie gorącą kąpiel w pianie przy świecach i ulubionej muzyce. Rozkoszuj się wszystkimi zmysłami. Poczuj, jak ciepła woda pieści każdy milimetr twej skóry. Odsuń od siebie myśli, wsłuchaj się w muzykę. Przez na wpół przymknięte oczy popatrz na światło świec i cienie tańczące na ścianach. Wybacz sobie wszystko i zapomnij o tym, co powinieneś w tym momencie robić. Całkowicie oddaj się przyjemności chwili. Odnajdź miejsce wewnątrz siebie, które odczuwa tę przyjemność, i poczuj, jakie ci to daje zadowolenie.</p><br /><p>Gdy magnetyzm w twoim związku zszedł niemal do zera, spróbuj go ożywić odrobiną romantyzmu. Jest on potrzebny nie tylko w łóżku. Przypomnij sobie, jak to było, gdy byliście zakochani. Jak się staraliście, aby wywołać uśmiech na ukochanej twarzy. Wróć do dawnych romantycznych zwyczajów. Umawiajcie się raz w tygodniu wieczorem na randkę i pilnujcie, żeby stało się to tradycją. Wspólny wyjazd na weekend raz w miesiącu lub co dwa miesiące także jest bardzo cenny i daje okazję do oderwania się od codzienności.</p><br /><p>Mam swoją ulubioną herbatkę żeńszeniową, którą można dostać tylko w moim rodzinnym stanie, więc biorę ją zawsze ze sobą, jadąc w podróż. Raz jednak zapomniałem jej wziąć i poprosiłem telefonicznie żonę, by mi ją przysłała ekspresem. Na każdej torebce herbatki żona umieściła naklejki z miłosnymi napisami. Za każdym razem, gdy parzyłem sobie herbatkę, czytałem to, co żona napisała, i serce mi miękło. Takie drobne gesty są bardzo istotne.</p><br /><p>Kiedy poczujesz się pozbawiony magnetyzmu i atrakcyjności, przestań zajmować się pięknem zewnętrznym, a zacznij pielęgnować wewnętrzne. Rozpocznij dzień od medytacji “złotego pucharu".</p><br /><p>Oczyma wyobraźni ujrzyj swe serce jako złoty puchar, a potem wszystkie osoby, które kochasz, i te, które ciebie kochają. Niech pełna ciepła energia tych obrazów wypełni twój puchar. Przypomnij sobie w myślach, na ile sposobów dostrzegałeś ostatnio piękno: w przyrodzie, śmiechu dziecka, sztuce, gdziekolwiek. Ta energia piękna również napełnia twój puchar. Wyobraź sobie to, co w życiu duchowe, anielskie. Niech boża miłość spłynie na ciebie i wypełni puchar. Potem wyjdź do świata i ludzi. Na pewno poczujesz, że masz w sobie więcej magnetyzmu.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-1880012304113018720?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-79315262509023190822009-01-17T16:46:00.000-08:002009-01-17T16:47:23.933-08:00<h4>Instynkt przetrwania:<br /><br /> Czakra pierwsza</h4><br /><div align="center">Kolor: Czerwony<br /><br /> Kamienie: Rubin, granat, obsydian<br /><br /> Położenie: U podstawy kości ogonowej </div><br /><p>To korzeń naszego istnienia i najgłębsze powiązanie z własnym ciałem i z ziemią. Ciało z jego zwierzęcą, biologiczną naturą ma swoje prawa. Jest ona ważną częścią naszej całej istoty, chociaż oczywiście mamy w sobie dużo więcej.</p><br /><p>Pierwsza czakra ukierunkowana jest na przetrwanie i najsilniej ze wszystkich czakr powiązana z instynktem. Reaguje na takie potrzeby, jak jedzenie, ubranie, schronienie i bezpieczeństwo. Jest także ukierunkowana na instynkt seksualny, mający na celu rozmnażanie i przetrwanie gatunku. Wszystko to podporządkowane jest przetrwaniu.</p><br /><p>Trzeba uważnie przyjrzeć się swej biologicznej naturze i jej witalnym potrzebom, aby zrozumieć pierwszą czakrę. Każdy z nas ma ciało. Najczystsza energia płynie do nas wtedy, gdy znajdziemy się w takim miejscu na ziemi, które najbardziej ożywia naszą fizyczną istotę. Każde zwierzę żyjące w przyrodzie ma na tej planecie swoje najkorzystniejsze miejsce. Jakie środowisko i otoczenie najlepiej na nas wpływa? Na dobrą sprawę, wyszedłszy rano z domu, powinniśmy czuć ożywcze działanie klimatu, roślinności i całego otoczenia, w którym żyjemy.</p><br /><p>Jest to sprawa bardzo indywidualna. Jednym ludziom służą góry, innym gorące plaże; jedni czują się doskonale w pięknych ogrodach, inni w wielkich miastach, a jeszcze inni na szerokich, otwartych przestrzeniach. Trzeba odnaleźć swoje najlepsze źródło podstawowej siły życiowej. Może to kolidować z nabytymi przekonaniami. Najlepsze dla nas miejsce na ziemi może nie pasować do budowanego przez nas dotąd życia. Wielu ludzi rodzi się w miejscach, które nie są dla nich odpowiednie jako życiowe środowisko. Jeśli tak jest, trzeba szukać i znaleźć to właściwe, które nas najbardziej ożywia.</p><br /><p>Dobry jest każdy sposób. Jeśli nie jesteśmy w stanie przenieść się do odległego miejsca, z którego czerpalibyśmy siłę, poszukajmy go tam, gdzie mieszkamy. Przyroda istnieje także w miastach, w których są parki i skwery. Korzystajmy z naturalnych sił życia. Przynośmy kwiaty do domu i biura. Znajdźmy ulubione drzewo i nawiążmy z nim kontakt. Moja żona co dzień rano biega. Na swej trasie znalazła drzewo, które do niej przemawia. Nadała mu imię, zatrzymuje się przy nim i obejmuje je jak najlepszego przyjaciela. Ciało każdego z nas potrzebuje kontaktu z przyrodą. Zdrowa pierwsza czakra dąży do takiego kontaktu.</p><br /><b>Przez pryzmat przetrwania</b><br /><p>Czakra pierwsza tworzy dolny poziom, na którym zaczyna się proces indywidualizacji. Postrzeganie z tego poziomu nie sprawia trudności – decyduje o tym instynkt przetrwania. To element zwierzęcy w człowieku, najbardziej oddalony od boskiej jedności i działający według praw dżungli. Naczelna zasada: nikomu nie wierzyć.</p><br /><p>Ta czakra poddaje naszą świadomość pierwszej próbie, w której albo opowiemy się za właściwym dla siebie sensem istnienia, albo pozwolimy, aby pochłonęły nas kulturowe normy naszych czasów. Wszyscy jesteśmy uwarunkowani przez kulturę, czy to w formie zwerbalizowanej, czy nie. Oczekiwania ze strony rodziny, szkoty, Kościoła, przyjaciół</p><br /><p>i współpracowników silnie wpływają na kształtowanie się naszego wizerunku, osobowości, stylu życia. Powinniśmy zadać sobie pytanie, czy wpływy te rzeczywiście są dla nas korzystne. Przecież na skutek tego możemy utracić łączność z własnym życiem. Jeśli odnosimy sukces, żyjąc tak, jak wybrali dla nas inni, choć nie jest to w zgodzie z naszym duchem, odbywa się to wielkim kosztem.</p><br /><p>Na tym poziomie mamy również do czynienia z testem bezpieczeństwa. Czy działamy z ufnością, czy lękamy się o własne przetrwanie? To jest nasz sprawdzian. Lęk umacnia w nas poczucie odosobnienia. Wiara nas od tego chroni i daje nam świadomość, że życiem kieruje coś potężniejszego niż my. Aby czakra pierwsza była w stanie równowagi, niezbędna jest wiara w wyższą rzeczywistość, wychodzącą poza naszą izolację.</p><br /><p>Postrzeganie z poziomu pierwszej czakry jest podporządkowane czynnikom przetrwania. Czakra może być zrównoważona lub nie. Jeśli jest zrównoważona, to znaczy, że znaleźliśmy otoczenie, w którym nasza fizyczna istota prosperuje. Nasze przetrwanie jest naturalnie zapewnione, a my znajdujemy sposoby, które pozwalają nam je realizować radośnie i bez wysiłku. Nasze życie się spełnia.</p><br /><b>Brak równowagi w aspekcie przetrwania</b><br /><p>Na stan niezrównoważenia wskazuje przede wszystkim poczucie braku bezpieczeństwa. Brak dostatecznych środków na zapewnienie sobie wyżywienia, ubrania i dachu nad głową sprawia, iż potrzeby tej czakry są tak ogromne, że nie pozwalają skierować uwagi na nic innego. Kluczem do zaspokojenia tych potrzeb jest zrozumienie, że dla każdego są one inne, a także odkrycie, ile my sami potrzebujemy, aby czuć się bezpiecznie.</p><br /><p>W stanie niezrównoważenia obawa o brak wszystkiego przesłania nam jasność postrzegania i wpędza w błędne koło poczucia braku bezpieczeństwa. Mając takie poczucie i przyjmując w życiu postawę ofiary, napotykamy mnóstwo sytuacji potwierdzających nasze obawy. Dopóki poziom przetrwania znajduje się w stanie niezrównoważenia, nie możemy swobodnie przejść na poziom innych czakr. To powinno być dla nas motywacją do zrównoważenia pierwszej czakry, aby móc podnieść poziom naszej świadomości.</p><br /><p>Jeśli potrzeby tej czakry nie są zrównoważone, nasze postrzeganie jest zniekształcone, bo patrzymy przez pryzmat niepewności. Wszyscy znamy to uczucie. Kto przyjął kulturowy stereotyp mówiący, iż bezpieczeństwo oznacza postawę defensywną, jest skazany na ciągłe wzmacnianie swej obrony, na wszelki wypadek. Niezrównoważenie czakry pierwszej może manifestować się faktycznym niedostatkiem w sferze materialnej, jako odbiciem wewnętrznego braku równowagi.</p><br /><p>Pamiętajmy, że z energetycznego punktu pojmowania życia najpierw dochodzi do powiązania z energią czakry, a jego manifestacja w świecie jest zjawiskiem wtórnym. Nie czekajmy więc na powrót świata fizycznego do równowagi po to, aby przywrócić ją wewnątrz. To nie tak. Zewnętrzny brak równowagi jest odbiciem jej braku wewnątrz. Wewnętrcna dysharmonia nie jest skutkiem sytuacji w świecie zewnętrznym, lecz właśnie ona tworzy te sytuacje. Z punktu widzenia energetycznego należy zmienić wewnętrzne doświadczanie energii, a to pociągnie za sobą zmiany na zewnątrz.</p><br /><i>Ćwiczenie 3</i><br /><p>Gdy tracisz poczucie bezpieczeństwa, bo nie masz pieniędzy na opłacenie rachunków, spróbuj zastosować ćwiczenie na zbudowanie w sobie innej, nie opartej na pieniądzach podstawy bezpieczeństwa. Spójrz na swoją sytuację z perspektywy energii: to nie zewnętrzny świat stworzył tę sytuację. Oczywiście z punktu widzenia twojego ego poczucie zagrożenia jest spowodowane niespłaconymi rachunkami. Ale ty już wiesz, że to iluzja, której nazbyt łatwo się poddajesz. Aby się z niej otrząsnąć, wybierz się na spacer wśród przyrody. Nie po to, żeby się ruszać, lecz by poczuć jedność z przyrodą. Zwróć uwagę na jej bogactwo, myśląc o krążącej w całej przyrodzie kosmicznej sile życiowej. Tej siły wystarcza, by ożywić rośliny, drzewa i zwierzęta, rzeki, chmury, cały otaczający cię świat. Wszystko to przepełnia ta sama siła. Na koniec poczuj tę siłę życiową w sobie. Wtedy uderzy cię myśl, że to nie ty podtrzymujesz życie, lecz ono manifestuje się w tobie. Poczuj, że to nie twoja własna wola każe bić sercu, płucom oddychać i krwi krążyć. Ta potężna siła ożywia cały świat, którego jesteśmy częścią. Może się nagle okazać, że poczucie zagrożenia zniknęło.</p><br /><p>Wiele osób o niezrównoważonej pierwszej czakrze usiłuje dostosować się do życia, które inni ludzie uważają za odpowiednie, nie sprawdziwszy uprzednio, czy taki styl życia zaspokaja ich prawdziwe potrzeby. Jeśli tak jest z nami, prędzej czy później poczujemy niedosyt, który nie da nam spokoju.</p><br /><p>Oto przykład. Młoda matka z trojgiem dzieci, którą opuścił mąż, będzie się spalała w walce o przetrwanie rodziny. Inny, mniej oczywisty przykład. Młody mężczyzna, który odniósł sukces, zanim odkrył, jakie wartości są dla niego cenne. Może on żyć w dostatku, mieć jedzenie, ubranie i mieszkanie, a jednak nie wiadomo dlaczego nie czuć się bezpiecznie. Jeśli akurat dla niego bogactwo materialne nie ma większego znaczenia, ten bezpieczny świat zewnętrzny pozostanie pusty. Młody człowiek będzie odczuwał brak wewnętrznego bezpieczeństwa. Może mieć piękny apartament na ostatnim piętrze w centrum miasta, bo tego się oczekuje od osoby z jego pozycją. Jeśli to mu daje poczucie bezpieczeństwa, w porządku. Być może jednak należy on do ludzi, którzy najlepiej czują się na wsi. Nie zakorzeni się w apartamencie, choćby miał najwspanialsze pluszowe kanapy. Dlatego tak ważne jest odkrycie własnych prawdziwych potrzeb poprzez uczciwą i świadomą analizę samego siebie.</p><br /><b>Utrzymanie harmonii na poziomie przetrwania</b><br /><p>Poziom świadomości pierwszej czakry jest czysto fizyczny. W dążeniu do przetrwania utrzymanie fizycznego życia pochłania nas bez reszty. “Albo ty zabijesz, albo ciebie zabiją" – na płaszczyźnie pierwszej czakry obowiązuje prawo dżungli. Nawet seks na tym poziomie pozbawiony jest jakiejkolwiek czułości, gdyż tą czakrą rządzi wyłącznie fizyczne pożądanie. Jest to tylko biologiczny instynkt pomnażania gatunku. Na tym poziomie kontakt płciowy odczuwa się raczej jako spółkowanie niż miłość.</p><br /><p>Można dyskredytować pierwszą czakrę jako prymitywną i zwierzęcą. Jeśli jednak nie przetrwamy fizycznie, istnienie naszych pozostałych czakr będzie już tylko teorią. Zdrowe przejawy świadomości na poziomie pierwszej czakry to poczucie bezpieczeństwa, umiejętność ugruntowania swego bytu, poczucie łączności z własnym ciałem i z całą planetą, a także przekonanie, że możemy zawierzyć instynktowi.</p><br /><p>Ugruntowanie można osiągnąć przez czynność, która łączy nas w jakiś sposób z ziemią: uprawianie ogrodu, spacer czy chodzenie boso po trawie. Można je wspomagać wizualizacją.</p><br /><i>Ćwiczenie 4</i><br /><p>Wyobraź sobie przewód uziemiający, który biegnie od twego kręgosłupa w głąb ziemi. Oczyma wyobraźni zobacz, jak każdy nadmiar energii mentalnej spływa w dół kręgosłupa i dalej po przewodzie uziemiającym do ziemi. Wyobraź sobie, że przewód ten wypuszcza korzenie niczym ogromne drzewo. Korzenie twego przewodu uziemiającego splatają się z korzeniami wielkich drzew dookoła. Teraz wyobraź sobie, że swoimi korzeniami pobierasz energię z ziemi. Stajesz się tak silny jak wielkie drzewa.</p><br /><p>Uprawianie sportu jest zdrowym sposobem aktywacji pierwszej czakry. Im więcej w nim elementu fizycznej rywalizacji oraz ryzyka, tym bardziej pobudza pierwszą czakrę do działania. Klasycznymi przykładami wyzwalania agresywnej energii są piłka nożna i boks. Również skoki z powietrza, wyścigi samochodowe i tym podobne sporty o wysokim stopniu ryzyka są czynnościami na poziomie pierwszej czakry. Wszelkiego rodzaju mocne wrażenia, jak szalone przejażdżki w wesołych miasteczkach czy zakradanie się gdzieś tak, by nas nie złapano, również są jej przyporządkowane.</p><br /><p>Czakra ta obejmuje najgłębszy i najbardziej osobisty aspekt naszego ja. Znajduje się najdalej od czakr wspólnoty i jako taka jest najbardziej nastawiona na obronę i współzawodnictwo, najbardziej ze wszystkich czakr skupiona na osobowym ja. Poczucie zagrożenia dla naszego przetrwania zmienia wszelkie reguły. Instynkt zachowania własnego ja jest bardzo silny.</p><br /><p>Instynkty są silnie zakodowane w biologicznej pamięci gatunku. Nie jest to kwestia postawy czy przekonania. Instynkt przetrwania wynika z ewolucji gatunkowej. Na tym poziomie świadomości najważniejszym celem jest utrzymanie się przy życiu. Zwykłe radzenie sobie staje się ważnym zadaniem. Naszym działaniem rządzi bardziej lęk niż wiara.</p><br /><p>Ten poziom świadomości jest najbardziej odizolowany od płaszczyzny duchowej. Znajdując się na nim, dość łatwo można poczuć się wyizolowanym i odciętym od radości życia, jakich doświadczają inni ludzie. Kiedy bowiem jesteśmy pochłonięci wyłącznie tym, żeby sobie w życiu poradzić, nie potrafimy cieszyć się życiem. Trzeba się z tego wydostać, wyjść ku przyrodzie i zdać się na swą biologiczną naturę. Wtedy poczujemy w sobie życie i doświadczymy błogosławieństw płynących z pierwszej czakry.</p><br /><p>Aby zachować ją w stanie równowagi, życiowa przystań dom, praca, rodzina – musi w wystarczającym stopniu zaspokajać naszą podstawową potrzebę bezpieczeństwa. Skala może być różna – od poczucia dostatecznego zaspokojenia do obfitości. Najważniejsze, aby ta potrzeba nas nie nurtowała. Taki stan można osiągnąć wtedy, gdy pozna się swe potrzeby i stworzy sytuacje sprzyjające ich zaspokojeniu. Energia pierwszej czakry pozostająca w stanie równowagi może się swobodnie wznieść do czakry drugiej.</p><br /><p>Natomiast jeśli nasza świadomość stale pozostaje na poziomie pierwszej czakry, potrzeby z nią związane nigdy nie będą zaspokojone. Bardzo bogaty człowiek, który zgromadził więcej pieniędzy niż ktokolwiek, a mimo to żyjący w poczuciu zagrożenia i niepewności, jest przykładem doskonale ilustrującym opisaną sytuację.</p><br /><b>Pobudzanie pierwszej czakry</b><br /><p>W życiu zdarza się wiele sytuacji, w których nasze zachowanie motywuje lęk. Jeśli ogarnia nas niepewność, sprawdźmy swe pole energetyczne i przekonajmy się, czy w naszej świadomości nie panuje lęk i poczucie zagrożenia. Wtedy należy przywrócić równowagę pierwszej czakry.</p><br /><p>Także, jeśli po prostu czujemy potrzebę większego bezpieczeństwa, pasji, siły i intensywności życia, zwróćmy uwagę na pierwszą czakrę. Wykonujmy pozycję Drzewa, aby się ugruntować i osiągnąć równowagę. Przebywajmy na łonie przyrody i starajmy się poczuć jej integralną częścią, żeby pobudzić siłę naturalnych instynktów. Myślmy o tym, że czerpiemy swymi korzeniami tę samą siłę witalną, co wielkie drzewa. Wizualizujmy kolor czerwony i czujmy, jak nas przenika jego moc. Można włożyć na siebie coś czerwonego, aby wzmocnić ten efekt. Spacerując, starajmy się wyłowić z otoczenia jak najwięcej czerwieni. Nośmy przy sobie rubin, granat lub obsydian jako talizmany wzmacniające w nas zrównoważoną siłę i pasję.</p><br /><p>Lęk ma za zadanie nas alarmować, a nie okupować naszą świadomość. Przez pobudzenie i zrównoważenie pierwszej czakry można uwolnić się od mentalności przesiąkniętej lękiem. Wiemy, że nasz zwierzęcy instynkt jest bardzo czujny i zawsze w gotowości. Musimy ufać, że w razie rzeczywistego zagrożenia, na przykład najeżdżającego na nas samochodu, włączy odpowiedni alarm, który sprawi, że w porę uskoczymy z drogi. Wiara we własny instynkt uwalnia naszą świadomość i pozwala się skoncentrować na zadaniach dających więcej radości, związanych z czakrą drugą.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-7931526250902319082?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-72080744054389537282009-01-17T16:37:00.000-08:002010-04-13T09:54:32.749-07:00Czakry – energia życia<br /><br />Życie jest energią i energia tworzy czakry. Kosmiczna siła życiowa krąży w nasi pozwala nam doświadczać życia. Czakry są zarazem magazynami i przekaźnikami kosmicznej energii. Każda z nich pracuje na innych częstotliwościach. Czakry oddziałują na pole energii elektromagnetycznej i przekształcają je w energię podtrzymującą życie.<br /><br />Czakry są przepustami, przez które płynie kosmiczna energia. Odczuwamy to jako przepływ od ziemi przez dolne czakry w kierunku górnych, ale nie jest to ruch linearny, lecz okrężny, i odbywa się w dwóch kierunkach.<br /><br />Można to porównać do procesu fotosyntezy w świecie roślin. Energia słońca jest wchłaniana przez materialną substancję rośliny, aby utrzymać ją przy życiu. Energia spływa w dół do korzeni, które pobierają z ziemi substancje odżywcze. Potem wraca w górę rośliny i powoduje jej kwitnienie. Energia przemienia się w piękno i zostaje zwrócona światu. Tak samo jest z nami. Pobrana przez nas energia słońca spływa do korzeni naszego jestestwa, łączy się z pobraną z ziemi i wraca do góry, aby w końcu przemienić się w kwiat naszego istnienia, który oddajemy światu. Wyraża on coraz więcej piękna, w miarę rozwijania naszej świadomości.<br />Czakry są to wirujące skupiska subtelnej energii, usytuowane wzdłuż kręgosłupa od jego podstawy do korony głowy (rys. 1). Każda z siedmiu głównych czakr pokazuje życie i daną sytuację z innej strony. Ta sama sprawa doświadczana na różnych poziomach świadomości przybiera zupełnie nowe znaczenia. Wyobraźmy sobie kręgosłup jako szyb windy, a czakry jako poszczególne piętra, na których doświadczamy życia. Kiedy wznosimy się z jednego piętra świadomości na kolejne, poszerza się nasza perspektywa.<br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292427525973144770" src="http://4.bp.blogspot.com/_UjJgEwVlPQs/SXJ6y10g9MI/AAAAAAAABDE/D2Qhyv0eXTw/s400/251-01.PNG" style="cursor: pointer; display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 292px;" /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Rys. 1. Umiejscowienie czakr w ciele człowieka</div><br />Załóżmy, że czakry stanowią siedem pięter budynku. Kiedy znajdujemy się na najniższym piętrze i wyglądamy przez okno, mamy przed sobą inny widok niż z pozostałych pięter. Na każdym kolejnym piętrze stopniowo widzimy coraz więcej. Jeśli okna na wszystkich piętrach są czyste, widok jest niezmącony. Jednak szyby okien są zaciemnione przez nasze przekonania. Musimy być gotowi do zweryfikowania wszelkich przekonań, żeby je wyczyścić.<br /><br />Na każdym kolejnym piętrze powiększa się zakres naszego postrzegania. Stajemy się świadomi coraz rozleglejszej perspektywy – do tego, co widzieliśmy poprzednio, dochodzi to, co aktualnie spostrzegamy. Celem jest przejrzystość postrzegania: czyste okna, nieprzesłonięte przekonaniami uwarunkowanymi kulturowo. Analizując każdą z czakr, zaobserwujmy, jak manifestuje się ona w naszym życiu.<br /><br />Czakry decydują o tym, jak wykorzystujemy energię. Są bateriami dla różnych poziomów życiowej energii. Pobierają, przechowują i nadają kształt energii poprzez łączność z kosmiczną siłą życiową. Swobodny przepływ energii pomiędzy nami a wszechświatem jest bezpośrednio uzależniony od naszego ogólnego zdrowia i zadowolenia.<br /><br />Wszelkie zablokowania i ograniczenia w pobieraniu i manifestowaniu się energii życiowej powodują zaburzenia w pracy całego organizmu, co objawia się chorobą, złym samopoczuciem, brakiem energii, lękiem lub zachwianiem równowagi emocjonalnej. Wiedząc, jak powinien działać system czakr, możemy wykryć własne zablokowania i ograniczenia oraz zastosować odpowiednie techniki, aby je wyeliminować. To, co nazywamy blokadami, to właściwie nieco większe ograniczenia, gdyż całkowite zablokowanie przepływu energii oznacza odłączenie się od kosmicznej siły życiowej, a więc fizyczną śmierć.<br /><br />Każdy jest wyposażony w czakry i wszystkie one funkcjonują. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Jeśli żyjesz, musisz mieć czakry! Bardzo wiele osób tkwi w błędnym przekonaniu, że nie wszystkie ich czakry funkcjonują. Funkcjonują wszystkie, a jedynie ich wydajność jest różna u poszczególnych jednostek i na rozmaitych etapach ich życia.<br /><br />Pierwszy krok do zrozumienia czakr polega na dostrzeżeniu ich działania w naszym życiu w formie przepływu energii. Płynie przez nas ta sama siła życiowa co przez rośliny, zwierzęta, chmury, rzeki i góry. Płynie poprzez układ czakr, w sposób zorganizowany i dostrzegalny. Można ją obserwować i odczuwać, lecz w tym celu trzeba osiągnąć perspektywę obserwatora.<br /><br />Gradacja energii, występująca w czakrach, reprezentuje subtelne odmiany kosmicznej siły życiowej. Obserwacja tych odmian wymaga punktu odniesienia, dlatego też na pierwszym etapie nauki trzeba w sobie rozwinąć “świadomość obserwatora", czyli “bycie w świecie, ale nie z tego świata", jak to się potocznie określa. Oznacza to konieczność jednoczesnego przebywania na dwóch poziomach doświadczenia: pełne doświadczanie danej chwili i równocześnie obserwowanie tego samego z dystansu. Bycie świadkiem. Trzeba być wnikliwym obserwatorem gry, żeby zrozumieć, o co chodzi na boisku.<br /><br />Osoby obdarzone wrażliwością, która pozwala widzieć czakry, określają je jako wiry energii, obracające się jak świetliste koła i emanujące każdy własną barwą. Im szybciej wirują, tym więcej energii mogą pobrać i przekazać. Zawsze jednak najniższą częstotliwość energii wykazuje czakra korzenia, a coraz wyższą każda kolejna w stronę czakry korony głowy – analogicznie do coraz wyższych nut w gamie i kolorów tęczy od czerwieni do fioletu. Połączenie tych kół światła tworzy naszą aurę, która jest promieniowaniem subtelnej energii świetlnej z czakr.<br /><br />Czakry zwykle kojarzy się z układem gruczołów dokrewnych. Ich położenie w ciele pokrywa się z usytuowaniem wielu z tych gruczołów, a znaczenie każdej czakry jest ściśle powiązane z funkcją odpowiadającego jej gruczołu. Jednak związek ten nie ma charakteru fizycznego, gdyż czakry, mimo swego położenia wzdłuż kręgosłupa, nie mają charakteru fizycznego.<br /><br />Natomiast energia czakr, choć jest z natury subtelna, nie fizyczna, przenika wszystkie aspekty naszego życia. Zdobywając świadomość jej działania, kierujemy uwagę z przejawów fizycznych ku ukrytej za nimi energii, czyli tam, gdzie zmiany zachodzą naprawdę.<br /><br /><b>Opis poszczególnych czakr wraz z&nbsp; ćwiczeniami:</b><br /><ul><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/instynkt-przetrwania-czakra-pierwsza.html">Czakra pierwsza</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/szukanie-przyjemnoci-czakra-druga.html">Czakra druga</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/denie-do-wadzy-czakry-trzecia.html">Czakra trzecia</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/poszukiwanie-mioci-czakra-czwarta.html">Czakra czwarta</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/wyraanie-kreatywnoci-czakra-pita.html">Czakra piąta</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/denie-do-transcendencji-czakra-szsta.html">Czakra szósta</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/poddanie-si-duchowoci-czakra-sidma.html">Czakra siódma</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/szkice.html">Czakry - szkice</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2009/01/wiczenia-i-medytacje.html">Czakry - ćwiczenia i medytacje</a></li><li><a href="http://czary-mary.blogspot.com/2010/04/czakry-rownowaga.html">Czakry - równowaga i ćwiczenia</a></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-7208074405438953728?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-32947333442063115002009-01-05T11:36:00.000-08:002009-01-05T11:38:00.228-08:00<strong>Urodziny</strong> to zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) rocznicy dnia, w którym ktoś się urodził. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów jubilatowi.<br /><br />Obchodzenie urodzin wywodzi się z religii starożytnego Rzymu, jest to święto ku czci Geniusza. Z tego powodu było pierwotnie tępione przez chrześcijan, którzy zamiast tego woleli obchodzić imieniny i rocznicę śmierci.<br /><br />Przyjęcia urodzinowe zaczęły się przed laty w Europie. Ludzie wierzyli w istnienie dobrych i złych duchów, nazywanych niekiedy dobrymi oraz złymi wróżkami. Każdy się obawiał, że duchy te mogą wyrządzić krzywdę solenizantowi, toteż otaczał się on przyjaciółmi oraz krewnymi, których życzenia, podobnie zresztą jak sama obecność, miały go chronić przed nieznanymi niebezpieczeństwami czyhającymi podczas urodzin. Jeszcze skuteczniejszą opiekę zapewniało dawanie prezentów. Dodatkową ochronę gwarantowało wspólne spożycie posiłku, co pomagało też zjednać błogosławieństwa dobrych duchów. A zatem przyjęcie urodzinowe miało pierwotnie zabezpieczyć przed złem i zapewnić pomyślność na nadchodzący rok. (Birthday Parties Around the World, 1967)<br /><br />Tylko grzesznicy (...) weselili się z okazji dnia swoich narodzin. (The Catholic Encyclopedia)<br /><br />Tradycyjnym elementem obchodów urodzin w kulturze europejskiej jest tort urodzinowy, który ozdobiony jest specjalnymi świeczkami w liczbie odpowiadającej wiekowi jubilata. Jubilat ma za zadanie zdmuchnąć świeczki, najlepiej wszystkie za jednym razem. Innym zwyczajem jest śpiewanie jubilatowi specjalnej piosenki - w Polsce jest to "Sto lat".<br /><br />We Wschodniej Polsce, gdzie tradycyjnie obchodzi się imieniny, urodziny są zwyczajem mniej popularnym w przypadku osób dorosłych. Obchodzono je jednak zawsze w przypadku dzieci oraz osób starszych (powyżej ok. 70 lat, aczkolwiek tutaj zwyczaje są bardzo różne w poszczególnych rodzinach). Ostatnio wraz z postępującą globalizacją obchodzenie urodzin także przez osoby dorosłe staje się coraz popularniejsze.<br /><br />Urodziny niektórych postaci historycznych są obchodzone jako święta.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-3294733344206311500?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-40281059387326003782009-01-05T11:35:00.000-08:002009-01-05T11:36:36.648-08:00<strong>Imieniny</strong> – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (za wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. W momencie, gdy przy imieniu jest więcej niż jedna data imienin, tradycja nakazuje świętować tylko jeden raz — zwyczajowo w dzień wypadający jako pierwszy w kolejności po urodzinach, w dzień wspomnienia wybranego świętego/błogosławionego lub w najpopularniejszy, powszechnie przyjęty dla danego imienia dzień imienin.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-4028105938732600378?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-43839625223154883562009-01-05T11:16:00.000-08:002009-01-17T15:43:51.251-08:00<span style="font-size:85%;"><strong>A </strong><br />Aaron — 2 lipca<br />Abdon — 30 lipca<br />Abel — 2 stycznia, 15 kwietnia, 5 sierpnia<br />Abercjusz — 22 października<br />Abraham — 16 marca, 15 czerwca, 19 grudnia<br />Absalon — 2 marca, 2 września<br />Achacjusz — 22 czerwca<br />Achacy — 22 czerwca<br />Achilles — 7 listopada<br />Ada — 6 kwietnia, 7 czerwca<br />Adalbert — 23 kwietnia, 11 maja<br />Adalruna, Alruna — 27 stycznia<br />Adalwin — 26 maja<br />Adalwina — 26 maja<br />Adam — 6 kwietnia, 24 grudnia<br />Adamina — 24 grudnia<br />Adaukt — 30 sierpnia<br />Addar — 21 kwietnia<br />Adela — 23 listopada, 24 grudnia<br />Adelajda — 30 stycznia, 5 lutego, 12 grudnia, 16 grudnia<br />Adelina — 2 września<br />Adelinda — 28 sierpnia<br />Adolf — 11 lutego, 14 lutego, 19 kwietnia, 17 czerwca, 21 sierpnia<br />Adolfa — 19 kwietnia<br />Adolfina — 9 lipca<br />Adrian — 9 stycznia, 4 marca, 5 marca, 8 lipca, 8 listopada<br />Adriana — 8 czerwca, 13 sierpnia<br />Adrianna — 8 września, 17 czerwca, 27 sierpnia<br />Afrodyzja, zob. Afrodyzjusz<br />Afrodyzjusz, Afrodyzy, Afrodyzja — 14 marca, 28 kwietnia, 30 kwietnia<br />Afrodyzy, zob. Afrodyzjusz<br />Agapit — 18 sierpnia<br />Agata — 5 lutego, 14 listopada, 6 grudnia<br />Agaton — 10 stycznia, 7 grudnia<br />Agatonik — 22 sierpnia<br />Agenor — 22 czerwca<br />Aggeusz — 4 lipca<br />Agnieszka — 21 stycznia, 28 stycznia, 18 lutego, 6 marca, 20 kwietnia<br />Agrykola - 17 marca, 4 listopada, 16 grudnia<br />Agrypina — 23 czerwca, 6 lipca<br />Agryppa — 14 listopada<br />Alan — 14 października<br />Alba — 17 stycznia<br />Alban — 21 czerwca<br />Albert — 18 lutego, 7 sierpnia, 15 listopada, 21 listopada<br />Alberta — 6 października<br />Albertyna — 31 sierpnia<br />Albin — 5 lutego, 23 czerwca, 22 lipca, 6 września, 15 września<br />Albina — 16 grudnia<br />Aldona — 10 września, 11 października<br />Aleksander — 15 stycznia, 26 lutego, 27 lutego, 10 marca, 18 marca, 20 marca, 24 kwietnia, 3 maja, 18 maja, 10 lipca, 17 lipca, 11 sierpnia, 28 sierpnia, 13 września, 12 grudnia<br />Aleksandra — 18 maja<br />Aleksja — 24 kwietnia, 17 lipca, 6 września<br />Aleksy — 12 lutego, 24 kwietnia, 17 lipca, 28 sierpnia<br />Alf zob. Alfred<br />Alfons — 7 lutego, 1 czerwca, 25 lipca, 1 sierpnia, 28 sierpnia, 19 września, 31 października, 15 listopada<br />Alfonsa — 28 lipca, 31 lipca<br />Alfonsyna — 28 lipca, 31 lipca<br />Alfred — 4 lipca, 19 lipca, 4 sierpnia, 14 sierpnia, 14 grudnia<br />Alicja — 18 kwietnia, 21 czerwca<br />Alina — 16 czerwca, 16 grudnia<br />Alodia — 3 maja, 22 października<br />Alodiusz — 28 września<br />Alojza — 21 czerwca<br />Alojzy — 21 czerwca<br />Alpinian — 30 czerwca<br />Alruna, zob. Adalruna<br />Alwin — 26 maja<br />Alwina — 26 maja<br />Amadea, zob. Amadeusz<br />Amadeusz, Amadea — 14 stycznia, 30 marca, 10 sierpnia, 27 sierpnia<br />Amalberga — 10 lipca<br />Amalia — 28 września<br />Amaranta — 7 listopada<br />Amat — 8 maja, 31 sierpnia, 13 września<br />Ambroży — 20 marca, 4 kwietnia, 16 sierpnia, 16 października, 2 listopada, 7 grudnia<br />Amelia — 30 marca<br />Amon — 20 grudnia<br />Amos — 31 marca<br />Ampeliusz, Ampelia — 8 lutego, 12 lutego, 14 maja, 20 listopada<br />Ampelia, zob. Ampeliusz<br />Ananiasz — 16 grudnia<br />Anastazja — 27 lutego, 15 kwietnia, 17 sierpnia, 11 listopada, 25 grudnia<br />Anastazy — 22 stycznia, 27 kwietnia, 20 maja, 11 czerwca, 5 grudnia<br />Anatol — 20 marca, 2 maja, 3 lipca, 20 listopada<br />Anatola zob. Anatolia<br />Anatolia, Anatola — 9 lipca, 23 grudnia<br />Andromeda — 7 sierpnia<br />Andronik — 30 maja<br />Andrzej — 6 stycznia, 19 stycznia, 4 lutego, 12 kwietnia, 27 kwietnia, 13 maja, 16 maja, 12 lipca, 16 lipca, 17 lipca, 21 lipca, 1 listopada, 10 listopada, 30 listopada, 10 grudnia<br />Aneta — 16 czerwca, 17 lipca<br />Angela — 27 stycznia<br />Angelika — 26 maja, 6 grudnia<br />Angelina — 29 kwietnia, 15 czerwca<br />Anicet — 17 kwietnia<br />Aniceta — 17 kwietnia<br />Aniela — 4 stycznia, 28 marca, 30 marca, 1 maja, 31 maja, 10 lipca, 18 listopada<br />Anita — 17 sierpnia, 24 sierpnia, 26 lipca<br />Anizja — 30 grudnia<br />Anna — 9 czerwca, 26 lipca,<br />Antoni — 9 stycznia, 12 stycznia, 17 stycznia, 6 lutego, 1 marca, 28 marca, 3 kwietnia, 10 kwietnia, 7 czerwca, 13 czerwca, 5 lipca, 7 lipca, 24 lipca, 3 września, 24 października, 31 października, 7 listopada, 28 grudnia<br />Antonin — 10 maja<br />Antonina — 1 marca, 3 maja, 12 czerwca, 31 października<br />Antyd — 25 czerwca, 14 listopada<br />Antym — 16 września<br />Anzelm — 18 marca, 21 kwietnia<br />Apolinaria — 23 lipca<br />Apolinary — 8 kwietnia, 23 lipca, 23 sierpnia, 5 października<br />Apollina — 21 kwietnia<br />Apollo(n) — 25 stycznia, 10 lutego, 21 kwietnia, 10 czerwca, 20 października, 8 grudnia<br />Apolonia — 9 lutego<br />Apoloniusz — 10 kwietnia, 18 kwietnia<br />Ariadna — 17 września<br />Ariel — 16 listopada<br />Arkadia — 18 grudnia<br />Arkadiusz, Arkady — 12 stycznia, 4 marca, 13 listopada<br />Arkady — 12 stycznia<br />Arlena — 8 stycznia<br />Arleta — 3 stycznia<br />Arnold — 19 lutego, 18 lipca, 9 października<br />Aron — 13 maja<br />Arseniusz — 19 lipca, 14 grudnia<br />Artemia — 25 stycznia, 16 marca<br />Artemon — 26 kwietnia, 8 października<br />Artur — 6 października, 15 listopada<br />Arystarch — 28 kwietnia, 4 sierpnia<br />Asteria — 10 sierpnia<br />Asteriusz — 3 marca, 20 maja<br />Atalia — 3 grudnia<br />Atanazja — 14 sierpnia, 9 października<br />Atanazy — 2 maja, 15 maja<br />Audomar, zob. Otmar<br />August — 29 lutego (w latach nieprzestępnych 28 lutego), 22 marca, 8 kwietnia, 7 maja, 1 września, 7 października<br />Augusta — 31 października<br />Augustyn — 28 stycznia, 29 kwietnia, 19 maja, 28 maja, 28 sierpnia<br />Augustyna — 17 października, 13 listopada<br />Auksencja zob. Auksencjusz<br />Auksencjusz, Auksencja, Auksenty — 14 lutego, 27 lutego, 13 grudnia, 18 grudnia<br />Auksenty zob. Auksencjusz<br />Aulus — 20 lutego<br />Aureli — 27 lipca, 25 września<br />Aurelia — 25 września, 16 października, 2 grudnia<br />Aurelian — 4 lipca, 25 września<br />Aureliusz — 9 września, 13 września, 16 listopada<br />Aureusz — 16 czerwca<br /><br /><strong>B</strong><br />Balbin — 21 grudnia<br />Balbina — 31 marca, 2 grudnia<br />Balcer zob. Baltazar<br />Baldomer, Baldomera — 27 lutego<br />Baldomera, zob. Baldomer<br />Baltazar, Balcer — 6 stycznia, 18 września<br />Barbara — 4 grudnia<br />Barnaba — 11 czerwca<br />Bartłomiej — 29 stycznia, 30 kwietnia, 5 lipca, 24 sierpnia, 3 września, 11 listopada<br />Bartłomieja — 26 lipca<br />Bartosz — 21 kwietnia, 24 sierpnia<br />Bazyli — 2 stycznia, 4 kwietnia, 15 kwietnia, 20 maja, 12 czerwca, 23 czerwca<br />Bazylides — 20 maja, 14 czerwca<br />Bazylisa — 9 stycznia, 22 marca, 3 września<br />Bądzisław — 12 sierpnia<br />Bądzisława — 19 lutego<br />Beat — 19 lutego, 9 maja, 31 lipca<br />Beata — 8 marca, 6 września, 22 grudnia<br />Beatrycze — 29 lipca<br />Beda — 25 maja<br />Benedykt — 12 stycznia, 12 lutego, 11 marca, 21 marca, 27 marca, 4 kwietnia, 16 kwietnia, 7 maja, 11 maja, 7 lipca, 11 lipca, 16 lipca, 21 lipca<br />Benedykta — 4 stycznia, 6 maja, 29 czerwca<br />Beniamin — 31 marca, 19 grudnia<br />Benicjusz — 23 sierpnia<br />Benigna — 13 lutego, 1 października<br />Benignus — 6 czerwca<br />Benon — 16 czerwca<br />Berenika — 14 kwietnia<br />Bernadeta — 11 lutego, 16 kwietnia<br />Bernard — 19 stycznia, 9 lutego, 16 lutego, 12 marca, 1 czerwca, 15 czerwca, 10 sierpnia, 20 sierpnia, 21 sierpnia, 14 września, 14 października, 21 października<br />Bernarda — 19 maja, 13 grudnia.<br />Bernardyn — 20 maja<br />Bernardyna — 21 września<br />Berta — 15 maja<br />Bertram — 17 sierpnia<br />Będzimysł — 6 marca<br />Bibiana — 2 grudnia<br />Biernat zob. Bernard<br />Biruta — 24 listopada<br />Blandyn — 5 listopada<br />Blandyna — 5 listopada<br />Blanka — 2 grudnia<br />Blizbor — 12 marca<br />Błażej — 3 lutego, 29 listopada<br />Bogdan — 19 marca, 17 lipca, 10 sierpnia, 9 października<br />Bogdana — 6 lutego<br />Bogna — 20 czerwca, 23 lipca<br />Boguchwał — 18 marca<br />Boguchwała — 23 września<br />Bogudar — 9 listopada<br />Bogumił — 13 stycznia, 18 stycznia, 26 lutego, 10 czerwca, 3 listopada<br />Bogumiła — 10 czerwca, 20 grudnia<br />Bogumir — 7 maja<br />Bogurad — 24 lutego<br />Bogusąd — 13 stycznia<br />Bogusław — 20 marca, 22 marca, 18 kwietnia, 29 kwietnia, 1 lipca, 23 września, 18 grudnia<br />Bogusława — 13 stycznia, 18 kwietnia, 29 maja, 18 sierpnia<br />Boguwola — 8 grudnia<br />Bohdan — 6 lutego, 31 sierpnia, 2 września<br />Bohdana — 6 lutego, 2 listopada<br />Bolebor — 25 lutego<br />Boleczest — 24 października<br />Bolemir — 6 stycznia<br />Bolemysł — 29 listopada<br />Bolesław — 19 sierpnia<br />Bolesława — 22 lipca<br />Bonawentura — 14 lipca<br />Bonifacy — 14 maja, 5 czerwca, 25 października<br />Borys — 2 maja<br />Borzymir — 9 stycznia<br />Borzysław — 19 czerwca<br />Borzysława — 2 sierpnia<br />Borzywoj — 5 kwietnia<br />Bożebor — 27 kwietnia<br />Bożeciech — 21 września<br />Bożeciecha — 14 marca<br />Bożena — 13 marca, 20 czerwca<br />Bożydar — 27 czerwca, 2 lipca, 10 sierpnia, 9 października, 8 listopada<br />Bracsław — 9 stycznia<br />Bratomir — 13 marca, 20 czerwca<br />Braturad — 4 czerwca<br />Brodzisław — 1 sierpnia<br />Bromir, zob. Bronimir<br />Bronimir, Bromir — 20 maja<br />Bronisław — 18 sierpnia, 1 września, 3 września, 6 października<br />Bronisława — 1 września<br />Bruno — 17 maja<br />Brunon — 6 października, 11 października, 15 października<br />Brygida — 1 lutego, 8 października<br />Brykcjusz — 13 listopada<br />Budzigniew — 15 września<br />Budzimir — 16 czerwca<br />Budzisław — 1 marca<br />Budzisława — 20 października, 2 grudnia<br />Budziwoj — 23 maja<br />Burchard — 11 października<br /><br /><strong>C </strong><br />Cecylia — 22 listopada, 15 grudnia<br />Cecylian — 16 kwietnia<br />Cecyliusz — 15 maja, 3 czerwca<br />Cedmon — 11 lutego<br />Celestyn — 6 kwietnia, 19 maja<br />Celestyna — 12 czerwca<br />Celina — 21 października<br />Cezaria — 12 stycznia<br />Cezariusz — 26 lutego<br />Cezary — 25 lutego, 8 kwietnia, 22 sierpnia, 27 sierpnia, 3 listopada, 27 grudnia<br />Cezaryna — 8 kwietnia<br />Charytyna — 5 października<br />Charyzjusz — 16 kwietnia<br />Chociebąd — 22 lutego<br />Chociebor — 6 lipca<br />Chociemir — 13 czerwca<br />Chociesław — 7 stycznia, 10 maja<br />Chrystian — 4 grudnia<br />Chryzant — 25 października<br />Chryzostom — 27 stycznia<br />Chwalibog — 24 stycznia<br />Chwalimir — 8 lipca<br />Chwalisław — 3 listopada<br />Chwalisława — 30 kwietnia<br />Cibor — 12 listopada<br />Ciechomir — 7 czerwca<br />Ciechosław — 13 maja<br />Ciechosława — 30 czerwca<br />Cierpisław — 29 lipca<br />Cieszygor — 3 kwietnia<br />Cieszymir — 24 sierpnia<br />Cieszymysł — 18 listopada<br />Cieszyrad — 19 kwietnia<br />Cieszysław — 1 października<br />Cieszysława — 24 maja<br />Cyprian — 10 marca, 11 lipca, 8 sierpnia, 14 września, 16 września, 26 września<br />Cyriak — 16 marca, 5 sierpnia, 8 sierpnia, 12 października<br />Cyriaka — 20 marca<br />Cyrus — 31 stycznia, 12 września<br />Cyryk — 16 czerwca<br />Cyryl — 9 lutego, 14 lutego, 18 marca, 29 marca, 27 czerwca, 7 lipca, 8 sierpnia<br />Czasław — 20 kwietnia<br />Czcibor — 12 listopada<br />Czcibora — 15 maja<br />Czcirad — 29 marca<br />Czesław, Czesława — 12 czerwca, 20 lipca<br />Czesława zob. Czesław<br />Częstobor — 30 marca<br />Częstobrona — 3 października<br />Częstogoj — 4 lutego<br />Częstomir — 10 maja<br />Częstowoj — 30 sierpnia<br /><br /><strong>D</strong><br />Dacjusz — 4 czerwca<br />Dadzbog — 29 września<br />Dadzboga — 29 września<br />Dagmara — 14 lutego, 24 maja, 12 grudnia, 20 grudnia<br />Dagna — 11 września<br />Dagobert — 23 grudnia<br />Dalebor — 29 czerwca<br />Dalegor — 22 sierpnia<br />Dalemir — 5 listopada<br />Dalewin, Dalwin — 4 października<br />Dalia — 29 października<br />Damazy — 27 listopada, 11 grudnia<br />Damian — 23 lutego, 14 lipca, 26 września, 14 listopada<br />Daniel — 16 lutego, 10 kwietnia, 15 lipca, 21 lipca, 13 października, 11 grudnia<br />Daniela — 4 września, 6 listopada<br />Danuta — 3 stycznia, 16 lutego, 24 czerwca, 1 października<br />Daria — 22 września, 25 października<br />Dariusz — 25 lipca, 29 września, 19 grudnia<br />Dawid — 26 czerwca, 15 lipca, 29 grudnia<br />Dawida — 30 grudnia<br />Dąbrówka — 15 stycznia<br />Delfin — 26 listopada<br />Delfina — 9 grudnia<br />Demetria — 21 czerwca<br />Demetriusz — 8 października<br />Demokryt — 31 lipca<br />Denis zob. Dionizy<br />Dezyderia — 8 maja<br />Dezyderiusz — 23 maja, 17 września<br />Dezydery — 11 lutego, 23 maja<br />Diana — 13 sierpnia<br />Diogenes — 6 kwietnia<br />Dionizja — 15 maja, 6 grudnia<br />Dionizjusz — 9 października<br />Dionizy — 26 lutego, 8 kwietnia, 2 września, 9 września, 20 września, 2 października, 9 października, 16 października, 16 listopada, 17 listopada, 26 grudnia, 30 grudnia<br />Długomił — 21 stycznia, 13 kwietnia<br />Dobiegniew — 20 stycznia<br />Dobiemiest — 26 listopada<br />Dobiemir — 7 sierpnia<br />Dobiesław — 14 maja<br />Dobiesława — 14 lutego<br />Dobosława — 14 lutego<br />Dobrawa — 15 stycznia<br />Dobrobąd — 7 września<br />Dobrochna — 1 lutego<br />Dobrociech — 5 czerwca<br />Dobrogost — 14 lipca<br />Dobromił — 21 października<br />Dobromiła — 11 października<br />Dobromir — 4 stycznia, 30 marca<br />Dobromira — 31 marca<br />Dobromysł — 22 stycznia<br />Dobronieg — 29 lutego<br />Dobroniega — 26 sierpnia<br />Dobrosław — 10 stycznia, 24 listopada<br />Dobrosława — 9 kwietnia<br />Dobrowieść — 28 grudnia<br />Dobrowit — 18 września<br />Dobrowoj, Dobrowoja — 14 sierpnia<br />Dobrowoja zob. Dobrowoj<br />Dobrożyźń — 20 stycznia<br />Domamir — 21 czerwca<br />Domarad — 16 sierpnia<br />Domasław — 15 stycznia<br />Domasława — 7 września<br />Domicela — 7 maja, 12 maja<br />Domicjan, Domicjana — 7 maja, 12 maja, 1 lipca, 9 sierpnia<br />Domicjana zob. Domicjan<br />Dominik — 9 marca, 12 maja, 6 lipca, 4 sierpnia, 8 sierpnia, 14 października, 27 listopada, 20 grudnia, 29 grudnia<br />Dominika — 6 czerwca, 6 lipca<br />Domosław — 15 stycznia<br />Donat — 17 lutego, 7 kwietnia<br />Donata — 17 lipca, 31 grudnia<br />Dorota — 6 lutego, 25 czerwca, 7 sierpnia, 5 września<br />Doryda — 7 sierpnia<br />Drogomił — 21 kwietnia<br />Drogomir — 22 grudnia<br />Drogomysł — 17 czerwca<br />Drogosław — 17 września<br />Drogosława — 11 marca<br />Druzjanna, Druzjan — 24 grudnia<br />Druzjan, zob. Druzjanna<br />Dymitr zob. Demetriusz<br />Dyzma — 25 marca<br />Dziersław — 16 lipca<br />Dziersława — 24 marca<br />Dzierżykraj — 17 lipca<br />Dzierżymir — 14 października<br />Dzierżysław — 16 lipca<br />Dzierżysława — 24 marca<br />Dziesław — 2 września<br />Dżesika — 4 listopada<br /><br /><strong>E </strong><br />Eberhard — 23 marca<br />Edburga — 15 czerwca, 20 czerwca, 26 czerwca, 12 grudnia, 13 grudnia<br />Edda — 16 września<br />Edeltrauda — 9 września<br />Edgar — 10 czerwca, 8 lipca<br />Edmund — 30 października, 16 listopada, 20 listopada, 1 grudnia<br />Edward — 5 stycznia, 18 marca, 13 października<br />Edwin — 12 października<br />Edyta — 9 sierpnia, 16 września, 5 grudnia<br />Efrem — 2 czerwca, 18 czerwca<br />Egbert — 24 kwietnia<br />Egon — 15 lipca<br />Egwin — 30 grudnia<br />Ekhard, Eghard, Ekard, Ekehard — 28 czerwca, 1 lipca, 15 września, 29 grudnia<br />Eleonora — 21 lutego<br />Eliasz — 20 lipca<br />Eligia — 1 grudnia<br />Eligiusz — 1 grudnia<br />Eliza — 14 czerwca, 17 sierpnia, 2 września<br />Elwira — 25 sierpnia, 21 listopada<br />Elżbieta — 18 czerwca, 4 lipca, 8 lipca, 21 października, 5 listopada, 14 listopada, 19 listopada<br />Ema — 24 listopada<br />Emanuel — 26 marca<br />Emanuela — 26 marca<br />Emerencja — 23 stycznia<br />Emeryk, Emeryka — 4 listopada<br />Emeryka, zob. Emeryk<br />Emil — 1 lutego, 22 maja, 26 maja, 28 maja, 18 czerwca, 16 sierpnia, 16 października<br />Emilia — 23 maja, 24 czerwca, 30 czerwca, 19 sierpnia, 24 listopada<br />Emilian — 31 lipca, 8 sierpnia, 21 sierpnia, 11 października, 6 grudnia<br />Emiliana — 5 stycznia<br />Emma — 24 listopada, 28 grudnia<br />Engelbert — 7 listopada<br />Enoch — 3 stycznia<br />Epifani — 21 stycznia, 12 maja<br />Epifania — 6 stycznia, 12 lipca<br />Epifaniusz — 7 kwietnia<br />Erast — 23 listopada<br />Erazm — 2 czerwca, 25 listopada<br />Erazma — 3 września<br />Erhard — 8 stycznia<br />Ernest — 12 stycznia, 13 marca, 27 marca, 13 lipca<br />Ernesta — 31 maja, 31 lipca<br />Ernestyna — 31 maja<br />Erwin — 19 stycznia, 16 kwietnia, 24 kwietnia, 18 lipca<br />Erwina — 19 stycznia<br />Eryk — 9 lutego, 18 maja<br />Eryka — 9 lutego<br />Estera — 1 lipca<br />Euchariusz — 20 lutego<br />Eudokia — 1 marca<br />Eudoksja — 1 marca<br />Eudoksjusz — 2 listopada<br />Eufemia — 19 stycznia, 20 marca, 3 września, 16 września<br />Eufrozyna — 23 maja, 25 września<br />Eugenia — 6 marca, 6 września, 13 września, 16 września, 25 grudnia<br />Eugeniusz — 4 stycznia, 4 marca, 2 czerwca, 8 lipca, 13 lipca, 6 września, 13 listopada, 30 grudnia<br />Eulalia — 12 lutego<br />Eulogiusz — 25 czerwca<br />Eunika — 1 czerwca<br />Eurydyka — 19 czerwca<br />Eustachiusz — 20 września<br />Eustachy — 20 lutego, 29 marca, 16 lipca, 20 września, 3 października, 12 października<br />Eutropiusz — 30 kwietnia<br />Euzebia — 29 października<br />Euzebiusz — 31 stycznia, 12 lipca, 14 sierpnia, 26 września<br />Ewa — 13 marca, 24 grudnia<br />Ewald, Ewalda — 3 października<br />Ewalda, zob. Ewald<br />Ewaryst — 26 października<br />Ewelina — 26 maja, 24 grudnia<br />Ewodia, zob. Ewodiusz<br />Ewodiusz, Ewodia — 25 kwietnia, 6 maja, 8 października<br />Ezechiel — 10 kwietnia<br /><br /><strong>F</strong><br />Fabia — 27 grudnia<br />Fabian — 20 stycznia<br />Fabiola — 27 grudnia<br />Fabrycjan — 22 sierpnia<br />Fabrycy — 22 sierpnia<br />Falibog — 28 lutego<br />Faust — 16 lipca, 5 października<br />Fausta — 20 września<br />Faustyn — 15 lutego, 29 lipca<br />Faustyna — 20 września<br />Fawila — 14 marca<br />Febron — 25 czerwca<br />Febronia — 25 czerwca<br />Felicja — 27 kwietnia, 30 września<br />Felicjan — 9 czerwca<br />Felicysym — 6 sierpnia<br />Felicyta — 7 marca, 23 listopada<br />Feliks — 11 stycznia, 14 stycznia, 30 stycznia, 21 lutego, 1 marca, 23 marca, 26 marca, 21 kwietnia, 18 maja, 30 maja, 31 maja, 11 czerwca, 12 lipca, 11 września, 6 listopada, 20 listopada<br />Felin — 1 czerwca<br />Fenenna — 14 maja<br />Ferdynand — 30 maja, 3 czerwca, 19 października<br />Fereol — 4 stycznia, 5 września, 18 września<br />Festus — 19 września, 21 grudnia<br />Fidelis — 24 kwietnia<br />Fidol — 16 maja<br />Fiebrosław — 25 czerwca<br />Filemon — 8 marca, 21 marca<br />Filip — 11 kwietnia, 6 maja, 11 maja, 26 maja, 10 lipca, 23 sierpnia, 13 września, 22 października, 24 października<br />Filipina — 21 sierpnia, 20 września, 18 listopada<br />Filomena — 5 lipca, 10 sierpnia<br />Flawia — 7 maja, 12 maja, 5 października<br />Flawian — 28 stycznia, 22 grudnia<br />Flawiusz — 18 kwietnia, 22 czerwca<br />Flora — 29 sierpnia, 24 listopada<br />Florencjusz — 20 kwietnia<br />Florenty — 20 kwietnia<br />Florentyn — 23 lutego, 7 listopada<br />Florentyna — 20 czerwca, 16 października<br />Florian — 4 maja, 7 maja, 5 listopada, 17 grudnia<br />Florianna, Floriana — 2 czerwca, 9 lipca<br />Floryn — 17 listopada<br />Floryna — 1 maja<br />Fortunat — 21 lutego, 1 czerwca<br />Fortunata — 14 października, 15 grudnia<br />Fotyn — 2 czerwca, 12 sierpnia<br />Fotyna — 20 marca, 23 listopada<br />Franciszek — 17 lutego, 2 marca, 2 kwietnia, 11 maja, 4 czerwca, 17 czerwca, 20 czerwca, 14 lipca, 21 sierpnia, 16 września, 17 września, 25 września, 29 września, 4 października, 10 października, 29 października, 24 listopada, 3 grudnia<br />Franciszek Salezy — 29 stycznia<br />Franciszka — 9 marca, 22 grudnia<br />Frumencjusz — 27 października<br />Fryderyk — 5 marca, 29 listopada<br />Fryderyka — 6 października<br />Frydolin — 6 marca<br /><br /><strong>G</strong><br />Gabriel — 10 lutego, 27 lutego, 24 marca<br />Gabriela — 8 lutego, 23 kwietnia, 6 listopada, 18 listopada<br />Gaja — 22 kwietnia<br />Gajana — 29 września<br />Galezy — 18 listopada<br />Gaspar — 25 września<br />Gaudencja — 30 sierpnia<br />Gaudencjusz — 22 stycznia, 25 sierpnia<br />Gaudenty — 22 stycznia<br />Gaweł — 16 października<br />Gawin — 19 lutego<br />Gebhard — 27 sierpnia<br />Gemma — 11 kwietnia, 20 czerwca<br />Genowefa — 3 stycznia, 9 listopada<br />Gerald — 13 października, 5 grudnia<br />Geraldyna — 13 października<br />Gerard, Gerarda — 30 stycznia, 23 kwietnia, 24 września, 3 października, 16 października, 24 listopada<br />Gerarda, zob. Gerard<br />Gerazym — 17 marca<br />German — 28 maja, 10 października<br />Germanik — 11 października<br />Germeriusz — 16 maja<br />Gertruda — 17 marca, 13 sierpnia, 16 listopada<br />Gerwazy — 18 czerwca, 19 czerwca<br />Gerwin, Gerwina — 3 marca<br />Gerwina, zob. Gerwin<br />Giedymin — 23 października<br />Gilbert — 4 lutego<br />Gildas — 29 stycznia<br />Gizbert — 7 listopada<br />Gizela — 7 maja<br />Gloria — 13 maja<br />Gniewomir — 8 lutego<br />Godfryd — 13 stycznia, 8 listopada<br />Godzimir — 31 października<br />Godzisław — 22 marca, 28 grudnia<br />Godzisława — 24 grudnia<br />Gordian — 10 maja<br />Gordiana — 10 maja<br />Gorgoniusz — 9 września<br />Gorzysław — 9 lutego<br />Gosław — 29 grudnia<br />Gosława — 18 kwietnia, 1 grudnia<br />Gostmił — 4 czerwca<br />Gościmir — 15 marca<br />Gościrad — 28 listopada<br />Gościsław — 18 kwietnia<br />Gościsława — 15 października<br />Gościwit — 6 maja<br />Gotard — 6 lipca<br />Gracja — 11 stycznia<br />Gracjan — 18 grudnia<br />Gracjana — 1 czerwca<br />Grażyna — 1 kwietnia, 26 lipca, 9 września<br />Greta — 12 stycznia<br />Grodzisław — 10 kwietnia<br />Gryzelda — 22 grudnia<br />Grzegorz — 4 stycznia, 13 lutego, 12 marca, 24 kwietnia, 4 maja, 9 maja, 25 maja, 25 sierpnia, 30 września, 16 października, 17 listopada, 28 listopada, 24 grudnia<br />Grzymisław — 12 października<br />Grzymisława — 24 grudnia<br />Gumbert — 21 lutego<br />Gundolf, Gundulf — 17 czerwca, 6 września<br />Gustaw, Gustawa — 2 sierpnia, 27 listopada<br />Gustawa zob. Gustaw<br />Gwalbert — 12 lipca<br />Gwidon — 31 marca, 12 września<br /><br /><strong>H </strong><br />Hadrian — 8 listopada<br />Hadriana — 7 czerwca<br />Halina — 1 lipca, 24 sierpnia<br />Hanna — 5 stycznia, 26 lipca, 18 października<br />Harasym zob. Gerazym<br />Hegezyp — 7 kwietnia<br />Hektor, Jaktor — 20 czerwca<br />Heladiusz — 8 stycznia, 18 lutego, 8 maja, 28 maja<br />Helena — 2 marca, 23 kwietnia, 22 maja, 31 lipca, 13 sierpnia, 18 sierpnia<br />Heliasz — 20 lipca<br />Heliodor — 22 kwietnia, 3 października<br />Heloiza — 31 stycznia<br />Henryk — 19 stycznia, 19 lutego, 2 marca, 10 kwietnia, 12 lipca, 15 lipca, 2 września<br />Henryka — 21 lutego<br />Herakles — 1 marca, 5 września<br />Herakliusz — 17 maja<br />Herbert — 16 marca<br />Herenia — 8 marca<br />Herkulan — 5 września, 25 września<br />Herkules — 5 września<br />Herman — 7 kwietnia, 11 kwietnia, 13 czerwca, 11 sierpnia<br />Hermenegild — 13 kwietnia<br />Hermenegilda — 13 kwietnia<br />Hermina, Herminia — 24 grudnia<br />Herminia zob. Hermina<br />Hermiona — 4 września<br />Hiacynt — 16 marca<br />Hiacynta — 30 stycznia<br />Hieronim — 3 marca, 20 lipca, 30 września, 4 grudnia<br />Hilaria — 12 sierpnia<br />Hilary — 11 stycznia, 14 stycznia, 16 marca, 21 października<br />Hildebrand, Hildebranda — 11 kwietnia, 5 czerwca<br />Hildebranda, zob. Hildebrand<br />Hildegarda — 17 września<br />Hipacy — 17 czerwca, 14 listopada<br />Hipolit — 3 lutego, 13 sierpnia, 22 sierpnia, 21 września<br />Hipolita — 13 sierpnia<br />Honorat — 8 lutego, 16 maja, 21 grudnia<br />Honorata — 11 stycznia, 22 grudnia<br />Honoriusz — 30 września<br />Honoryna — 27 lutego<br />Horacjusz — 24 kwietnia<br />Horacy — 24 kwietnia<br />Hortensja — 11 stycznia<br />Hortensjusz — 11 stycznia<br />Hubert — 3 listopada<br />Huberta — 3 listopada<br />Hugo — 1 kwietnia, 29 kwietnia, 17 listopada<br />Hugon — 1 kwietnia<br />Hugona — 10 sierpnia<br />Humbelina — 12 lutego, 13 lutego<br />Hygin — 11 stycznia<br /><br /><strong>I</strong><br />Ida — 13 kwietnia, 4 września<br />Idalia — 15 listopada<br />Idzi — 1 września<br />Ifigenia — 21 września<br />Iga — 16 października<br />Ignacja — 6 lipca<br />Ignacy — 3 lutego, 11 maja, 28 maja, 15 lipca, 21 lipca, 31 lipca, 22 września, 17 października, 23 października<br />Igor — 1 października, 5 października<br />Ildefons — 23 stycznia, 28 stycznia<br />Ilona — 27 stycznia, 18 sierpnia<br />Ilza — 8 maja<br />Imisław — 30 września<br />Imisława — 25 maja<br />Inez - 21 stycznia<br />Inga — 25 października<br />Innocenta — 22 czerwca<br />Innocenty — 17 kwietnia, 22 czerwca, 4 lipca, 28 lipca<br />Irena — 5 kwietnia, 5 maja, 18 września, 20 września, 20 października<br />Ireneusz — 25 marca, 6 kwietnia, 28 czerwca<br />Irmina — 24 grudnia, 30 grudnia<br />Irydion — 19 kwietnia<br />Ita — 5 maja<br />Iweta — 29 czerwca<br />Iwo, Iwon — 19 maja, 20 maja<br />Iwon zob. Iwo<br />Iwona — 23 maja, 27 października<br />Izaak — 12 listopada<br />Izabela — 4 stycznia, 16 marca, 14 lipca, 3 września<br />Izajasz — 8 lutego, 16 lutego<br />Izaura — 17 czerwca<br />Izyda — 4 lutego<br />Izydor — 2 stycznia, 7 stycznia, 15 stycznia, 5 lutego, 17 lutego, 4 kwietnia, 10 maja, 15 maja, 27 maja, 14 grudnia<br />Izydora — 17 kwietnia<br /><br /><strong>J</strong><br />Jacek — 10 lutego, 3 lipca, 17 sierpnia, 11 września<br />Jacenty — 10 lutego<br />Jaczewoj — 17 sierpnia<br />Jadwiga — 15 października<br />Jagna — 20 kwietnia<br />Jagoda — 2 lipca<br />Jakobina, Jakubina — 16 września<br />Jaktor zob. Hektor<br />Jakub — 5 lutego, 14 marca, 3 kwietnia, 17 kwietnia, 30 kwietnia, 1 maja, 1 czerwca, 5 lipca, 13 lipca, 25 lipca, 6 sierpnia, 28 listopada<br />Jan — 10 stycznia, 17 stycznia, 23 stycznia, 31 stycznia, 4 lutego, 5 lutego, 8 lutego, 5 marca, 8 marca, 17 marca, 27 marca, 28 marca, 30 marca, 13 kwietnia, 6 maja, 10 maja, 12 maja, 15 maja, 21 maja, 22 maja, 23 maja, 24 maja, 27 maja, 12 czerwca, 16 czerwca, 24 czerwca, 26 czerwca, 9 sierpnia, 13 sierpnia, 19 sierpnia, 20 sierpnia, 29 sierpnia, 3 września, 11 września, 28 września, 1 października, 9 października, 23 października, 13 listopada, 24 listopada, 26 listopada, 27 grudnia<br />Jan Chryzostom — 27 stycznia<br />Jan Gwalbert — 12 lipca<br />Jan Kanty — 20 października<br />Jan Nepomucen — 16 maja<br />Janina — 12 czerwca<br />Januaria — 2 marca, 17 lipca<br />January — 8 kwietnia, 4 maja, 10 lipca, 6 sierpnia, 19 września<br />Janusz — 21 listopada<br />Jarema — 6 grudnia<br />Jarogniew, Jarogniewa — 12 czerwca<br />Jarogniewa, zob. Jarogniew<br />Jaromir — 11 kwietnia, 28 maja<br />Jarosław — 21 stycznia, 25 kwietnia, 7 czerwca<br />Jarosława — 21 stycznia<br />Jaśmina — 24 lutego<br />Jazon — 12 maja<br />Jeremi — 1 maja<br />Jeremiasz — 1 maja, 14 maja, 26 czerwca<br />Jerosława — 21 stycznia<br />Jerzy — 23 kwietnia, 24 sierpnia<br />Jędrzej — 6 stycznia , 16 maja<br />Joachim — 16 sierpnia, 3 września, 22 września, 9 grudnia<br />Joachima — 28 sierpnia<br />Joanna — 2 lutego, 4 lutego, 1 marca, 28 marca, 31 marca, 28 kwietnia, 12 maja, 24 maja, 30 maja, 27 czerwca, 9 lipca, 23 lipca, 8 sierpnia, 17 sierpnia, 21 sierpnia, 24 sierpnia, 26 sierpnia, 9 listopada, 12 grudnia<br />Jodok — 13 grudnia<br />Joel — 13 lipca<br />Jolanta — 15 czerwca, 17 grudnia<br />Jonasz — 21 września, 12 listopada<br />Jonatan — 29 grudnia<br />Jordan, Jordana — 13 lutego, 15 lutego, 6 marca<br />Jordana, zob. Jordan<br />Jowita — 15 lutego<br />Jozafat — 11 listopada, 12 listopada, 17 listopada, 27 listopada<br />Jozafata — 25 marca<br />Józef — 4 lutego, 14 lutego, 15 lutego, 28 lutego, 1 marca, 19 marca, 17 kwietnia, 1 maja, 23 czerwca, 28 czerwca, 4 lipca, 27 sierpnia, 18 września, 14 listopada<br />Józefa — 24 lutego, 3 października<br />Józefina — 12 marca<br />Juda — 2 lipca, 28 października<br />Judyta — 6 maja, 14 listopada, 10 grudnia<br />Julia — 16 kwietnia, 22 maja, 27 lipca, 30 lipca, 10 grudnia, 11 grudnia<br />Julian — 7 stycznia, 9 stycznia, 27 stycznia, 28 stycznia, 12 lutego, 17 lutego, 8 marca, 4 lipca, 19 sierpnia, 2 września, 18 października<br />Julianna — 9 stycznia, 16 lutego, 14 kwietnia, 19 czerwca, 17 sierpnia<br />Julita — 30 lipca<br />Juliusz — 12 kwietnia, 27 maja, 19 sierpnia<br />Jurand — 6 maja<br />Justyn — 13 kwietnia, 14 kwietnia, 14 czerwca, 31 lipca, 1 sierpnia, 17 września, 5 października<br />Justyna — 14 kwietnia, 16 czerwca, 13 lipca, 5 września, 17 września, 26 września, 7 października, 30 listopada<br />Justynian — 5 lutego<br />Jutrogost — 22 stycznia<br /> <br /><strong>K </strong><br />Kacper — 6 stycznia , 12 czerwca i 18 marca, 20 sierpnia<br />Kaja — 13 lutego, 28 lutego, 9 marca, 22 kwietnia, 30 kwietnia, 15 września, 25 listopada, 31 grudnia.<br />Kajetan — 7 sierpnia<br />Kajus — 22 kwietnia<br />Kalasanty — 25 sierpnia<br />Kalikst — 14 sierpnia, 14 października<br />Kaliksta, Kalista — 19 stycznia, 25 kwietnia<br />Kalina — 11 lipca<br />Kalistrat — 10 października<br />Kalmir — 9 czerwca<br />Kamil — 14 lipca, 18 lipca, 25 września<br />Kamila — 31 maja, 16 września<br />Kandyd — 11 marca, 3 października<br />Kanizjusz — 27 kwietnia<br />Kanut — 19 stycznia<br />Karina — 11 lipca, 2 sierpnia, 7 listopada<br />Karol — 28 stycznia, 4 czerwca, 4 listopada<br />Karol Boromeusz — 4 listopada<br />Karolina — 9 maja, 1 lipca, 17 lipca, 18 listopada<br />Karp — 4 czerwca, 8 czerwca<br />Kasandra — 22 stycznia<br />Kasjan — 13 marca, 13 sierpnia, 3 grudnia<br />Kasper — 6 stycznia<br />Kastor — 13 lutego, 28 marca, 21 września<br />Katarzyna — 13 lutego, 9 marca, 22 marca, 23 marca, 1 kwietnia, 6 kwietnia, 30 kwietnia, 25 listopada, 30 grudnia<br />Kazimiera — 4 marca, 19 grudnia<br />Kazimierz — 4 marca, 22 marca<br />Kiejstut — 21 lutego<br />Kilian, Kiliana — 8 lipca<br />Kiliana, zob. Kilian<br />Kinga — 24 lipca, 3 marca<br />Kira — 7 lipca<br />Klara — 17 kwietnia, 12 sierpnia, 18 sierpnia<br />Klarysa — 1 lipca, 9 sierpnia<br />Klaudia — 20 marca, 18 maja, 7 sierpnia<br />Klaudian — 6 marca<br />Klaudiusz — 15 lutego, 18 lutego, 6 czerwca, 21 lipca, 23 sierpnia, 30 października, 8 listopada<br />Klaudyna — 3 lutego<br />Klemencja — 21 marca<br />Klemens — 23 stycznia, 17 lutego, 15 marca, 20 marca, 10 września, 20 września, 23 listopada, 4 grudnia<br />Klementyn — 14 listopada<br />Klementyna — 21 października, 29 listopada<br />Kleofas — 25 września<br />Kleopatra — 19 października<br />Klet — 26 kwietnia<br />Klotylda — 3 czerwca<br />Koleta — 6 marca<br />Konkordia — 22 lutego<br />Konkordiusz — 1 stycznia<br />Konrad — 14 lutego, 19 lutego, 21 kwietnia, 1 czerwca, 1 sierpnia, 7 sierpnia, 4 października, 21 listopada, 26 listopada<br />Konrada — 19 kwietnia<br />Konradyn — 1 listopada, 12 listopada<br />Konradyna — 12 listopada<br />Konstancja — 18 lutego, 17 lipca, 19 września<br />Konstancjusz — 25 lutego, 5 października<br />Konstans — 5 października<br />Konstanty — 17 lutego, 11 marca, 26 sierpnia, 30 listopada<br />Konstantyn — 11 marca, 3 czerwca, 29 lipca<br />Konstantyna — 18 lutego<br />Kordian — 22 października<br />Kordula — 22 października<br />Kornel — 16 września<br />Korneli — 3 lipca<br />Kornelia — 31 marca<br />Korneliusz — 2 lutego, 31 grudnia<br />Koryna — 14 maja<br />Kosma — 14 lipca, 27 września, 14 listopada<br />Kryspin — 7 stycznia, 19 maja, 25 października, 19 listopada, 3 grudnia, 5 grudnia<br />Kryspina — 5 grudnia<br />Krystian — 4 grudnia<br />Krystiana — 4 stycznia, 14 stycznia, 21 stycznia, 26 lipca<br />Krystyn — 12 listopada<br />Krystyna — 18 stycznia, 14 lutego, 13 marca, 24 lipca, 5 grudnia<br />Krzesimir — 11 stycznia<br />Krzesisław — 28 marca<br />Krzesisława — 22 maja<br />Krzysztof — 2 marca, 15 marca, 25 lipca<br />Ksawera — 22 grudnia<br />Ksawery — 31 stycznia, 3 grudnia<br />Ksenia — 24 stycznia<br />Ksenofont — 26 stycznia<br />Kunegunda — 3 marca, 24 lipca<br />Kwiryn — 30 marca<br />Kwiryna — 30 marca<br /><br /><strong>L</strong><br />Lambert — 16 kwietnia, 17 września<br />Lamberta — 17 września<br />Larysa — 26 marca<br />Laura — 17 czerwca<br />Laurencja — 2 kwietnia, 8 października<br />Laurencjusz — 3 lutego, 22 lipca, 28 września<br />Laurenty — 12 lutego, 6 czerwca, 27 lipca, 23 sierpnia, 21 września, 14 listopada<br />Laurentyn — 3 czerwca<br />Laurentyna — 17 października<br />Leander — 27 lutego<br />Lech — 12 sierpnia<br />Lechosław — 26 listopada<br />Lechosława — 26 listopada<br />Leodegar — 2 października<br />Leokadia — 9 grudnia<br />Leon, Leona — 26 stycznia, 6 lutego, 20 lutego, 1 marca, 14 marca, 11 kwietnia, 19 kwietnia, 22 kwietnia, 25 maja, 12 czerwca, 28 czerwca, 30 czerwca, 3 lipca, 12 lipca, 17 lipca, 20 lipca, 10 września, 10 października, 10 listopada<br />Leona, zob. Leon<br />Leonard — 4 marca, 30 marca, 6 listopada, 18 listopada, 26 listopada<br />Leonarda — 26 października<br />Leoncjusz — 13 stycznia, 19 lutego<br />Leonia — 4 stycznia, 22 kwietnia, 18 czerwca<br />Leonid — 16 kwietnia, 22 kwietnia<br />Leonida — 15 czerwca, 12 sierpnia<br />Leoniusz — 3 lutego<br />Leontyna — 19 kwietnia<br />Leopold — 15 listopada<br />Leopoldyna — 15 listopada<br />Lesław — 28 listopada<br />Lesława — 28 listopada<br />Leszek — 3 czerwca<br />Lewin — 14 listopada<br />Liberat — 17 sierpnia, 20 grudnia<br />Liberata — 18 stycznia<br />Libert — 23 września<br />Liboriusz — 18 maja<br />Licynia — 7 sierpnia<br />Licyniusz — 7 sierpnia<br />Lidia — 27 marca, 3 sierpnia<br />Ligia — 11 sierpnia<br />Lilia — 27 lipca<br />Liliana — 14 lutego<br />Lilianna — 4 września<br />Lilla — 30 kwietnia, 27 lipca<br />Linus — 13 września<br />Litobor zob. Lutobor<br />Litoriusz — 23 września<br />Liwia — 13 listopada<br />Liwiusz — 23 września<br />Longin, Longina — 15 marca, 24 kwietnia, 24 czerwca, 3 lipca, 7 listopada<br />Longina zob. Longin<br />Lotar — 15 czerwca<br />Lubodrog — 5 lutego<br />Lubogost — 29 października<br />Lubomir — 1 maja<br />Lubomira — 21 marca<br />Lubomysł — 15 lipca<br />Lubowid — 13 czerwca<br />Lucja — 4 marca, 9 lipca<br />Lucjan — 7 stycznia, 11 lutego, 27 maja, 13 czerwca<br />Lucjusz — 8 lutego, 24 lutego, 4 marca, 3 grudnia<br />Lucyla, Lucyliusz — 29 lipca, 31 października<br />Lucyliusz, zob. Lucyla<br />Lucyna — 30 czerwca, 17 października, 26 października<br />Ludgarda — 16 czerwca<br />Ludmiła — 20 lutego, 7 maja, 30 lipca, 26 października<br />Ludomiła — 20 lutego, 7 maja<br />Ludomir — 31 lipca, 10 listopada<br />Ludwik — 19 sierpnia, 25 sierpnia, 9 października<br />Ludwika — 31 stycznia, 15 marca, 20 lipca<br />Ludwina — 2 grudnia<br />Luiza — 15 marca, 25 sierpnia<br />Lukrecja — 7 czerwca, 11 sierpnia, 23 listopada<br />Lutfryd — 21 czerwca<br />Lutobor, Litobor — 30 marca, 19 lipca<br />Lutogniew — 11 maja<br />Lutomir — 10 października<br />Lutomysł — 25 marca<br />Lutosław — 26 października<br /><br /><strong>Ł  </strong><br />Ładysław — 25 września<br />Ładysława — 25 września<br />Łazarz — 11 lutego, 23 lutego, 17 grudnia, 30 grudnia<br />Łękomir — 26 września<br />Łucja — 4 marca, 25 marca, 25 czerwca, 6 lipca, 9 lipca, 16 września, 13 grudnia<br />Łucjan — 26 października<br />Łucjana — 26 października<br />Łucjusz — 11 lutego<br />Łukasz — 17 lutego, 22 kwietnia, 10 września, 18 października, 31 października, 17 grudnia<br /><br /><strong>M </strong><br />Machabeusz — 14 sierpnia<br />Maciej — 30 stycznia, 24 lutego, 11 listopada, 14 maja<br />Magda — 25 maja<br />Magdalena — 13 maja, 27 maja, 29 maja,1 czerwca, 22 lipca<br />Magnus — 6 września<br />Maja — 9 kwietnia<br />Makary — 2 stycznia, 15 stycznia, 28 lutego, 10 marca, 10 kwietnia<br />Maksencja — 20 listopada<br />Maksym — 3 lutego, 18 lutego, 8 czerwca, 26 sierpnia<br />Maksymilian, Maksymiliana — 29 maja, 14 sierpnia, 12 października, 27 listopada<br />Maksymiliana, zob. Maksymilian<br />Malina — 24 sierpnia<br />Malwina — 4 lipca<br />Małgorzata — 18 stycznia, 22 lutego, 25 lutego, 10 kwietnia, 13 kwietnia, 10 czerwca, 13 lipca, 20 lipca, 27 sierpnia, 17 października, 2 listopada<br />Małobąd — 1 października<br />Małogost — 23 października<br />Małowid — 19 listopada<br />Mamert, Mamerta — 11 maja<br />Mamerta, zob. Mamert<br />Mamertyn, Mamertyna — 30 marca<br />Mamertyna, zob. Mamertyn<br />Manfred — 4 października<br />Manfreda — 4 października<br />Manswet — 19 lutego, 3 września<br />Marcela — 31 stycznia, 28 lipca<br />Marceli — 21 stycznia, 19 lutego, 10 marca, 9 kwietnia, 14 lipca, 17 lipca<br />Marcelin — 31 stycznia, 26 kwietnia, 2 czerwca, 14 lipca<br />Marcelina — 9 stycznia, 31 stycznia, 20 kwietnia, 26 kwietnia, 14 lipca, 17 lipca<br />Marcin — 30 stycznia, 8 października, 24 października, 11 listopada, 12 listopada, 7 grudnia, 29 grudnia<br />Marcisław — 7 grudnia<br />Marcjalis — 30 czerwca<br />Marcjan — 17 czerwca<br />Marcjanna — 9 stycznia<br />Marcjusz — 13 kwietnia, 8 października<br />Marek, Markusław — 24 lutego, 5 marca, 13 marca, 19 marca, 24 marca, 29 marca, 10 kwietnia, 28 kwietnia, 25 kwietnia, 18 czerwca, 21 września, 28 września, 7 października, 22 października, 24 października, 5 listopada, 22 listopada<br />Markusław, zob. Marek<br />Maria — 23 stycznia, 2 lutego, 11 lutego, 25 marca, 14 kwietnia, 26 kwietnia, 28 kwietnia, 3 maja, 24 maja, 29 maja, 2 czerwca, 29 lipca, 2 sierpnia, 4 sierpnia, 5 sierpnia, 15 sierpnia, 22 sierpnia, 26 sierpnia, 8 września, 12 września, 15 września, 24 września, 7 października, 11 października, 16 listopada, 21 listopada, 8 grudnia, 10 grudnia<br />Marian — 30 kwietnia, 11 października, 17 października<br />Mariana zob. Marianna<br />Marianna — 2 czerwca<br />Mariola — 25 marca, 3 maja<br />Mariusz — 19 stycznia, 4 lutego, 9 lutego, 26 kwietnia, 31 grudnia<br />Marlena — 23 października<br />Marold, Marwald — 22 lutego<br />Marta — 19 stycznia, 23 lutego, 18 marca, 5 lipca, 29 lipca, 19 września<br />Martyna — 30 stycznia<br />Marwald, zob. Marold<br />Martynian — 2 lipca<br />Maryna — 3 marca, 30 lipca<br />Marzanna — 21 marca, 2 czerwca<br />Marzena — 26 kwietnia<br />Masław — 1 stycznia<br />Materna zob. Maternus<br />Maternus, Materna — 18 lipca, 14 września<br />Mateusz — 21 września<br />Matron — 9 kwietnia<br />Matylda — 11 stycznia, 19 stycznia, 14 marca<br />Maur — 15 stycznia, 25 października, 22 listopada<br />Maura — 30 listopada<br />Maurycy — 22 września, 13 października<br />Mauryn — 10 czerwca<br />Mechtylda zob. Matylda<br />Medard — 8 czerwca<br />Mederyk — 29 sierpnia<br />Mederyka — 29 sierpnia<br />Melania — 13 stycznia, 31 grudnia<br />Melchior — 6 stycznia, 7 września, 7 listopada<br />Melecjusz — 12 lutego, 1 września, 21 września, 4 grudnia<br />Memiusz — 5 sierpnia<br />Metody — 7 lipca<br />Męcimir — 21 sierpnia<br />Michalina — 19 czerwca, 24 sierpnia, 29 września<br />Michał — 2 marca, 14 marca, 10 kwietnia, 4 maja, 8 maja, 23 maja, 20 czerwca 5 lipca, 25 sierpnia, 6 września, 29 września<br />Mieczysław — 1 stycznia<br />Mieczysława — 1 stycznia, 20 września<br />Mieszko — 1 stycznia<br />Mikołaj — 14 lutego, 21 marca, 9 maja, 19 maja, 2 czerwca, 9 lipca, 10 września, 13 października, 13 listopada, 6 grudnia<br />Milena — 24 stycznia, 24 maja<br />Miłobąd — 2 kwietnia<br />Miłodrog — 6 maja<br />Miłodziad — 1 września<br />Miłogost — 8 marca<br />Miłorad — 9 sierpnia<br />Miłosław — 3 lipca<br />Miłosława — 2 lutego<br />Miłostryj — 16 marca<br />Miłosz — 25 stycznia<br />Miłowit — 25 stycznia<br />Miłowuj — 20 września<br />Mirella — 7 października<br />Mirogniew — 24 stycznia<br />Miron — 17 sierpnia, 30 sierpnia<br />Mironieg — 4 sierpnia<br />Mironiega — 19 listopada<br />Mirosław — 26 lutego<br />Mirosława — 26 lipca<br />Modest — 12 lutego, 25 lutego, 15 kwietnia<br />Modesta — 4 listopada<br />Mojmir — 3 września<br />Mojżesz — 18 lutego, 4 listopada<br />Monika — 4 maja, 27 sierpnia<br />Morzysław — 13 września<br />Mszczujwoj, zob. Mściwoj<br />Mścibor — 10 września<br />Mścigniew, Mścigniewa — 15 grudnia<br />Mścigniewa zob. Mścigniew<br />Mścisław — 8 stycznia<br />Mścisława — 9 marca<br />Mściwoj, Mszczujwoj — 4 listopada<br />Myślibor — 18 maja<br />Myślimir — 14 kwietnia<br /><br /><strong>N</strong><br />Naczęsław — 11 września<br />Naczęsława — 22 lipca<br />Nadbor — 28 lutego<br />Nadia, zob. Nadzieja<br />Nadmir — 7 marca<br />Nadzieja, Nadia — 15 maja, 1 sierpnia<br />Nahum — 14 grudnia<br />Namir — 1 lipca, 6 sierpnia<br />Namysław — 22 sierpnia<br />Napoleon — 15 sierpnia<br />Narcyz — 2 stycznia, 18 marca, 12 czerwca, 17 września, 29 października, 31 października<br />Narcyza — 8 grudnia<br />Narzes — 27 marca, 20 listopada<br />Natalia — 27 lipca, 1 grudnia<br />Natalis — 27 stycznia, 21 lutego, 16 marca, 13 maja, 3 września<br />Natan — 24 maja, 25 grudnia<br />Nataniel — 4 lutego<br />Natasza zob. Natalia<br />Naum zob. Nahum<br />Nawoj — 20 kwietnia<br />Nawoja — 12 maja<br />Nazaria — 6 lipca<br />Nela — 18 sierpnia, 10 listopada<br />Nemezjusz — 19 grudnia<br />Nestor — 26 lutego, 8 września, 9 listopada<br />Nicefor — 25 lutego, 2 czerwca<br />Niecisław — 15 lipca<br />Niedamir — 16 listopada<br />Niegosław — 6 lipca<br />Niegosława — 1 lipca<br />Niemir — 14 lutego<br />Niepełka — 4 czerwca<br />Niezamysł — 8 sierpnia<br />Nieznamir — 25 lipca<br />Nikanor — 10 stycznia, 5 czerwca<br />Nikifor — 9 lutego, 22 lutego, 1 marca, 26 marca, 15 czerwca<br />Nikodem — 1 czerwca, 3 sierpnia, 15 września<br />Nikola — 1 listopada lub razem z Mikołajem<br />Nikoleta — 10 grudnia<br />Nimfa — 10 listopada<br />Nimfodora — 10 września<br />Nina — 14 stycznia<br />Ninogniew — 14 czerwca<br />Ninomysł — 27 stycznia, 7 grudnia<br />Ninosław — 9 marca<br />Noemi — 14 grudnia<br />Nonna — 5 sierpnia<br />Norbert — 6 czerwca<br />Norberta — 6 czerwca<br />Nunila — 21 października<br />Nunilona — 21 października<br /><br /><strong>O </strong><br />Oda — 27 listopada<br />Odeta — 8 lipca<br />Odo — 14 stycznia, 19 czerwca, 4 lipca, 18 listopada<br />Odon — 4 lipca<br />Odylon — 1 stycznia<br />Odys, zob. Odyseusz<br />Odyseusz, Odys — 1 stycznia<br />Ofelia — 3 lutego<br />Oktawia zob. Oktawiusz<br />Oktawian — 23 marca<br />Oktawiusz, Oktawia — 20 listopada<br />Olaf — 29 lipca<br />Oleg — 20 września<br />Olga — 28 czerwca, 11 lipca, 24 lipca<br />Olgierd — 11 lutego, 4 listopada<br />Olimpia — 28 stycznia, 15 kwietnia, 25 lipca<br />Oliwer, Oliwier — 27 maja, 11 lipca<br />Oliwia — 5 marca<br />Onufry — 12 czerwca<br />Orestes — 23 listopada<br />Orion — 24 maja<br />Oskar — 3 lutego<br />Ostap, zob. Eustacjusz<br />Oswald — 5 sierpnia<br />Oswalda — 5 sierpnia<br />Otmar, Audomar — 9 września, 16 listopada<br />Otokar — 26 lutego, 9 maja<br />Otto — 2 lipca, 3 lipca, 18 listopada<br />Otton — 3 lipca, 18 listopada<br />Otylia — 13 grudnia<br />Owidia, zob. Owidiusz<br />Owidiusz, Owidia — 3 czerwca<br />Ożanna — 9 września<br /><br /><strong>P</strong><br />Pafnucy — 19 kwietnia<br />Pakosław — 5 marca<br />Pamela — 14 marca<br />Pamfilia — 24 października<br />Pankracy — 3 kwietnia, 12 maja, 22 lipca<br />Pantaleon — 27 lipca, 28 lipca<br />Paramon — 29 listopada, 12 grudnia<br />Paschalis — 17 maja<br />Patrokles — 21 stycznia, 16 listopada<br />Patrycja — 28 sierpnia<br />Patrycjusz — 17 marca, 20 marca, 9 lipca<br />Patrycy — 16 kwietnia<br />Patryk — 17 marca<br />Paula — 26 stycznia, 3 czerwca, 18 czerwca<br />Paulin — 29 kwietnia, 4 maja, 10 października<br />Paulina — 26 maja, 6 czerwca, 22 czerwca, 21 lipca, 31 sierpnia, 2 grudnia<br />Paweł — 10 stycznia, 15 stycznia, 25 stycznia, 29 stycznia, 1 lutego, 5 lutego, 8 lutego, 2 marca, 7 marca, 22 marca, 28 kwietnia, 7 czerwca, 26 czerwca, 28 czerwca, 29 czerwca, 12 lipca, 20 lipca, 19 października, 16 listopada, 19 listopada<br />Pelagia — 23 marca, 9 czerwca, 11 lipca, 8 października, 19 października, 21 października<br />Pelagiusz — 23 marca<br />Penelopa — 5 maja<br />Petronela — 31 maja<br />Petronia — 31 maja<br />Petroniusz — 31 maja<br />Pęcisław — 24 listopada<br />Pęcisława — 5 grudnia<br />Pękosław — 19 maja<br />Pia — 19 stycznia<br />Piotr — 3 stycznia, 18 stycznia, 28 stycznia, 31 stycznia, 5 lutego, 8 lutego, 22 lutego, 23 lutego, 24 lutego, 1 marca, 2 marca, 23 marca, 27 kwietnia, 29 kwietnia, 8 maja, 13 maja, 19 maja, 2 czerwca, 23 czerwca, 29 czerwca, 2 lipca, 7 lipca, 12 lipca, 1 sierpnia, 12 sierpnia, 19 sierpnia, 9 września, 12 września, 25 września, 19 października, 16 listopada, 21 listopada, 4 grudnia, 25 grudnia<br />Piotra — 23 marca, 6 kwietnia, 16 sierpnia, 23 sierpnia<br />Pius — 5 maja, 11 lipca<br />Placyd — 11 lipca, 5 października<br />Placyda — 11 października<br />Platon — 1 grudnia<br />Pola, zob. Apolonia<br />Polian, Poliana, Polianna — 10 września<br />Poliana, Polianna, zob. Polian<br />Polidor — 10 grudnia<br />Polikarp — 26 stycznia, 7 marca<br />Pompejusz — 10 kwietnia, 7 lipca, 14 grudnia<br />Porfirion — 10 marca<br />Potencjana, Potencjanna — 15 kwietnia, 19 maja<br />Prakseda — 21 lipca<br />Priam — 28 maja<br />Probus — 10 listopada<br />Prochor — 10 sierpnia<br />Prokop — 11 marca, 8 lipca, 21 lipca<br />Prosimir — 22 września<br />Prosper — 2 marca, 25 czerwca, 29 lipca<br />Prot — 11 września, 11 listopada<br />Protazy — 19 czerwca, 4 sierpnia, 24 listopada<br />Prudencjusz — 9 marca<br />Prymian — 23 lutego, 31 sierpnia, 29 grudnia<br />Pryska — 18 stycznia<br />Przecław — 7 kwietnia<br />Przecława — 21 maja<br />Przedbor — 27 września<br />Przedpełk — 9 października<br />Przedwoj — 23 listopada<br />Przemił — 17 stycznia, 7 listopada<br />Przemysł — 13 kwietnia, 29 listopada<br />Przemysław — 13 kwietnia, 10 października, 30 października<br />Przemyślibor — 9 marca<br />Przybycześć — 28 kwietnia<br />Przybygniew — 15 listopada<br />Przybymir — 27 sierpnia<br />Przybyrad — 15 lutego<br />Przybysław — 27 stycznia<br />Przybysława — 22 października<br />Przybywoj — 5 lipca<br />Pudens — 21 maja<br />Pudencjana, Pudencjanna — 19 maja<br />Pulcheria — 10 września<br /><br /><strong>R  </strong><br />Racibor — 29 sierpnia<br />Racimir — 19 stycznia<br />Racisław — 2 czerwca<br />Radociech — 17 kwietnia<br />Radogost — 14 stycznia<br />Radomił — 11 czerwca, 17 czerwca<br />Radomiła — 13 lipca, 13 sierpnia<br />Radomir — 28 stycznia<br />Radomysł — 27 grudnia<br />Radosław — 13 lutego, 1 marca, 8 kwietnia, 8 września<br />Radosława — 8 września<br />Radowit — 27 maja<br />Radzim — 12 lutego<br />Radzimir — 12 września<br />Radzisław — 16 października<br />Radzisława — 10 grudnia<br />Rafaela — 24 stycznia<br />Rafał — 24 stycznia, 20 czerwca, 29 września, 24 października<br />Rajmund — 23 stycznia, 31 sierpnia<br />Rajmunda — 23 stycznia<br />Rajner — 17 czerwca, 30 grudnia<br />Rajnold — 9 lutego<br />Ramona — 31 sierpnia<br />Rebeka — 30 sierpnia<br />Regina — 17 marca, 7 września, 21 listopada<br />Reginald — 12 stycznia<br />Reinhold — 12 stycznia<br />Remigiusz — 13 stycznia<br />Renat — 12 listopada<br />Renata — 12 listopada<br />Rita — 29 kwietnia, 22 maja<br />Robert — 17 kwietnia, 29 kwietnia, 13 maja, 7 czerwca, 18 lipca<br />Roberta — 29 kwietnia<br />Roch — 16 sierpnia<br />Roderyk — 13 marca<br />Roger — 28 stycznia, 15 listopada<br />Roksana — 15 lipca<br />Roland — 9 sierpnia<br />Roma — 23 lutego<br />Roman — 28 lutego, 29 lutego, 9 sierpnia, 6 października, 23 października, 18 listopada<br />Romana — 23 lutego<br />Romeusz — 7 lutego, 25 lutego<br />Romuald — 7 lutego, 9 sierpnia<br />Rościgniew — 4 września<br />Rościsław — 17 stycznia<br />Rościsława — 7 października<br />Rozalia — 4 września, 4 października<br />Rozyna — 11 marca<br />Róża — 6 marca, 7 maja, 9 lipca, 23 sierpnia, 13 grudnia<br />Rudolf — 21 czerwca, 25 lipca, 1 sierpnia, 17 października<br />Rudolfa — 21 czerwca, 25 lipca, 1 sierpnia, 17 października<br />Rudolfina — 21 czerwca, 25 lipca, 1 sierpnia, 17 października<br />Rufin — 7 kwietnia, 19 lipca, 28 listopada<br />Rufina — 10 lipca<br />Rufus — 27 sierpnia, 25 września, 21 listopada<br />Ruta — 1 września<br />Rycheza — 21 maja<br />Rygobert — 4 stycznia<br />Ryksa — 21 maja<br />Rymwid — 20 maja<br />Ryszard — 7 lutego, 3 kwietnia, 7 września<br />Ryszarda — 18 września<br />Ryta — 29 kwietnia<br /><br /><strong>S  </strong><br />Sabbas — 14 stycznia, 5 lutego, 12 kwietnia, 24 kwietnia, 16 sierpnia, 5 grudnia<br />Sabin — 20 sierpnia, 30 grudnia<br />Sabina — 29 sierpnia, 27 października, 5 grudnia<br />Salomea — 19 listopada<br />Salomon — 8 lutego, 28 września, 24 października<br />Salwator — 18 marca<br />Salwin — 12 października<br />Samanta — 9 marca<br />Sambor — 25 października<br />Samson — 10 lipca, 28 lipca<br />Samuel — 16 lutego, 3 marca, 10 maja, 20 sierpnia, 10 października, 21 października<br />Samuela — 20 sierpnia<br />Sara — 19 stycznia, 13 lipca, 20 sierpnia, 9 października<br />Saturnin — 31 października, 29 listopada<br />Saturnina — 12 lutego, 20 maja, 4 czerwca, 31 grudnia<br />Sawin — 11 lipca<br />Scholastyka — 10 lutego<br />Sebald — 19 sierpnia<br />Sebastian — 20 stycznia, 30 stycznia, 8 lutego, 31 grudnia<br />Sebastiana — 16 września<br />Serafin — 12 października, 14 listopada<br />Serafina — 29 lipca<br />Sergiusz — 9 września<br />Serwacy — 13 maja<br />Sewer — 15 lutego, 24 marca, 15 października, 22 października, 8 listopada, 30 grudnia<br />Sewera — 20 lipca<br />Sewerian — 8 listopada<br />Seweryn — 8 stycznia, 23 lutego, 8 czerwca, 23 października, 1 listopada, 8 listopada, 19 listopada<br />Seweryna — 17 października<br />Sędzimir — 20 listopada<br />Sędzisław — 16 września<br />Sędzisława — 7 lipca<br />Sędziwoj — 8 listopada<br />Sieciech — 20 sierpnia<br />Sieciesław — 25 sierpnia<br />Sieciesława — 8 kwietnia<br />Siemirad — 1 lutego<br />Siemisław — 13 października<br />Siemomysł — 14 września<br />Siemowit — 19 października<br />Siepraw — 11 lipca<br />Sierosław — 3 października<br />Sierosława — 27 lutego<br />Siestrzemił — 27 października<br />Siestrzewit — 20 lutego<br />Skarbimir — 26 stycznia, 19 października<br />Skarbisław — 4 czerwca<br />Sławobor — 14 grudnia<br />Sławomir — 17 maja, 5 listopada, 23 grudnia<br />Sławomira — 23 grudnia<br />Sobierad — 18 września<br />Sobiesąd — 9 września<br />Sobiesław — 20 sierpnia, 28 sierpnia<br />Sobiesława — 1 grudnia<br />Sofroniusz — 11 marca, 24 marca<br />Sonia, zob. Zofia<br />Soter — 22 kwietnia<br />Sozont — 7 września<br />Spirydion — 14 grudnia, 25 grudnia<br />Spycigniew — 31 stycznia<br />Spycimir — 26 kwietnia<br />Spycisław — 11 listopada<br />Stanimir — 2 października<br />Stanisław — 8 maja, 13 listopada<br />Stanisława — 5 sierpnia<br />Stefan — 3 lutego, 8 marca, 17 kwietnia, 16 lipca, 2 sierpnia, 6 sierpnia, 16 sierpnia, 2 września, 7 października, 10 listopada, 11 grudnia<br />Stefania — 18 września<br />Stella — 11 maja<br />Stojgniew — 27 listopada<br />Stojsław — 21 lipca<br />Stomir — 12 stycznia, 2 listopada<br />Stronisław — 28 sierpnia<br />Stronisława — 5 września<br />Strzeżymir — 22 kwietnia<br />Strzeżysław — 2 stycznia, 15 maja<br />Strzeżysława — 5 lutego<br />Sulibor — 17 listopada<br />Sulimir — 30 maja<br />Sulirad — 23 sierpnia<br />Sulisław — 7 lutego, 2 grudnia<br />Sulisława — 17 października<br />Sulpicjusz — 20 kwietnia<br />Switun — 2 lipca, 10 grudnia<br />Sybilla — 19 marca<br />Sydonia — 19 września<br />Sykstus — 3 kwietnia, 7 maja, 7 sierpnia, 19 sierpnia, 1 września<br />Sylwan — 18 lutego, 10 lipca<br />Sylwana — 18 lutego<br />Sylweriusz — 2 grudnia<br />Sylwery — 20 czerwca<br />Sylwester, Sylwestra — 2 stycznia, 15 kwietnia, 10 maja, 9 czerwca, 20 listopada, 26 listopada, 31 grudnia<br />Sylwestra, zob. Sylwester<br />Sylwia — 9 lipca, 3 listopada<br />Sylwin — 17 lutego, 12 września, 28 września<br />Sylwiusz — 8 sierpnia<br />Symeon — 5 stycznia, 16 lutego, 18 lutego, 10 maja, 23 maja, 1 czerwca, 6 czerwca, 3 sierpnia, 8 października<br />Symplicjusz — 2 marca<br />Szczepan — 3 sierpnia, 26 grudnia<br />Szczęsna zob. Szczęsny<br />Szczęsny, Szczęsna — 17 września<br />Szymon — 5 stycznia, 6 lutego, 24 marca, 20 kwietnia, 16 maja, 18 lipca, 3 września, 14 września, 28 października<br />Szymona — 3 września<br /><br /><strong>Ś</strong><br />Ścibor — 11 września, 14 listopada<br />Ścibora — 9 września<br />Świeciech — 20 maja<br />Święchna — 3 maja<br />Świętobor — 6 kwietnia<br />Świętochna — 23 października<br />Świętomir — 28 lipca<br />Świętomira — 11 lutego<br />Świętomirza — 11 lutego<br />Świętopełk — 1 czerwca, 25 września<br />Świętosław — 31 sierpnia<br />Świętosława — 3 maja<br /><br /><strong>T  </strong><br />Tacjana — 25 stycznia<br />Tadeusz — 28 października<br />Tamara — 3 czerwca<br />Taras zob. Tarazjusz<br />Tarazjusz — 25 lutego, 9 marca, 25 października<br />Tarsylia — 24 grudnia<br />Tarsylla — 24 grudnia<br />Tatiana zob. Tacjana<br />Tekla — 30 sierpnia, 23 września, 7 października, 15 października<br />Telesfor — 5 stycznia<br />Telimena — 3 lutego<br />Temistokles — 21 grudnia<br />Teobald — 1 lipca<br />Teodor — 21 lutego, 26 marca, 20 kwietnia, 22 kwietnia, 5 maja, 20 maja, 29 maja, 31 maja, 21 czerwca, 4 lipca, 27 sierpnia, 19 września, 24 września, 23 października, 29 października, 9 listopada, 11 listopada<br />Teodora — 1 kwietnia, 17 września, 9 listopada<br />Teodot — 6 maja, 18 maja, 3 lipca, 31 sierpnia, 2 listopada, 14 listopada<br />Teodozja — 29 maja, 11 czerwca, 18 lipca<br />Teodozjusz — 25 października<br />Teofil — 27 kwietnia, 2 października, 13 października, 20 grudnia<br />Teofila — 28 grudnia<br />Teona, zob. Teonas<br />Teonas, Teona — 3 stycznia, 22 sierpnia, 28 grudnia<br />Teresa — 1 października, 3 października, 15 października<br />Tęgomir — 25 listopada<br />Tobiasz — 13 czerwca, 2 września, 2 listopada<br />Toligniew — 13 lutego<br />Tolisław — 25 lutego, 1 kwietnia<br />Tolisława — 25 lutego, 25 czerwca<br />Tomasz — 28 stycznia, 7 marca, 22 września, 18 listopada, 21 grudnia, 29 grudnia<br />Tomił — 10 października<br />Tomiła — 10 października<br />Tomir — 24 września<br />Tomira — 24 maja<br />Tomisław — 21 grudnia<br />Tomisława — 10 lutego<br />Treweriusz — 16 stycznia<br />Trofim — 11 marca, 18 marca, 14 kwietnia lub 30 czerwca, 19 września, 29 grudnia<br />Trofima — 2 czerwca, 5 lipca, 13 lipca, 5 listopada<br />Trzebiesław — 13 marca<br />Trzebiesława — 12 lutego<br />Trzebomysł — 16 maja<br />Trzebowit — 6 listopada<br />Twardosław — 21 listopada<br />Tworzymir — 26 marca<br />Tworzysław — 31 grudnia<br />Tworzysława — 18 sierpnia<br />Tyburcja, zob. Tyburcjusz<br />Tyburcjusz, Tyburcy, Tyburcja — 14 kwietnia, 11 sierpnia<br />Tyburcy, zob. Tyburcjusz<br />Tycjan — 12 stycznia<br />Tymon — 19 kwietnia<br />Tymoteusz — 24 stycznia, 26 stycznia, 21 maja, 22 sierpnia, 19 grudnia<br />Tytus — 4 stycznia, 6 lutego, 15 kwietnia, 18 września<br /><br /><strong>U  </strong><br />Ubald — 16 maja<br />Ubysław — 30 lipca<br />Ubysława — 30 lipca<br />Ulryk — 14 lipca<br />Ulryka — 14 lipca<br />Uniedrog — 30 grudnia<br />Uniegost — 24 września<br />Uniemysł — 3 lutego<br />Uniewit — 6 września<br />Unimir — 3 grudnia<br />Unisław — 18 lipca<br />Urban — 2 kwietnia, 16 kwietnia, 25 maja, 2 lipca, 29 lipca, 27 września, 31 października, 19 grudnia<br />Uriel — 22 stycznia<br />Ursyn — 9 listopada<br />Urszula — 21 października<br /><br /><strong>W  </strong><br />Wacław, Wacława — 13 października, 28 września<br />Wacława zob. Wacław<br />Waldemar — 5 maja, 11 grudnia<br />Walenty — 7 stycznia, 14 lutego, 2 maja, 21 maja<br />Walentyn — 13 listopada<br />Walentyna — 25 lipca<br />Waleria — 28 kwietnia, 5 czerwca, 9 grudnia<br />Walerian — 29 stycznia, 14 kwietnia, 14 czerwca, 23 sierpnia, 15 grudnia<br />Waleriana — 17 czerwca<br />Waleriusz — 16 stycznia, 28 stycznia, 29 stycznia<br />Walery — 27 listopada<br />Walter — 2 maja, 5 czerwca, 29 listopada<br />Wanda — 26 stycznia, 23 czerwca<br />Wanesa — 22 kwietnia<br />Warcisław — 1 listopada<br />Wawrzyniec — 3 lutego, 22 lipca, 10 sierpnia, 5 września, 28 września<br />Wenancjusz — 18 maja<br />Wendelin — 20 października<br />Wenerand — 18 stycznia, 25 maja<br />Wera — 24 stycznia<br />Weridiana — 16 lutego<br />Werner — 19 kwietnia<br />Weronika — 13 stycznia, 4 lutego, 17 maja, 9 lipca, 12 lipca<br />Wespazjan — 18 lipca<br />Wiara — 30 września<br />Wieledrog — 24 lutego<br />Wielimir — 28 października<br />Wielisław — 4 lipca<br />Wielisława — 9 grudnia<br />Wiesław — 22 maja, 7 czerwca, 21 listopada, 9 grudnia<br />Wiesława — 22 maja<br />Więcemił — 26 maja<br />Więcemir — 19 września<br />Więcerad — 6 czerwca<br />Więcesław — 28 września<br />Więcesława — 18 lutego<br />Wiktor — 22 lutego, 27 lutego, 6 marca, 12 kwietnia, 14 maja, 17 maja, 21 maja, 28 maja, 21 lipca, 28 lipca, 16 września, 30 września, 17 października, 8 listopada<br />Wiktoria — 29 marca, 20 maja, 8 listopada, 23 grudnia<br />Wiktorian, Wiktoriana, Wiktorianna — 12 stycznia, 23 marca, 16 maja, 10 czerwca, 26 sierpnia<br />Wiktoriana, Wiktorianna, zob. Wiktorian<br />Wiktoryn — 29 marca, 15 kwietnia, 2 listopada, 8 listopada, 2 grudnia<br />Wiktoryna — 10 maja, 1 listopada<br />Wilfryd — 12 października<br />Wilhelm — 10 stycznia, 6 kwietnia, 28 maja, 8 czerwca, 24 czerwca, 25 czerwca, 5 lipca, 2 września<br />Wilhelmina — 19 września<br />Wilibald — 7 lipca, 18 grudnia<br />Winand, Winanda — 1 lutego<br />Winanda, zob. Winand<br />Wincenta — 7 maja<br />Wincenty — 22 stycznia, 8 marca, 20 marca, 5 kwietnia, 24 maja, 19 lipca, 6 sierpnia, 3 września, 25 września, 27 października<br />Winebald, zob. Winibald<br />Winibald, Wunibald, Winebald, Winibalda — 18 grudnia<br />Winibalda, zob. Winibald<br />Wiola — 3 maja, 8 września<br />Wioleta — 29 października<br />Wirgiliusz — 31 stycznia, 27 listopada<br />Wirginia — 8 lipca<br />Wirginiusz — 8 grudnia<br />Wirydiana, Wirydianna — 16 lutego<br />Wirzchosław — 10 sierpnia<br />Wirzchosława — 3 marca<br />Wisław — 7 czerwca<br />Wisława — 22 maja, 15 czerwca<br />Wit — 15 czerwca<br />Witalis — 28 kwietnia, 10 lipca, 20 października, 4 listopada<br />Witold — 15 czerwca, 12 października, 12 listopada<br />Witolda — 12 października<br />Witomir — 2 maja<br />Witomysł — 11 czerwca<br />Witosław — 15 czerwca<br />Witosława — 4 lutego<br />Władysław, Władysława — 12 czerwca, 30 czerwca, 25 września<br />Władysława, zob. Władysław<br />Włodzimierz — 16 stycznia, 19 kwietnia, 15 lipca, 11 sierpnia<br />Włodzisław — 27 czerwca, 25 września<br />Włodzisława — 13 grudnia<br />Włościbor — 5 stycznia<br />Włościsława — 3 stycznia<br />Wodzisław — 15 czerwca, 19 lipca<br />Wojbor — 13 sierpnia<br />Wojciech — 23 kwietnia<br />Wojciecha — 24 lipca<br />Wojmir — 11 grudnia<br />Wojsław — 6 marca<br />Wojsława — 8 października<br />Wolfgang — 31 października<br />Wolimir — 15 grudnia<br />Wolmar — 17 czerwca<br />Wrocisław — 22 lutego<br />Wrocisława — 23 stycznia<br />Wrociwoj — 26 grudnia<br />Wszebąd — 9 lipca<br />Wszebor — 27 lipca<br />Wszebora — 21 października<br />Wszeciech — 28 października<br />Wszegniew — 15 kwietnia<br />Wszemił — 12 maja<br />Wszemiła — 22 listopada<br />Wszemir — 18 grudnia<br />Wszerad — 14 listopada<br />Wulstan — 19 stycznia<br />Wunibald, zob. Winibald<br />Wyszemir — 12 czerwca<br />Wyszeniega — 21 lutego<br />Wyszesław — 8 czerwca<br />Wyszesława — 11 lipca<br /><br /><strong>Z  </strong><br />Zachariasz — 6 kwietnia, 6 września, 18 września, 5 listopada<br />Zachary — 6 kwietnia, 6 września, 18 września, 5 listopada<br />Zacheusz — 10 lipca, 23 sierpnia, 17 listopada<br />Zawisza — 17 sierpnia<br />Zbigniew — 17 lutego, 17 marca, 1 kwietnia, 10 października<br />Zbrosław — 28 czerwca<br />Zbygniew — 17 marca<br />Zbygniewa — 17 marca<br />Zbylut — 2 grudnia<br />Zbysław — 23 marca, 17 listopada<br />Zbysława — 30 listopada<br />Zdziebor — 5 maja<br />Zdziesuł — 19 lipca<br />Zdzimir — 4 kwietnia<br />Zdzisław — 29 stycznia, 28 listopada<br />Zdzisława — 16 grudnia<br />Zdziwoj — 26 czerwca<br />Zefiryn, Zefiryna — 6 kwietnia, 20 grudnia<br />Zefiryna zob. Zefiryn<br />Zenobia — 30 października<br />Zenobiusz — 24 grudnia<br />Zenon — 14 lutego, 12 kwietnia, 23 czerwca, 9 lipca, 3 września, 22 grudnia<br />Zenona — 9 lipca<br />Ziemowit — 19 października, 6 listopada<br />Znamir — 30 września<br />Zoe — 2 maja, 5 lipca<br />Zofia — 15 maja, 30 września<br />Zuzanna — 18 stycznia, 11 maja, 24 maja, 6 lipca, 11 sierpnia, 19 września, 17 października<br />Zwnisława — 10 marca<br />Zygfryd, Zygfryda — 15 lutego, 22 sierpnia, 27 listopada<br />Zygfryda, zob. Zygfryd<br />Zygmunt — 2 maja<br />Zygmunta — 2 maja, 17 września<br />Zyta — 27 kwietnia<br /><br /><strong>Ż</strong><br />Żaklina — 8 lutego<br />Żaneta — 27 grudnia<br />Żanna — 4 lutego, 30 maja, 27 grudnia<br />Żegota — 1 lutego<br />Żeligniew — 26 stycznia<br />Żelimir — 7 listopada<br />Żelisław — 29 stycznia, 21 kwietnia, 23 lipca<br />Żyrosław, Żerosław — 17 grudnia<br />Żywia — 20 października<br />Żywila — 15 lutego</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6580976882679165452-4383962522315488356?l=czary-mary.blogspot.com' alt='' /></div>Namenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6580976882679165452.post-73751078853025519742009-01-05T10:40:00.000-08:002009-01-17T15:40:31.528-08:00Adam - lubi trzymać się faktów, ale często nie dowierza swoim umiejętnościom i traci samodzielność. Spokojny, dyplomatyczny; wybija się w szkole. Długo kocha w tajemnicy, ale w miłości wierny. Nie zawsze umie walczyć o swoje. Przyszłość w usługach lub handlu. Oszczędny aż do skąpstwa, często bardzo uparty!<br /><br />Adrian - dynamiczna, intuicyjna, wrażliwa i odważna osobowość, dobry wykładowca, szczególne zdolności w sztuce i muzyce. Posiada wrodzone zdolności organizacyjne i kierownicze.<br /><br />Adolf - wyraz pochodzenia staroniemieckiego. Osoba o tym imieniu jest stała w przekonaniach, subtelna, kulturalna, charakter z temperamentem. Wrażliwy, dynamiczny typ, zdolny przywódca, potrzebuje szerokiego pola działania. W przypadku braku kontroli nad sobą może być niebezpieczny .<br /><br />Alan - to niewiadome pochodzenie imienia wskazuje, że każdy Alan sam sobie jest początkiem; sam sobie najwięcej zawdzięcza, jest pionierem i samoukiem, a wszyscy naokoło dziwią się, skąd się wzięły jego zdolności. Dzieje się tak dlatego ,bo wszystko musi zaczynać od początku.<br /><br />Albert - z języków germańskich - szlachetny, sławny. W Polsce znane od XII wieku. Dość popularne w wieku XIX w sferach arystokracji. Dziś nadawane niezmiernie rzadko. Podczas ostatnich 10 lat wpisano je tylko raz do metryki krakowianina.<br /><br />Albin - to imię pochodzi z łaciny, a jako przymiotnik albus, określa kolor biały. Osoba o tym imieniu jest zaradcza, gospodarna, postępująca według zasady sprawiedliwości społecznej. Za to, co czyni, bierze pełną odpowiedzialność. Swoich życiowych przekonań broni do upadłego i z tego powodu ma czasem kłopoty towarzyskie, rodzinne. Jest świetnym organizatorem, pewnym siebie, zdecydowanym na wszystko. Nie znosi nakazów, jest zwolennikiem wolnej myśli i swobodnego działania. Posiada rozległą wiedzę, wybitną inteligencję o szerokich horyzontach. Jako mąż jest przeciętny, jako ojciec dobry, przyjaciel do towarzystwa mierny.<br /><br />Aleksander - jest to osoba otwarta na wszelkie nowości życiowe, uchodzi za człowieka nowoczesnego. Jest pracowity, ale... czasem oddaje się lenistwu. Posiada zacięcie do uprawiania rozrywki, ma bowiem duże poczucie humoru. Jest elokwentny, lubi słuchać muzyki i czytać książki. Zdobywa zawód adwokata lub lekarza. Subtelny, wrażliwy umysł. Mało oszczędny.<br /><br />Aleksy - subtelny, wrażliwy umysł. Mało oszczędny. Szczęśliwy, gdy znajdzie się na odpowiednim stanowisku. Dobry doradca, lubi nieprzeciętne towarzystwo.<br /><br />Alfons - Osoba o tym imieniu słowna, wrażliwa na muzykę, z małym poczuciem własnej godności. Jest naturą subtelną, lubiącą spokój. Umysł analityczny, doskonały na kierowniczym stanowisku.<br /><br />Alfred - to imię jest pochodzenia anglosaskiego. Osoba o tym imieniu jest uczuciowa, subtelna w kontaktach z innymi, delikatna w postępowaniu. Wyraża się wieloznacznie, co może spowodować nieporozumienia towarzyskie. Alfred jest rozsądny, posiada wybujałą osobowość, silny charakter, wolę nieugiętą. Chce by go doceniano, szanowano i podziwiano-ale dyskretnie. Chodzi własnymi drogami i nie pozwala by mieszali się inni w jego sprawy oraz życie. Jest nad wyraz dociekliwy, skłonny do dużego wysiłku samokształceniowego. Dobry ojciec, lubi przyjaciółki.<br /><br />Alojzy - swój rodowód to imię ma w języku germańskim, a znaczy-wszystko wiedzący. Mężczyzna tak nazwany, jest agresywny, energiczny, przezorny i złośliwy. Zawsze podkreśla swoje znaczenie, swoje osiągnięcia i powodzenie w życiu. Ma uzdolnienia przywódcze, czasem może odnosić sukcesy na estradzie artystycznej. Nie uznaje partnerstwa kobiety, jest kiepskim mężem i miernym ojcem. Lubi prowadzić życie samolubne, ale wymaga od społeczeństwa akceptacji i uznania. Jeżeli to nie spotyka go, to może być przykry dla otoczenia, a nawet niebezpieczny. Posiada skomplikowany charakter, którego nie zrozumie nawet najbliższa osoba.<br /><br />Ambroży - imię to jest pochodzenia greckiego i oznacza: nieśmiertelny. Osoba o tym imieniu posiada wiele różnorakich talentów, a wśród nich najbardziej rozwinięty jest dar szybkiej nauki języków obcych. Jest silną indywidualnością, pełen temperamentu i uzdolnień organizatorskich, fizycznie prawidłowo rozwinięty. Jest pełen poczucia humoru, potrafi bawić towarzystwo, umilać czas grą na instrumentach muzycznych. Nie dopuszcza krytyki i nie umie przełknąć uwag pod swym adresem. Na tym tle powstają zatargi, kłopoty i zmartwienia. W domu przeciętny gospodarz, w rodzinie mierny ojciec, w małżeństwie niedoceniany. Jeżeli trafi na dobrą żonę, można go wtedy przykładać do rany.<br /><br />Anatol - jest to imię greckie, oznacza wschód słońca. Anatol jest wielkim filantropem, działa odważnie, broniąc pokrzywdzonych. Postępuje zgodnie ze swoją intuicją, która prawie nigdy nie zawodzi go. Jest konserwatystą, a swych zasad broni uparcie. Swe uzdolnienia kierownicze wykorzystuje dla celów charytatywnych. Jako mężczyzna, wcześnie zakłada rodzinę, ale nadal poszukuje szczęścia w miłości. Swoją wierność rozmienia na drobne, ale najmocniej kocha żonę i dzieci. Jest dobrym gospodarzem. Nigdy nie wykorzysta prawidłowo swych uzdolnień artystycznych.<br /><br />Anastazy - ma szczególne, wysublimowane poczucie smaku: dalekie podróże, nietuzinkowi przyjaciele i sztuka na najwyższym poziomie. Jest istotą wspaniałomyślną, obdarzającą swoich bliskich splendorem, jaki zazwyczaj go otacza. Jego naturalne talenty uwodzicielskie sprawiają, że zawsze otoczony jest wpatrzonymi w niego adoratorkami (i adoratorami).<br /><br />Andrzej - posiada naturę odważna, szczera, niezwykle wnikliwa. Umie nie tylko inicjować przedsięwzięcia, ale również sprawnie je przeprowadzać. Jest uzdolnionym kierownikiem, chętnie radzi innym. Założone przez niego ognisko rodzinne może uchodzić za wzór do naśladowania.<br /><br />Antoni - z rodu rzymskich plebejuszy pochodzi to imię, a oznacza człowieka wywodzącego się z rodu Antoniuszów. Każdy Antoni jest doskonałym znawcą duszy i charakterów ludzkich. Zdolny jest posunąć do przodu rozwój nauki ścisłej. Bywa też wszechstronnie wykształcony, a dzięki temu, że ma zmysł krytyczny odnosi poważne sukcesy. Sprzyja temu jego słały charakter, pewność siebie, lojalność wobec postanowień. Przy swej upartości i bezkompromisowości nie powinien spełniać funkcji kierowniczych. W domu jest mało zauważalny, w rodzinie spokojny, mąż przeciętny, ojciec mierny. Dba jednak o warunki dla swojej rodziny. Nie lubi rozgłosu, woli zacisze pracowni.<br /><br />Anzelm - mężczyzna żądny władzy, mało oszczędny, zawsze zajęty, może być wielkim sceptykiem. Trudny do przekonania, pełen temperamentu, wrażliwy, z wielką intuicją. Zdolności aktorskie.<br /><br />Apolinary - to imię pochodzi z języka łacińskiego i oznacza mężczyznę należącego do Apollina. Osoba o tym imieniu jest nieprzeciętna, o wielkich ideałach, które konsekwentnie realizuje. Jest przy tym odważny, toteż w dziedzinie przez siebie obranej odnosi sukcesy. Jest bezkompromisowy, staranny. Posiada wszelkie predyspozycje, by przyczynić się walnie do opracowania wynalazku. Ma jednak nierówny charakter; raz bywa łagodny, innym razem bardzo wybuchowy, nieprzystępny. Kieruje się nieraz chwilowymi bodźcami, dlatego w ocenach może krzywdzić ludzi. W przekonaniach jest konserwatywny. Nie uznaje sztuk artystycznych.<br /><br />Arkadiusz - imię męskie pochodzące z języka greckiego. Arkadikós oznacza pochodzącego z Arkadii, znanej jako kraina szczęśliwości. Mężczyzna o tym imieniu jest optymistą, wesołkiem, który w każdej sytuacji potrafi wprowadzić radosny nastrój. Uważany za przystojnego, szarmanckiego człowieka, ma duże powodzenie wśród kobiet i wzbudza szacunek mężczyzn. Nie przepada za nauką i zdobywaniem wiedzy przez co nie może osiągnąć sukcesu w życiu, bowiem same zdolności bez wykształcenia w jego przypadku nie wystarczają. Lubi przewodzić grupami ludzi i dobrze mu to wychodzi. Kocha swoją żonę i dzieci, chętnie zajmuje się domem. Szczęściarz, lubi dostatek i wygody. Trochę leniwy. Wrażliwy, bystry obserwator. Uparty, wymagający. Chłopiec o tym imieniu ma wielkie marzenia,lubi dalekie podróże. Szuka w świecie nowości i atrakcji. Interesuje się przeważnie wyznalazkami.<br /><br />Artur - mężczyzna o tym imieniu to duża indywidualność, dlatego chodzi własnymi drogami, kieruje się zasadami jemu tylko znanymi. Jego energia, skrupulatność, sposób analitycznego patrzenia na sprawy. Może dawać przykład jak należy żyć oszczędnie, a zarazem nie w skąpstwie. W przypadku potrzeby, służy drugim radą i pomocą. Docenia szerokie znajomości, dba o kontakty towarzyskie.<br /><br />August - Augustus znaczy po łacinie "pomyślny", "szczęśliwy". Tak mówiono o kimś, kto otrzymywał same dobre wróżby. Przydomek Augustus przybrał pierwszy rzymski cesarz, Oktawian. Na jego cześć ósmy miesiąc, czyli nasz sierpień, nazwano: "August". I tak dotąd nazywa się ten miesiąc w wielu językach Europy (nawet po rosyjsku). W sierpniu Słońce przebywa w znaku Lwa. Ludzie urodzeni w tym czasie odznaczają się wrodzonym królewskim dostojeństwem. Nic dziwnego, że imię August było ulubionym imieniem królów. Stanisław Poniatowski, kiedy wygrał wybory na króla, dodał sobie August jako drugie imię. Dziś niewielu Polaków je nosi, bo przeważają u nas demokraci i nikt nie ma odwagi zostać królem. <br /><br />Augustyn - słowo pochodzenia łacińskiego. Osoba o takim imieniu jest jednostką ambitną, o wielkim temperamencie. Natura bardzo wrażliwa, uczuciowa, twórcza. Charakteryzuje ją duża doza humoru, posiada zdolności artystyczne, względnie pisarskie. Jest oddana rodzinie, mało oszczędna.<br /><br />Bartosz - Bartosz i Bartłomiej to w zasadzie jedno i to samo imię. Bartosz to staropolskie zdrobnienie od Bartłomieja, które jest używane także jako samodzielne imię. Drobna zmiana brzmienia powoduje jednak istotne skutki: imię Bartosz inaczej działa na swojego nosiciela i, wbrew pozorom, wcale nie skłania do beztroski i młodzieńczej nieodpowiedzialności. Przeciwnie: Bartosz to imię twardsze i surowsze od jowialnego Bartłomieja. Bartoszowie instynktownie czują się odpowiedzialni za innych (co ujawnia się już w przedszkolu), a w późniejszym życiu pociągają ich wysokie urzędy i rozwiązywanie spraw zbyt trudnych dla większości ich kolegów. Życie pojmują jako zadanie i obowiązek. Za to wspólną cechą Bartłomiejów i Bartoszów są ich wielkie zasoby energii, którą potrafią uruchomić w razie potrzeby.<br /><br />Benedykt - po łacinie Benedictus znaczy "błogosławiony", i rzeczywiście pośród Benedyktów było wielu błogosławionych i świętych, w tym ów św. Benedykt, który 1500 lat temu założył pierwszy klasztor benedyktynów na górze Monte Cassino koło Rzymu. Tam i w innych klasztorach bracia benedyktyni wykonywali "benedyktyńską pracę", przepisując stare księgi i chroniąc od zapomnienia wiedzę starożytnych filozofów. Inny św. Benedykt, który ma swój dzień 12 lutego, był pustelnikiem w równie dawnych czasach, za panowania Karola Wielkiego, władcy Franków. Imię to należy się tym, którzy coś wielkiego robią jako pierwsi. Dlatego stoją przed nimi drogi do sukcesu, ale z drugiej strony codzienne życie z Benedyktem może być nieco uciążliwe.<br /><br />Bernard - potrafią oni korzystać z okazji, nie martwią się na zapas, i dziwnie łatwo odnoszą sukcesy. W przeciwieństwie do innych trójek, ale zgodnie z ową mocą niedźwiedzia w swoim imieniu, Bernardowie mniej polegają na swojej obrotności i talencie do interesów, a w większym stopniu na wytrwałości i umiejętnym pokonywaniu trudności. Są przywiązani do swoich decyzji i wyborów, wiedzą też, że rzadko się mylą - i skutkiem tego niechętnie zmieniają swoje zdanie. Są zdecydowani i pewnie stoją na swoich pozycjach. Dobrze też sprawdzają się w rolach przywódców, za to, jak wszystkie trójki, niechętnie podlegają czyjeś władzy. Zgodnie też ze swoją niedźwiedzią naturą Bernardowie wysoko cenią różne ziemskie przyjemności, jak wygodne łoża, miękkie kanapy i słodkie napoje. Wielu jest wśród nich estetów, kolekcjonerów i miłośników sztuki. Kobieta u boku swego Bernarda może czuć się zwolniona od większości trosk, a także znajdzie z nim wspólny język, jeśli chodzi o modę, stroje, urządzenie domu.<br /><br />Błażej - Błażej to imię, którego liczba wynosi jeden. Jest to liczba tych, którzy zaczynają wszystko od początku, co znakomicie zgadza się z legendą o świętym, który żył na łonie przyrody i opiekował się zwierzętami. Dzisiejsi Błażejowie również wolą życie z dala od zgiełku i nie dla nich są tanie kariery. Są miłośnikami dzikiej przyrody, lasu, gór, wsi i starych miasteczek. Chętnie zajmują się pszczelarstwem i historią. Kochają swoją rodzinę, mają czas dla dzieci, szanują stare obyczaje. Mogą być uważani za oryginałów, ale, jak wszystkie numerologiczne jedynki, bardzo są przywiązani do swoich własnych pomysłów na życie.<br /><br />Bogdan - charakter jego jest zrównoważony. Bogdan lubi domowe zacisze, wyjazdy za miasto, dobra muzykę. Osoba subtelna, dobra i zasadna. Nie daje się drobnym niepowodzeniom i uparcie darzy do celu. Osoby te często otrzymują wysokie stanowiska i bywają wtedy szczęśliwe. W takiej sytuacji chętnie służą innym rada i pomocą. Maja duże poczucie własnej wartości i godności. Bardzo oceni spokój i sprzyjające warunki do pracy.<br /><br />Bogumił - Bogumiłowie zazwyczaj są idealistami, którzy swoje ideały wprowadzają w czyn. Starają się przy tym ulepszać świat i pomagać innym. Bardzo poważnie biorą sobie do serca wszelkie nakazy prawa, moralności i wyższego obowiązku. W tym, co robią i jak żyją, starają się być doskonali. I rzeczywiście w dziedzinach, którymi się zajmują, dochodzą do mistrzostwa. Potrzebują mieć w życiu wyraźnie określony cel, do którego dążą, program działania - złośliwi znajomi mogą nawet ich posądzać o fanatyzm. Często też się zdarza, że starają się być programowo dobrzy (co im się udaje), albo programowo naturalni czy też programowo dowcipni (co już nie może się udać tak dobrze).<br /><br />Bogusław - imię słowiańskie, osoba je nosząca sławi Boga. Jest ona szczera, ambitna i pracowita- posiada wrażliwą naturę, bardzo rozwinięte uczucie altruizmu, Bogusław jest w całości oddany rodzinie i zawsze jej służy. Chce być dobrym mężem, przykładnym ojcem i wzorowym wychowawcą. Chętnie poświęca się zawodowi nauczycielskiemu. Przez całe życie pracuje nad sobą, doskonali swoje metody pedagogiczne, ma również uzdolnienia pisarskie. Posiadając również odrobinę satyrycznego spojrzenia na świat próbuje na estradzie swoich sił, ale z miernym skutkiem. Zadowala się sukcesami wychowawczymi w swoim środowisku. Lubi podróże, przygody, dlatego chętnie odwiedza kraje egzotyczne. Jest prawdomówny, ceni towarzystwo, dobiera sobie przyjaciół.<br /><br />Bolesław - lubi, gdy o nim mówią. Działa pomocnie, głównie dla najbliższych, ale nie dla korzyści; także społecznie lub w sporcie. Wyrozumiały i sprawiedliwy. Niekiedy odkrywa wielkie tajemnice, ale i sam bywa tajemniczy. Dobry rzemieślnik lub poeta-satyryk. Kochliwy. Czasami bywa krnąbrny i złośliwy!<br /><br />Bonifacy - nieustępliwy i uparty. Nieraz nie zauważa, że walczy niekoniecznie o szczytne ideały. Jest doskonałym prowodyrem wszelkich przedsięwzięć, choć silna jest w nim także potrzeba służenia innym. Natura skomplikowana lecz szlachetna.<br /><br />Bożydar - natura bardzo subtelna i wrażliwa, a zarazem obdarzona wielkim temperamentem. Przenikliwy umysł i swoisty wdzięk, czynią z niego mężczyznę, któremu trudno się oprzeć. Jego wszechstronność predestynuje go do zawodów artystycznych lub takich, w których nigdy nie zazna nudy.<br /><br />Bronon - imię Bruno znaczyło w którymś z dawnych germańskich dialektów "brunatny", czyli "buras", i oznaczało po prostu niedźwiedzia. Należy zatem do rodziny imion niedźwiedzich, tak samo jak Urszula (Mała Niedźwiedzica), Artur (Niedźwiedź) i Arkadiusz (Z Niedźwiedziej Krainy). Typowy Bruno (jak wszyscy z tego grona) lubi przyrodę i wilgotne lasy. Jest wrażliwy, ale małomówny; jest domatorem (jak niedźwiedź, który pół roku spędza w swojej gawrze) i prowadzi żywot na wpół senny, na wpół marzycielski.<br /><br />Cezary - zawsze chce rozumieć innych, chce być kimś ważnym i szanowanym i szuka kontaktu z takimi ludźmi. Lubi zaba wy i podróże by po wszystkim odpocząć w domu. Osoba o trwałych i dobrych cechach charakteru: pracowita, lubi pogłębiać wiedzę. Szybko osiąga sukcesy, dorabia się, zakłada rodzinę. Osoby te są także stałe w miłości. Maja predyspozycje do przewodniczenia w środowisku. Mimo to są to także osoby nerwowe i impulsywne.<br /><br />Cyprian - Cyprian imię pochodzenia greckiego słowo kyprios oznacza cypryjski, więc Cyprian pochodzi z Cypru. Jest to człowiek kierujący się zmysłami i namiętnościami - nie rozumem. A życia chce się uczyć na własnej skórze. Kocha dalekie podróże, przygody i zabawę. Osoba bardzo uczciwa, konsekwentna w działaniu i dążeniu do celu. Swoimi umiejętnościami i pracą służy nie tylko sobie, własnej rodzinie, ale także bliskim i znajomym osobom. Jest to postać uczynna, szczera i solidna w wykonywaniu zawodu. Do znajomości i stosunków towarzyskich przywiązuje dużą wagę, toteż wydaje przyjęcia i składa wizyty. W małżeństwie jest dobrym współmałżonkiem, zgodnym partnerem, dobrym rodzicem. Nieustępliwie walczy z obłudą, kłamstwem, lekceważącym stosunkiem do starszych i lenistwem. Nie uznaje anarchii, ceni demokrację.<br /><br />Cyryl - jest z natury wspaniałomyślny i szlachetny, zawsze kieruje się zasadą sprawiedliwości. Ma wrodzone zdolności przywódcze, w naturalny sposób potrafi kierować ludźmi i motywować ich do działania. Czasem może sprawiać wrażenie twardego i niebezpiecznego, gdyż nie akceptuje zakłamania, lenistwa i nieuczciwego załatwiania spraw. Prywatnie jest wspaniałym partnerem i namiętnym kochankiem.<br /><br />Czesław - Czesław imię słowiańskie, nosi je ten, kto ma sławić cześć. Człowiek ten, to chodząca wyrozumiałość i łagodność, bez reszty poświęca się rodzinie i bliskim - czasem do przesady. Czesław kocha sztukę i to w każdej postaci - dodaje mu ona sił na zmagania w życiu. Bacznie obserwuje ludzi i wydaje o nich sprawiedliwe osądy. Potrafi szybko podejmować decyzje, co powodować jednak może kłopoty towarzyskie. Mimo to jest przy tym trochę upartą osobą. Lubi spokój, zgodę, ale tylko taką, która płynie z jego przekonań o słuszności postępowania. Jest także nietolerancyjny - chciałby wolności działania i myśli, ale tylko w stosunku do siebie - innym, a zwłaszcza podwładnym absolutnie tego przywileju nie nadaje. Po chwilowych sukcesach samokształceniowych i osiągnięciu pewnego poziomu wiedzy, przestaje pracować nad sobą i staje się półinteligentem. Zarozumiałość trzyma go w pewności, że to, co robi jest dobre. Grzeszy pychą i zarozumialstwem.<br /><br />Chrystian - z imienia Chrystian emanuje wzniosłość, natchnienie, romantyczne rozmarzenie. Chrystianowie są ludźmi nie całkiem z tego świata. Jeżeli tata nieopatrznie nada to imię synkowi, niech się nie zdziwi, gdy syn, zamiast pilnować rodzinnych interesów, pojedzie medytować do Nepalu. Chrystianowie mają dusze marzycieli i poetów. Żyją jak wędrowcy, są stale w drodze. Mało dbają o sprawy materialne, ale dziwnie sprzyja im szczęście: wygrywają na loteriach i znajdują bogatych przyjaciół.<br /><br />Damian - imię niewątpliwie greckie, pozostało do dziś niewyjaśnione. Damian łagodzi obyczaje, skłania do zgody i kompromisów. Damian jest mężczyzną o temperamencie, który daje mu silna w horoskopie planeta Wenus. Owi "synowie Wenus" wygłaszają wyważone poglądy, obce są im skrajne stanowiska, swoje decyzje konsultują z całym otoczeniem i wszystkim chcieliby dogodzić. Z racji wrodzonego zmysłu harmonii mają ucho wrażliwe na muzykę, a oko na piękne malarstwo, modę i architekturę.<br /><br />Daniel - imię pochodzenia hebrajskiego. Daniel jest subtelny i dystyngowany. Jego delikatność znajduje odzwierciedlenie w kontaktach towarzyskich. Każdą dziewczynę traktuje jak prawdziwą damę. Mistrz komplementów i czułych słówek. Dla ukochanej gotów jest zrobić wszystko, jest niepoprawnym romantykiem. Optymistycznie nastawiony do życia, bierze je takim jakie jest. Otacza się ludźmi kulturalnymi doceniającymi jego zalety i przymykającymi oko na wady. Lubi dobry film, malarstwo i architekturę. Jego prawdziwą pasją oprócz dziewczyn oczywiście są podróże. Na ogół jest bardzo lubiany choć czasem zdarza mu się być nieco gadatliwym. Łatwość z jaką wydaje się traktować życie, może być postrzegana jako zwykła lekkomyślność, jednak Daniel stawia sobie zwykle ambitne cele i co ważne, najczęściej je osiąga<br /><br />Dariusz - sprawiedliwy, dobry, rozumiejący innych ich potrzeby, wzloty i upadki. Opiekuńczy. Miły i niosący pomoc zarówno fizyczna jak i psychiczna. Imię męskie zapożyczone z łaciny, w której miało formę Dariusz wywodzącą się z imienia greckiego Dareios. Do Grecji zaś przywędrowało z Persji, gdzie miało formę Darajavahus, a zostało utworzone z elementów daraya "posiadać" i vahu "dobro". W związku z tym pierwotne znaczenie imienia można objaśnić jako "ten, który posiada dobro".<br /><br />Dawid - osoba godna uwagi i polecenia, albowiem może wiele osiągnąć. Jest pracowita, posiada zdolności organizatorskie, zmysły dyplomaty, spryt handlowca. Jest to również osoba pomysłowa, ambitna i konsekewenta. Lubi brać na siebie wielką odpowiedzialność, a zwłaszcza mate rialną. Ceni wartość majątku, mimo to jest to człowiek hojny i skłonny udzielać pożyczek. Ma umysł zdolny do nauk ścisłych. Jednak nauka przysłania mu często życie prywatne, któremu zbyt mało poświęca uwagi. Zaniedbuje, więc współmałżonka, rodzinę i dom. Dodatkowo ceni sztuki piękne, zachwyca się historią oraz posiada uzdolnienia artystyczne, do czego nie przywiązuje nigdy uwagi. P ochodzenie i znaczenie imienia: hebrajskie; dowódca, opiekun.<br /><br />Dionizy - Dionizy imię pochodzi z Grecji, oznacza kogoś należącego do boga wina i płodnych sił natury Dionizosa. Zatem, jak na pupilka boga zaba wy przystało, Dionizy idzie przez życie wesoło, nie wadząc nikomu, lubi zaba wy i przyjaciół, których chętnie przyjmuje w urządzonym ze smakiem domu na iście królewskich ucztach. Jest to typ wrażliwy, wynalazczy, lubiący doświadczać. Zmiany i podróże odgrywają ważną rolę w jego życiu. Należy uważać gdyż człowieka tego można łatwo wyprowadzić z równowagi. Patronem imienia jest św. Dionizy, który szerzył chrześcijaństwo w Galii.<br /><br />Dominik - w przekonaniach jest konserwatywny. Posiada umysł o szerokich horyzontach, otwarty na wszystko, krytyczny w stosunku do niepewnych sytuacji. Człowiek ten woli wcześniej palcem dotknąć, niż później cały się poparzyć. Lubi dociekać prawdy. Osoby te są tak bardzo przeświadczone o słuszności swojego postępowania, że gdy ktoś chciałby, choć odrobinę powątpić, popadają w nastrój melancholii. Niekiedy taka sytuacja potrafi wytracić ich zupełnie z równowagi.<br /><br />Dymitr - Dymitrowie są ludźmi pełnymi fantazji, natchnionymi twórcami i poszukiwaczami różnych cudów i dziwów. Żywo interesują się światem i wszelkimi jego tajemnicami. Bywają mistykami i filozofami, pociąga je życie religijne. Imię to jest wręcz gwarancją, że ten, kto je nosi, nie jest człowiekiem przeciętnym - przeciwnie, Dymitr to oryginał, ktoś kto wykracza poza wyobrażenia swojego środowiska. Dymitr może zostać poetą lub malarzem, badaczem starożytności, joginem, karateką, astrologiem... wszystkim, tylko nie zwyczajnym zjadaczem chleba z szynką. Dymitrom nie za bardzo zależy na dostatku, karierze i majątku. Skłonni są w życiu do różnych ryzykownych posunięć; bywają nieostrożni i "siły mierzą na zamiary". Bliższy jest im ideał poszukiwacza przygód niż skrzętnego mieszczanina. Zachowują się tak, jakby czuli, że mimo wszystko są pod szczególną ochrona bogini bogactwa!<br /><br />Edmund - Edmundowie zwykle uważają się za wybrańców. Nie mają zamiaru stosować się do obowiązującej mody. Bywają uparci i wydaje im się, że sami wszystko najlepiej wiedzą. Najlepiej radzą sobie w pojedynkę, kiedy trzeba działać na własną rękę. W codziennym życiu Edmund nie jest najłatwiejszym towarzyszem, to raczej bliska osoba musi się dostosować do niego, a nie odwrotnie. Wszystkie jego dziwactwa są jednak do wybaczenia, gdyż Edmund to przy tym natura szczera i nie należy go podejrzewać o złą wolę ani o jakąś tajna politykę. Ostatecznie imię to wymyślono dla obrońców dobra! W dzisiejszych czasach Edmund często zostaje specjalistą w jakiejś rzadkiej dziedzinie, na której oprócz niego zna się może kilku ludzi na całym świecie.<br /><br />Edward - imię angielskie powstałe z połączenia słów ede - dobrobyt i wart - obrońca. Edward chodzi własnymi drogami; jest bardzo wrażliwy i czuły, czym zdobywa sobie względy kobiet. Nie stroni od zaba w i dobrze zakrapianych przyjęć, ale po wszystkim lubi odpocząć w domowym zaciszu. Osoba stateczna, nie zawsze kształcona, inteligentna, rozważna, z dużą dożą doświadczeń praktycznych. Potrafi nieraz wp łynąć na rozładowanie sporów, złagodzenie konfliktów, zaprzestanie waśni. Dodatkowo to osoba prostolinijna, prawdomówna i szczera. Ma naturę i charakter dziwnie ujmujący ludzi, prezentuje się jako ktoś szlachetny, dobry gospodarz, miły współmałżonek i wzorowy rodzic. Swym przykładem jedna sobie innych ludzi. Nie pretenduje do roli kierownika czy przywódcy. Jest przy tym dobrym oratorem i posiada uzdolnienia muzyczne. Mimo iż osoby te w życiu chodzą własnymi ścieżkami, są towarzyskie i miłe dla innych. Wśród kilku patronów wyróżnia się św. Edward Wyznawca, król Anglii, założyciel słynnego opactwa Westminster.<br /><br />Eligiusz - Eligiuszowie są ludźmi dobrodusznymi, łagodnymi i dobrze przystosowującymi się do otoczenia. Imię to zwykle przychodzi do ludzi, którzy są przekonani, że są kimś wyjątkowym i mają w życiu szczególne zadania do spełnienia. Eligiuszowie od dziecka wiedzą, jaka kariera ich czeka. Z ich osobami rodzice wiążą wielkie nadzieje, a chłopcy o tym imieniu robią wszystko, aby nie zawieść oczekiwań rodziny. Jednakże naturze Eligiuszów obca jest wszelka walka czy rywalizacja, nie będą się rozpychać łokciami. Wolą cierpliwie (i nawet długo) czekać, aż ich ktoś odkryje, niż czynić szum wokół swojej osoby. Z tych samych powodów Eligiusz lepiej się sprawdza jako światły doradca niż jako szef czy przywódca. Eligiuszowie są miłośnikami tradycji, dobrych obyczajów i wysokiej kultury. Bywają zbieraczami pamiątek i znawcami dzieł sztuki. Dobrze się sprawdzają w miejscach, gdzie obowiązują wizytowe stroje i gdzie bywalcy noszą różne dostojne tytuły (chociaż niekoniecznie musi to być aż dwór królewski). W świecie prostej demokracji Eligiusz czuje się nieswojo.<br /><br />Emil - osoba wrażliwa, odważna i pełna temperamentu. W sumie posiada naturę bardzo niespokojną, o charakterze nierównym. Są to osoby bardzo zmowne, mające poczucie humoru, ceniące życie artystyczne, kochające muzykę i ceniące przyrodę. W miłości niestali partnerzy, a w rodzinie przeciętni współmałżonkowie i rodzice.<br /><br />Erazm - wypatrywany z tęsknotą w każdym towarzystwie, które ceni sobie inteligentny dowcip, sprawnie wyprowadzone pointy, a także nie gardzi atmosferą high life'u. Bez większego wysiłku zawróci w głowie każdej kobiecie, jest bowiem uosobieniem wdzięku. Nie umie też oszczędzać, co sprawia, że świetnie się bawi - dopóki nie stwierdzi, że jego konto i kieszenie świecą pustkami.<br /><br />Ernest - to imię jest pochodzenia germańskiego. Osoba o tym imieniu jest oryginalna z urodzenia, zdolna do wszelkich wyczynów, może nawet poczynić wynalazki. Kocha rzeczy piękne, a więc i ładne kobiety. Do małżeństwa nie przywiązuje większej wagi. Jest szczery, szczodry, kochliwy, zazdrosny. W zawodzie kupieckim może odegrać wybitną rolę, bowiem docenia pieniądz i rozgłos. Dba o swoje dobre imię, troszczy się o kontakty towarzyskie, bywa na przyjęciach, wydaje uczty. Chce być człowiekiem "światowym". Może także odegrać rolę odkrywcy lub lekarza. Nadaje się również na skrzypka.<br /><br />Eryk - wywodzi się z języka germańskiego lub skandynawskiego i znaczy - król zaszczytnie panujący. Mężczyzna o tym imieniu jest trudny we współżyciu, posiada krytyczny umysł, jest dociekliwy, ale również pobudliwy, mało odporny na opinie o nim. Bywa szalony, impulsywny, ale zarazem pobożny i szczodry. Niezbyt chętnie ulega wpływom innych, ale gdy ktoś zjedna go sobie, jest wtedy człowiekiem dobrym, zrównoważonym, kulturalnym, szlachetnym. Jest wtedy bardzo zabawny, pełen humoru, wymowny i zaradny. Potrafi prawidłowo ocenić obrazy, muzykę, sztukę teatralną. W czasie swej depresji psychicznej wszystkie te zalety jego charakteru nie ujawniają się. Ma również zadatki, by być dobrym tancerzem. W małżeństwie jest trudny, jako ojciec - troskliwy, przyjaciel poprawny.<br /><br />Eugeniusz - Eugeniuszowie żyją tak, jakby ta wewnętrzna siła (czasem dobra, czasem zła) nosiła ich po świecie i nie pozwalała spocząć. Często spędzają długie lata jako ustabilizowani obywatele, po czym coś się w nich zmienia; to, co było dotąd, wydaje się niezadowalające i Eugeniusz wyrusza na poszukiwanie tego, co nieznane. Ludzie noszący to imię zwykle są rzeczywiście utalentowani, ale zdarza się, że nie znają swojego celu i próbują w życiu smaku najprzeróżniejszych przygód.<br /><br />Ewaryst - Nade wszystko ceni sobie swobodę i, co jest rzadkością, potrafi tę potrzebę uszanować u innych. Jest człowiekiem odpowiedzialnym i pełnym energii. Lubi ładnie się ubierać i dobrze zjeść. Zwraca na siebie uwagę. Na przełomie I i II wieku n.e. żył święty Ewaryst, który przez dziewięć lat był papieżem, zginął śmiercią męczeńską.<br />Feliks - Feliks: po łacinie felix znaczy szczęśliwy. Opisując charakter Feliksa należałoby powiedzieć: na imię mu szlachetność, gdyż jest osobą gotową nieść bezinteresowną pomoc wszystkim potrzebującym. A gdy już się w tym spełni, oddaje się swej drugiej namiętności - sztuce.<br /><br />Ferdynand - Goci prawie dwa tysiące lat temu przepłynęli ze Skandynawii przez Bałtyk, pozostawili po sobie słynne kamienne kręgi na Pomorzu, przeszli wzdłuż Wisły, Bugu i Dniestru nad Morze Czarne - i stąd, ze stepów, zaczęli najeżdżać na Państwo Rzymskie. Udało im się! Rzym upadł, a książęta Gotów założyli na jego ziemiach swoje państwa. Do dziś śladem po Gotach są imiona, a jednym z nich jest właśnie Ferdynand. W średniowieczu było to ulubione imię władców Hiszpanii, Portugalii, Włoch - czyli krajów, gdzie osiedlili się Goci. Imię to znaczy "śmiało niosący pokój" (po słowiańsku mogłoby więc brzmieć "Lutomir"). Ferdynandowie mają zakodowane dążenie do potęgi, do wielkości i sławy, i gotowi są zrobić wszystko, aby to osiągnąć.<br /><br />Filip - Osoba nosząca to imię jest obdarzona wielką, wrażliwą naturą, sporą energią, pomysłowością, a nawet przebiegłością Na otoczenie wpływa jak uzdrawiający eliksir, jedna ludzi, godzi zwaśnionych, przewodniczy im w ważkich, historycznych wydarzeniach. Osoba niezwykle obowiązkowa, szczera, sprawiedliwa i bardzo hojna. Musi bardzo dbać o to, by swojego majątku nie rozproszyć na cele charytatywne. Osoby te nie powinny być współwłaścicielem majątku lub interesu, ponieważ mogłyby zostać oszukane. W domu to dobrzy gospodarze, jako współmałżonkowie wzorowi, a jako rodzice wymagający i troszczący się o przyszłość swoich dzieci.<br /><br />Florian - panowie o tym imieniu są z natury podróżnikami i obywatelami świata; w swoich osiągnięciach nie zamierzają poprzestać na małym; bliskie im są idee takie, jak postęp, rozwój i samodoskonalenie.<br /><br />Franciszek - Franciszkowie, są solidni i rzetelni, mocno związani z praktycznym życiem, choć potrafią patrzeć w przyszłość i nie uciekają przed nowoczesnością. Są dobrze zadomowieni w świecie, w którym żyją, należą do sąsiedzkiej wspólnoty i cenieni są w swojej grupie zawodowej. Jest w nich coś, co ciągnie ich na wieś. Lubią życie na łonie przyrody, spędzanie czasu pod gołym niebem, "czują" ziemię i chętnie zostają mistrzami pracy z drewnem i kamieniem - jak ów święty, który własnymi rękami nosił kamienie na budowę swojej wiejskiej świątyni. Franciszkowie rozumieją dzieci i zwierzęta, i potrafią ze szczerego serca pomagać potrzebującym. Zwykle pozostają wierni tradycjom religijnym i otaczają się liczną rodziną.<br /><br />Fryderyk - osoba o tym imieniu jest zwykle o miłej powierzchności, kulturalna, inteligentna. Da się lubić, podoba się przeciwnej płci. Swych uczuć nie rozrzuca we wszystkie strony. ale koncentruje je na osobie przez siebie wybranej. Jest wiernym współmałżonkiem, ale gorszym rodzicem, choć dzieciom zapewnia dobrą przyszłość. Ma pociągi sz szulerstwa i hazardu. Może być dziennikarzam lub grabarzem. Namiętnie podróżuje, zwiedza kraje egzotyczne, popada tam w konflikt z tubylcami na tle miłosnym. Po wielu kłopotach życiowych, uspokaja się i staję się dobrym patriotą. Pod koniec życia pisze pamiętniki. Ceni przyjaźń i dobre sąsiedztwo. Osoby te chciały się wyróżniać w środowisku, dlatego próbuja spełniać rolę przywódcy. To przynosi im wiele zmartwień. Dopiero na starość jednają sobie przyjaciół.<br /><br />Gabriel - Gabrielowie to natury niepokorne. Zwykle są energiczni i pełni oryginalnych pomysłów. Żyją tak, jakby ich przeznaczeniem było wnoszenie twórczego niepokoju. Są uparci, zawzięci i przekonani, że mają rację, a swoje idee muszą koniecznie wprowadzić w życie. Nie wystarcza im snucie fantazji i projektów, muszą jeszcze sprawdzić, co z tego da się zrealizować w rzeczywistym świecie. Dlatego zwykle uczą się praktycznych zawodów i działają w technice, w handlu, w wojsku. Mają ambicję, by znać się na wszystkim lepiej niż ich przełożeni. Są przekonani, ze powinni raczej sami rządzić, niż słuchać innych. Często im się wydaje, że mają jakąś specjalną misję do wypełnienia. Mając przed oczami wielkie cele i ambitne zadania, Gabrielowie popełniają jednak równie wielkie pomyłki. Działają w życiu na zasadzie "wszystko albo nic", nic więc dziwnego, że na ich drodze zdarzają się zarówno sukcesy, jak i dotkliwe porażki. Mają jednak zdolność stawania na nogi po każdym upadku.<br /><br />Gracjan - swoim wdziękiem i miłą powierzchownością zwraca na siebie uwagę płci przeciwnej. Choć może wydawać się czasem kapryśny i zmienny, umie być stały w uczuciach i wyrażać je w niepowtarzalny sposób. Na problemy reaguje żywiołowo, wyraża w ten sposób silne uczucia i zaangażowanie. Zazwyczaj jest bardzo przystojny.<br /><br />Grzegorz - chłopiec o tym imieniu zachodzi w życiu wysoko. Ma poczucie własnej wartości. Niestety, czasami jego sukcesom towarzyszy trudne do zniesienia zarozumialstwo - na szczęście nie wszyscy to mają<br /><br />Gustaw - jaki charakter, jaki los kryje się za imieniem Gustaw? Czy Gustaw to "podpora królestwa", czy przeciwnie, romantyczny szaleniec? Wydaje się, że ani jedno, ani drugie. Imię to kryje w sobie zamiłowanie do zmian i przygód, nawet do hazardu. Nie znoszą Gustawowie życia zbyt stabilnego i uporządkowanego. Mają stale masę pomysłów i żyją tak, jakby chcieli wszystkiego spróbować. Niejeden Gustaw ma duszę artysty i tęskni do tego, aby wszyscy go uwielbiali.<br /><br />Gwidon - zromanizowania, skrócona forma imion męskich, które za jeden z członów mają staro/wysoko/niemieckie: witu - drzewo, las, np. Widukind - dziecko, człowiek z lasu. Imię oznaczające osobę, która żyje w lesie, jest miłośnikiem przyrody, leśnika, ale także rozbójnika.<br /><br />Henryk - Henryk imię germańskie pochodzi od słów heim - dom i richi - bogaty oznacza człowieka, który panuje w bogatym domu. Henryk chodzi zawsze swoimi drogami, jest przy tym bardzo odważny, dlatego trudno go okiełznać. Lubi też towarzystwo, zabawę i śpiew.<br /><br />Herbert - Herbert imię germańskie oznaczające tego, który wyróżnia się ze swego ludu. Jak na właściciela takiego imienia przystało Herbert jest władczy, silny i nie znosi sprzeciwu; gdy spotka przyjaciela jest oddany na zabój, a gdy wpadnie w gniew, lepiej zejść z drogi. Lubi też podróże - to najlepsza sposobność by zabłysnąć w nowym otoczeniu.<br /><br />Igor - na dziwne tropy naprowadza nas imię Igor. Imię to przywędrowało do nas z Rusi, lecz wcale nie jest słowiańskie, ale germańskie, a ściślej skandynawskie,jako że na Ruś przynieśli je Wikingowie, którzy założyli pierwsze państwa ruskie. Pierwotnie imię to brzmiało Ingwar (Yngvarr) i znaczyło tyle: "wojownik boga Yngvi". Ów Yngvi nazywał się inaczej Frey i był bóstwem ziarna i plonów. Z kolei kniaź imieniem Ingwar czyli Igor był jednym z pierwszych władców Kijowa. Jeśli dobrze się wsłuchamy w brzmienie imienia Igor, to czekają nas przeżycia iście mistyczne. Przyjdzie do nas wraz z jego dźwiękiem prawosławna zamierzchłość, trwałość dębowych częstokołów, mgły znad rozlewisk Dniepru... i usłyszymy, jak wilki wyją na stepowym bezkresie.<br /><br />Ignacy - Ignacy z języka łacińskiego ignis oznacza ogień, zatem Ignacy to osoba o gorącym sercu i umyśle w dodatku bardzo ambitny a wrodzona dyplomacja pomaga mu w realizacji zamierzeń. Ignacy bardzo lubi być potrzebny, gotów jest nieść pomoc nawet za cenę poświęceń.<br /><br />Ireneusz - to imię pochodzi z greckiego słowa oznaczającego spokój. Osoba nazwana tym imieniem jest pełna temperamentu, zapobiegliwa, bywa dobrym organizatorem. Bierze udział w znaczących przedsięwzięciach o charakterze państwowym. Jest lojalny wobec władzy i rodziny, a także własnych idei. Bywa też hojny, a nawet rozrzutny, a zwłaszcza wtedy, gdy przychodzi nabywać modne ubiory. Jest ekstrawagancki, ceni dobre jedzenie, lubi podróże egzotyczne. Szanuje swój kraj i swoją rodzinę. O żonę i dzieci jest zazdrosny. Nie lubi krytyki. W postępowaniu stanowczy i chętny do służenia innym.<br /><br />Izydor - Izydorowie to ludzie zaradni, z talentem do interesów. Zgodnie z magią swojego imienia potrafią zdobywać bogactwa i podbijać serca kobiet.<br /><br />Jacek - delikatny, ale warto na niego chuchać, bo się pięknie odpłaca. Dusza artystyczna; subtelny, wyrozumiały. Myśli niezależnie i ma własne sądy. Trochę samolubny, ale niezastąpiony jako przyjaciel. Wierny. Lotnik, kierowca rajdowy, a może informatyk. Bywa wygodnicki i często miewa chandry.<br /><br />Jakub - jest energiczny, posiada zmysł organizatorski. Ma wielu przyjaciół, ceni towarzystwo. Lubi dobrze się ubierać. Mężczyzna ten to czysta energia, ale pełny wdzięku i kultury. Nie wie, co to bezczynność: w młodości oddaje się studiom, by w dorosłym życiu czerpać z tego profity, które z kolei wydaje na zaba wy z przyjaciółmi.<br /><br />Jan - imię, które przywędrowało z ziemi izraelskiej, a po hebrajsku brzmiało Johohanan, co znaczy: "Jahwe jest łaskaw". Tak łatwo ukochany i porzucony w piosence, z pociągiem do wierzchowca, do szabli w prawej ręce, zaledwie małym chłopcem do kolan matki się tuli, a już wygnany, stęskniony albo zabity od kuli. Nie lubi lekkich żartów, zaraz ma łzy pod powieką, chętnie zajeżdża w gościnę, a żegnać mu się nie lekko. Nie kłamie, nieraz nie pali, a już przenigdy nie pije. Rzadko pomyślnie się żeni, a gdy się tak zdarzy przypadkiem, to bywa naprawdę szczęśliwy dopiero, gdy jest już dziadkiem. Jest przede wszystkim wierny sobie i swoim zasadom. Zwykle ma głębokie zainteresowania i skłonności do poezji i magicznego myślenia. Często też w duszach Janów kryje się duży potencjał artystyczny i twórczy. Jan czuje się związany ze swoją rodziną, kręgiem przyjaciół, rodzinną okolicą - chociaż w żadnym razie nie jest "zwierzęciem stadnym". Przeciwnie, jest dość odporny na wpływy innych ludzi, na nowinki i wszelkie mody.<br /><br />Janusz - Januszowie sprawiają wrażenie ludzi, którzy po to przyszli na świat, aby wszystko sprawdzić, wszystkiego dotknąć, zbadać, dowiedzieć się i doświadczyć. Stale gromadzą w umyśle wiadomości, ciekawostki, historyjki z morałem oraz dowcipy. Niejeden z nich zauważył w pewnym momencie, że ma talent literacki, z którego w dodatku można nieźle wyżyć. W szkołach nie muszą się wiele uczyć, bo cały program znają już wcześniej ze słyszenia. Są zwykle kopalnią wiadomości o znajomych i o całej okolicy. Lubią również sprawdzać, jak to jest, kiedy dzieje się coś niezwykłego, kiedy na przykład skoczy się ze spadochronem albo wygra konkurs. W wieku dojrzałym potrafią zacząć nagle dobrze zarabiać - głównie po to, aby wypróbować, jak się człowiek czuje, kiedy jest bogaty. Gdy im się to znudzi, równie nagle sprzedadzą cały interes. Januszowie lekką ręką zmieniają miejsca zamieszkania, prace, zawody, znajomych. Nie są raczej materiałem na dostojnych i zacnych mieszczan. Są urodzonymi obywatelami świata.<br /><br />Jaromir - każde imię działa jako źródło siły, dostarcza energii, jest zachętą do takiego czy innego działania, w każdym kryją się jednak inne energie. Energia imienia Jaromir jest słoneczna i pozytywna. Każe stawiać sobie w życiu jasne cele, realizować wyraźnie określone zadania. Imieniu Jaromir właściwa jest siła ducha, rzetelność i skuteczność. Jaromirowie - jak wypuszczona z łuku strzała - idą prosto do celu i nie trwonią swoich sił na rzeczy, które uznaliby za niegodne. I odwrotnie - energia tego "rycerskiego" imienia nie sprawdza się tam, gdzie trzeba się ukrywać i maskować czy też prowadzić jakieś rozgałęzione, dyplomatyczne i tajne zabiegi. Dlatego przed nadaniem synowi tego imienia należy się poważnie zastanowić, czy w dzisiejszych czasach będzie ono pomocą, czy przeciwnie, przeszkodą w życiu.<br /><br />Jarosław - mężczyźni obdarzeni tym imieniem są pewni własnej wartości, nie dręczą ich kompleksy i duchowe niepokoje, mają naturalne zaufanie do porządku świata. Są wewnętrznie przekonani, że niezależnie od wszelkich przygód i wypadków będą mieli w życiu wszystkie nagrody, na jakie zasłużyli. Cieszą się naturalną sympatią wśród ludzi i mają dar zjednywania sobie przyjaciół. Wielu spośród nich ma talenty przywódcze; równie wielu Jarosławów to, jak się mówi, dusze towarzystwa. A że są optymistami, więc żyją dłużej i szczęśliwiej od ponurych pesymistów.<br /><br />Jerzy - Jerzy pochodzi z łacińskiego georgius - rolnik. Jerzy to umysł twórczy, potrafiący zjednać sobie sprzymierzeńców, dzięki temu potrafi zdobyć pieniądze, które po prostu kocha. Prócz pieniędzy ma też sporo przyjaciół, których przyciąga nie tylko kasą, ale również wyszukanym humorem.<br /><br />Jonatan - Jonatan to po hebrajsku to samo, co nasz Bogdan, znaczy bowiem "Bóg dał". Imię Jonatan kojarzy nam się głównie z... odmianą jabłek. Warto wiec przypomnieć, kim był Jonatan opisany w Biblii. Otóż tak miał na imię syn króla Saula, tego, który wojował z Filistynami. Jonatan był przyjacielem Dawida. Ramię w ramię stawali w bitwach, razem też narażali się królowi Saulowi, który miał raczej trudny charakter. W końcu Jonatan zginął, a Dawid został królem i następcą Saula. Ale o tym opowiemy przy okazji imienin Dawida. Jonatanowie są dobrymi gospodarzami i zaradnymi głowami rodzin. Żyją za pan brat z przyrodą. Ich ideał to dom z ogrodem i spędzanie każdej wolnej chwili na łonie natury. Nic dziwnego, że imię to kojarzy się z jabłkami.<br /><br />Józef - typowy Józef jest człowiekiem solidnym, odpowiedzialnym, wiernym tradycjom swojej rodziny, zawodu czy firmy. Potrafi stawiać sobie wysokie wymagania. Dobrze sprawdza się w warunkach dyscypliny - nawet jeżeli w jego fachu trzeba przywdziać mundur. Często również współcześni Józefowie zajmują się budownictwem i projektami, mają do czynienia z ziemią, betonem i żelazem. Nadal spod rąk Józefów wychodzą dzieła trwałe i solidne. Józef jest dobrym opiekunem i głową rodziny. Jest pewnym i stałym oparciem w dzisiejszym, tak zmiennym świecie. Może nie być zbyt błyskotliwy, ale inne zalety sprawiają, że każdy mu to wybaczy. Budowniczowie wszystkich krajów i epok mieli swoje tajemnice, nie tylko zawodowe, ale i duchowe. Z tajnych stowarzyszeń mistrzów sztuki murarskiej wywodzą się... masoni, zwani inaczej wolnomularzami, "wolnymi murarzami". Dlatego nie należy się dziwić, jeżeli Józef, wierny tradycjom swego imienia, również będzie miał jakieś swoje, nie tylko służbowe, tajemnice.<br /><br />Juliusz - mężczyzna o tym imieniu jest człowiekiem lekkomyślnym, niestałym w swych postanowieniach, często i chętnie zmieniający kobiety, niechętnie zakładający rodzinę i dom (z wyjątakami). Jeżli ożeni się to pozostaje żonie wiernym partnerem. Kocha dzieci, o edukację których troszczy się starannie. Jest człowiekim miłym, towarzyskim, posiada dużą dozę humoru, bywa wrażliwy na rytmy, za to nie rozróżnia kolorów. Chętnie bierze na siebie obowiązki, z których dość trudno się wywiązuje, dlatego nieraz miewa kłopoty. Ludzie są skłonni twierdzić, że nie dotrzymuje słowa. Garnie się do przewodzenia w środowisku, jednak nie zawsze temu może zadaniu podołać. Jest w miarę sprawiedliwy, kulturalny, towarzyski. Chętnie składa wizyty, dużo podróżuje, sam wydaje uczty. Ponieważ nie jest skąpy, nieraz popada w trudności finansowe.<br /><br />Kajetan - osoba z tym imieniem idzie przez życie zdecydowanie i zwycięsko. Jest człowiekiem ambitnym, zdecydowanym na wszelkie blaski i cienie, posiada krytyczny umysł. Hartuje się w działaniu, lubi być oryginalnym w swoim środowisku. Jest dość wszechstronnie przygotowanym do życia, potrafi zaradzić złu, nieznajomości praw rządzących światem. W konfliktach odgrywa często rolę mediatora. Jest elokwentny i inteligentny, potrafi bawić towarzystwo. Jednak dość łatwo ulega wpływom innych ludzi, którym daje nieraz posłuch. Popada w ten sposób w kłopoty i trudności towarzyskie. Lubi eksponowane towarzystwo, chce być zauważalny, sili się na oryginalność. Ładnie i modnie się ubiera. Nie dba o to, żę na ubiory i życie więcej niż posiada. Nieraz zaniedbuje rodzinę, nie pamięta o rodzicach, a dzieci pozostawia samopas.<br /><br />Kamil - osoba o tym imieniu jest zagadkowa, interesująca i pociągająca innych. Potrafi swoją osobowością zauroczyć towarzystwo. Chętnie i wiele przebywa poza domem, umie znaleźć się w obcych środowiskach, szybko jedna sobie przyjaciół. Osoby te są gruntownie wykształcone, posiadają dar popularyzacji wiedzy, krytycznie odnoszą się do wszelkich pseudonaukowych doświadczeń. Są lubiani, ale i nienawidzeni, dla jednych dobrzy, dla drugich źli. Nie przywiązują się do partnera życiowego, ani dzieci. Domu rodzinnego nie prowadzą. Lubią zmieniać partnerów, są bardzo zazdrośni, potrafią wywołać afery miłosne.<br /><br />Kamilian - Kamilowie zgodnie z magią swojego imienia unikają skrajności. Niechętnie podnoszą głos, nie przepadają za konfliktami i wolą dyplomatyczne ozdobniki niż brutalne nazywanie rzeczy po imieniu. Za to są mistrzami, jeżeli chodzi o wyczucie nastroju, zrozumienie subtelności ludzkiej duszy i użycie słów, które nie zranią, a dodadzą otuchy. Kamilowie w każdych, nawet najdziwaczniejszych poglądach znajdą ziarnko prawdy. Skłóconych będą wytrwale namawiać do kompromisu. Nie lubią się śpieszyć, zbyt szybkie reagowanie nie leży w ich naturze. Są amatorami spokojnego życia, pełnego wygód. Rola przywódców ich nie kusi, wolą być doradcami naśladowcami. Swoje życiowe ambicje Kamilowie lokują w dziedzinach związanych z pięknem, sztuka i twórczością. Nawet jeżeli nie są zawodowymi artystami, to i tak na sztuce się znają i zajmuje ona ważne miejsce w ich życiu. Kamilowie rozumieją duszę kobiet, chociaż nie należy ich podejrzewać o zniewieściałość.<br /><br />Kacper - osoba o tym imieniu jest silna fizycznie, o typowo męskich kształtach, zdolna do wywoływania najrozmaitszych sytuacji - od całkowitej sielanki, do awantury i przelewu krwi. Do życia podchodzi dość lekkomyślnie, bagatelizując sobie zdanie innych osób. I choć z wyglądu jest człowiekiem miłym, kulturalnym, to jednak w gruncie rzeczy jest on przekorny, sarkastyczny, złośliwy. Lubi sam siebie, nie przecenia partnera życiowego, ani dzieci, stara się o dom by go prowadzić na dobrym poziomie. Dzieci wychowuje w żelaznej dyscyplinie. Jest czasem wylewny, to znowu zamknięty - bywa też usłużny, ale również niedostępny. Jest człowiekiem nierównym, jednym zdaniem - indywidualistą.<br /><br />Karol - imię pochodzenia germańskiego, a znaczy mąż. Jest człowiekiem szlachetnym, kulturalnym, inteligentnym i dobrze wychowującym dzieci. Jest przywiązany do rodziny i domu. Lubi nieraz podróżować, gdzie zabawia się jako znakomity orator. Z uwagi na swój krępy wygląd, atletyczny, jest wielkim oryginałem. Z przekonań jest konserwatystą, w sposobie bycia - człowiekiem postępowym. Chętnie udziela rad i pomocy drugim, wychowuje młodzież na wzorach tradycyjnych, jest pedagogiem. Można w zupełności na min polegać.<br /><br />Kazimierz - osoba tak nazwana jest człowiekiem uczciwym, szlachetnym, popadającym często w melancholię. Jego sceptyczne podchodzenie do życia sprawia, iż bywa nieszczery, nieufny i "na wszystko dmuchający". Taka ostrożność daje mu pewność, iż może zawsze osiągać sukcesy i mieć powodzenie. Jest uzdolnionym przywódcą, dobrym kierownikiem, posiada wybitne zdolności organizacyjne, które jednak w czasie depresji znikają. Wtedy popada w nałóg, albowiem posiada wrodzone skłonności do hazardu i alkoholu. Poza tymi ułomnościami przejściowymi, jest człowiekiem wartościowym, wzorowym rodzicem, dobrym współmałżonkiem, kochającym ciepło domowe. Pochodzenie imienia: słowiańskie imię oznaczające osobę, która niszczy (kazi) pokój (mir), albo też niszczy sławę wroga.<br /><br />Klemens - Doskonałe połączenie wrażliwości i odwagi. Nie wyobraża sobie życia pozbawionego szczytnych ideałów. Ma doskonały smak, lubi gustowne rzeczy, przyrodę, dobre towarzystwo i wysokiej jakości wina. Ceni sobie własną prywatność, gdzie może zbierać siły do walki o sprawiedliwość i piękno.<br /><br />Konrad - imię rycerzy i książąt, przywędrowało do nas w średniowieczu z Niemiec. Zawsze chodzi osobno od stada mgłą zadumania osnuty. Brzydzi się sprośnej mowy, grubych, prostackich słów o kobiecie. Świetny matematyk, dobry muzyk, filozof wybitny, cierpliwy pedagog od uczniów serdecznie kochany. Rzadko bywa zdrów, nieraz widać, że cierpi i blednie, jak gdyby ginął od ukrytej rany. Sny ma trudne, zawiłe, pełne znaczeń do spełnienia. Kroczy przez życie plącząc się w cyfrach i gwiazdach. Typowy Konrad jest człowiekiem twórczym i błyskotliwym, o żywym umyśle, samodzielnym, niezależnym; kształtującym swój los niezależnie od tradycji i zewnętrznych nacisków. Z natury sprzyja mu szczęście, co jest bardzo ważne, jako że Konradowie mają nieprzeciętne zamiłowanie do przygód, ich cele są ryzykowne, a droga przez życie bywa mało zbadanym szlakiem. Często już w młodych latach przechodzą Konradowie jakąś "twardą szkołę", ale za to w późniejszym wieku śmiało mogą służyć innym przykładem.<br /><br />Konstanty - jeśli chcesz zdobyć serce Konstantego, na nic błyskotliwe gry i sprawdzone reguły flirtu - jasność celów i szczerość są twoim atutem. Pomimo gorącego temperamentu i skłonności do dobrej zabawy, mężczyzna ów ani na chwilę nie wyłącza swego analitycznego umysłu. Niczym doskonały naukowiec przeżywa swoje życie poprzez pryzmat porównań i podsumowań. I byłby może sztywnym nudziarzem, gdyby nie ogromny wdzięk osobisty i skłonność (od czasu do czasu) do szaleństw.<br /><br />Krystian - Osoba o tym imieniu posiada wybitną osobowość, jest wrażliwa, posiada zmysł dyplomatyczny. Czasem przy swojej wygórowanej ambicji i przezorności, popada w kłopoty. Przy życzliwości osób przeciwnej płci wychodzi z nich cało. Lubi kierować osobami przeciwnej płci. Jest towarzycka, lubi podróże, nie posiada uzdolnień artystycznych, ale swoje dzieci kieruje do roli aktorskiej lub lekarskiej. W zasadzie osoby te są konserwatystami, ale konieczne zmiany akceptują. To może przyspożyć im zmartwień, a nawet kłopotów, z których zawsze jednak wychodzą zwyciesko.<br /><br />Krzysztof - jest zmienny, o nierównym charakterze. Raz jest spokojny, raz nieznośny. Lubi podróże. Ma różne towarzystwa, przyjaciół. Jest mężczyzna o dużej inteligencji, błyskotliwym i często potrafi potrafi wybuchnąć, gdy słuchacz nie nadąrza. W życiu zawodowym popada raz w lenistwo, to znów w pracoholizm. Poza tym lubi imprezowe życie z dobrym trunkiem i jedzeniem.<br /><br />Ksawery - Ksawerowie czują odrazę do przemocy, a konflikty rozwiązują pokojowo. Za młodu są grzeczni i słuchają rodziców; wiele dają z siebie, aby sprostać sławnym pradziadom, na których pamiątkę noszą to imię. Ksawerych pociągają podróże, obce kraje i służba w dyplomacji.<br /><br />Lech - człowiek bardzo dobry, troskliwy i przede wszystkim kulturalny. Potrafi wykorzystywać swoje zalety - staje się najczęściej publicznym działaczem i to nie tylko w aspekcie politycznym. Ma jednak trudności w zachowaniu odpowiedniej dyplomacji - potrafi więc zaskoczyć towarzystwo nieodpowiednim żartem. Ma skłonności do zaniedbywania najbliższych i często uwielbia przebywać poza domem.<br /><br />Leon - Leon, czyli po łacinie "Leo", znaczy po prostu "lew". A lew, jak wiadomo, jest królem zwierząt. Na niebie mamy z kolei gwiazdozbiór Lwa, stąd Lew - znak zodiaku. Ludzie urodzeni wtedy, kiedy Słońce znajduje się w znaku Lwa, mają wspólną z lwami królewską dumę i skłonność do zadzierania nosa. Czy cechy te idą w parze z imieniem Leon? Zapewne tak, ale równie wielki wpływ ma na Leonów liczba ich imienia, czyli dwa. Ludzie dwójki muszą koniecznie mieć kogoś drugiego przy sobie, a najlepiej - jeszcze liczniejsze towarzystwo. Życie w pojedynkę jest dla nich nieznośne... Dlatego Leonowie to tacy królowie, którzy bez swoich dworzan marnie by zginęli. Albo tacy artyści, którzy muszą stale słyszeć oklaski na swoją cześć. A specjalnie lubią Leonowie, kiedy im się prawi komplementy. Imię Leon wyczula na piękno, sztukę, poezję i często obdarowuje wymową godną krasomówców. Z tym melodyjnym imieniem tym łatwo jest się znaleźć w towarzystwie i poprowadzić pary do tańca.<br /><br />Leonard - imię Leonard znaczy "silny jak lew". Podobnie Bernard znaczyło "silny jak niedźwiedź", zaś Eberhard - "silny jak dzika świnia". Tak dawni Germanowie nazywali swoich synów. Św. Leonard jest patronem rodzących kobiet, więźniów, chorych umysłowo - a na dodatek bydła i koni. Leonardowie mają w swoim gronie nie lada sławę - Leonarda da Vinci, genialnego artystę i wynalazcę. Mają się więc na kim wzorować. Ale istnieje również czarna legenda tego imienia. Otóż mianem "Mistrza Leonarda" nazywano jednego z najgłówniejszych demonów. Tak pisze o nim "Słownik Wiedzy Tajemnej": "(...)Demon pierwszego rzędu, (...) przewodniczy sabatom pod postacią wielkiego capa; na głowie ma trzy rogi, zjeżone włosy i dodatkową twarz na pośladkach". Zapewne dlatego Zygmunt Krasiński w dramacie "Nieboska komedia" nadał to imię demonicznemu przywódcy światowej rewolucji.<br /><br />Leonid - dwóch Leonidów utrwaliło się w naszej pamięci. Pierwszym był sławny polski żeglarz Leonid Teliga, który samotnie opłynął świat. Drugim - niesławny moskiewski dyktator Leonid Breżniew. Imię "Leonidas" znaczy po grecku "syn lwa". Tak się nazywał wódz Spartan, który broniąc ojczyzny przed Persami poległ heroiczną śmiercią w bitwie pod Termopilami. Czyżby imię Leonid czyniło z ludzi zarówno bohaterów, jak i tyranów? Zawsze mają własne pomysły na życie i nie lękają się ani samotności (dlatego mogą żeglować w pojedynkę), ani braku poparcia ze strony otoczenia, ani tej próżni, jaka otacza rządzących. Leonidowie rzeczywiście potrafią iść własną ścieżką, choćby wszyscy wokół nich mieli inne zdanie.<br /><br />Leopold - imię pochodzenia germańskiego liut - lud, bald - odważny, zatem Leopold wyróżnia się odwagą ze swego ludu. Cechą charakterystyczną noszących to imię jest stałość i wierność, można na nim polegać. Jest bardzo dobrym szefem. W życiu prywatnym jest raczej samotnikiem.<br /><br />Leszek - Osoba o tym imieniu jest człowiekiem dobrym, statecznym, kulturalnym, inteligentnym i wykształconym. Wszystkie swoje zalety umie prawidłowo wykorzystywać w życiu. Jest dużej miary działaczem, politykiem, potrafi wejść na wyższy szczebel hierarchii państwowej.Dlatego, że jest prostolinijny, mnie dyplomatycznie postępuje, spotyka go sporo trudności i niepowodzeń. Po uporaniu się z nimi, spotykaja go zaszczyty i awanse. Osoby te zaniedbują swój dom i rodzinę. Mimo to są wierni partnerowi życiowemu i nie uznają wolnej miłości. Noszą się modnie, są dobrymi mówcami.<br /><br />Lucjan - Lucjan jest odmianą łacińskiego imienia Lucjusz (*Lucius*). Lucjanowie już od dziecka są wysoce samodzielni. Nie przejmują się opiniami otoczenia i swoje życie układają ściśle według własnych pomysłów. A ponieważ ich imię znaczy "urodzeni w świetle", Lucjanowie lubią stać w kręgu światła, najlepiej na estradzie, lub znajdować na świeczniku. Lekceważą przy tym całe roje plotek, jakie o nich krążą. Tak jak światło rozświetla ciemności, Lucjana ciągnie ku rzeczom ciemnym, nieznanym i otoczonym tajemnicą. Może stać się badaczem (lub detektywem), który niestrudzenie tropi wszelkie sprawy pozostające dotąd w ukryciu. Lucjan, chociaż towarzyski, jest z natury nieufny. Nie wierzy cudzym słowom, zanim sam czegoś nie sprawdzi. W trudnych sytuacjach zachowuje zimną krew i szybki refleks. Dobrze mieć go za przyjaciela, zaś jego wrogom wypada tylko współczuć, że mu się narazili.<br /><br />Ludwik - imię Ludwik warto wtedy nadać synowi, jeżeli chcemy, by wyrósł na chlubę rodziny i nie sprawiał kłopotów wychowawczych. Rzeczywiście, Ludwikowie nie są samowolni ani nie mają skłonności do buntu; za młodu słuchają starszych, a w późniejszym wieku przekazują młodszym swoje doświadczenia i wartości. Ponieważ imię to kojarzy się z życiem na dworach i z królewskimi dynastiami, Ludwikowie łatwo uczą się dobrych manier, zachowania się przy stole i poprawnej wymowy. Chętnie też pomagają przyjaciołom w potrzebie. Wszystkie te zalety charakteru ofiarowuje Wenus, planeta, która opiekuje się tym imieniem. Stąd się też biorą zamiłowania artystyczne Ludwików, ich dobry gust i poczucie porządku i harmonii. Ich najmocniejszą stroną jest staranność i realizm w sprawach codziennych. Ludwikowie potrafią łączyć przeciwieństwa w jedną całość i nawet w kuchni, przy rondlach, tworzyć dzieła sztuki.<br /><br />Łazarz - wyróżniają go niezwykłe cechy związane z jego inteligencją i wrażliwością. Ten iście niespokojny duch nie zadowala się byle czym, traktując życie jako nieustającą przygodę. Potrafi docenić piękno zarówno stworzone przez naturę, jak i będące wynikiem ludzkiego natchnienia.<br /><br />Łukasz - pochodzenie tego imienia jest grecko - łacińskie, a w tłumaczeniu znaczy -urodzony o świcie lub pochodzący z Lucanii. Osoba tak nazwana jest człowiekiem systematycznym, przywykłym do stosowania w życiu wręcz naukowej metodyki postępowania., umiejącym poprawnie analizować zjawiska, posiadającym dobrą pomięć. Jest pracowity, punktualny, pilny. Nie posiada wykształcenia, mimo to zdolny jest do pewnej systematyki o organizacji życia na wzór naukowy. Na skutek braku dostatecznej wiedzy, często błądzi, ogranicza swoje działanie, zrzeka się wyróżnień i zaszczytów. Może żyć bardzo długo. Jako mąż jest przykładny, jako ojciec - wzorowy. Kocha rodzinę i tradycję. Nie znosi podróży.<br /><br />Maciej - uczuciowy, oddany przyjaciel. Zbyt często daje się "podprowadzać". Wielki marzyciel; podróżnik i przywódca średniego szczebla. W pracy przeważnie doskonały. W miłości stały i solidny. Czasem zbyt szeroki wachlarz zainteresowań. Chętnie pomaga, szczególnie kobietom. Bywa, że się pogniewa i niechętnie przebacza.<br /><br />Makary - możesz polegać na obowiązkowości i pracowitości Makarego, to jego mocna strona. Znakomity w analizie potrafi jednak zatracić sedno sprawy, skupiając się zanadto na mało znaczących szczegółach. Ceni sobie ciepło rodzinne i zawsze służy pomocą najbliższym przyjaciołom<br /><br />Maksymilian - człowiek tak nazwany jest człowiekiem szczęśliwym, wszystko mu w życiu sprzyja, ma dobrego współmałżonka, zdolne dzieci, szanowanych ojców, zajmuje wysokie stanowiska. Sam jest inteligentnym, kulturalnym, dobrym, pracowitym i uzdolnionym przywódcą. Spotyka go uznanie w społeczeństwie i szaczunek współziomków. Jest przy tym odważny, potrafi łanie przemawiać, prezentuje się korzystnie. Jest wrażliwy na ludzką dolę, posiada twórczy umysł, chętnie służy innym. Dba również o rodzinę, dom prowadzi wzorowo. Troszczy się o dobre imię swoich współpracowników. Jest dobrym, współmałżonkiem, uczciwym rodzicem, i wzorowym gospodarzem.<br /><br />Marceli - imię to jest szczególnie odpowiednie dla tych, którzy będą stali na czele, wyznaczali innym nowe drogi i obiorą niełatwą karierę pioniera w wybranej dziedzinie. Ale wraz z tym imieniem może się do dziecka "przykleić" pewna wada: Marceli może być nie najlepiej rozumiany przez swoich rówieśników, a w wieku dorosłym może zbyt daleko wybiegać duchem w przyszłość.<br /><br />Marcin - to imię pochodzi z łaciny, a utworzone zostało od Marsa, boga wojny. Człowiek o tym imieniu posiada twórczy umysł, jest dobrym organizatorem, może być trybunem ludu, bowiemzdobywa wielki autorytet. Na dobro jego imienia pracuje także żona, dzieci oraz tradycja rodowa.Marcin jest oddany rodzinie, kocha żonę, dobrze wychowuje dzieci. Jest skromny, lubi spokój, przebywa wiele na łonie natury. Posiada skromną osobowość, charakter ułożony, może za bardzo zamknięty w sobie. Nie jest w stanie siłą narzucać innym swojej woli. Udziela rad i pomocy materialnej innym.<br /><br />Marek - to imię również jest z łacińskiego i wywodzi się od imienia boga Marsa. Marek posiada dużą indywidualność twórczą, kocha sztuki piękne, potrafi odnieść duże sukcesy literackie. Jeżeli nie poświęci się tej dziedzinie sztuki, to odniesie powodzenie w naukach matematycznych. Jest skryty, lojalny, spokojny, pracowity. Potrafi w każdej sytuacji odnaleźć się, wyjść cało z każdej opresji, bowiem jest pewny siebie. Lubi bardzo wolność myśli i swobodę działania, - nie znosi gdyby ktoś narzucał mu swoje ramy organizacyjne. Ceni kontakt z przyrodą, lubi wygodne życie, smaczne potrawy, modne ubiory. Ma skłonności do zagłębiania się w tajemnice życia,